ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ ?

Κλασσικό

Την Παρασκευή 23-02-2018, δημοσιεύθηκε  στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προκήρυξη του έργου, «ΚΑΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΙΣΘΜΟΥ-ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΣΗ» προϋπολογισμού 12.000.000,00 ΕΥΡΩ, με αντικείμενο τη μετατροπή της υφιστάμενης μονής Μετρικής γραμμής Ισθμού – Λουτρακίου σε Κανονικού Εύρους Ηλεκτροκινούμενη και τελική σύνδεσή της, στην περιοχή του Ισθμού, με την υπάρχουσα Σιδηροδρομική Γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων (ΣΓΥΤ) του Προαστιακού Σιδηροδρόμου που λειτουργεί μεταξύ Κιάτου – Κορίνθου – Αεροδρομίου.

Τα έργα που θα κατασκευασθούν είναι τα εξής:

α) Μονή σιδηροδρομική γραμμή κανονικού εύρους μήκους 6,4 χλµ. από την σύνδεση με την Σιδηροδρομική Γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων (ΣΓΥΤ) ΣΚΑ – ΚΙΑΤΟ, στην περιοχή του παλαιού Σ.Σ. Ισθμού, μέχρι και το Λουτράκι. Η σύνδεση μεταξύ ΣΓΥΤ και Σ.Σ. Ισθμού θα είναι σηματοδοτούμενη.

β) Δευτερεύουσα σιδηροδρομική γραμμή κανονικού εύρους, μήκους περίπου 0,45 χλμ. παράλληλα με την κύρια γραμμή Ισθμού – Λουτρακίου, στο ύψος του υπάρχοντος Σ.Σ. Ισθμού για την εξυπηρέτηση των αναγκών κυκλοφορίας των συρμών.

γ) Ηλεκτροκίνηση της νέας γραμμής με μονοσύρματη ηλεκτροκίνηση τύπου τρόλεϊ, με εναέρια γραμμή επαφής.

δ) Ανακαίνιση των κτιριακών εγκαταστάσεων του Σ.Σ. Ισθμού και βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου με δημιουργία υπαίθριου, περιφραγμένου και φωτιζόμενου χώρου στάθμευσης.

ε) Κατασκευή αποβαθρών στον Σταθμό Ισθμού και στις Στάσεις Καζίνο – Μηχανικό και Λουτρακίου.

στ) Τοποθέτηση σύγχρονων Αυτόματων Συστημάτων Ισόπεδων Διαβάσεων (ΑΣΙΔ) σε όλες τις υφιστάμενες εγκεκριμένες αφύλακτες ή φυλασσόμενες Ισοπέδες Διαβάσεις καθώς και στις ισόπεδες διασταυρώσεις που θα προκύψουν από την εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου Λουτρακίου – Περαχώρας.

Τα ΑΣΙΔ αποτελούνται από μηχανισμούς δυρφάκτων, από ηχοφωτεινά σήματα προς την οδική κυκλοφορία, καθώς επίσης και από σιδηροδρομικά φωτοσήματα κλπ εξοπλισμό γραμμής.

Advertisements

Από την «Βαρντάσκα» στη ΝΑΤΟφροσύνη, από τους Βουκεφάλες στην εθνικοφροσύνη.

Κλασσικό

του Νίκου Μπογιόπουλου

Η πολιτική και κοινωνική ζωή ταλαιπωρείται για μια ακόμα φορά γύρω από το λεγόμενο «μακεδονικό»,το οποίο οι κυρίαρχες δυνάμεις έχουν υποβιβάσει σε πρόβλημα «ονοματολογίας».

Με τον τρόπο αυτό, οι αντιμαχόμενοι τόσο από την πλευρά της «προόδου» όσο και οι της πλευράς της «συντήρησης», τόσο οι εκπρόσωποι της «αριστερής» όσο και της δεξιάς ΝΑΤΟσύνης, με τον πολιτικαντισμό τους ποτίζουν την ίδια γλάστρα του εθνικισμού, παραδίδουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα βορά στον ανιστόρητο παροξυσμό, εμπλέκουν περαιτέρω τη χώρα σε επικίνδυνα γεωστρατηγικά παιχνίδια.

Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί να σταθεί σε όσο γίνεται περισσότερα ζητήματα που άπτονται του λεγόμενου «σκοπιανού» με αφορμή τις τρέχουσες διεργασίες και τις επιδιωκόμενες κοινωνικο-πολιτικές ζυμώσεις και με φόντο τόσο το ιστορικό υπόβαθρο του ζητήματος όσο και τον προσδιορισμό των παραγόντων που θα συνιστούσαν παραμέτρους μιας πραγματικής λύσης.

Εθνικισμός – κοσμοπολιτισμός

Τόσο στην Ελλάδα όσο και στην FYROM, από τη μια αντιμάχονται δυο εξίσου ΝΑΤΟφρονες εθνικισμοί και από την άλλη επιχειρούν να συμπορευθούν δυο εξίσου ΝΑΤΟφρονες κοσμοπολιτισμοί.

Οι πρώτοι, οι εθνικιστές, ομοίως επικίνδυνοι και εκεί και εδώ, ανασκολοπίζουν την Ιστορία. Κονιορτοποιούν τον ορθολογισμό. Συναγωνίζονται σε ευφυΐα τον Βουκεφάλα. Ο «πατριωτισμός» τους δεν διαφέρει σε τίποτα από τον πατριωτισμό των αλόγων του ιππικού στις παρελάσεις. Και φυσικά ο σοβινισμός τους μασκαρεμένος στα «εθνικά» χρώματα ψαρεύει στα θολά νερά της πατριδοκαπηλίας και προσπαθεί να κρύψει την ακροξεξιίλα, τη ναζιστίλα, την χουντίλα και την κάθε λογής μαυρίλα του πίσω από την περικεφαλαία του Μεγαλέξανδρου.

Οι άλλοι, οι δεύτεροι, οι εκπρόσωποι του δήθεν «ρεαλισμού», ως οι τρέχοντες διαχειριστές των υποθέσεων της άρχουσας τάξης των δυο χωρών, έχουν αναλάβει αυτοί να υλοποιήσουν την πολιτική του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Να ευαρεστήσουν τον Τραμπ, Να λειτουργήσουν ως βαποράκια του ιμπεριαλισμού, κουκουλώνοντας τα προβλήματα και ανοίγοντας έτσι πόρτες και παράθυρα στην τακτική του «διαίρει και βασίλευε» για λογαριασμό των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή (άλλωστε και όσον αφορά την ελληνική πλευρά τι «γεωπολιτικός μεντεσές» – κατά την ορολογία του Αμερικανού πρέσβη – θα ήταν η Ελλάδα;)…

Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και οι «μακεδονομάχοι»

Οι πάντες γνωρίζουν ότι στην παρούσα φάση το «Σκοπιανό» άνοιξε «άνωθεν» και η πρεμούρα σε Αθήνα και Σκόπια οφείλεται στο γεγονός ότι οι Αμερικάνοι θέλουν να ενσωματώσουν στο ΝΑΤΟ την FYROM. Ο λόγος: Να εκμηδενιστεί η όποια επιρροή έχει απομείνει να ασκεί η Ρωσία στην περιοχή και να θωρακιστούν τα οικονομικά συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε αυτό τον κρίσιμο δρόμο της ενέργειας, στον οποίο φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει και η Κίνα.

Η αιτία, δηλαδή, του «χαμού» είναι το ΝΑΤΟ. Πρόκειται δηλαδή για

  • το ίδιο ΝΑΤΟ που παρέα με την ΕΕ, βομβάρδισε και διέλυσε την Γιουγκοσλαβία και με αυτό τον τρόπο δημιούργησε το πρόβλημα εδώ και 27 χρόνια.
  • Είναι το ίδιο ΝΑΤΟ που κανοναρχείται από τους ίδιους εκείνους Αμερικανούς οι οποίοι το 1995 ανακοίνωναν μια ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ Αθήνας – Σκοπίων που περιείχε τον όρο «Μακεδονία».
  • Είναι το ίδιο ΝΑΤΟ που η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του έχει αναγνωρίσει την γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία».
  • Είναι το ίδιο ΝΑΤΟ των ίδιων Αμερικανών που από το 2004 έχουν αναγνωρίσει την γειτονική χώρα με το όνομα «Μακεδονία».
  • Είναι το ίδιο ΝΑΤΟ των ίδιων Αμερικανών που τον Μάρτη του 1949 – και ενώ ο Βαν Φλιτ έριχνε ναπάλμ στην Ελλάδα – υποδείκνυαν στους υποτακτικούς τους, τον Πιπινέλη και τον Τσαλδάρη, να προχωρήσουν σε πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων της μοναρχοφασιστικής Ελλάδας με την τότε Γιουγκοσλαβία – η οποία περιείχε μια δημοκρατία στο εσωτερικό της με το όνομα «Μακεδονία» – και εκείνοι, όπως και οι Πλαστήρας και Γεώργιος Παπανδρέου, υπάκουσαν.

Ποια είναι η θέση, λοιπόν, τόσο των «ρεαλιστών» μας, όσο και των διαφόρων ρητών ή άρρητων εκπροσώπων του εθνικισμού στην Ελλάδα απέναντι στον βασικό υπαίτιο του προβλήματος με τα Σκόπια; Ποια είναι η θέση τους για το ΝΑΤΟ; Έχουν ψελλίσει μια λεξούλα για το ρόλο του όλο αυτό το διάστημα; «Κιχ»!

Όλοι τους μπορεί να διαφωνούν για όλα με τους καθεστωτικούς πολιτικούς αντιπάλους τους. Μπορεί να έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια στο ίδιο το εσωτερικό τους για το Σκοπιανό. Υπάρχει ένα θέμα όμως, υπάρχει ένα ζήτημα, στο οποίο ομονοούν και δεν τολμούν ούτε κατά διάνοια να θίξουν: Το ΝΑΤΟ…

ΣΥΡΙΖΑ

Οι μεν του ΣΥΡΙΖΑ (αυτοί που θα έδιωχναν τη Σούδα και τάσσονταν υπέρ διάλυσης του ΝΑΤΟ…) θέλουν να παρουσιάσουν σαν «λύση» του Σκοπιανού,τι; Την ένταξη της γειτονικής χώρας σε έναν οργανισμό θανάτου και εγκλήματος!

Αντί σαν… «αριστεροί» που είναι, όχι μόνο να μη θέλουν την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ αλλά να επιδιώκουν την έξοδο και της Ελλάδας από αυτό, εκείνοι τι κάνουν; Θέλουν να μας παρουσιάσουν σαν «εγγυητή» μιας κάποιας «λύσης» στις σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας με την FYROM – ποιόν; – τον βασικό αίτιο γέννησης του προβλήματος. Το ΝΑΤΟ!

Αφού δηλαδή «ξέπλυναν» τα Μνημόνια, τώρα, σε ρόλο εκλεκτού του «αγγελικού» Τραμπ ξεπλένουν και τον ιμπεριαλισμό, τρέχουν να ικανοποιήσουν την επιθυμία των ΗΠΑ και θέλουν να μας πείσουν ότι η εξομάλυνση της σχέσης με τη γειτονική χώρα περνά μέσα από το ΝΑΤΟ.

Βεβαίως δεν μπαίνουν στον κόπο να μας εξηγήσουν γιατί αφού το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ είναι παράγοντες επίλυσης προβλημάτων δεν το έχουν δείξει στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, ή στις σχέσεις της Κύπρου με την Τουρκία κοκ.

ΑΝΕΛ / Καμμένος

Για τον εταίρο του κ.Τσίπρα, τον κ.Καμμένο, δεν χρειάζονται πολλά λόγια:

  • Είναι ο μόνος υπουργός Άμυνας της μόνης κυβέρνησης μετά το 1974 που τόλμησε να μιλήσει για δημιουργία νέας ΝΑΤΟικής βάσης στην Ελλάδα!
  • Είναι ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης που κάλεσε το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο με πρόσχημα ότι παριστάνει τον… ναυαγοσώστη των προσφύγων!

Έτσι, ο κ.Καμμένος- και για λόγους εκλογικής επιβίωσης μετά την μνημονιακή κωλοτούμπα – αλλάζει θέση για το «Μακεδονικό» όσον αφορά και τις αντίθετες θέσεις που επευφημούσε ως υπουργός του Κώστα Καραμανλή το 2008, αλλά και τη θέση του όσον αφορά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης που στηρίζει. Προγραμματικές δηλώσεις τις οποίες ψήφισε και οι οποίες κάνουν λόγο για «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό» (Τσίπρας, 8/2/2015, προγραμματικές δηλώσεις κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ).

Ο κ.Καμμένος, όμως, σε ένα πράγμα δεν αλλάζει θέση: Στην αγάπη του για το ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό, για το ΝΑΤΟ – που δημιουργεί το πρόβλημα με τα Σκόπια – «κιχ».

Η Νέα Δημοκρατία των Μητσοτάκη – Γεωργιάδη

Η ΝΔ,το κόμμα των Μητσοτάκη – Γεωργιάδη, δέκα χρόνια μετά τη γνωστή θέση του Κώστα Καραμανλή το 2008, κρατάει σήμερα τη γνωστή στάση της στα συλλαλητήρια «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Η ΝΔ είναι αυτή που έλκει την καταγωγή της από την ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Θυμίζουμε ότι:

  • Ο Καραμανλής ήταν που υπέγραψε στο ΦΕΚ 238/5-11-1959 το νομοθετικό διάταγμα 4009, δηλαδή τη συμφωνία αμοιβαιότητας μεταξύ Ελλάδας – Γιουγκοσλαβίας, όπου στο άρθρο 7 (σελίδα 2.041) εγένετο λόγος για την «Λαική Δημοκρατία Μακεδονίας» και δίπλα στην δική του υπογραφή – ως πρωθυπουργός – ήταν και εκείνες των υπουργών του Αβέρωφ, Κανελλόπουλου, Τσάτσου και Κεφαλογιάννη.
  • Επί Καραμανλή ήταν όταν το 1977, στην διάσκεψη του ΟΗΕ στην Αθήνα μάλιστα, αναγνωρίστηκε στον ΟΗΕ η «Μακεδονική γλώσσα».

Επιπλέον: Η ΝΔ των Μητσοτάκη – Γεωργιάδη είναι αυτή που δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για την εκλογή του (τοσοεπίμονου όσον αφορά την είσοδο στο ΝΑΤΟ των Σκοπίων) κυρίου Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.

Η ΝΔ είναι που νιώθει σαν απατημένη σύζυγος κάθε φορά που βλέπει η ΝΑΤΟφροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ να συναγωνίζεται την δική της.

Ευεξήγητο, λοιπόν, και το δικό της μεγαλοπρεπές, και το δικό της… στεντόρειο «κιχ» για το ρόλο του ΝΑΤΟ στο Σκοπιανό.

Τα ναζί της Χρυσής Αυγής

Ποια είναι, όμως, η θέση των ναζί για το ΝΑΤΟ; Ποια είναι η θέση των μεγαλύτερων μαζί με την Κου ΚλουξΚλαν θαυμαστών του Τραμπ για την «Συμμαχία», η οποία επιδιώκει την ένταξη των Σκοπίων και παροξύνει το πρόβλημα που το ίδιο δημιούργησε διαλύοντας την Γιουγκοσλαβία;

Εδώ ας αφήσουμε να μιλήσουν τα ίδια τα χιτλεροειδή, δια του πλέον προβεβλημένου ευρωβουλευτή τους. Το όνομά του ΕπιτήδειοςΗ πρώην ιδιότητά του στρατηγός. Και τι στρατηγός: Διατελέσας και επιτελάρχης του ΝΑΤΟ!

Αυτός, λοιπόν, ο Γ.Επιτήδειος, σε συνέντευξη (22/5/2014) παραμονές των ευρωεκλογών (http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/apokleistikh-sunenteujh-tou-gewrgiou-epithdeiou-antistrathgou-kai-upopshfio#ixzz32rMtkGuC) και στη ερώτηση«πιστεύετε ότι η παραμονή μας στο ΝΑΤΟ εξυπηρετεί το έθνος;», έδωσε την ακόλουθη «αντισυστημική» απάντηση:

   «Βεβαίως. Άλλωστε εάν δεν το εξυπηρετούσε δε θα γινόμασταν μέλος του(…). Εφόσον είμαστε μέλος μια συμμαχίας οφείλουμε να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις που έχουμε απέναντι στα πλαίσια της συμμαχίας αυτής. Εάν αυτό δε συμβεί δεν εξυπηρετούνται τα εθνικά μας συμφέροντα». 

Το «έθνος» και το ΝΑΤΟ αποτελούν ένα πράγμα, όπως βλέπετε, για τους… «μακεδονομάχους» χρυσαυγίτες. Παρακάτω, δε, στην ίδια συνέντευξη, για να μην υπάρχουν αμφιβολίες, προσθέτει:

   «Είμαι υπέρ της Ε.Ε. Για την ευρωπαϊκή ένωση ισχύει αυτό που είχε πει ο Αμερικάνος Άρθουρ Κέσλερ: «Όσες κηλίδες και αν έχει ο ήλιος είναι προτιμότερος από το σκοτάδι»(…) Η χώρα μας (…) έχει ανάγκη να συμμετέχει σε διεθνείς οργανισμούς και ενώσεις όπως το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε». 

Τόσο… ηλιόλουστη η «αντισυστημικότητά τους» και ο «πατριωτισμός» τους…

Άλλο πατριωτισμός, άλλο πατριδεμπόριο

Ως εκ τούτου επανερχόμαστε πάλι στα γνωστά.

Η αγάπη για την πατρίδα, μια αγάπη που οικοδομείται πάνω στο σεβασμό για τις πατρίδες των άλλων, είναι ένα από τα πιο αγνά, ένα από τα πιο όμορφα, ένα από τα πιο βιωματικά και ανορθωτικά συναισθήματα που κυλά στις καρδιές των ανθρώπων.

  • Η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να γεννήσει θρύλους όπως εκείνο το «οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες» του Β’ παγκοσμίου Πολέμου.
  • Μπορεί να γεννήσει το θεμέλιο όλου του οικοδομήματος, όπως το γέννησε η Επανάσταση του ’21.
  • Η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να γίνει οξυγόνο για να κρατηθεί όρθιος ο άνθρωπος απέναντι στο κτήνος, όπως έγινε στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του Κόκκινου Στρατού απέναντι στον ναζισμό.
  • Η αγάπη για την πατρίδα ανεβάζει ψηλότερα την έννοια αξιοπρέπεια, όπως γίνεται δεκαετίες τώρα στην Παλαιστίνη και στην Κούβα του «Πατρίδα ή θάνατος».

Ένα τόσο όμορφο συναίσθημα,όμως, δεν θα μπορούσε να περνάει απαρατήρητο από κάπηλους, από σφετεριστές, από καθάρματα, από εγκληματίες, από πολιτικούς σαλτιμπάγκους, από καριερίστες και από προδότες που παριστάνουν τους πατριώτες.

  • Πάνω σε αυτό το αγνό αίσθημα και στο «Ντόιτσλαντ ούμπερ άλες» βρήκε πάτημα το κτήνος του ναζισμού για να προκαλέσει το μεγαλύτερο έγκλημα που έζησε η ανθρωπότητα στον 20ο αιώνα.
  • Πάνω σε αυτό το αγνό αίσθημα ήρθαν να αποπατήσουν οι προδότες της Κύπρου, οι χουνταίοι του «Ελλάς – Ελλήνων» το 1967.
  • Πάνω σε αυτό το αγνό αίσθημα και με πρόσχημα τη σωτηρία της πατρίδας έρχονται να λαϊκίσουν, να δημαγωγήσουν, να πλιατσικολογήσουν και να ποντάρουν στο θυμικό των ανθρώπων οι συνεταίροι του ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ, της τρόικας ή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

Καθότι οι Τζουμπέδες και οι Δηλιγιάννηδες αποτελούν φρούτα που ευδοκιμούν σε όλες τις εποχές.

Συλλαλητήρια

Ακούμε ότι μια μεγάλη παρουσία ανθρώπων, πόσο μάλλον ένα συλλαλητήριο, είναι κάτι το θετικό. Κατ’ αρχάς ποιοι άρχισαν οψίμως να το λένε αυτό; Εκείνοι που δεν κρύβουν την αλλεργία τους στα απεργιακά συλλαλητήρια. Εκείνοι που τα συλλαλητήρια των εκατοντάδων χιλιάδων το 2010,  το 2011, το 2012 τα έπνιξαν στα χημικά και στην προβοκάτσια.

Όμως, να είμαστε ορθολογιστές. Ένα κριτήριο είναι το μεγάλο μάζεμα. Ένα άλλο κριτήριο είναι το προς τα πού κινιούνται αυτοί που μαζεύονται.

  • Γιατί αυτοί που έκαναν συλλαλητήρια στα τέλη του 19ου αιώνα οδήγησαν στη τραγωδία της ήττας του 1897.
  • Γιατί αυτοί που μάζευαν εκατομμύρια για το Σκοπιανό το 1992 εκείνο που έκαναν, τελικά, είναι να έχει αναγνωρίσει η υφήλιος τους γείτονες με τον όνομα Μακεδονία.
  • Γιατί αν κρίναμε τα πράγματα μόνο από τις μεγάλες μάζες των συναθροισμένων, τότε μεγαλύτερη μάζωξη από αυτή που παρατηρείται μεταξύ εμπόλεμων κρατών δεν υπάρχει. Να καταλήξουμε, μήπως, στο συμπέρασμα, εξ αυτού του λόγου ότι ο πόλεμος είναι καλό πράγμα;

Οι διοργανωτές 

Μια από τις γνώριμες καραμέλες όσων ψαρεύουν μέσω των συλλαλητηρίων (και πριν πάμε στα συνθήματα αυτά καθ’ αυτά των συλλαλητηρίων) είναι πως πρόκειται για «ακομμάτιστα» και «αχρωμάτιστα», χρωματισμένα μόνο με «το χρώμα των εθνικών χρωμάτων».

Λοιπόν, τέρμα τα παραμύθια. Ούτε «αχρωμάτιστοι», ούτε «ακομμάτιστοι» οι διοργανωτές. Το αποδείξαμε με όλους τους τρόπους (Ιδού ποιοι διοργανώνουν το συλλαλητήριο (και μια κουβέντα για τον Μίκη) – των Νίκου Μπογιόπουλου/Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου).

Τα συνθήματα, οι θέσεις, οι απόψεις τους είναι τόσο «εθνικές» και τόσο «πατριωτικές» ώστε να χωράνε εκεί μέσα ναζί, χουντικοί, πατριδέμποροι και κάθε λογής πολέμιοι της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Η ταυτότητά τους, ο προσανατολισμός τους, ο «πατριωτικός» σοβινισμός τους, έχουν χρώμα. Και είναι το φαιό της ακροδεξιάς, του φασισμού και της πατριδοκαπηλίας.

Οσο για τη διαχρονική ΝΑΤΟφροσύνη τους; Ε, αυτή θα είναι πάντα το διαρκές και ανομολόγητο σημείο συνάντησης του εθνικισμού τους με τους «αριστερούς» ντελιβαράδες των ΗΠΑ (και στο Σκοπιανό), με τα βαποράκια του «αγγελικού» Τραμπ και με τον «κοσμοπολιτισμό» της «αριστερής» ευρωΝΑΤΟσύνης.

Καραμέλα δεύτερη:  «Γιατί λέτε ακροδεξιούς όσους πάνε στα συλλαλητήρια;», μας λένε ορισμένοι που παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. «Και τι σημασία έχει ποιος το διοργανώνει το συλλαλητήριο, όποιος κι αν το διοργανώνει εμείς πάμε για την Μακεδονία», ρωτούν όλο αθωότητα κάποιοι άλλοι.

   Παρατήρηση 1ηΠατριώτη, μάλλον πρέπει να σε απασχολήσει περισσότερο ποιος το διοργανώνει, ειδάλλως μπορεί εσύ να νομίζεις ότι πάς για τη Μακεδονία, αλλά τελικά να πηγαίνεις αλλού.

Αν δεν δεις ποιος είναι ο διοργανωτής τότε μπορεί και να μην αντιληφθείς τι κρύβεται πίσω από όσα (ψέματα) σου λέει διότι ενδέχεται όσα σου λέει περί Μακεδονίας να έχουν τόση σχέση με την πατρίδα όση σχέση έχει για παράδειγμα το αρχαίο πνεύμα με τις φασιστοσυνάξεις της Χρυσής Αυγής στις Θερμοπύλες ή όση σχέση μπορεί να έχει η πατρίδα και ο χαμός των τριών παιδιών στα Ιμια με τις ετήσιες ναζιστοσυνάξεις – ύβρη στη μνήμη τους που πραγματοποιούν οι δολοφόνοι του Φύσσα στο όνομά τους.

   Παρατήρηση 2η: Μπα! Ώστε πατριώτη δεν σε βάζει σε σκέψεις ότι εσύ ως πατριώτης πάς σε ένα συλλαλητήριο στο οποίο φωνάζεις το ίδιο σύνθημα με έναν χιτλερικό; Η’ μήπως δεν ξέρεις την σχέση του χιτλερικού με την πατρίδα σου;

Αν δεν την ξέρεις να την μάθεις. Αλλά αν την ξέρεις, τότε δεν θα έπρεπε να σου περνάει στοιχειωδώς από το μυαλό ότι για να φωνάζεις το ίδιο σύνθημα με τον ναζί, τότε κάποιο λάκκο μπορεί να έχει η φάβα στο σύνθημα που φωνάζεις και που νομίζεις ότι είναι πατριωτικό;

Πατριώτη, άσε τα «σάπια»

   Επομένως, πατριώτη, ας αφήσουμε τα «σάπια». Το ποιοι κρύβονται πίσω από τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό είναι πρόδηλο. Ότι χρησιμοποιούν τους χιλιάδες ανθρώπους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, ότι αξιοποιούν σαν προκάλυμμα τους χιλιάδες ανθρώπους που δεν είναι φασίστες ή ακροδεξιοί για να προωθήσουν τα δικά τους φασιστικά και ακροδεξιά παιχνίδια, είναι ακόμα πιο πρόδηλο.

Επομένως, πατριώτη, δεν είναι ώρα ούτε για υπεκφυγές, ούτε για δικολαβισμούς, ούτε για σοφιστείες. Δεν είναι η ώρα να παίζεις  κρυφτούλι εσύ πίσω από το δάκτυλό σου και οι φασίστες πίσω από εσένα. Τουτέστιν, καθαρές κουβέντες.

   Πρώτον: Εσύ που θέλεις να διαδηλώσεις την όποια άποψή σου για το Μακεδονικό – και επειδή δεν είσαι φασίστας – εσύ πρώτος θα έπρεπε να ζητάς τον διαχωρισμό των ναζί από τον υπόλοιπο κόσμο στα συλλαλητήρια. Εσύ πρώτος θα έπρεπε να μην αποδέχεσαι το ξέπλυμά τους με μάσκα τον δικό σου πατριωτισμό.

Εσύ πρώτος θα έπρεπε να μην επιτρέπεις να σε χρησιμοποιούν σαν φερετζέ για να κρύβουν το ποιοί είναι. Εσύ πρώτος θα έπρεπε να επικροτείς οτιδήποτε βοηθά στην αποκάλυψη του ψευτοπατριωτισμού των ναζήδων και να μην αντιδράς λες και μιλάει κανείς για σένα όταν μιλάει για τους ναζί. Γιατί αυτό ακριβώς θέλουν οι ναζί, οι απόγονοι των γερμανοντυμένων και οι συνεργάτες των Βούλγαρων κομιτατζήδων επί κατοχής. Να σε χρησιμοποιήσουν σαν προκάλυμμα. Κι εσύ πρέπει να τους το απαγορεύσεις. Σαφές; Σαφές.

   Δεύτερον: Διάφοροι το «γυρίζουν» λέγοντας «ας ήσασταν εσείς εκεί (σσ: οι κομμουνιστές), για να περιφρουρήσετε εσείς την διαδήλωση από τους ναζί, τους φασίστες, τους ακροδεξιούς κλπ».

Απάντηση: Όχι, αδερφέ. Δεν θα είμαστε εμείς εκεί για να περιφρουρήσουμε τη δική σου διαδήλωση. Και δεν θα είμαστε γιατί έχουμε άλλη άποψη για την αντιμετώπιση του Μακεδονικού. Και την έχουμε εξηγήσει χίλιες φορές. Δεν σου αρέσει; Δεν συμφωνείς; Δικαίωμα σου. Και εμάς δικαίωμά μας να μην μας αρέσει και να μην συμφωνούμε με τη δική σου άποψη. Δικαίωμά μας να μην συμβαδίζουμε με ό,τι συνιστά αναποδογύρισμα της έννοιας πατριωτισμός σε εθνικισμό και σοβινισμό.

Αλλά όπως εμείς δεν σε λέμε «προδότη» για την άποψή σου – με την οποία διαφωνούμε και δεν θα παραιτηθούμε από την προσπάθεια να σε πείσουμε γι’ αυτό – έτσι κι εσύ μην τολμήσεις να μιλήσεις με τέτοιους (χρυσαυγίτικους, τελικά) όρους απέναντί μας.

Επομένως: Δικαίωμά σου να διαδηλώσεις για την (λαθεμένη όπως θα δεις παρακάτω) άποψή σου. Αλλά και υποχρέωσή σου – ταυτόχρονα – εσύ να περιφρουρήσεις την άποψή σου και τις εκδηλώσεις σου από τους φασίστες εφόσον δεν είσαι φασίστας. Το γεγονός, όμως, ότι δεν τα καταφέρνεις, μήπως πρέπει να σε προβληματίσει για την ορθότητα των απόψεών σου; Σαφές; Σαφές.

   Τρίτο: Εσύ που ακόμα παριστάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Τι δεν καταλαβαίνεις; Λοιπόν, τέρμα τα ήξεις αφίξεις, τέρμα τα «σάπια». Πάρτε θέση στο συγκεκριμένο: Οι ναζί, οι εθνικιστές, οι ακροδεξιοί, καπελώνουν τον πατριωτισμό των ανθρώπων. Οι διοργανωτές είναι συγκεκριμένοι. Δεν είναι ο Μίκης Θεοδωράκης του «Επιτάφιου» και των λαικών αγώνων. Είναι οι ακροδεξιοί που καθορίζουν το πλαίσιο, τα συνθήματα, το κλίμα, είναι οι Αμρόσιοι που δίνουν τον τόνο των συλλαλητηρίων και στην Αθήνα.

Όπως ακριβώς έγινε στη Θεσ/νικη με τους εκεί διοργανωτές, με τον καραβανά ομιλητή, με τις ιαχές κατά των «γυφτοσκοπιανών», με τα συνθήματα του σοβινισμού, με τους εμπρησμούς στο κτίριο της πόλης, με τον βανδαλισμό στο μνημείο του Ολοκαυτώματος.

Και το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Το «ποιόν» των διοργανωτών αυτών των συναθροίσεων αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα. Το «ποιόν» της συμμορίας, των φασιστικών ομάδων και της ακροδεξιίλας του κοινοβουλευτικού «συνταγματικού δημοκρατικού τόξου» που καθορίζουν τον χαρακτήρα τέτοιων εκδηλώσεωνκαι επιχειρούν να σερφάρουν πάνω στην ανησυχία χιλιάδων ανθρώπων είναι δεδομένο. Θα πάρετε, λοιπόν, θέση; Τους θέλετε αυτούς δίπλα σας; Θα γίνετε το υπόστρωμα για να πετύχουν το ξέπλυμά τους; Πάρτε θέση! Σαφές; Σαφές.

Η Μακεδονία είναι «μία»;

«Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό» μας δίδαξε ο Διονύσιος Σολωμός.

   Και αληθές είναι ότι η Μακεδονία -ως ευρεία γεωγραφική περιφέρεια και όσον αφορά τον τρόπο που κατανεμήθηκε στα κράτη της περιοχής μετά την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού – δεν είναι όλη ελληνική.

Αυτή η αλήθεια καταγράφεται στην Ιστορία από τον Σβορώνο μέχρι τον Καστελάν. Αυτή την αλήθεια έβαψαν με το αίμα τους οι πραγματικοί Μακεδονομάχοι. Πράγμα που δεν φαίνεται να σέβονται ιδιαίτερα όσοι παριστάνουν τους σύγχρονους «Μακεδονομάχους».

Το τέλος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου επικυρώνεται στη συνθήκη του Βουκουρεστίου (Αύγουστος 1913), όπου με βάση τον αποδεκτό στην διεθνή διπλωματία από τον 19ο αιώνα ορισμό του γεωγραφικού χώρου «Μακεδονία» (από τον Όλυμπο και την Πίνδο μέχρι τον Αίμο κι από την Οχρίδα μέχρι τη Ροδόπη) τα εδάφη της Μακεδονίας περνούν στηνΕλλάδα (κατά 51%), Σερβία (39%), Βουλγαρία (10%).

Έτσι κατανεμήθηκε η Μακεδονία. Ο,τι κι αν λένε οι… «ψεκασμένοι» που σε λίγο θα φτάσουν στο σημείο να ζητούν και την Οχρίδα ανατρέχοντας στον μύθο του Φοίνικα και στον πρίγκιπα Κάδμο μνημονεύοντας τη Λύχνιδο και ξαναβλέποντας στην Οχρίδα την αρχαιοελληνική Λυχνίτις…

Έτσι λύθηκε το «Μακεδονικό Ζήτημα». Ο,τι κι αν λένε οι επίδοξοι «νονοί» του γειτονικού κράτους που εδώ και 25 χρόνια αναμασούν εκείνο το «Βαρντάσκα». Τι δεν λένε; Ότι στο πλαίσιο του τότε κράτους που μέχρι να το διαλύσει το ΝΑΤΟ εμείς το γνωρίσαμε ως Γιουγκοσλαβία, μέχρι το 1941,

  • όταν η σημερινή FYROM λεγόταν «Βαρντάσκα» (εκ του Βαρδάρη),
  • η Σερβία λεγόταν… Μόραβσκα (εκ του Μόραβα ποταμού),
  • η Βοιβοντίνα λεγόταν «Ντούναβσκα» (εκ του Δούναβη),
  • η Κροατία λεγόταν «Σάβσκα» (εκ του ποταμού Σάββα),
  • η Σλοβενία λεγόταν «Ντράβσκα» (εκ του ποταμού Ντραβα),
  • η Βοσνία λεγόταν «Βρμπασκα» (εκ του ποταμού Βρμπας),
  • oχώρος μεταξύ Σερβίας – Βοσνίας λεγόταν «Ντρίνσκα» (εκ του ποταμού Ντρίνα),
  • το Μαυροβούνιο «Ζέτσκα» (εκ του ποταμού Ζέτσκα) και
  • η νοτιοδυτική περιφέρεια «Πρίμορσκα» που σημαίνει «παραθαλάσσια» (γιατί ήταν δίπλα στη θάλασσα…).

Με άλλα λόγια δεν ήταν μόνο η FYROM που είχε το όνομα ενός ποταμού, ήταν όλες οι διοικητικές περιφέρειες του κράτους που ανήκε η «Βαρντάσκα» που είχαν ονόματα ποταμών.

Άραγε μήπως οι διοργανωτές των συλλαλητηρίων, που θέλουν να λέγονται οι γείτονες «Βαρντάσκα», έχουν και την απαίτηση να λέγονται και οι Σέρβοι… «Μοραβσκανοί», ή οι Κροάτες… «Σαβσκανοί» ή οι Σλοβένοι… «Ντραβσκανοί»;

Εν ολίγοις: Για την πατρίδα μας – και ο νοών νοείτω – ο σεβασμός των συνθηκών, όπως αυτές διαμορφώθηκαν στον σύγχρονο κόσμο και όχι με όρους Βουκεφάλα, ο σεβασμός όλων των συνθηκών που αντανακλούν στην εποχή του έθνους – κράτους και όχι στην εποχή της μάχης του Γρανικού, ο σεβασμός όλων των συνθηκών από τη Λωζάνη και το Βουκουρέστι μέχρι των Παρισίων, δεν μπορεί να γίνεται αλα καρτ.

Συνεπώς: Μια και ελληνική είναι η ελληνική Μακεδονία. Και αλλοίμονο του σε όποιον απλώσει χέρι πάνω της. Κι αν ο αλυτρωτισμός όταν έρχεται από τα Σκόπια είναι κακός (και είναι) εξίσου κακός είναι ο αλυτρωτισμός των μέσα, ο αλυτρωτισμός που κρύβεται πίσω από το «Η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» ώστε να βγαίνει ο Ανθιμος και δηλώνει ότι θα ήθελε και ένα κομμάτι από την FYROMπου κάποιοι από τους φίλους των διοργανωτών των συλλαλητηρίων το προσδιορίζουν μάλιστα στο 20% του εδάφους της γειτονικής χώρας…

Υπάρχει απειλή και από πού; 

Τι γίνεται, όμως, με τους αλυτρωτισμούς και με τα παιχνίδια που θέτουν σε αμφισβήτηση τα σύνορα στην περιοχή; Τι γίνεται με τις δυνάμεις που ανακινούν ζητήματα μειονοτήτων για να αλλάζουν τον χάρτη κατά τα συμφέροντά τους, αλλά όλα αυτά μένουν έξω από την «οπτική» των θερμοκέφαλων της ονοματολογίας;

Αυτά είναι τα καίρια ζητήματα και τούτο διότι

α) οι τάχα «εγγυητές» των συνόρων, όπως το ΝΑΤΟ, είναι αυτοί που τα έχουν ανατρέψει – ήδη – τα σύνορα, γεγονός για το οποίο οι «ονοματολόγοι» κάνουν γαργάρα,

β) το Κόσσοβο, πράγμα που διαφεύγει των «ονοματολόγων», δεν λεγόταν και δεν χρειάστηκε να λέγεται… «αλβάνοβο» για να γίνει ό,τι έγινε,

γ) τα Σκόπια με ΑΕΠ το 1/20 του ελληνικού, με στρατό 15.000 οπλιτών και με μηδέν (αριθμός: 0) αεροπορία έναντι 150.000 οπλιτών της διαθέτουσας σύγχρονης αεροπορίας Ελλάδας, προφανώς δεν συνιστούν απειλή, επομένως κάπου αλλού βρίσκεται η απειλή…

Για να δούμε που πραγματικά βρίσκεται η απειλή ας πάμε (όχι πολύ) λίγο πίσω:

  • Το Νοέμβρη του 2006, οι ΗΠΑ, διά του επιτετραμμένου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Τόμας Κάντριμαν, τάσσονταν ευθέως υπέρ της αναγόρευσης της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης σε «τουρκική μειονότητα». Με τις ίδιες εκείνες δηλώσεις (στην «Ελευθεροτυπία»), το στέλεχος της αμερικανικής πρεσβείας ζητούσε να τεθεί η συνθήκη της Λοζάνης στο «μουσείο»…
  • Το Νοέμβρη του 1996 στην έκθεση με τίτλο «Ημιτελής Ειρήνη» (!), που συντάχτηκε από τη «Διεθνή Επιτροπή για τα Βαλκάνια» – που με τη σειρά της δημιουργήθηκε από το αμερικανικό ίδρυμα «Κάρνεγκι» και το Ινστιτούτο «Ασπεν» – η Ελλάδα κατηγορείται ότι δεν αναγνωρίζει μακεδονική μειονότητα και αρνείται το δικαίωμα των μουσουλμάνων να αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι. Μια «λεπτομέρεια»: Η παρουσίαση της έκθεσης έγινε στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με προεδρεύοντα τον επίτροπο Βαν ντε Μπρουκ…
  • Στις 8/11/2006 το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δηλώνει: «Υπάρχουν εθνικής καταγωγής Μακεδόνες και Αλβανοί που ζουν στην Ελλάδα. Οι ΗΠΑ έχουν μια διαφορετική ερμηνεία του όρου μειονότητα από αυτήν που έχει η Ελλάδα. Σεβόμεθα τη Συνθήκη της Λοζάνης, η οποία αποτελεί τη νομική βάση για την ελληνική ερμηνεία, αλλά αυτός δεν είναι ο τρόπος της αμερικανικής ερμηνείας. Νομίζουμε ότι θα είναι σωστό γι’ αυτές τις μειονότητες να έχουν το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, που δεν τους επιτρέπεται στην Ελλάδα…».
  • Στις 17/4/2008 πραγματοποιείται στο χώρο του Ευρωκοινοβουλίου, με τη στήριξη των «Πράσινων και της «Ομοσπονδιακής Ενωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων» εκδήλωση με θέμα «Μειονότητες στην Ελλάδα: Τούρκοι Δυτικής Θράκης και Μακεδόνες»…

Αυτοί είναι οι «σύμμαχοί μας»! Αυτοί είναι οι «εταίροι μας»! Με αυτούς πορεύονται και συμπορεύονται και οι «μακεδονομάχοι» των συλλαλητηρίων και οι «ρεαλιστές» των ΝΑΤΟφρονων διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια.

Να γιατί πραγματική παράμετρος λύσης του θέματος με τα Σκόπια είναι η μη ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ ή στην ΕΕ, αφού μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί πρόσκληση στους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα, είναι παράγοντας ανασφάλειας που επιτείνει την αποσταθεροποίηση και τους κινδύνους των πολεμικών εμπλοκών.

Η απάντηση

Με αφορμή την εκδήλωση στο χώρο του Ευρωκοινοβουλίου, στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω, με θέμα «Μειονότητες στην Ελλάδα: Τούρκοι Δυτικής Θράκης και Μακεδόνες», η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ είχε προχωρήσει σε ανοιχτή επιστολή – καταγγελία προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τους προέδρους των Πολιτικών Ομάδων και όλους τους ευρωβουλευτές, όπου γίνονταν χρήσιμες επισημάνσεις για τότε αλλά και σήμερα:

   «Το έθνος – σημείωνε το ΚΚΕ –είναι η ιστορικά διαμορφωμένη σταθερή κοινότητα ανθρώπων, που εμφανίστηκε πάνω στη βάση της κοινότητας της γλώσσας, του εδάφους, της οικονομικής ζωής και της ψυχοσύνθεσης που εκδηλώνεται στην κοινότητα του πολιτισμού. Με βάση αυτή μας την αντίληψη δεν υπάρχει γενικά μακεδονικό έθνος (και αντίστοιχα ύπαρξη μακεδονικής εθνικής μειονότητας, σαν κομμάτι αυτού του έθνους που έμεινε έξω από τα σύνορά του). Η Μακεδονία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια μεγάλη γεωγραφική περιφέρεια, όπου ζούνε πολλά έθνη. Το κυρίαρχο έθνος που υπάρχει σήμερα στην ΠΓΔΜ δημιουργήθηκε ως τέτοιο μόνο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν συνέτρεξαν οι παραπάνω όροι στα πλαίσια της αυτόνομης Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Από την άποψη αυτή δεν έχει καμία σχέση με τους σλαβόφωνους της Ελλάδας. Είναι ολοφάνερο πως το μόνο κοινό που έχουν οι Έλληνες σλαβόφωνοι πολίτες με το κυρίαρχο έθνος που κατοικεί στην ΠΓΔΜ είναι η γλώσσα. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό ώστε να τους χαρακτηρίζουμε μειονότητα του συγκεκριμένου έθνους στη χώρα μας. Η γλώσσα από μόνη της δεν προσδιορίζει το έθνος, αν λείπουν και τα άλλα στοιχεία που προαναφέραμε. Πολύ περισσότερο που οι σλαβόφωνοι δεν έχουν ταυτόσημη εθνική συνείδηση. Ακόμη και κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων άλλοι από αυτούς πολέμησαν στο πλευρό της Ελλάδας, κι άλλοι της Βουλγαρίας. Σήμερα πολλοί από αυτούς είναι πλέον δίγλωσσοι, στην πορεία σε μεγάλο βαθμό ζούνε διάσπαρτοι σ’ ολόκληρη τη χώρα λόγω εσωτερικής μετανάστευσης, των μεικτών γάμων, κτλ. (…).

    »Το ΚΚΕ – συνέχιζε η επιστολή – θεωρεί, λοιπόν, πως γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια από κάποιους «κύκλους» και στο όνομα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των σλαβόφωνων να δημιουργηθεί θέμα «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Πρόκειται για προσπάθεια που συνειδητά επιδιώκει να προκαλέσει προβλήματα, στα πλαίσια της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε» προς όφελος των σχεδιασμών που έχουν οι ΗΠΑ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

    »Καταγγέλλουμε αυτές τις επιδιώξεις και την προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί και το Ευρωκοινοβούλιο σε αυτές τις μεθοδεύσεις!Καλούμε τους λαούς των Βαλκανίων , πρώτα απ’ όλα τον ελληνικό, σε επαγρύπνηση και σε πάλη για να ανατρέψουμε τους αρνητικούς διεθνείς συσχετισμούς, να εμποδίσουμε τις κυβερνήσεις να συμμετάσχουν σταιμπεριαλιστικά σχέδια, να βάλουμε φραγμό σε αυτές τις μεθοδεύσεις και στη δημιουργία προτεκτοράτων, στην αλλαγή των συνόρων».

Η λύση

Λύση, επομένως, του ζητήματος με τα Σκόπια δεν μπορεί να υπάρξει αν στη συμφωνία δεν γίνεται ξεκάθαρο ότι ο εθνοτικός, ο γλωσσικός ή άλλος αυτοπροσδιορισμός της γειτονικής χώρας δεν έχει καμία σχέση με δήθεν «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδαστα πλαίσια κάποιου ανύπαρκτου έθνους που επεκτείνεται τάχα εντός των ελληνικών ή των βουλγαρικών συνόρων.

Λύση σημαίνει εγγυήσεις για εξάλειψη του αλυτρωτισμού, του εθνικισμού, των διεκδικήσεων, εξασφάλιση του απαραβίαστου των συνόρων μέσα από καθαρές και ρητές προβλέψεις στο Σύνταγμα της γειτονικής χώρας και όλα αυτά τώρα και όχι ως έκφραση πρόθεσης που «θα» πραγματοποιηθεί κάποτε στο μέλλον.

Εγγύηση λύσης είναι όχι η ένταξη, αλλά η μη ένταξη της FYROM σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Εγγύηση όσον αφορά το όνομα σημαίνει πως η όποια σύνθετη ονομασία θα πρέπει να ορίζεται με αυστηρό γεωγραφικό προσδιορισμό ώστε να αποκλείεται κάθε επεκτατική, αλυτρωτική σκέψη στο όνομα του έθνους ή της γλώσσας.

Συνεπώς, σύνθετη ονομασία που θα περιέχει το όνομα Μακεδονία ή παράγωγά του, με αυστηρό γεωγραφικό προσδιορισμό, προϋποθέτει: Προηγούμενη επίλυση όλων των προβλημάτων που αφορούν αλυτρωτισμούς. Ρητή και επικυρωμένη σε όλα τα διεθνή φόρα δέσμευση σεβασμού των συνόρων. Ρητή και επικυρωμένη σε όλα τα διεθνή φόρα δέσμευση μη ανακίνησης εθνικιστικών επιδιώξεων. Ξεκαθάρισμα πως θα πρόκειται για όνομα για όλες τις χρήσεις.

Πριν από κάθε συζήτηση για το όνομα: Συμφωνία, εγγυήσεις και δεσμεύσεις για καμία αλλαγή και επαναχάραξη συνόρων. Συμφωνία, εγγυήσεις και δεσμεύσεις για το απαραβίαστο των συνόρων. Συμφωνία, εγγυήσεις και δεσμεύσεις σε όλα τα διεθνή φόρα για καταδίκη του αλυτρωτισμού και του εθνικισμού με έμπρακτη αναγνώριση από πλευράς FYROM ότι δεν διεκδικεί τίποτα από την ελληνική Μακεδονία (συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στο Σύνταγμά της, σε σύμβολα και της ρητής παραίτησής της από κάθε εθνολογικού τύπου ανιστόρητες αναφορές).

Καμία υποχώρηση από όλα τα παραπάνω που συνιστούν θέσεις αρχών στην πίεση των ΗΠΑ για ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.

Και αφού, λοιπόν, ΠΡΩΤΑ εξασφαλιστούν ΟΛΑ αυτά, τότε η έναρξη της όποιας συζήτησης για τυχόν χρήση του όρου Μακεδονία ή παραγώγου της θα γίνεται αποδεκτή μόνο εφόσον επικυρωθεί ρητά και κατηγορηματικά (με διακοίνωση και επικύρωση σε όλα και από όλα τα διεθνή φόρα) ότι εξετάζεται αποκλειστικά ως γεωγραφικός προσδιορισμός.

Είναι προφανές από τα προηγούμενα ότι φορείς μιας τέτοιας λύσης δεν μπορεί να είναι το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, οι ΗΠΑ που δημιούργησαν το πρόβλημα διαλύοντας την Γιουγκοσλαβία, δεν μπορεί να είναι εκείνοι από τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις που εμφανίζουν τους παραπάνω σαν παράγοντες ή εγγυητές της «λύσης», που τους βαφτίζουν σαν «πυροσβέστες» όταν πρόκειται για τους εμπρηστές.

Πηγή: imerodromos.gr

Νέος ηγεμονισμός στο περιθώριο μιας «νέας» αντίθεσης!

Κλασσικό
Πέρα από αυτό καθ’ αυτό το ζήτημα της ονομασίας της FYROM που κατά καιρούς απασχολεί τους λαούς των γειτονικών κρατών αναζωπυρώνοντας τα εθνικιστικά και αλυτρωτικά αισθήματα τους, (φυσικά με βάση τους σχεδιασμούς των υπερατλαντικών μας «συμμάχων»), έχω την εντύπωση, με τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, ότι βρισκόμαστε μπροστά στη χάραξη μια νέας στρατηγικής που ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του καταστρώνουν, στην οποία ο Τσίπρας θα προσπαθήσει να παίξει ηγεμονικό ρόλο.
Φτάνοντας στο τέλος της η πρωθυπουργική του θητεία, “τελειώνει” και η κυρίαρχη το προηγούμενο διάστημα στρατηγική του, να ηγεμονεύσει στο αντιμνημονιακό μέτωπο έναντι των μνημονιακών δυνάμεων σαν “Αριστερά” για να δώσει τη μάχη κατά των μνημονίων … κάτι που εν πολλής του “βγήκε”, εξαπατώντας και κοροϊδεύοντας βέβαια τον κόσμο που τον πίστεψε.
Πηγαίνοντας λοιπόν για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, θα πρέπει να στηθεί μια νέα αφήγηση που να τον διαφοροποιεί από τους άλλους ανταγωνιστές διαχειριστές του πολιτικού συστήματος, με τους οποίους βέβαια στη πραγματικότητα δεν έχει πλέον καμία κύρια πολιτική διαφορά. Αναζητώντας αυτή τη διαφορά, η νέα αντίθεσηστην οποία κρίνουν ότι μπορεί να τρέξει το επόμενο διάστημα και να του δώσει έναν τέτοιο ρόλο, είναι αυτή, μεταξύ εκείνων που θέλουν λύση του Μακεδονικού με την χρήση σύνθετης ονομασίας που να περιλαμβάνει και τη λέξη Μακεδονία, και εκείνων που κατηγορηματικά απορρίπτουν κάθε αναφορά της λέξης Μακεδονία στην ονομασία του γειτονικού Κράτους και πάγωμα κάθε εξέλιξης.
Η αντίθεση αυτή είναι υπαρκτή και απασχολεί εκ των πραγμάτων πολύ μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες ανεξαρτήτως ιδεολογικής η πολιτικής ταυτότητας, ενώ μπορεί να παίξει και σημαντικό ρόλο στη δημιουργία πολιτικών εξελίξεων επηρεάζοντας μια σειρά από άλλες παραμέτρους της πολιτικής σκηνής.

Ανάπλαση εσωτερικών χώρων κοινής χρήσης, μεταξύ των οδών Κύπρου – Ηλιουπόλεως – Αμυραδάκη – Αμερικανίδων Κυριών.

Κλασσικό

Μια μελέτη και ένα έργο ανάπλασης που ολοκληρώθηκε το 2010 δημοπρατήθηκε το 2014, εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και απεντάχθηκε στη συνέχεια από αυτό γιατί ποτέ δεν ξεκίνησε, μας ενημέρωσε χθες 31-1-18 η Περιφέρεια Αττικής, ότι ανέλαβε πλέον την υλοποίησή του υπογράφοντας σύμβαση με τον δήμο Νίκαιας- Αγίου Ιωάννη Ρέντη, υλοποίησης του έργου  «Ανάπλαση εσωτερικών χώρων κοινής χρήσης στα Ο.Τ. κατοικίας μεταξύ των οδών Κύπρου – Ηλιουπόλεως – Αμυραδάκη – Αμερικανίδων Κυριών.

Εμείς καλωσορίζουμε αυτή την νέα εξαγγελία και ελπίζουμε πως δεν θα παραμείνει στα χαρτιά σαν  προηγούμενες  !

Στη συνέχεια παραθέτουμε βασικά σημεία της μελέτης του έργου.

ΜΕΛΕΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΤΑ Ο.Τ. ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΔΩΝ ΚΥΠΡΟΥ – ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΑΜΥΡΑΔΑΚΗ – ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΩΝ ΚΥΡΙΩΝ 

1. ΓΕΝΙΚΑ 

H παρούσα τεχνική έκθεση αναφέρεται στη Μελέτη Εφαρμογής για την ανάπλαση των εσωτερικών χώρων κοινής χρήσης στα Οικοδομικά τετράγωνα μεταξύ των οδών Κύπρου, Ηλιουπόλεως, Αμυραδάκη, Αμερικανίδων Κυριών.

2. Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ 

Πρόκειται για έναν ιστορικό δήμο, ο οποίος δημιουργήθηκε το 1922 με τους πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή. Βρίσκεται σε κεντροβαρική θέση στο νομό Αττικής, γιατί απέχει 4χμ από το κέντρο του Πειραιά και 8 χμ από το κέντρο της Αθήνας. Αποτελεί ουσιαστικά τη σύνδεση του Πειραία με την Αθήνα.

Η Νίκαια ανήκει σε εκείνες τις περιοχές που συστάθηκαν μετά την μικρασιατική καταστροφή. Κατοικήθηκε από πρόσφυγες από διάφορα μέρη της Μικράς Ασίας και του Πόντου, όπως Σμύρνη, Μαγνησία, Βιθυνία, Μούγλα, Τραπεζούντα κλπ.

Τα πολεοδομικά και αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του προσφυγικού συνοικισμού διαφένονται καθαρά στην πόλη εώς σήμερα.

Ταυτόχρονα με το πλούσιο παρελθόν του Δήμου υπάρχει και το σύγχρονο πρόσωπο της πόλης που προσπαθεί να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες. Πάραλληλα λοιπόν με την προσφυγική αρχιτεκτονική, συναντούμε και σύγχρονα κτίρια όπως την Αρση Βαρών, το Κατράκειο θέατρο, το Μουσείο για το «Μπλόκο της Κοκκινιάς», το Δημοτικό κήπο με το Κηποθέτρο και το λόφο της Δεξαμενής.

3. ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ- ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ 

Η περιοχή παρέμβασης ορίζεται από πέντε οικοδομικά τετράγωνα μεταξύ των οδών Κύπρου, Ηλιουπόλεως, Αμυραδάκη και Αμερικανίδων Κυριών. Επίσης, βρίσκονται μεταξύ του 2ου Γυμνάσιου- Λύκειου και του 14ου Δημοτικού Νίκαιας. Πρόκειται ουσιαστικά για κοινόχρηστους χώρους μεταξύ των κατοικιών οι οποίοι βρίσκονται στο κέντρο των οικοδομικών τετραγώνων. Έχουν δηλαδή, τον χαρακτήρα εσωτερικής αυλής μέσα στα ο.τ..

Οι συγκεκριμένοι κοινόχρηστοι χώροι αποτελούνται από μια εγκάρσια διαδρομή, η οποία συνδέει τους κεντρικούς δρόμους, και από το άνοιγμα αυτής της διαδρομής, όπου τοποθετούνται τα παρτέρια με τον βασικό όγκο πρασίνου.

Η μοροφολογία του εδάφους δημιουργεί μια έντονη κλίση από βόρεια προς νότια. Η υφιστάμενη διαμόρφωση δεν είναι ενιαία και σε όλα τα ο.τ.. Επίσης, κάποια ο.τ. τετράγωνα έχουν εντονότερα προβλήματα από τα υπόλοιπα (π.χ. ο.τ. 1,2). Ύστερα από επιτόπου παρατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης και από συζήτηση με τους κατοίκους, τα βασικότερα προβλήματα που εντοπίστηκαν σε όλα τα οικοδομικά τετράγωνα είναι τα εξής:

  • Ζητήματα καθαριότητας, λόγω απεριποίητης βλάστησης και παρτεριών
  • Λιμνάζοντα όμβρια ύδατα λόγω κακής απορροής και ανωμαλιών στην διαμόρφωση της υφιστάμνενης πλακόστρωσης.
  • Οικειοποιήσεις του δημόσιου χώρου με διάφορους τρόπους και σε δαφορετικό βαθμό που καταστρέφουν τον ενιαίο χαρακτήρα του δημόσιου χώρου.
  • Ζητήματα ασφάλειας, γιατί οι χώροι αυτοί έχουν πολλά προβληματικά σημεία, σκοτεινά και απόμερα, που έχουν δημιουργηθεί λόγω της απεριποίητης βλάστησης και του κακού φωτισμού.

Συνεπώς, κρίνεται άκρως αναγκαία η βελτίωση του χώρου γιατί είναι θέμα βελτίωσης της ποιότητας ζωής των κατοίκων της περιοχής.

4. ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ 

Οι περιοχές αυτές, λόγω της ιστορίας τους ως προσφυγικοί συνοικισμοί παρουσίαζαν έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Οι κοινωνικοί δεσμοί μεταξύ των κατοίκων συνέθεταν έναν έντονο χαρακτήρα γειτονιάς, ο οποίος είχε αντίκτυπο και στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούσαν τον δημόσιο χώρο. Οι έντονοι κοινωνικοί δεσμοί έδιναν ένα πολύ ζωντανό χαρακτήρα και στην περιοχή: έβγαζαν καρέκλες στα κατώφλια τους, συζητούσαν μεταξύ τους, άπλωναν τις μπουγάδες τους, προέκτεινα τους κήπους τους και γενικά συνέβαλαν στη διαμόρφωση κοινόχρηστου χώρου.

Πρωταρχικός στόχος της μελέτης ήταν να αποκαταστήσουμε αυτό το στοιχείο της Μνήμης της γειτονιάς που δείχνει να έχει χαθεί στη σύγχρονη εποχή, αλλά που δεν έχει εξαλειφθεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Τα τελευταία χρόνια, που η επαφή των ανθρώπων χάνεται, ο δημόσιος χώρος είναι για τους περισσότερους αδιάφορος. Παρόλα αυτά ο άνθρωπος έχει πάντα την ανάγκη να κοινωνικοποιείται και να δημιουργεί δεσμούς. Προσπαθήσαμε, λοιπόν να αναδείξουμε την έμφυτη τάση των ανθρώπων να συνυπάρχουν και να χρησιμοποιούν το δημόσιο χώρο από κοινού.

Παράλληλα, από την ομάδα μελέτης δόθηκε έμφαση στο να διευρυνθεί η χρήση αυτών των εσωτερικών αυλών έτσι ώστε να αποτελούν πέρασμα και για τους άλλους κατοίκους της περιοχής, να συνδεθούν τα σχολεία μεταξύ τους αλλά και να αποκτήσουν τα χαρακτηριστικά μιας  πλατείας όπου, πέρα από τους κατοίκους των ο.τ. θα χρησιμοποιούνται και από τους περαστικούς. Βασικός στόχος ήταν ο κόσμος να οικειοποιηθεί περισσότερο τον κοινόχρηστο χώρο των οικοδομικών τετραγώνων.

Η περιοχή παρέμβασης ορίζεται από πέντε οικοδομικά τετράγωνα μεταξύ των οδών Κύπρου, Ηλιουπόλεως, Αμυραδάκη και Αμερικανίδων Κυριών. Επίσης, βρίσκονται μεταξύ του 2ου Γυμνάσιου- Λύκειου και του 14ου Δημοτικού Νίκαιας.

Πρόκειται ουσιαστικά για κοινόχρηστους χώρους μεταξύ των κατοικιών οι οποίοι βρίσκονται στο κέντρο των οικοδομικών τετραγώνων. Έχουν δηλαδή, τον χαρακτήρα εσωτερικής αυλής μέσα στα ο.τ..

Οι συγκεκριμένοι κοινόχρηστοι χώροι αποτελούνται από μια εγκάρσια διαδρομή, η οποία συνδέει τους κεντρικούς δρόμους, και από το άνοιγμα αυτής της διαδρομής, όπου τοποθετούνται τα παρτέρια με τον βασικό όγκο πρασίνου.

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ 

Βασική επιλογή ήταν η μελέτη να βασιστεί σε μια ήπια παρέμβαση της οποίας προτεραιότητας θα ήταν η καθαριότητα του χώρου, το αίσθημα της ασφάλειας αλλά και η ανάδειξη των στοιχείων της γειτονιάς, που τα τελευταία χρόνια έχει ατονήσει. Στην αρχιτεκτονική λύση, προτείνεται ο διαχωρισμός των χώρων σε τρεις ζώνες, η καθεμιά από τις οποίες θα δέχεται συγκεκριμένες κοινωνικές λειτουργίες, χωρίς όμως να τις διαχωρίζει.

ΖΩΝΗ Α: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΝΗ 

Είναι η ζώνη που δημιουργείται σε άμεση επαφή με τα κατώφλια των κατοικιών και η οποία ανήκει περισσότερο στους κατοίκους. Έχει πλάτος 2,5 εώς 3μ περίπου. Οι κάτοικοι δείχνουν ότι έχουν ανάγκη την ιδιωτικότητα και προσπαθούν με διάφορους τρόπους να την προστατέψουν. Οι διαβαθμίσεις αυτές, παλιότερα που η κοινωνική συνοχή ήταν πιο έντονη στις γειτονιές, εμφανίζονταν στο χώρο και στη διαμόρφωσή του. Οι χώροι κοντά στις ιδιοκτησίες ήταν στην ευθύνη των κατοίκων συλλογικά.

Για το λόγο αυτό, στα όρια της ζώνης αυτής δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη διαμόρφωση για να δίνεται η δυνατότητα στους ίδιους τους κατοίκους να τη διαμορφώσουν οι ίδιοι, σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια μέσα όμως σε κάποια συνθετικά όρια. Στην περιοχή αυτή θα μπορούν να πραγματοποιηθούν πιο ιδιωτικές λειτουργίες: τοποθέτηση γλαστρών, ιδιωτικών καθισμάτων, άπλωμα της μπουγάδας κλπ.

Ο διαχωρισμός της συγκεκριμένης ζώνης από τις υπόλοιπες γίνεται μέσω της αλλαγής χρώματος του υλικού δαπεδόστρωσης. Δηλαδή, χρησιμοιείται κυβόλιθος 10χ10εκ χρώματος κεραμιδί.

ΖΩΝΗ Β: ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΩΝΗ 

Ως δημόδια ζώνη ορίζεται ο κεντρικός άξονας που διασχίζει τα ο.τ.. αποτελεί ουσιαστικά ένα εσωτερικό δίκτυο διαδρομών. Στόχος της σύνθεσης ήταν να τονιστεί και να χρησιμοποιείται από ένα ευρύτερο φάσμα ανθρώπων. Θα είναι ουσιαστικά το πέρασμα που θα χρησιμοποιείται από όλους όσους θέλουν να ακολουθήσουν μια πιο ήσυχη και ευχάριστη διαδρομή με τα πόδια είτε με το ποδήλατο.

Το υλικά που επιλέγονται για την δημόσια ζώνη είναι το χτενιστό μπετόν. Οι αρμοί δημιουργούνται από μία λεπτή ζώνη σκυροδέματος πάχους 10εκ. Στους αρμούς τοποθετούνται με απόσταση μεταξύ τους και σε διάφορα μεγέθη (0.10, 0.30, 1.00 και 1.50μ), χρωματιστά κομμάτια μάρμαρο. Η διάσπαρτη τοποθέτηση μαρμάρου σε ένα χυτό υλικό δημιουργεί την αίσθηση μονοπατιού. Επιπλέον το χυτό υλικό επίλεγεται για να έρχεται σε αντίθεση με τον αυστηρό κάναβο της πλακόστρωσης του υπόλοιπου χώρου.

Οι αρμοί του χυτού δαπέδου με τα μάρμαρα, όταν συναντιούνται με τον κυβόλιθο, προεκτείνται συνδέοντας και τις τρείς ζώνες.

ΖΩΝΗ 3: ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΖΩΝΗ 

Την ενδιάμεση ζώνη αποτελούν οι χώροι ανάμεσα στην ιδιωτική και τη δημόσια ζώνη. Οι χώροι αυτοί περιέχουν την βασική φύτευση, τα παρτέρια και τα καθιστικά. Είναι τα σημεία στάσης από την κεντρική διαδρομή. Στόχος είναι να χρησιμοποιείται από περαστικούς αλλά και από κατοίκους.

Το υλικό του δαπέδου που επιλέγεται είναι κυβόλιθος 10χ10εκ χρώματος ώχρα. Διαχωρίζεται από τη δημόσια ζώνη με μια ζώνη τσιμέντου πάχους 10εκ.

Βασικό αρχιτεκτονικό στοιχείο της ενδιάμσης ζώνης είναι τα παρτέρια με τα ενσωματωμένα καθιστικά. Όπως προαναφέρθηκε ένας από τους βασικούς στόχους της μελέτης ήταν η καθαριότητα των χώρων παρέμβασης. Ένα μέσο επίτευξης αυτού του στόχου ήταν ο περιορισμός των υπάρχοντων παρτεριών, διότι η πυκνή βλάστηση και η μεγάλη ποσότητα χώματος, που σε πολλές περιπτώσεις έφτανε δίπλα στις εισόδους των σπιτιών, δημιουργεί έντονο πρόβλημα στους κατοίκους. Επιπλέον, με τον περιορισμό των παρτεριών δίνεται μια νέα πνοή στο χώρο, ο οποίος σου δίνει την αίσθηση ότι πλέον είναι πιο μεγάλος.

Τα νέα παρτέρια τοποθετούνται κυρίως εκεί που υπάρχουν τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα δέντρα. Τα βασικά τους στοιχεία είναι τα εξής:

– Ένα τμήμα με φαρδύ στηθαίο πάχους 45εκ για να χρησιμοποιείται και ως κάθισμα.

– Ένα χαμηλότερο τμήμα με πιο λεπτό στηθαίο

– Ένα χαμηλό πεζούλι ύψους 10εκ και πλάτους 50εκ, το οποίο τοποθετείται σε άμεση επαφή με την ιδιωτική ζώνη και είναι ένας προτεινόμενος χώρος για τοποθέτηση γλαστρών από τους ίδιους τους κατοίκους.

– Το παγκάκι είναι προέκταση του στηθαίου και αποτελείται από ξύλο. Διατάσσεται με τέτοιο τρόπο στο χώρο έτσι ώστε να δημιουργεί αγκαλιές που αυξάνουν την κοινωνικότητα.

ΠΡΑΣΙΝΟ- ΦΥΤΕΥΣΗ 

Όπως προαναφέρθηκε, η υφιστάμενη βλάστηση είναι πολύ πυκνή και απεριποιήτη. Οι συνθετικές επιλογές βασίστηκαν στον περιορισμό της έκτασης των παρτεριών έτσι ώστε να ανοίξει και να καθαρίσει ο χώρος, χωρίς να μειωθεί καθόλου το πράσινο. Τα υπάρχοντα δέντρα καταγράφηκαν και διατηρήθηκαν όλα. Κάποια δέντρα που αφαιρούνται απο ένα οικοδομικό τετράγωνο, μεταφυτεύονται σε άλλα οικοδομικά τετράγωνα που έχουν πιο αραιή βλάστηση. Το ίδιο συμβαίνει και με κάποιους θάμνους που θεωρούνται σημαντικοί.Παράλληλα με τη φύτευση που διατηρείται προστίθονται και νέα δέντρα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο, καθώς και θαμνοειδή φυτά. Τα δέντρα που επιλέγονται είναι λεμονιές, ροδιές και κουτσουπιές. Είναι και τα τρία εποχιακά δέντρα και αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό που επιλέχθηκαν.

Είναι πολύ σημαντικό στη φύτευση του δημόσιου χώρου να μπορούμε να διακρίνουμε την εναλλαγή των εποχών. Επίσης, οι λεμονιές και οι ροδιές είναι δέντρα καρποφόρα και ταιριάζουν πολύ αυτά τα είδους δέντρα στις γειτονιές.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ 

Στην περιοχή παρέμβασης παρατηρείται οι ελεύθεροι χώροι να καταλαμβάνονται από τα αυτοκίνητα των κατοίκων. Το αυτοκίνητο δεν μπορεί να έχει θέση σε χώρους ελεύθερους που προορίζονται για πεζούς, ποδηλάτες, παιδιά, μαθητές, ηλικιωμένους, άτομα με ειδικές ανάγκες. Για το λόγο αυτό αφαιρούνται οποιεσδήποτε διαμορφώσεις διευκόλυνσης εισόδου των αυτοκινήτων, ενώ στις εισόδους των κοινόχρηστων χώρων τοποθετούνται κύβοι από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η συγκεκριμένη λύση αποκλύει την τοποθέτηση εξοπλισμού που είναι εύκολο να αφαιρεθεί.

ΦΩΤΙΣΜΟΣ 

Το ζήτημα της ασφάλειας είναι πάρα πολύ σημαντικό για τους κατοίκους και για τους χρήστες των εσωτερικών αυλών. Η σωστή φωτοτεχνική μελέτη ενισχύει αυτό το αίσθημα και ταυτόχρονα αποτελεί αρχιτεκτονικό μέσο που βελτιώνει το δημόσιο χώρο.

Τοποθετούνται δύο ψηλά φωτιστικά ύψους 4μ στις ενδιάμεσες ζώνες, ένα σε κάθε τμήμα. Το ύψος του φωτιστικού και το είδος του φωτισμού πληρούν όλες τις προδιαγραφές για άνετο και σωστό φωτισμό σε τέτοιου είδους χώρους. Κατά μήκος της διαδρομής τοποθετούνται χαμηλά φωτιστικά, σε θέση όμως που να μην διακόπτουν την πορεία.

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ Α.Μ.Ε.Α. 

Δόθηκε έμφαση κατά το σχεδιασμό της λύσης να γίνουν οι απαραίτητες διαμορφώσεις για την σωστή και άνετη κυκλοφορία ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για το λόγο αυτό διαμορφώθηκαν ράμπες κλίσης 5% όπου υπήρχαν ανισοσταθμίες.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ Σ. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΕΤΕΑΜ

Κλασσικό

Θέμα: «ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΕΣ ΟΙ ΔΙΠΛΑΣΙΕΣ -ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ 4387/2016- ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΓΙΑ 648.220 ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΤΕΑΜ (τ. ΙΚΑ- ΕΤΑΜ)»

Ο Ανεξάρτητος Βουλευτής Β΄ Αθηνών Ευστάθιος (Στάθης) Παναγούλης καταθέτει αναφορά προς τον κ. Πρωθυπουργό και τους κ.κ. υπουργούς Επικρατείας & Εργασίας την επιστολή του συνταξιούχου ΙΚΑ – ΕΤΑΜ και μέλους της Διοικούσας Επιτροπής Κ.Ε.Π.Ε.Α/ΓΣΕΕ κ. Κωνσταντίνου Νικολάου, στην οποία εκφράζει την απελπισία, την απόγνωση και την οικονομική εξαθλίωση των 648.220 συνταξιούχων του ΕΤΕΑΜ (τ. ΙΚΑ – ΕΤΑΜ) μετά την αυθαίρετη και άδικη περικοπή από το υπουργείο εργασίας των επικουρικών τους συντάξεων κατά το διπλάσιο ποσό από αυτό που προβλέπει ο Νόμος 4387/2016 και με την οποία αιτείται προς τον Πρωθυπουργό την άμεση παρέμβασή του και προς το αρμόδιο υπουργείο να εφαρμόσει το νόμο, να επανυπολογίσει με ορθό και νόμιμο τρόπο τις συντάξεις και να επιστρέψει στους 648.220 συνταξιούχους τα αναλογούντα ποσά ως αχρεωστήτως παρακρατηθέντα.

Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους και κυρίαρχη ιδεολογία.

Κλασσικό
Προκαλεί εντυπώσεις και ερωτήματα σε ένα μεγάλο μέρος ανθρώπων με αναφορά στην Αριστερά, που εκφράζεται μέσω άρθρων, αναρτήσεων ή δηλώσεων, η  μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου και η συμμετοχή του στο πρόσφατο συλλαλητήριο για το «Μακεδονικό» στη Θεσσαλονίκη. Σε αντιπαράθεση βεβαίως, με τις σχεδόν ανύπαρκτες λαϊκές αντιδράσεις στις ανάλγητες μνημονιακές επιβουλές που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις  τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την μεγάλη συγκέντρωση της Αθήνας υπέρ του όχι στο δημοψήφισμα του 2015.
Προσωπικά χολώθηκα με τον όγκο, με τα συνθήματα, τη συνύπαρξη με τα φασιστικά μορφώματα της ΧΑ, με τον λαϊκισμό και το επιστέγασμα της πυρπόλησης ενός κτιρίου υπό κατάληψη και τη βεβήλωση μνημείου του ολοκαυτώματος. Δεν μπορούμε όμως σε καμία περίπτωση να εντάξουμε όλον αυτό το κόσμο σε μια κατηγορίαβάζοντας του την ταμπέλα του δεξιού, φασίστα, εθνικιστή! Έχει σημασία να ψαχτούμε λίγο θεωρητικά για να δώσουμε απαντήσεις  στο φαινόμενο και στο ερώτημα: Ποιο ήταν το κοινό σημείο που συνέδεσε όλο αυτό το ετερόκλητο πλήθος κάνοντας το να ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να διατρανώσει ότι «Η Μακεδονία είναι Ελληνική»;
Σε κάποια ανάρτηση μου ανάφερα ότι ήταν «μια οργανωμένη από το βαθύ και σκοτεινό κράτος και παρακράτος συγκέντρωση, που όμως κατάφερε να παρασύρει και μάζες πολλών απλών και χωρίς πολιτική παιδεία ανθρώπων.»
 
Το παρακάτω απόσπασμα μιας εργασίας της Κυριακής Κολιαράκη με θέμα Η θεωρία της ιδεολογίας από τον Μαρξ στον Αλτουσέρ, μας βοηθάει νομίζω να δώσουμε απαντήσεις στο παραπάνω ερώτημα. Η υποβολή που μας έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια μέσω της  εκκλησίας, του σχολείου, της οικογένειας, του πολιτικού συστήματος, τους νόμους, τα συνδικάτα, τον πολιτισμό και τα μέσα ενημέρωσης, είναι κοινή για όλους μας, είναι η κυρίαρχη ιδεολογία  της οποίας γινόμαστε δέκτες συνειδητά ή ασυνείδητα όλη μας τη ζωή, και την οποία η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου ασπάζεται σαν την μοναδική αλήθεια και πραγματικότητα.
Αυτό για μένα είναι το κοινό σημείο της συνύπαρξης στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης. Και κάτι ακόμα. Για να αποβάλλεις όλο αυτό το τοξικό για τα ταξικά σου συμφέροντα ιδεολόγημα πρέπει να αποκτήσεις νέες γνώσεις, να κάνεις ατομικές προσπάθειες  επιμόρφωσης, να μην συμβιβάζεσαι και το κυριότερο να μην υποτάσσεσαι στη μοναδικότητα της αλήθειας που σου επιβάλλεται. Αλήθεια πόσοι από αυτούς που συμμετείχαν βρίσκονται σε αυτή τη κατηγορία ανθρώπων;
 
» Όπως έχει ήδη περιγράψει ο Μαρξ, ο κοινωνικός σχηματισμός οφείλει να αναπαράγει τους όρους της παραγωγικής διαδικασίας προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωσή του.Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να αναπαραχθούν τόσο οι παραγωγικές δυνάμεις, δηλαδή τα μέσα παραγωγής και η εργατική δύναμη, όσο και οι υπάρχουσες σχέσεις παραγωγής. Για την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης όμως δεν απαιτείται μόνο ο μισθός ή η ειδίκευση αλλά χρειάζεται αυτή να «συμμορφωθεί» με τους κανόνες της κυρίαρχης τάξης και να υποτάσσεται στην κυρίαρχη ιδεολογία. Ήδη από το σχολείο, ο εργαζόμενος μαθαίνει να συμπεριφέρεται σύμφωνα με κάποιους κοινωνικούς κανόνες οι οποίοι ρυθμίζουν τη συμπεριφορά του: υπακοή, αποτελεσματικότητα, αναγνώριση αυθεντίας κλπ. Με αυτό τον τρόπο είναι ένα υποκείμενο δομικά υποταγμένο στην κυρίαρχη ιδεολογία. Το σχολείο και άλλοι κρατικοί θεσμοί ή μηχανισμοί αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο. Κάπως έτσι, εμφανίζεται η ιδεολογία ως πραγματικότητα.
 
Σύμφωνα με τη μαρξική ανάλυση, επίσης, η δομή της κοινωνίας χωρίζεται στην υποδομή, δηλαδή την οικονομική βάση και την υπερδομή (ή εποικοδόμημα), η οποία περιλαμβάνει το νομικο-πολιτικό επίπεδο και την ιδεολογία. Ο Αλτουσέρ υποστηρίζει τη σημασία του συγκεκριμένου θεωρητικού οικοδομήματος για την ανάδειξη της καθοριστικής σημασίας της βάσης για ολόκληρο το οικοδόμημα. Το αρνητικό στοιχείο, κατά τη γνώμη του, είναι ότι η συγκεκριμένη αναπαράσταση παραμένει περιγραφική.
 
Η κλασική μαρξιστική θεωρία του κράτους, διακρίνει την κρατική εξουσία από τον κρατικό μηχανισμό, ανάγοντας ως στόχο της πάλης των τάξεων την ανάληψη της εξουσίας και τη χρησιμοποίηση του κρατικού μηχανισμού για ταξικούς σκοπούς με στόχο την προλεταριοποίηση του κράτους μέχρι, τελικά, την κατάργηση κάθε κρατικής εξουσίας. Όμως, ο Αλτουσέρ διαπιστώνει πως είναι αναγκαία η προσθήκη ακόμη ενός στοιχείου σε αυτήν την θεωρία. Ανάμεσα στην κρατική εξουσία και το μηχανισμό του κράτους και δίπλα στον καταπιεστικό μηχανισμό του κράτους που λειτουργεί με βία και περιλαμβάνει το στρατό, την κυβέρνηση, τη διοίκηση κλπ, λειτουργούν οι Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους. Η εκκλησία, το σχολείο, η οικογένεια, το πολιτικό σύστημα, οι νόμοι, τα συνδικάτα, ο πολιτισμός και τα μέσα ενημέρωσης αποτελούν τους θεσμούς στους οποίους αποδίδεται ο συγκεκριμένος ρόλος. Ωστόσο, ο κυρίαρχος ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους στη σημερινή ώριμη καπιταλιστική κοινωνία θεωρείται το σχολείο.
 
Σε αντίθεση με τον καταπιεστικό μηχανισμό του κράτους, που είναι αποκλειστικά δημόσιος, οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του ανήκουν κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, μία ακόμη σημαντική διάκριση είναι ότι ο καταπιεστικός μηχανισμός του κράτους λειτουργεί κυρίως με βία και πολύ λιγότερο με ιδεολογία, ενώ οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του λειτουργούν κυρίως με ιδεολογία και πολύ λιγότερο με βία.
 
Σύμφωνα με την διαπίστωση του Μαρξ, η κυρίαρχη τάξη καθορίζει και τις κυρίαρχες ιδέες. Όμως, δεν αρκεί η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας για την επικράτηση της ιδεολογίας των κυρίαρχων. Για αυτόν τον λόγο, για τον Αλτουσέρ, εγκαθίστανται οι Ιδεολογικοί Μηχανισμοί του Κράτους, οι οποίοι έχουν την ευθύνη να διαμορφώσουν και να διαδώσουν την κυρίαρχη ιδεολογία. Έτσι, γίνεται κατανοητό ότι και οι ίδιοι αποτελούν όχι μόνο αντικείμενο αλλά και πεδίο της ταξικής πάλης. Ωστόσο, οι ιδεολογικοί μηχανισμοί δεν είναι δημιούργημα της κυρίαρχης τάξης, καθώς υπήρχαν και πριν από αυτήν, διείσδυαν στο κοινωνικό σώμα και ενοποιούνταν με βάση την κυρίαρχη ιδεολογία.
 
Η κυρίαρχη ιδεολογία δεν αρκεί απλά να κατασκευάζεται και να διαδίδεται, αλλά χρειάζεται και να αναδιαμορφώνεται με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψιν τμήματα της υπάρχουσας ιδεολογίας, όπως επίσης και τα διάφορα νέα γεγονότα που εμφανίζονται στην επιστήμη και την πολιτική. Προκειμένου να καταφέρει να ηγεμονεύσει η κυρίαρχη τάξη, θα πρέπει να μπορέσει να ξεπεράσει τις αντιφάσεις που δημιουργούνται από τα παραπάνω και να διαμορφώσει μια ιδεολογία ενοποιημένη, γύρω από τα συμφέροντά της.»

Επανυπολογισμός των συντάξεων με λαθροχειρίες. Προκύπτει κατάχρηση εξουσίας!

Κλασσικό

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες ο λεγόμενος επανυπολογισμός (2.000.000 συντάξεων) ο οποίος δεν είναι παρά το άλλοθι, για να αφανιστεί ότι έχει απομείνει από τις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις. Μειώσεις όχι μόνο από την εξίσωση με βάση τις νέες συντάξεις, λίγο έως πολύ γνωστές, αλλά και από τον διαφορετικό τρόπο «επανυπολογισμού» ο οποίος παρανόμως λεηλατεί και καρατομεί ακόμα περισσότερο.

Το «πάρτι» στήθηκε στις καταβαλλόμενες (έως 12/5/2016) συντάξεις με προφανείς σκοπούς. Διαφορετικά υπολογίζονται οι νέες συντάξεις και με άλλο τρόπο οι καταβαλλόμενες, οι οποίες μειώνονται ακόμα περισσότερο, δηλαδή κάτω και από τα προβλεπόμενα του ίδιου του Νόμου. Και με την λαθροχειρία αυτή διογκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» πολύ πάνω από τις πραγματικές, οι οποίες το 2019 κόβονται!!!

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους. Πρόκειται για άθλια ψεύδη ότι ο επανυπολογισμός γίνεται στο όνομα της ισονομίας και σε εφαρμογή των ενιαίων κανόνων του ΕΦΚΑ. Τίποτα από όλα αυτά δεν τηρείται και δεν εφαρμόζεται.

Ακόμα και το δικό τους Νόμο δεν τηρούν και παραβιάζουν. Διαφορετικά αναπροσαρμόζεται ο συντάξιμος μισθός στην μια περίπτωση και διαφορετικά στην άλλη. Συνεπώς, η λαθροχειρία αλλοιώνει το συντάξιμο μισθό, ο οποίος με την σειρά του μειώνεται ακόμα περισσότερο. Π.χ:

  Α) Συντάξιμος μισθός για τις νέες συντάξεις

Σύμφωνα με την εγκύκλιο (Φ.80000/οικ. 60271/2195 – 23/12/16) συντάξιμος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος μηνιαίων αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1/1/2002 έως την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης, συμπεριλαμβανομένων και των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και τα επιδόματα αδείας. Παράλληλα, οι αποδοχές για κάθε ημερολογιακό έτος προσαυξάνονται με βάση τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

Β) Συντάξιμος μισθός για τις καταβαλλόμενες συντάξεις

Σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση (οικ.26083/887/7-6-2016) και την εγκύκλιο (Φ 80000/οικ.60258/1471-23/12/2016) για την εύρεση του μέσου μισθού δεν αναζητούνται οι συντάξιμες αποδοχές, όπως προβλέπεται για τις νέες, αλλά… ως βάση θα λαμβάνεται ο συντάξιμος μισθός επί του οποίου υπολογίστηκε η ήδη χορηγηθείσα σύνταξη αναπροσαρμοσμένος…. όσο οι συντάξεις… και για ΙΚΑ, όσο το 25πλασιο του τεκμαρτού ημερομίσθιου έκαστης ασφαλιστικής κλάσης, όπως έχει διαμορφωθεί την 1/10/2008!! Και καμία αναφορά, ούτε για δώρα (14 μισθοί) ούτε για Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, δηλαδή όπως και στις νέες. Το τι σημαίνει αυτό φαίνεται καθαρά στους παρακάτω πίνακες:

ΛΑΘΡΟΧΕΙΡΙΑ – ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ – ΤΡΙΚ

Από το γεγονός ότι οι διαφορές σχετίζονται και με το έτος συνταξιοδότησης θα χρησιμοποιήσουμε τέσσερα παραδείγματα για να αποκαλυφθεί τόσο η απάτη, όσο και το εύρος αυτής:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 Υπολογισμός Νέων (μετά της 13-5-2016) Συντάξεων: 

Παίρνουμε ως βάση έναν μισθό των 1300 ευρώ, ξεκινώντας από το 2002. Στην πρώτη στήλη αναπροσαρμόζουμε τον μισθό με βάση την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. Στη δεύτερη στήλη αναγράφονται οι ετήσιες (επί 14) αποδοχές. Στην τρίτη στήλη τα ποσοστά του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Στην τέταρτη οι ετήσιες αποδοχές και στην πέμπτη οι ετήσιες μεταβολές των μισθών κατ΄ έτος.

Ολοκληρώνοντας τις παραπάνω πράξεις, ο μέσος μισθός διαμορφώνεται στα 2.216 ευρώ, προσαυξημένος κατά 70,4% από το αρχικό ποσό και η σύνταξη (με 37 έτη) στα 1.208 ευρώ μεικτά.

Συνεπώς, αυτά που συνθέτουν και αναπροσαρμόζουν τον συντάξιμο μισθό είναι οι προσαυξήσεις του ίδιου του μισθού, ο πολλαπλασιασμός επί 14 μήνες και ο Δείκτης τιμών Καταναλωτή. Το οποίο βέβαια δεν ισχύει και δεν εφαρμόζουν για τις καταβαλλόμενες συντάξεις.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 Υπολογισμός Καταβαλλομένων (έως 12-5-2016) Συντάξεων:

Για να παραθέσουμε με ακρίβεια το παράδειγμα, παίρνουμε ως βάση τον ίδιο μισθό των 1.300 ευρώ. Στην πρώτη στήλη ανάλογα με την εξέλιξή του τον κατατάσσουμε (κατ΄ έτος) στην αντίστοιχη κατηγορία (ασφαλιστική κλάση – ΙΚΑ) επί του οποίου υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη στήλη είναι ο «νέος  συντάξιμος μισθός» με βάση (της εγκύκλιου) δηλαδή των ασφαλιστικών κλάσεων, όπως έχουν διαμορφωθεί την 1/10/2008. Στην τρίτη στήλη οι μεταβολές που προκύπτουν κατά την αναπροσαρμογή και στη συνέχεια τα αντίστοιχα νέα ποσά σύνταξης.  

Οι διαφορές μεταξύ των δυο τρόπων είναι οφθαλμοφανείς, οι οποίες με απόλυτη ακρίβεια αποτυπώνονται και καταγράφονται στις ετήσιες μεταβολές. Στην πρώτη περίπτωση κυμαίνονται μεταξύ 16,66% και 51,97%, ενώ στη δεύτερη μεταξύ 0% έως 29%!!! Ενώ σε ποσά σύνταξης οι διαφορές αυτές όπως θα δούμε στον παρακάτω πίνακα ξεπερνούν τα 100 ευρώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3. Υπολογισμός Καταβαλλόμενων Συντάξεων – Όπως και οι Νέες:

Για την ακρίβεια χρησιμοποιούμε τα ίδια στοιχεία και κάνουμε ακριβώς την ίδια πράξη, όπως και στις νέες του πρώτου πίνακα, δηλαδή αναπροσαρμόζουμε τους συντάξιμους μισθούς με τον οποίο υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη με το αντίστοιχο ποσοστό μεταβολών.

Στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός που υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη, στη δεύτερη οι αντίστοιχες ποσοστιαίες μεταβολές. Στην τρίτη ο συντάξιμος μισθός που αναλογεί, στην τέταρτη το ποσό σύνταξης που αντιστοιχεί. Στην πέμπτη το ποσό σύνταξης (βάση απόφασης του υπουργού), όπως θα χορηγηθεί, και στην έκτη οι διαφορές που προκύπτουν ανά έτος συνταξιοδότησης.  

Το εύρος της ανομίας είναι ολοφάνερο. Φαίνεται καθαρά πόσο θα ήταν οι συντάξεις, εάν υπολογίζονταν όπως και οι νέες (βάση του νέου Νόμου δηλαδή), πόσο με τον παράνομο τρόπο, καθώς και το ύψος των διαφορών αυτών (κλοπών) ανάλογα με το έτος συνταξιοδότησης.

Η μείωση των συντάξεων κάτω από τα πραγματικά έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυξημένων πλασματικών «προσωπικών διαφορών», η τύχη των οποίων έχει ήδη προδιαγραφεί, καθώς εν αναμονή βρίσκεται νέος Νόμος ο (4472/2017), που καθορίζει ότι προκύπτουσες διαφορές έως 18% μεταξύ καταβαλλομένων και επανυπολογιζόμενων συντάξεων από την 1.1.2019 περικόπτονται!!

ΠΙΝΑΚΑΣ 4 Η απάτη πίσω από τις «Προσωπικές Διαφορές»

Χρησιμοποιώντας πάντα τα ίδια στοιχεία, στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός που υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη είναι οι συντάξεις πριν τον επανυπολογισμό, (το αρχικό ποσό μαζί με τις προσαυξήσεις, οι μνημονιακές παρακρατήσεις, και τα μεικτά ποσά προ φόρου & εισφοράς ΕΟΠΥΥ). Στην Τρίτη οι συντάξεις μετά τον επανυπολογισμό (βάση απόφασης του υπουργού). Στην τέταρτη οι «προσωπικές διαφορές», δηλαδή τα ποσά που θα κοπούν το 2019. Ενώ στην Πέμπτη οι προσωπικές διαφορές με βάση τις νέες, δηλαδή τις νόμιμες.

Ο πίνακας είναι αποκαλυπτικός, καταδεικνύει και αναδεικνύει, τόσο την λαθροχειρία αλλά και παραβατικότητα της κυβέρνησης, πώς και πόσο δηλαδή, από την μία με παράνομο τρόπο μειώνουν τις συντάξεις κάτω των πραγματικών, από την άλλη φουσκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» και στη συνέχεια τις κόβουν!!

Πώς αντί για αύξηση (που θα πρόεκυπτε) των περισσοτέρων εξ αυτών, εμφανίζουν και κόβουν μεγάλα ποσά ως «προσωπικές διαφορές».

ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥ 13ο – 14ο ΜΙΣΘΟΥ

Συμπερασματικά, αυτό που διαφοροποιεί και μειώνει τις καταβαλλόμενες συντάξεις είναι ότι κλέβουν, δηλαδή εξαιρούν και δεν συνυπολογίζουν τις εισφορές από τα δώρα ( Χριστουγέννων – Πάσχα – Επίδομα άδειας) οι οποίες αντιστοιχούν στο 16,7% και ένα μέρος από τον ΔτΚ, περί το 4% σύνολο 21%.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως στις νέες συντάξεις, συνυπολογίζουν με τον τρόπο αυτό και επιστρέφουν τη 13η-14η σύνταξη, καθώς με τα παραπάνω ποσοστά επηρεάζεται μόνο το «ανταποδοτικό» μέρος της σύνταξης και όχι το σύνολό της. Για να γίνει αυτό θα έπρεπε να πολλαπλασιάζεται με το 16,7% ολόκληρη η σύνταξη και όχι μόνο ένα μέρος της.

ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ 

Ας μην μας παραμυθιάζουν με την μπαρούφα, πως ο ΣΥΡΙΖΑ… ναι μεν πείρε την κυβέρνηση όχι όμως και την εξουσία!! (Προφανώς και εννοούν αυτή των ολιγαρχών). Κάτι το οποίο βέβαια ουδείς εξ αυτών θέλει, καθώς την εξουσία αυτών υπηρετούν, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο και εις στο ακέραιο. Αυτόν το δρόμο διάλεξαν.

Έχουν όμως και παραέχουν την εξουσία και την ασκούν με τον πιο βίαιο τρόπο. Κατά των συνταξιούχων εν προκειμένω. Με την εξουσία που κατέχουν, βιαίως παρανόμως και με καταχρηστικό τρόπο ληστεύουν και αρπάζουν εν ψυχρώ τις εισφορές από τα δώρα (Χριστουγέννων – Πάσχα – Επ. άδειας), χωρίς ωστόσο να τους χορηγούν ούτε την 13η-14η σύνταξη, ούτε και ακόμα και των νέων με βάση το νέο Νόμο. 

Ιανουάριος  2018

Νικολάου Κώστας

Συνταξιούχος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ