Η ΜΑΝΤΡΑ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣ..

Κλασσικό

Ο καιρός μετά τη πρωινή μπόρα έχει «ανοίξει» αρκετά, όταν παίρνω απόφαση να πάω για φωτορεπορτάζ στην Μάντρα.

Ενα έρημο οδικό δίκτυο για Σάββατο, στην έξοδο προς τα διόδια Ελευσίνας… Φαίνεται πως η «Ευρυδίκη» φόβισε αρκετά τον κόσμο, ώστε να περιοριστούν πολύ οι μετακινήσεις με αυτοκίνητο.

 Έχοντας προσωπική «εμπειρία» από τις αντίστοιχες (πολύ χειρότερες μάλλον) καταστροφές του 1977 στη Νίκαια, αλλά και γιατί έχω «δεσμούς» με την περιοχή λόγω της συνδικαλιστικής μου δράσης, θέλησα να συνεισφέρω έτσι την συμπαράσταση και τη θλίψη μου για την καταστροφή που υπήρξε, με ένα φωτορεπορτάζ στη πληγείσα περιοχή, κυρίως στην οδό Κοροπούλη, όπου οι άνθρωποι μετρούν τις πληγές τους, προσπαθούν να σώσουν τα υπάρχοντα τους και να επουλώσουν τα ψυχικά τραύματα από το χαμό των συμπολιτών τους.

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Advertisements

Οι μνήμες από τις πλημμύρες του 1977 επιστρέφουν στη Νίκαια.

Κλασσικό

Και η ιστορία με τις τραγωδίες από τις πλημμύρες μετά από έντονες βροχοπτώσεις επαναλαμβάνεται και συνεχίζεται ……

Όσο η ανθρώπινες παρεμβάσεις στο περιβάλλον παραβιάζουν τους φυσικούς νόμους, η φύση δεν συγχωρεί είναι αμείλικτη και σκληρή τιμωρός.

Όλοι ξέρουν και κυρίως αυτοί που πρέπει να ξέρουν γιατί είναι η δουλειά τους, πως αργά η γρήγορα τα μπαζωμένα ρέματα, θα ξαναβρούν τον δρόμο τους, θα συνεχίσουν την λειτουργία τους, όταν μάλιστα δεν δίνεται τεχνική εναλλακτική διέξοδος για την ροή των βρόχινων νερών.

Το ζήσαμε πολύ έντονα το 1977, και στη Νίκαια (έχω προσωπικά έντονα βιώματα όταν εγκλωβίστηκα μαζί με τον γαμπρό μου Γ.Λ. σε αυτοκίνητο που παρέσυραν τα ορμητικά ποτάμια της Κ.Παλαμά, (μπαζωμένο ρέμα), της Ευριπίδου και Θεμιστοκλέους έως την Γ. Λαμπράκη στη Νεάπολη, όπου για καλή μας τύχη μας είδαν και μας απεγκλώβισαν πετώντας μας ένα σχοινί να πιαστούμε κάποιοι πολίτες).

Τι θα έκανε μια υπεύθυνη πολιτεία έχοντας την γνώση και ευθύνη για τη λύση του προβλήματος;

Θα έδινε προτεραιότητα σε αντιπλημμυρικά έργα και όχι σε έργα βιτρίνας, (το έκανε ο Λογοθέτης (και όσοι βέβαια τον στήριζαν) στη Νίκαια και γι’ αυτό και μόνο θα μείνει στην ιστορία της Πόλης σαν ο πιο άξιος Δήμαρχος.

«Κάποιος» πρέπει κάποτε να “λύσει” την αντίθεση περιβάλλον και αυθαιρεσία, και όσο υπάρχουν κυβερνήσεις και ηγέτες πιόνια των εκάστοτε οικονομικών συμφερόντων, θα δίνονται μεσοβέζικες, επιφανειακές και πρόσκαιρες λύσεις για τα “μάτια του κόσμου”….

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ-2017

Κλασσικό

Το φθινόπωρο είναι μια εποχή που μπορείς να θαυμάσεις τα χρώματα του δάσους τις ξαφνικές εναλλαγές του καιρού και την καλή παρέα των φίλων σου! Δεν χάσαμε ευκαιρία λοιπόν να ξαναβρεθούμε στα Άγραφα ένα χρόνο μετά,  και να απολαύσουμε για  μια ακόμα φορά, ένα ενδιαφέρον δεκαήμερο με εκδρομές σε νέους προορισμούς και ενδιαφέροντες τόπους.

Ήταν και μια ευκαιρία επίσης να περάσουμε για πρώτη φορά ολόκληρο το κομμάτι της ΕΟ Κορίνθου- Πατρών, μέχρι το Ρίο, αφού ολοκληρώθηκε η κατασκευή της, όπως και ένα κομμάτι της Ιονίας οδού μέχρι την έξοδο για Αγρίνιο, που πρέπει να επισημάνουμε, αυτή η έξοδος προς μια μεγάλη και ζωντανή επαρχιακή πόλη σαν το Αγρίνιο, θα έπρεπε  να γινόταν πολύ πιο κοντά στη πόλη. Ασφαλώς και δεν έχει καμιά σχέση, η ασφάλεια κυρίως, αλλά και η άνεση και ο λιγότερος χρόνος ταξιδιού, σε σχέση με αυτό που υπήρχε προηγούμενα και ονομαζόταν εθνική οδός…!

Το πρόγραμμα των επισκέψεων εκδρομών με έδρα την Βαλαώρα ήταν επιμέλεια του Θωμά που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για τις πεζοπορικές και ορειβατικές του γνώσεις και εμπειρίες, ειδικά όταν πρόκειται για τον τόπο του. Κάποιες εικόνες  από αυτές θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω εδώ.

Η πρώτη ημέρα ήταν αφιερωμένη στη «Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά» στο Μεσοράχι πάνω από την Λίμνη Κρεμαστών, μας γέμισε όμως θλίψη το θέαμα με την στάθμη της να έχει κατέβει πάνω από 30 μέτρα με έντονα σημάδια «ερημοποίησης».  Η ανομβρία τη φετινή χρονιά και η υπεράντληση των νερών από το υδροηλεκτρικό φράγμα της ΔΕΗ (προτεραιότητα η παραγωγή ενέργειας…), λειτουργεί αντιστρόφως ανάλογα με την ομορφιά του τοπίου.

Την πρώτη του Νοέμβρη, των Αγίων Αναργύρων, είχαμε την ευκαιρία να πάμε στο τελευταίο πανηγύρι που γίνεται στη περιοχή, στα Λεπιανά, ένα μικρό ορεινό χωριό βορειοδυτικά της Γρανίτσας, εκεί συναντήσαμε και τους φίλους μας από το Λημέρι. Είχαμε στο μυαλό μας να πάρουμε κάστανα και μέλι, όμως φαίνεται πως η ανομβρία είχε συνέπειες και σε αυτά τα προϊόντα με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν.

Η ανάγκη για μια τραπεζική συναλλαγή μας καθόρισε το πρόγραμμα που είχε προορισμό το Ραπτόπουλο στο οποίο βρίσκεις κατάστημα της εθνικής με ΑΤΜ,   το μοναδικό μάλλον εκτός Καρπενησίου. Πριν φτάσουμε εκεί περάσαμε από το γεφύρι της Τεμπλας κάνοντας μια στάση για φωτογράφιση και στη συνέχεια στο χωριό Αγ. Βλάση, στο οποίο ήπιαμε καφέ (κερασμένο από ντόπιους κατοίκους) και φυσικά κουβεντούλα. Στο πολύ όμορφο πευκοδάσος του Ραπτόπουλου η βόλτα ήταν απολαυστική βλέποντας τα καθαρά φθινοπωρινά χρώματα των δέντρων με τις υπέροχες αποχρώσεις. Μια επίσκεψη σε φιλικό αγρόκτημα μας έδωσε νέες εμπειρίες ενώ τα φιλέματα  των ντόπιων συγκινητικά. Έχει πάει ήδη τρεις η ώρα όταν παίρνουμε την απόφαση να ανέβουμε στα Γούπατα και αποδεικνύεται μια καλή επιλογή αν όχι ιδανική, γιατί ήδη ήταν προχωρημένη η ώρα και δεν είχαμε αρκετό χρόνο να απολαύσουμε όσο θα θέλαμε το τοπίο και την θέα. Δεν βοήθησε σε αυτό και ο  συννεφιασμένος ορίζοντας, παρόλα αυτά όμως, τα μάτια μας χόρτασαν ελευθερία χώρου δεκάδων χιλιομέτρων! Μας προξένησε εντύπωση που δεν συναντήσαμε κανένα κοπάδι στα βοσκοτόπια, μόνο μια αγέλη από άλογα να βόσκουν, αργότερα μάθαμε πως πρόσφατα έγινε επίθεση από λύκο σε κάποιο από αυτά, με μεγάλες απώλειες για τον βοσκό, και έτσι τα κατέβασαν όλα πιο χαμηλά.

Η επίσκεψη-τάμα ( διαβάστε περισσότερα εδώ) στο πάντα ανοιχτό καλυβάκι  του συχωρεμένου πλέον ορεσίβιου βοσκού ήταν συγκινητική. Το άφημα ενός μπουκαλιού με τσίπουρο για να πίνουν οι επισκέπτες στη μνήμη του οικοδεσπότη και ένα σημείωμα γι’ αυτό, ήταν ένδειξη  τιμής και σεβασμού στη μνήμη του.

Το κατέβασμα με το αυτοκίνητο από την κορυφή φάνταζε πιο τρομακτικό  και επικίνδυνο καθώς  σουρούπωνε, όμως μόλις σκοτείνιασε φτάσαμε στο Λιθοχώρι.»Ασφαλείς» πλέον σε ασφάλτινο δρόμο, κατεβήκαμε για καφέ. Κεράσματα και εδώ,  και κουβεντούλα δίπλα  στο τζάκι.

Μια υπέροχη κυκλική διαδρομή γύρω από την Λίμνη των Κρεμαστών μας προέκυψε και θέλω να την μοιραστώ μαζί σας. Με αφετηρία πάντα την Βαλαώρα κατηφορίσαμε προς τη γέφυρα Τατάρνας και περνώντας πλέον στην Αιτωλοακαρνανία ανεβήκαμε προς το Τρίκλινο με κατεύθυνση το Νέο Χαλκιόπουλο. Ένα μεγάλο χωριό με τεράστια πλατεία και ομοιόμορφα μικρά σπιτάκια ήταν η γενική  εικόνα χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Φύγαμε από εκεί με βορειοδυτική κατεύθυνση  προς το μοναστήρι Ρέθα. Λέγεται ότι κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας εκεί ήταν άσυλο ατόμων με ψυχικές παθήσεις,  ενώ και σήμερα διατηρούνται οι κρίκοι για την καθήλωση των ψυχασθενών.

Η διαδρομή σε ένα καταπράσινο γενικά τοπίο  με πανύψηλες βελανιδιές και πινελιές των φθινοπωρινών χρωμάτων από τα  φυλλοβόλα δέντρα μας ενθουσίασε. Φθάνοντας στη Μονή τη βρήκαμε ανοιχτή μεν χωρίς άνθρωπο δε. Ένα μικρό χαριτωμένο σκυλάκι μας υποδέχτηκε και μας συνόδευε στη περιήγηση μας μέσα στον χώρο. Μια δυνατή χαλαζόπτωση μας ανάγκασε να διακόψουμε την επίσκεψη μας και να φύγουμε με κατεύθυνση τον Εμπεσό. Μεσημέρι πια κάτσαμε και φάγαμε στο πρώτο ανοιχτό μαγαζί που βρήκαμε, απολαμβάνοντας ένα πιάτο αρακά με πατάτες. Με κατεύθυνση το Περδικάκι διασχίσαμε από ψηλά τις δαντελωτές ακτές του Αχελώου και της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών ενώ έριχνε δυνατή βροχή! Από τη γέφυρα της Τέμπλας περάσαμε στην Ευρυτανία με κατεύθυνση την Βαλαώρα.

περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Περπατήσαμε στις γειτονιές της Νίκαιας.

Κλασσικό

 Με συμμετοχή κόσμου που ξεπέρασε κάθε προσδοκία,  πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις μία το μεσημέρι, ο προγραμματισμένος περίπατος «Περπατάμε στις γειτονιές της Νίκαιας»στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος «Προσφυγικές γειτονιές του Πειραιά-Από την ανάδυση στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης» που διοργάνωσαν το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και η Αντιπεριφέρεια Πειραιά.

Σημείο συνάντησης και εκκίνησης  της περιήγησης το Κηποθέατρο Νίκαιας με ξεναγούς  την  Εύη Προύσαλη και τον Νικήτα Αλιφέρη. Στο σημείο συνάντησης υποδέχτηκαν και έκαναν ένα άνοιγμα της παρουσίασης ο Νίκος Μπελαβίλας και η Ελένη Κυραμαργιού. Παρών ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά Γ. Γαβρίλης και εκπρόσωπος του Δήμου Νίκαιας- Ρέντη.

Μια καθυστέρηση όμως που οφειλόταν σε μη έγκαιρη άφιξη της  Εύη Προύσαλη πήγε πίσω όλο το πρόγραμμα με αποτέλεσμα να παραλειφθούν δυο στάσεις, (Οσίας Ξένης και  του Χαμάμ). Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου απαιτούσε διαφορετικής ποιότητας προετοιμασία και τεχνική οργάνωση κάτι που εμφανώς δεν υπήρχε στη σημερινή εκδήλωση.

Παρόλα αυτά όμως, το ενδιαφέρον και η διάθεση του κόσμου να μάθει, να αφουγκραστεί με κάθε λεπτομέρεια την κάθε αφήγηση την κάθε μαρτυρία το κάθε ιστορικό στοιχείο που έβλεπαν και οι «ξεναγοί» τους εξηγούσαν, ήταν αμείωτο! Η δημιουργία της προσφυγούπολης, η ζωή και το έργο των πρώτων κατοίκων, οι πρώτοι συνοικισμοί, οι δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, η πολιτιστική επιρροή και ανάπτυξη που έφεραν!  Οι αγώνες, η Αντίσταση, ο ΕΛΑΣ, το Μπλόκο της Κοκκινιάς και η Μάντρα!

Η αφήγηση των ιστορικών γεγονότων στους χώρους που διαδραματίστηκαν είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε, να μάθουμε,  να τιμήσουμε, με περηφάνια για τους προγόνους τον τόπο και τη καταγωγή μας.

Ένας ιστορικός περίπατος που θα συνεχιστεί μελλοντικά και σε άλλους χώρους της Νίκαιας.

Για την ιστορία, πρέπει να αναφέρουμε  ότι ανάλογη εκδήλωση έγινε για πρώτη φορά πριν 3,5 χρόνια με διοργάνωση της δημοτικής κίνησης «Κόντρα στο Ρεύμα» και υπό τον τίτλο  «Από την Οδό Οκτώ στη Δεξαμενή»  και ξεναγό την Ιστορικό – Μουσειολόγο Μορφούλα Γαλoπούλου.

περισσότερες φωτογραφίες εδώ

ΣΤΟ «ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ» ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Κλασσικό

Παρευρέθηκα στη παρουσίαση του Βιβλίου «Ιστορικό λεξικό του ελληνικού εργατικού κινήματος», που παρουσίασε σε εκδήλωση της η Κίνηση Πολιτών Νίκαιας Ρέντη «Κόντρα στο Ρεύμα» στη Νίκαια, όχι ιδιαίτερα γιατί με ενδιέφερε αυτή καθ’ αυτή η παρουσίαση,  όσο για να τιμήσω με την παρουσία και τη συμμετοχή μου δυο πράγματα,  δυο γεγονότα,  δυο στάσεις ζωής ενός ανθρώπου και μιας ομάδας ανθρώπων.

Πρόκειται για τον συγγραφέα του βιβλίου Γιώργο Αλεξάτο, τον οποίο γνωρίζω κυρίως μέσα από την καθημερινή μαχητική συγγραφική του δραστηριότητα στο διαδίκτυο, αλλά και από τη παρουσία του στους «δρόμους» στις συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, απεργίες και κάθε είδους μαζική κινηματική εκδήλωση, που αφορά τον κόσμο της Αριστεράς.

Είναι αλήθεια πως ο Αλεξάτος έχει έναν δικό του ιδιαίτερο τρόπο, να θέτει τα ζητήματα. Αυθεντικός, λαϊκός, οξύς, ταξικός ο λόγος του και η γραφίδα του ‘δεν αφήνει μύγα να περάσει από το σπαθί του» χωρίς να σχολιάσει και χωρίς κυρίως να απαντήσει σε κάθε είδους φραστική επίθεση  που εκτοξεύεται κατά των απόψεων και του προσώπου του.

Με τον Γ.Α. μπορεί κανείς να μην συμφωνεί σε όλα, και αυτό είναι φυσικό και αντικειμενικό, δεν μπορείς όμως να μην του αναγνωρίσεις μια συνέπεια που διακρίνει την ιδεολογική και πολιτική του τοποθέτηση, με την καθημερινή πράξη στη ζωή του, τη συνέπεια δηλαδή λόγου και πράξης, κάτι που δεν μπορώ να πω για πολλούς άλλους που φαίνεται να ασχολούνται με την πολιτική και κινηματική δράση.

Συνηθίζω κρίνοντας έναν άνθρωπο που έχει μια κοινωνική προσφορά και δράση, να θέτω το ερώτημα, γιατί το κάνει; ποιο είναι το κίνητρο πίσω από αυτή του τη δραστηριότητα; 

Η αντικειμενική απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα προσδιορίζει και την αξία του ανθρώπου, την ανιδιοτέλεια  και το αντίστροφο που τον διακρίνουν, την γνησιότητα ή την υποκριτική του στάση για προσωπικά οφέλη.

Ο Γ.Α. δεν είναι «δήθεν», είναι γνήσιος, ντόμπρος, λαϊκός, αυθεντικός διανοούμενος της εργατικής τάξης και μάλιστα οικοδόμος για αρκετά χρόνια της ζωής του, μορφώθηκε στα πεζοδρόμια και στους δρόμους της ταξικής πάλης, ενώ ασχολήθηκε με τη συγγραφή από ανάγκη να δώσει απαντήσεις  και όπλα στους ανθρώπους του καθημερινού αγώνα. Είναι προς τιμή του βεβαίως ότι αν και δεν έχει πανεπιστημιακή μόρφωση, και για την επιβίωση του έχει ασχοληθεί με αλλότρια επαγγέλματα, εν τούτης έχοντας τα θεωρητικά εργαλεία του μαρξισμού  με διαλεκτική ανάλυση και προσέγγιση καταφέρνει να έχει και να δίνει απαντήσεις σε όλα τα τρέχοντα ζητήματα και γεγονότα που βάζει καθημερινά η ζωή και η ταξική πάλη.

Παρακολουθώντας τον στον καθημερινό σχολιασμό του στο fb, κριτικά θα ήθελα να αναφέρω εδώ την άποψη μου, ότι ίσως ορισμένες φορές, να είναι υπερβολικός σε χαρακτηρισμούς και σχολιασμούς επί παντός του επιστητού, «κουράζοντας» έτσι διά της υπερβολής και της υποβολής τους αναγνώστες του, με αποτέλεσμα τελικά να «χάνει» την επαφή, να παύουν να τον παρακολουθούν.

Στο δεύτερο που ήθελα να αναφερθώ, στην ομάδα ανθρώπων  της Κίνησης Πολιτών Νίκαιας Ρέντη «Κόντρα στο Ρεύμα» μια ομάδα που δημιουργήθηκε σαν δημοτική Κίνηση διεκδικώντας την δημαρχία στις δημοτικές εκλογές, η οποία συνέχισε να λειτουργεί και μετά από αυτές, σαν ένα ζωντανό πολιτιστικό, κινηματικό και διεκδικητικό κύτταρο στη πόλη της Κοκκινιάς, με αξιόλογες πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις. Το «Κόντρα στο Ρεύμα» δεν είναι σχήμα λόγου, είναι στάση ζωής των ανθρώπων που δεν συμβιβάζονται, ανθρώπων καθημερινών, λαϊκών ανθρώπων που δεν νοιάζονται μόνο για το εγώ αλλά και για το εμείς. 

Έντιμοι φορολογούμενοι στα… κόκκινα !

Κλασσικό

Σκεφτόμουν να το γράψω πολύ καιρό, αλλά όλο και κάτι άλλο το επισκίαζε και το ξεχνούσα. Πρόκειται για τη γνωστή συμπαιγνία και μονομερή στήριξη της κυβέρνησης στις τράπεζες. Πολύ έξυπνα και μελετημένα βεβαίως η κυβέρνηση βρήκε τρόπο να εισπράξει πολύ περισσότερα από τους φορολογούμενους, σε σχέση με την φοροδοτική ικανότητας τους σπρώχνοντας τους στις 12 άτοκες δόσεις μέσω των πιστωτικών καρτών!! 

Έτσι σου έρχεται ο ΕΝΦΙΑ 600 ευρώ  παρουσιάζεται η ΕΘΝΙΚΗ και σου λέει: Σε διευκολύνω εγώ με την πιστωτική σου θα πληρώσεις μόνο 50 ευρώ τον μήνα για έναν χρόνο. Για τον φόρο εισοδήματος το ίδιο, για τα τέλη κυκλοφορίας το ίδιο….!

Με αυτόν το τρόπο λοιπόν, της παραπλάνησης και της μη αντικειμενικής εκτίμησης των πραγματικών οικονομικών δυνατοτήτων του για αποπληρωμή των δόσεων της πιστωτικής πλέον στην τράπεζα, πολύ γρήγορα  ο πολίτης αντιλαμβάνεται ότι απέναντι στο κράτος είναι σωστός και έντιμος φορολογούμενος, ενώ απέναντι στην τράπεζα, με την πιστωτική του κάρτα να έχει ξεπεράσει το πιστωτικό του όριο και να είναι στο κόκκινο, ένας εύκολος πακτωλός εισροής προστίμων υπερανάληψης και τόκων από επιτόκια που φτάνουν το 26% !!

Όσο η κάρτα  είναι αχρησιμοποίητη και έχεις τη δυνατότητα να την χρησιμοποιείς πληρώνοντας μόνο τη δόση του 5% των αγορών σου, όλα φαίνονται εύκολα και καλά,. Τον πρώτο χρόνο, μπόρεσες να πληρώσεις τις φορολογικές σου υποχρεώσεις. Κάτι όμως επιπλέον αγορές με δόσεις, κάτι έκτακτες ανάγκες που έπρεπε να καλύψεις, κάτι το γενικότερο “σπρώξιμο” από τη κυβέρνηση για το αφορολόγητο, έρχεται η φορολογική λαίλαπα του επόμενου χρόνου, το παίζεις έντιμος φορολογούμενος φορτώνεις επιπλέον την κάρτα ….και την πατάς για τα καλά!

Βρίσκεσαι δεμένος και εξαρτημένος από τα υπέρογκα επιτόκια της τράπεζας αφού πρέπει να δίνεις όλα σου τα λεφτά για να μπορείς να καλύπτεις κάθε μήνα την δόση της και να την έχεις τουλάχιστον ενεργή για να μπορείς να καλύπτεις και τις άμεσες ανάγκες για την επιβίωση σου.

Αυτός ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται, γιατί αντικειμενικά εσύ δεν έχεις δυνατότητα για επιπλέον εισόδημα η σύνταξη, ούτως ώστε να μπορέσεις να απαλλαγείς από την εξάρτηση της πιστωτικής σου κάρτας. 

Η μόνη σου πρόσκαιρη λύση είναι να σταματήσεις να πληρώνεις τουλάχιστον τους υπέρογκους φόρους που σου επιβάλλει το κράτος, κάθε χρόνο, το οποίο θα έχει να τους λαμβάνει …..εν καιρώ.

73 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ – ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ.

Κλασσικό

Μια μικρή συμβολή την 73η χρονιά μετά το Μπλόκο της Κοκκινιάς, τιμώντας τους εκατοντάδες εκτελεσμένους Έλληνες πατριώτες της πόλης μας, από του ναζί κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Ένα μικρό βίντεο – μαρτυρία, μέσα από μια αξιόλογη σύνθετη καλλιτεχνική δουλειά (περφόρμανς) που εκτυλίχθηκε στις αρχές του χρόνου, από την Μαίρη Ζυγούρη και ομάδα εθελοντών  μαθητών Λυκείων της Νίκαιας.

Πρόκειται για μέρος της πολύμηνης εργασίας στα πλαίσια της documenta14, «ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΑ» Κοκκινιά 1979- Κοκκινιά 2017.

Σχετικές αναρτήσεις εδώ: