Για την ασφαλή συνύπαρξη σκαφών – λουομένων.

Κλασσικό

Σε συνέχεια ανάρτησης μας την 3/6/17 . Επικοινωνήσαμε (8/6/17) τηλεφωνικά με τον Διοικητή του Λιμεναρχείου Επιδαύρου κ. Ζυγούρη με τον οποίο είχαμε έναν χρήσιμο και επικοδομητικό διάλογο σχετικά με το θέμα που προέκυψε στο Κόρφο. Την πρόσδεση δηλαδή μεγάλου σκάφους σε παράλιο χώρο που βρίσκονταν λουόμενοι, αλλά και το γενικότερο θέμα που υπάρχει σχετικά με την σχέση λουόμενων-σκαφών, και πως πρέπει να διασφαλίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις, για μια ασφαλή συνύπαρξη.

Πρόθεση μας για την παρέμβαση που κάναμε, ήταν και είναι ακριβώς αυτό: Η ασφαλής συνύπαρξη. Ξέρουμε επίσης ότι το έργο διαφύλαξης της νομιμότητας και η επιτήρηση της από το Λιμενικό είναι ένα πολύ δύσκολο έργο που γίνεται ακόμα δυσκολότερο αν προσθέσουμε δυο ακόμα παράγοντες. Πρώτο την πολυνομία και το τεράστιο μήκος των ακτογραμμών της χώρας μας που μαζί με αυτή των νησιών είναι περίπου 15.000 χιλιόμετρα, και δεύτερο την πολύ κακή κατάσταση του εξοπλισμού των λιμεναρχείων. Ενδεικτικά το Λιμεναρχείο Επιδαύρου διαθέτει ένα σκάφος και ένα αυτοκίνητο, και τα δυο σε άσχημη τεχνική και τεχνολογική κατάσταση!

Ξεκινώντας από το τι είναι ο Κόρφος, γεωγραφικά, βρίσκουμε σε χάρτες να χαρακτηρίζεται Λιμάνι, Βιότοπος, Υγρότοπος, Όρμος, κυρίως βεβαίως στους περισσότερους χάρτες αναφέρεται σαν Όρμος Κόρφου. Σε κάποιον χάρτη αυτόν που χρησιμοποιεί ο Χ.Ο. υπάρχει σήμανση για παραλιες υποδεικνύοντας την βορειοδυτική πλευρά του χωριού.

Η έννοια των κοινόχρηστων πραγμάτων, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, είναι τόσο ευρεία ώστε να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φυσικού αλλά και του οικιστικού περιβάλλοντος. Το άρθρο 967 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι «πράγματα κοινής χρήσης είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι γιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους». Τα κοινόχρηστα πράγματα είναι εκτός συναλλαγής και ανήκουν είτε στο δημόσιο (αιγιαλός, παραλία) είτε στους ΟΤΑ, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση και την αξιοποίησή τους κατά τρόπο που να μην αναιρεί την κοινή χρήση (άρθρο 970 του ΑΚ) και να προάγει την κοινή ωφέλεια (άρθρο 969 του ΑΚ).


Κάθε πολίτης έχει την εξουσία να χρησιμοποιεί ελεύθερα τους κοινόχρηστους χώρους, εξουσία που απορρέει από το δικαίωμα της προσωπικότητας (άρθρο 57 του ΑΚ), καθώς και το δικαίωμα να απαιτεί από τους υπεύθυνους για τη διαχείρισή τους ΟΤΑ την προστασία της ακώλυτης χρήσης τους όταν αυτή παρεμποδίζεται.

Στις παραλίες που χαρακτηρίζονται «οργανωμένες» και «πολυσύχναστες», πρέπει να τοποθετούνται από τον φορέα που τις εκμεταλλεύεται, σημαδούρες οι οποίες αποτελούν το νοητό σύνορο ανάμεσα στον «κόσμο» των λουομένων και των σκαφών. Σε αυτές η πρόσβαση στην παραλία για τα σκάφη οποιουδήποτε είδους ή τα τζετ σκι, επιτρέπεται μόνο μέσω διόδων που έχουν καθοριστεί, ενώ η κυκλοφορία των σκαφών γίνεται σε απόσταση 100 μέτρων από τις σημαδούρες. Στις ελεύθερες παραλίες η κυκλοφορία των σκαφών απαγορεύεται σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από το σημείο όπου βρίσκεται ο τελευταίος των λουόμενων. 

Άρα ένα ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί από τον Δήμο Κορινθίων που έχει την ευθύνη,  για να υπάρξουν ασφαλείς συνθήκες για τους λουόμενους, (μια και αυτοί είναι που σε κάθε περίπτωση μπορούν να τραυματιστούν η και να χάσουν τη ζωή τους), είναι να υπάρξει κάποια οριοθέτηση και τοποθέτηση πλωτών σημαντήρων, όπως και η τοποθέτηση πινακίδων που να απαγορεύουν την πρόσδεση μεγάλων σκαφών σε χώρους που εμφανώς χρησιμοποιούνται από λουόμενους. Αυτές τις σκέψεις και προτάσεις μετέφερα προφορικά στον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου, Γ. Γκούμα, και θα πρέπει να συζητήσει με τους αρμόδιους του Δήμου Κορινθίων.


Ανατρέχοντας  την ιστοσελίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, διαβάζουμε τις παρακάτω γενικές οδηγίες που είναι τόσο ξεκάθαρες και δεν νομίζω να μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν.

ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΦΗ

  • Να τηρείς τους Κανόνες ασφαλούς πλεύσης και αποφυγής σύγκρουσης και γενικά να έχεις κατά νου πάντα τις ιδιαιτερότητες της θάλασσας και τους κινδύνους που εγκυμονούν η άγνοια και η έλλειψη εμπειρίας στο χώρο αυτό.
  •  Μην πλησιάζεις ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 200 μ. σε περιοχές όπου υπάρχουν λουόμενοι.
  • Σου αρέσει να κινείσαι κοντά στις  ακτές; Μπορείς να το κάνεις ΜΟΝΟΝ  σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν λουόμενοι και ΕΦΟΣΟΝ τηρείς ταχύτητα μικρότερη των  πέντε (05) μιλίων ανά ώρα.
  • Η εκκίνηση/ επιστροφή του σκάφους σου, με χρήση κινητήρα, επιτρέπεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)από / προς τις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού σου (λιμένες, μαρίνες, καταφύγια).   

β)από / προς κεκλιμένα επίπεδα (γλίστρες), που έχουν κατασκευασθεί για την ανέλκυση και καθέλκυσή του σκάφους, εφόσον σε απόσταση πενήντα (50) μέτρων εκατέρωθεν της πορείας σου δεν υπάρχουν λουόμενοι ή κινούνται εντός οριοθετημένου διαύλου, ο οποίος εκτείνεται σε απόσταση εκατό (100) μέτρων στη συνέχεια της γλίστρας προς την ανοικτή θάλασσα.

γ)από / προς τον αιγιαλό, εκτός των λουτρικών εγκαταστάσεων, εφόσον:

(αα)πλέεις εντός οριοθετημένου διαύλου, πλάτους δέκα (10) μέτρων.

(ββ)σε απόσταση εκατό (100) μέτρων εκατέρωθεν της πορείας σου δεν υπάρχουν λουόμενοι πλέεις με ταχύτητα μέχρι τρεις (03) κόμβους, ή σε περίπτωση που υπάρχουν λουόμενοι πλέεις με ασφαλή ταχύτητα που δεν υπερβαίνει τον ένα (01) κόμβο, τηρώντας πορεία από / προς την ανοικτή θάλασσα.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΥΟΜΕΝΟΥΣ

  • Αν υπάρχουν σημαδούρες που δείχνουν τα όρια έξω από τα οποία επιτρέπεται να κινούνται τα ταχύπλοα σκάφη, μην κολυμπάς πέρα απ’ αυτές.
  • Μην κολυμπάς στα ανοιχτά, εκεί όπου περνάνε βάρκες ή ταχύπλοα.

Υπάρχει νόμος που ορίζει τις αποστάσεις των σκαφών από τους λουόμενους;; Τηρείται;;

Κλασσικό

Θυμίζει κάπως το γνωστό δίλημμα «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα»… Σκόπιμα πιστεύω υπάρχει μια ελαστική ερμηνεία του νόμου για το θέμα των αποστάσεων των σκαφών από λουομένους, ενώ  κάθε χρόνο υπάρχει μια συνεχής και άλυτη διαμάχη μεταξύ των λουομένων και των κάθε είδους σκαφάτων… που ερμηνεύουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους κατά το δοκούν ανάλογα πως τους βολεύει.

Κυκλοφορούν και αγκυροβολούν με κριτήριο πρώτα τι εξυπηρετεί αυτούς, τη δική τους ασφάλεια και την ασφάλεια του σκάφους τους. Δευτερευόντως θα σκεφτούν αν εκεί που κατευθύνονται για να «δέσουν» μπορεί να υπάρχει λουόμενος που δεν έχουν δει, ή κάνει κάποιος ψαροντούφεκο που δεν έχει σημαδούρα, παραβλέπουν τις στημένες ομπρέλες τις οποίες μπορεί να τις έχουν βάλει τα …ψάρια και θεωρούν πως ο μη χαρακτηρισμός σαν  παραλίας μιας παραθαλάσσιας περιοχής τους δίνει απεριόριστα δικαιώματα να κάνουν ότι θέλουν, ενώ οι κάτοικοι ενός παραθεριστικού κυρίως χωριού όπως ο Κόρφος, θα πρέπει να κάνουν το μπάνιο τους μόνο σε οργανωμένες παραλίες για να μην κινδυνεύουν.

Αυτό με λίγα λόγια ήταν το θέμα που προέκυψε χθες το απόγευμα όταν πήγαμε όπως κάθε μέρα στο ίδιο σημείο να κάνουμε το μπάνιο μας. Σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την ακτή είχε αγκυροβολήσει σκάφος ίσως και τριάντα μέτρων και είχε δεθεί με δυο σχοινιά σε βράχια της ακτής. Σε παρατήρηση μας γιατί έχουν δέσει σε αυτό το σημείο μας είπαν ότι ήταν δικαίωμα τους να το κάνουν. Για την ιστορία αναφέρω πως ακριβώς στο ίδιο σημείο  πριν 7 χρόνια είχε γίνει ίδια πρόσδεση ενός τεράστιου ιστιοφόρου, για το οποίο είχαμε κάνει αυτή την ανάρτηση ΚΟΡΦΟΣ – «ξέφραγο αμπέλι»;;; ενώ κάθε χρόνο υπάρχουν και άλλες τέτοιου είδους «προσεγγίσεις» χωρίς να καταγραφούν.

Θεώρησα πως το Λιμεναρχείο θα έπρεπε να μας δώσει τη δική του προσέγγιση με βάση τη δικαιοδοσία του και τους νόμους, και τους κάλεσα να έρθουν. Η παρουσία του Λιμενικού ήταν εν μέρει χρήσιμη από την άποψη πως καταλήξαμε σε μια λύση για το τι πρέπει να γίνει από δω και πέρα, για να μην επαναληφθεί με τόση ευκολία το πρόβλημα, και σε αυτό υποσχέθηκε να κάνει ενέργειες, τις οποίες την επόμενη βδομάδα θα παρακολουθήσω αφού ενημερώσω και τον πρόεδρο της κοινότητας.

Όσο για το τι είναι νόμιμο και τη μη νόμιμο η απάντηση που μου έδωσε ο λιμενικός την οποία του έδωσαν τηλεφωνικά εκεί που απευθύνθηκε για να ρωτήσει (?) δεν με ικανοποίησε καθότι διαβάζω καθαρά στον Γενικό Κανονισμό Λιμένων αριθμ. 20 (ΦΕΚ 444/26-4-1999)  άρθρο 4 (παράγραφος 3)

Η κυκλοφορία του ταχύπλοου σκάφους, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από άλλες διατάξεις του παρόντος Κανονισμού, απαγορεύεται: α) σε απόσταση μικρότερη των εκατό (100) μέτρων από το εξωτερικό μέρος των πλωτών σημαντήρων του άρθρου 26, που επισημαίνουν τα όρια μέχρι τα οποία φθάνουν συνήθως κολυμπώντας οι λουόμενοι στις λουτρικές εγκαταστάσεις. β) σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από το συνηθισμένο σημείο στο οποίο φθάνουν κολυμπώντας οι λουόμενοι στις θαλάσσιες περιοχές που δεν επισημαίνονται με πλωτούς σημαντήρες. γ) σε κάθε περίπτωση με ταχύτητα μεγαλύτερη των πέντε (5) κόμβων σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από την ακτογραμμή στις περιοχές που δεν υπάρχουν λουόμενοι.

Την Τρίτη που θα ξαναμιλήσω με το Λιμεναρχείο Επιδαύρου , ελπίζω να δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις.

Athens Technopolis Jazz Festival 2017

Κλασσικό

 Το 17ο Athens Technopolis Jazz Festival κλείνει  σήμερα τις πύλες του. Το διαρκείας 6 ημερών, (23 έως τις 28 Μαΐου) φεστιβάλ, που γίνεται στον υπέροχο χώρο της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων, αποδεικνύεται κορυφαία στιγμή για την  jazz σκηνή της χώρας μας αφού υποδέχεται υψηλής ποιότητας μουσικούς, χαρίζοντας μας υπέροχη jazz εμπειρία.  Η χθεσινή μας παρουσία  κατέγραψε, ένα πολύ ιδιαίτερο τρίο από την Ουγγαρία τους Miklós Lukács Trio Cimbiosis που μας ενθουσιάσαν μαζί με τις χιλιάδες των επισκεπτών του φεστιβάλ.

Την χθεσινή ημέρα άνοιξαν οι Marly Marques Quintet από το (Λουξεμβούργο) που στο πρώτο μέρος της παρουσίας τους ήταν πολύ καλοί στηριζόμενοι κυρίως στα φωνητικά της Marly Marques, ενώ στο κλείσιμο οι Grandbrothers (Γερμανία) παίζοντας ηλεκτρονική jazz με διάφορους πειραματισμούς, που όμως δεν μπορέσαμε να «αντέξουμε» όταν μάλιστα είχε προηγηθεί η μαγεία του Trio Cimbiosis!

Η αυλαία του 17th Athens Technopolis Jazz Festival πέφτει σήμερα Κυριακή 28 Μαΐου με τους Rumba Attack (Κύπρος), Aga Derlak Trio (Πολωνία), Emil, Enver &Friends (Αζερμπαϊτζάν) και Portico Quartet (Μεγάλη Βρετανία).

Μια παράλληλη εκδήλωση στον χώρο που επίσης μας ενθουσίασε με την ποιότητα των εκθεμάτων της, (ιδιαίτερα αυτή στο χώρο των δεξαμενών καθαρισμού), ήταν η ετήσια έκθεση της φωτογραφικής ομάδας METAPolis “Loss” και είχε σαν θέμα της την Απώλεια, ενώ ήταν αφιερωμένη στους σκοπούς των Γιατρων του Κόσμου.

Ορισμένες ψύχραιμες παρατηρήσεις.

Κλασσικό

Όταν και αυτά ακόμη, τα ανώτατα δικαστικά σώματα, κρίνουν σε αρκετές των περιπτώσεων αντισυνταγματικές ορισμένες διατάξεις των νόμων που προωθούνται υπό τη μορφή των μνημονίων, οι εκατομμύρια θιγμένοι πολίτες που βλέπουν καθημερινά ανήμποροι να αντιδράσουν, να τους αφαιρούνται δικαιώματα και πόροι για να ζήσουν, πόσο μάλλον περισσότερο δικαιολογημένα, να θεωρούν αντισυνταγματικές αυτές τις ενέργειες;

Είναι εντελώς υποκειμενικό να εκτιμήσει κανείς, αν στη χώρα μας αυτή τη στιγμή, διεξάγεται πόλεμος και τι είδους πόλεμος είναι αυτός. Στρατιωτικός, οικονομικός, απελευθερωτικός, αντιρατσιστικός, εθνικός, αντιφασιστικός, ταξικός, ιδεολογικός ;;!!

Το σίγουρο για μένα, είναι ότι διεξάγεται ένας πόλεμος βαθιά ταξικός, με πολλά ανώνυμα θύματα καθημερινά, θύματα που όλως τυχαίως βρίσκονται από τη μια πλευρά, και με όπλα την κρατική εξουσία του κατ’ επίφαση δημοκρατικού μας πολιτεύματος και των θεσμών του. Πόλεμος με αδυσώπητη καθημερινή και τυφλή βία που τις περισσότερες φορές μπορεί να μην είναι σωματική βια, είναι όμως ψυχολογική, είναι πνευματική, είναι ιδεολογική, που οδηγεί ανθρώπους στην αυτοκτονία, στο άγχος στη κατάθλιψη και στη παραίτηση από τη ζωή.

Έγραψα κάπου εχθές. Ας θυμηθούμε λίγο την φυσική.

Ο Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα, λέγεται «Νόμος δράσης-αντίδρασης». Αυτή η ονομασία προκύπτει από τον ορισμό: «Για κάθε δράση μιας δύναμης, υπάρχει μια αντίθετη δύναμη αντίδρασης”.

Όταν σου στερούν κάθε δυνατότητα νόμιμης ζωής (στα πλαίσια των δικών τους νόμων και της δικής τους νομιμότητας) δηλαδή να έχεις μια εργασία, που να σου εξασφαλίζει τους βασικούς πόρους για να ζήσεις και ένα χώρο, ένα σπίτι να μπορείς ελεύθερα να αναπαράγεις την εργατική σου δύναμη και να μεγαλώνεις τα παιδιά σου, τότε είσαι αναγκασμένος να βρεις εναλλακτικές λύσεις για να ζήσεις.

Ή θα γίνεις παραβατικός σε προσωπική βάση και ενάντια σε όλη τη κοινωνία. 

Ή θα γίνεις παραβατικός σε συλλογική βάση ενάντια στους δυνάστες της κοινωνίας.

Και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό. Στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι να υπάρξει υποταγή και ακόμα μεγαλύτερη υποταγή σε μεγαλύτερη πίεση, απέναντι στη κυρίαρχη δύναμη.

Όμως υπάρχουν (ευτυχώς θα έλεγα) η συλλογική υπευθυνότητα και η ταξική συνείδηση απέναντι στην ανθρωπότητα, που πολλές φορές κινητοποιούν και ενεργοποιούν ανθρώπους που μπορεί να μην είναι οι άμεσα θιγόμενοι.

Μην ξεχνάμε το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος και ότι η ερμηνεία του χρήζει μεγάλης ευχέρειας υποκειμενισμού, ανάλογα με τον κάθε φορά, συσχετισμό δυνάμεων.

“ H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.”

Επικύρωση από τη πλειοψηφία του 4ου μνημονίου. Η επόμενη ημέρα για την Αριστερά.

Κλασσικό

Με μια γενική απεργία  στις 17 του Μάη και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 18, ανήμερα της ολομέλειας της βουλής για την ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων του 4ου μνημονίου, η απάντηση του οργανωμένου λαϊκού και συνδικαλιστικού κινήματος ήταν σαφώς κατώτερη της αναγκαιότητας για ανατροπή αυτών των πολιτικών και των κυβερνήσεων που τις υπογράφουν και τις εκτελούν.

Στο χθεσινό συλλαλητήριο της Αθήνας υπήρξε μια αξιοπρεπής παρουσία κόσμου, κυρίως βέβαια των γνωστών «υπόπτων», των οργανωμένων δυνάμεων κομμάτων της Αριστεράς, των αντιφασιστικών αντιρατσιστικών κινημάτων, του αναρχικού χώρου και κάποιων αντιπροσώπων συνδικαλιστικών οργανώσεων….

Το ΚΚΕ με τις μαζικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις του με την γνωστή οργάνωση, πειθαρχία, και αυταρέσκεια του, (συγκεντρώνει σταθερά κάθε φορά σχεδόν το μισό πλήθος ενώ όλοι οι άλλοι το υπόλοιπο μισό), που πορεύεται και λειτουργεί αυτόνομα κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας, αυτό το διήμερο, αλλάζοντας μάλλον τακτική, ήταν σχεδόν δίπλα με το άλλο κομμάτι των διαδηλωτών. Ειδικά τη χθεσινή ημέρα ξεκινώντας την προσυγκέντρωση τους στην Ομόνοια έκαναν τη πορεία τους μέσω Σταδίου της οποίας κάλυψαν όλο το μήκος, όταν η κορυφή της πορείας έφτασε στη πλατεία Συντάγματος, ενώ παρατάχθηκαν στην Φιλελλήνων, στην Όθωνος και στην Αμαλίας. Έγινε έτσι μια ενιαία συγκέντρωση, με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς που είχαν συγκεντρωθεί στη πλατεία και βρίσκονταν στον πάνω χώρο  της πλατείας μπροστά από τον χώρο του άγνωστου στρατιώτη, ενώ οι αναρχικοί  αναπτύχθηκαν στη γωνιά Καραγιώργη Σερβίας και Αμαλίας.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός της σχεδόν παντελούς απουσίας δυνάμεων καταστολής από τους χώρους της πορείας και της συγκέντρωσης.  Εμφανιστήκαν όμως αμέσως μόλις ομάδα 28 ακτιβιστών που φόραγαν μπλουζάκια που σχημάτιζαν τη φράση ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗ ΧΩΡΑ θέλησαν να ανέβουν τα σκαλιά στο πλάι των ευζώνων και τους σταμάτησαν στην κορυφή της σκάλας. Αυτό ήταν το έναυσμα, έπεσαν κάποιες μολότοφ  από την άλλη πλευρά προς τα ΜΑΤ και αυτοί αμέσως ξεκινήσαν τη ρίψη χημικών και την επιχείρηση διάλυσης της συγκέντρωσης.

Με μεγάλη ψυχραιμία αντέδρασε ο κόσμος ενώ πλέον ο μεγάλος όγκος πνιγμένος από τα χημικά,  άρχισε να αποχωρεί.

Η αντίδραση του κόσμου, ήταν σαφώς υποδεέστερη των αντίστοιχων αντιδράσεων που έγιναν κατά τη διάρκεια της ψήφισης του πρώτου, δεύτερου και τρίτου μνημονίου, τα προηγούμενα 7 χρόνια, με φθίνουσα πορεία και με την μεγάλη πλειοψηφία του Λαού εξουθενωμένο, ανέλπιδο, χωρίς εμπιστοσύνη ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό.

Σαφώς ο συσχετισμός δυνάμεων του οργανωμένου κινήματος από την μια και των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους που χρησιμοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ανατροπές στο πεδίο των συγκρούσεων στους δρόμους, ενώ στο πεδίο της πολιτικής, με την προσχώρηση και του Σύριζα πλέον στις διαχειριστικές πολιτικές δυνάμεις του καπιταλιστικού συστήματος, η πλευρά αυτή έχει ενισχυθεί και φαίνεται κυρίαρχη με βάση τον καταγεγραμμένο στη βουλή συσχετισμό.

Από την πλευρά των δυνάμεων που αντιπαρατίθενται σε αυτές τις πολιτικές, θα πρέπει πολύ σύντομα να εκτιμήσουν την νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, με την υπερψήφιση και του 4ου μνημονίου.  Να αναθεωρήσουν τις υπεροψίες, τους βερμπαλισμούς, τις μεγαλοστομίες για εξεγέρσεις και κινήματα που βρίσκονται μόνο στον περίγυρο τους. Η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης  μόνο με το λεξιλόγιο, μακριά από τη πραγματικότητα, οδηγεί σε φούσκες απογοήτευσης και αποχωρητισμού.

Και το ξαναγράφω όπως έκανα στο παρελθόν. Το ΚΚΕ θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στην τάξη που εκπροσωπεί. Έχει μεγάλη ευθύνη σαν κυρίαρχη δύναμη στην Αριστερά, τη μεγάλη εμπειρία και οργάνωση, για να πάρει πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί ένα νέο λαϊκό κίνημα υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων. Θα πρέπει να αφήσει στην άκρη τον απομονωτισμό, τις διαπιστώσεις χωρίς διά ταύτα και την αφ’ υψηλού κρίση των πάντων. Να πάρει πρωτοβουλίες για ενότητα στη δράση, στο χώρο της αυτοδιοίκησης στο συνδικαλιστικό και συνταξιουχικό κίνημα.

Εγώ είμαι πεισμένος ότι αριστερή λύση σε οτιδήποτε, δεν μπορεί να δοθεί χωρίς το ΚΚΕ συμμέτοχο.

Αδίστακτοι υπηρέτες της μιας πλευράς!

Κλασσικό

Στις 18 Μαΐου όπως όλα δείχνουν, με την ψήφιση της από τη Βουλή, κλείνει και η νέα προδοτική συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ με τους δανειστές, κάνοντας πιο φτωχή και υπόδουλη τη χώρα και τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού της. 
Δεν υπάρχει καμία ενοχή στους κυβερνητικούς βουλευτές, θα ψηφίσουν συνειδητά ένα νέο μνημόνιο 140 συγκεκριμένων μέτρων (αυτά τουλάχιστον που έγιναν γνωστά) και θα ολοκληρώσουν την νεοφιλελεύθερη επιταγή για παράδοση κάθε δημόσιας δραστηριότητας και περιουσίας στα χέρια των ιδιωτών καπιταλιστών. Αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια, μεταφορές, ότι έχει απομείνει τέλος πάντων, από τα προηγούμενα μνημόνια, και την προηγούμενη διακυβέρνηση, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεσμεύεται ρητά η κυβέρνηση να τα ξεπουλήσει έναντι πινακίου φακής. Παράλληλα ολοκληρώνεται και η συνολική υποτίμηση της ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα, σε όλα τα επίπεδα, πλησιάζοντας ίσως και το 50%, συγκριτικά με μια δεκαετία πίσω.
Αυτή η πολιτική υπηρετήθηκε με λιγότερες ή περισσότερες δυσκολίες, από κόμματα που στον Λαό εμφανίζονται ότι έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, στα προγράμματα και στην πολιτική τους, πλην όμως, έχουν το πιο σημαντικό πράγμα κοινό. Είναι ορκισμένοι οπαδοί του πολιτικού συστήματος, πιστοί υπηρέτες του καπιταλισμού δηλαδή και διαχειριστές του. 
Πρόσφατα μια μερίδα ανθρώπων και δυνάμεων που ήθελαν να συγκαταλέγονται στην Αριστερά, έκαναν την μεγάλη επιλογή. Μετά από εντολή του λαού να προχωρήσουν έστω και με μικρά βήματα σε αντιμνημονιακή πολιτική και σύγκρουση με τα συμφέροντα των δανειστών, όπως υπόσχονταν στον Λαό, συμβιβάστηκαν υποχωρώντας από κάθε αριστερή διακήρυξη, από κάθε θετικό για το λαό μέτρο. Από θιασώτες των φιλολαϊκών συμφερόντων, θέλησαν να γίνουν πρωταγωνιστές στη διαχείριση του πολιτικού συστήματος και δυνάστες του Λαού. Μάλιστα λόγω του πρότερου «έντιμου» βίου τους, μπόρεσαν να προχωρήσουν πολύ πιο εύκολα και ανώδυνα για το σύστημα, όλα τα επώδυνα μέτρα που τους επέβαλε το κλαμπ των δανειστών και οι συνέταιροι της ΕΕ.
Όλοι αυτοί έχουν επιλέξει συνειδητά την μια πλευρά να την υπηρετούν και την άλλη να την παραπλανούν. Αυτό το ονομάζουν πολιτική! 
Όλες αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν μεταξύ τους διαφορές σε ουσιώδη πράγματα πέρα από τα ενδοκαπιταλιστικά συμφέροντα που η κάθε μια εξυπηρετεί. Όλοι μαζί όμως έχουν απέναντι τους τα λαϊκά συμφέροντα, τους εργαζόμενους τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους τους άνεργους. 

Γι’ αυτό και όλοι εμείς που ανήκουμε σε αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων, οφείλουμε να έχουμε ένα διαρκές μέτωπο απέναντι τους, να αντιστεκόμαστε και να διεκδικούμε συνεχώς τα δικαιώματα μας. 

Η απεργία της 17 Μάη είναι ένα τέτοιο βήμα αντίστασης και αγώνα !!

1η Μάη. Διαπιστώσεις…

Κλασσικό

Πρώτη του Μάη σήμερα, εργατική πρωτομαγιά, μέρα μνήμης, μέρα αγώνα, μέρα περίσκεψης και απολογισμού. Παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, τιμώντας τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις για «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο” την 1η Μάη 1886 στο Σικάγο των ΗΠΑ και τους νεκρούς αυτού του αγώνα.

Πρωτομαγιά 2017, 131 χρόνια μετά, βρίσκομαι στον Πειραιά, παρακολουθώντας τις δυο συγκεντρώσεις και πορείες, μια για το ΠΑΜΕ και μια για τον Εργατικό Ταξικό Συντονισμό Πειραιά, διαπιστώνοντας με θλίψη για ακόμα μια φορά, το μεγάλο ξεθώριασμα των ιδεών στη τεράστια πλειοψηφία του κόσμου, την απέχθεια και απάθεια, για ότι συλλογικό και διεκδικητικό και την μεγάλη προσήλωση του σε προσωπικές, άντε και οικογενειακές (και μόνο) υποθέσεις. Η εργατική πρωτομαγιά που για αρκετά χρόνια πριν, ήταν μέρα απεργίας, μέρα αγωνιστικών, ενωτικών συγκεντρώσεων και συγκρούσεων πολλές φορές με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, έγινε με μια έξυπνη κίνηση των κυβερνήσεων αργία και παράλληλα αποφορτίστηκε από το ταξικό της περιεχόμενο και συμβολισμό, έγινε μέρα των λουλουδιών και της άνοιξης …. που γιορτάζεται με εκδρομές στη φύση!!

Αυτή είναι μια από τις έξυπνες κινήσεις ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης στις ιδέες της αστικής, την οποία χρησιμοποίησε όταν το κίνημα βρισκόταν σε άνοδο. Τέτοιες κινήσεις, μεθοδεύσεις κρυφές η φανερές έχει άπειρες στη φαρέτρα του το κεφάλαιο, μα η πιο αποτελεσματική είναι η μελετημένη ιδεολογική και πολιτική διείσδυση μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα η διάβρωση των δομών και της ηγεσίας του, με αποτέλεσμα την αναποτελεσματικότητα του.

Όμως και το ίδιο το παγκόσμιο κομουνιστικό κίνημα που από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα σημείωσε μια ανοδική και ελπιδοφόρα ανάπτυξη, ανατρέποντας σε πολλές χώρες την καθεστηκυία τάξη, έχοντας εγγενείς υποκειμενικές αδυναμίες δεν κατάφερε τελικά να εδραιωθεί μετά την επικράτηση του και έτσι σήμερα, να έχουμε μια παγκόσμια κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, σε βάρος της κοινωνικής απελευθέρωσης των λαών.

Σήμερα ζούμε την επανάσταση των διαπιστώσεων και την ανυπαρξία ιδεών και σχεδίων για την ανατροπή της άρχουσας τάξης. Μια τελείως αμυντική στάση, που πολλές φορές διανθίζεται με μεγάλες διακηρύξεις και επαναστατικά λόγια, χωρίς κανένα αντίκρισμα, κάνοντας αυτούς που τα λένε να φαντάζουν καρικατούρες μιας άλλης εποχής.

Το γιατί συμβαίνει αυτό, που οφείλεται αυτή η στάση του κόσμου, και ποιος έχει ευθύνες γ’ αυτό είναι ομολογουμένως μια πολυδιάστατη και ατελέσφορη κουβέντα, όπου η κάθε πλευρά έχει τα δικά της επιχειρήματα και δίκια, ζώντας όμως αναγκαστικά, μέσα στον μικρόκοσμο της δικιάς της συλλογικής οντότητας, διαγράφει τον περίγυρο ως αρνητικό η αδιάφορο πεδίο, χάνει την επαφή με τις ανάγκες και τις πραγματικές δυνατότητες της κοινωνίας, και απομονώνεται από τις μεγάλες μάζες του λαού, όπου θα πρέπει να δρα και να καθοδηγεί.

Ένας αρνητικός φαύλος κύκλος !

Στη σημερινή πραγματικότητα που ζούμε, είναι όντως επαναστατική πράξη το να πιστεύεις στην διεθνιστική αλληλεγγύη και στην ανάγκη μετασχηματισμού της κοινωνίας σε σοσιαλιστική και κομουνιστική, να μην χάνεις την ελπίδα σου και να παλεύεις γ’ αυτό!

Εδώ τελειώνω και εγώ αυτές τις διαπιστώσεις μου, αδυνατώντας να προχωρήσω στο διά ταύτα!