Στο Ελληνικό χωριό Κιρκιτζέ (sirince).

Aside

«Σ’ αυτά τα μέρη εδώ δεν μπορεί να μη συλλογίζεσαι ολοένα την Παλιά Ρωμιοσύνη. Τέσσερις ή πέντε αρχαιολογίες στη Μικρασία. Προκλασσική, κλασική ελληνιστική, βυζαντινή και νεοελληνική. Τούτη την τελευταία την αρπάζεις τη στιγμή που βυθίζεται στο χώμα. Μπορείς να διακρίνεις ακόμα τους λώρους που τη δένουν με τον πάνω κόσμο και κόβονται ο ένας μετά τον άλλον. Ελληνική γλώσσα, εκκλησίες, σπίτια, παραδομένες χειρονομίες. Έπειτα από δυο γενιές όλα αυτά θα έχουν σβήσει»

Γ. Σεφέρης

 

Advertisements

ΠΕΡΓΑΜΟΣ-ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟΝ

Aside


Η αρχαία Πέργαμος μαζί με την Έφεσο, συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης και φυσικά από τα πιο σημαντικά μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Κτισμένη στην κορυφή ενός μικρού λόφου σε ύψος 300 μ., μέσα στην εύφορη κοιλάδα της Τευθρανίας και ανάμεσα στους ποταμούς Σελινούντα και Κήτειο (παραποτάμους του Κάικου ποταμού), η Πέργαμος υπήρξε από τις ιστορικότερες και πιο πλούσιες πόλεις του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.

Ο δεύτερος σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος της Περγάμου είναι το φημισμένο Ασκληπιείο. Κτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. και λειτουργούσε (όπως όλα τα Ασκληπιεία της αρχαιότητας) ως ιατρική σχολή-νοσοκομείο. 

Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους γνώρισε μεγάλη ακμή και απέκτησε τη φήμη ενός σπουδαίου ιατρικού κέντρου του αρχαίου κόσμου, κυρίως λόγω της παρουσίας του διάσημου ιατρού της αρχαιότητας Γαληνού.


περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Ένα φιλικό δείπνο στη Σμύρνη.

Aside

Σε ένα παλιό ελληνικό σπίτι κατασκευασμένο πριν από 170 χρόνια, λειτουργεί για μισό αιώνα το Klüp Ali Restaurant κυρίως με θαλασσινά πιάτα.

Μια περίεργη αύρα αισθανόσουν εκεί μέσα.

Ανάμικτα συναισθήματα για τις διαφορετικότητες που όμως, είναι τόσο απόμακρες, όσο σκεπάζονται από λόγια ειλικρινούς φιλίας και έμπρακτου ενδιαφέροντος από ανθρώπους που τους έφερε κοντά η ταξική εργατική τους συνείδηση.

Μια συγκινητική, αυθόρμητη, ανιδιοτελή και κυρίως ουσιαστική συζήτηση και επαφή, αναγκαία για χρήσιμα συμπεράσματα για τους φιλικούς δεσμούς των λαών ανάμεσα στις δυο χώρες.

Μπαλατζίκι (Balatçık) στον τόπο των προγόνων μου.

Aside

Δεν κρύβω πως από μια ηλικία και μετά, άρχισα να ενδιαφέρομαι έντονα για τη διερεύνηση του οικογενειακού μου παρελθόντος, από μια εσωτερική παρόρμηση να προσδιορίσω την καταγωγή μου, να μάθω γεγονότα και βιώματα προγόνων που δεν γνώρισα, αλλά και ούτε είχα ακούσει κάτι για αυτά.

  

Έτσι συνταξιούχος πλέον προχώρησα στο πρώτο βήμα. Άρχισα σιγά σιγά να στήνω με τη βοήθεια του διαδίκτυου και μιας εφαρμογής που βρήκα εκεί, το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Βασιλειάδη. Η επομένη κίνηση ήταν να συναντηθώ με τα πρώτα ξαδέλφια μου για να ανταλλάξουμε πληροφορίες τις οποίες φρόντισα να καταγράψω σε βίντεο και πολλά από αυτά τα στοιχεία να συμπληρώσουν τα κενά του γενεαλογικού δέντρου.

Η επόμενη κίνηση ήταν η επιτόπια παρουσία στον τόπο που γεννήθηκε, έζησε και πέθανε ο προπαππούς μου Βασίλης, ο παππούς μου Γιώργος, που γεννήθηκαν τα 7 αδέλφια του και ο πατέρας μου και έζησαν εκεί τα παιδικά τους χρόνια. 94 χρόνια μετά την Ελληνική τραγωδία της Μ. Ασίας και την αναγκαστική προσφυγιά των συγγενών μου, από το Μπαλατζίκι του Αϊδινίου στη Κοκκινιά (Νίκαια), πάτησα και εγώ γεμάτος ανάμικτα συναισθήματα στα εδάφη της Μικρασιατικής γης.

 

 Χωρίς να είναι ο κύριος προορισμός μας αυτός, η έντονη επιθυμία μου για το προσωπικό μου «τάμα» στο χωριό αυτό, έγινε χωρίς πολύ σκέψη και επιθυμία όλης της παρέας.

Μετά την επίσκεψη μας στο Μουσείο της Εφέσου, τον Τάφο της Παναγίας και το Ελληνικό χωριό Κιρκιντζές (Σιρίντζε στα Τούρκικα), πήραμε τον δρόμο για το Μπαλατζίκι (Balatçık) το οποίο είναι ένα μικρό αγροτικό χωριό, λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σιρίντζε.

Η επιλογή του οδηγού μας να «κόψει» δρόμο για να κερδίσουμε χρόνο, αποδείχτηκε ατυχής γιατί η οδήγηση μέσω του google maps υπήρξε προβληματική και μας οδήγησε σε μια μεγάλη βόλτα σε ορεινά «παρθένα» πευκοδάση άγριας ομορφιάς. Μετά από προφορική βοήθεια ντόπιων καταφέραμε να βρούμε τον κανονικό δρόμο και γεμάτος χαρά και συγκίνηση μόλις είδα την πινακίδα, κατέβηκα να την απαθανατίσω.

 

 Η αίσθηση μου που συμφώνησαν σε αυτήν και οι άλλοι φίλοι, είναι ότι πρόκειται για μια εύφορη ελαιοπαραγωγική περιοχή με τουλάχιστον δυο ελαιοτριβεία να σφύζουν από κίνηση τρακτέρ που μετέφεραν σάκους με ελιές, με αρκετούς ανθρώπους στους δρόμους, μικρά και φτωχικά σπίτια, αρκετά από αυτά παλιά ερειπωμένα και άλλα μόνο χαλάσματα …

 

 Ποιος ξέρει σε ποιους δρόμους από αυτούς να έπαιζε και ο πατέρας μου….

Η ώρα ήταν περασμένη και δεν είχαμε χρόνο να μιλήσουμε με ανθρώπους, να ψάξουμε για περισσότερα πράγματα, να αναφερθούμε σε προγενέστερους κατοίκους, αν και με μεγάλη περιέργεια συγκεντρώναμε τα βλέμματα των χωριανών που μας βλέπανε να περιφερόμαστε με την φωτογραφική μηχανή στο χέρι αποτυπώνοντας ότι «παλιό» υπήρχε.

 

Αυτό το προσκυνηματικό πέρασμα από τον τόπο με κάλυψε συναισθηματικά έστω και χωρίς να μάθω τίποτα περισσότερο, τίποτα πιο συγκεκριμένο από αυτά που ήξερα ήδη.

Κρατάω επίσης ότι όταν φωτογράφιζα την πινακίδα με την ονομασία του χωριού, ο αγρότης οδηγός ενός τρακτέρ μας χαιρέτησε πρόσχαρα κουνώντας το χέρι.

Στην Μικρασιατική Σμύρνη.

Κλασσικό

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-5

Ένα ταξίδι στην Μικρασιάτικη γη ήταν πάντα μέσα στις επιδιώξεις μου, αναζητώντας παράλληλα και κατάλληλες προϋποθέσεις για να το πραγματοποιήσω.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-6

Πολύτιμη συμβολή σε αυτό είχε ο φίλος Βασίλη Μ. που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πόλη, γνώστης της σύγχρονης τούρκικης πραγματικότητας και της γλώσσας, που ασφαλώς βοήθησε πάρα πολύ στη οργάνωση του ταξιδιού, την παραμονή, την ξενάγηση, και την συνεννόηση σε όλες τις επαφές μας με τους ντόπιους. 

Ξεκινήσαμε τρία ζευγάρια φίλων, από την Αθήνα για ένα πενθήμερο ταξίδι στη Σμύρνη, ενώ είχε κανονιστεί να έχουμε και συναντήσεις με φίλους, γνώριμους από τα συνδικάτα, συναδέλφους στην ενέργεια.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-1

Φτάσαμε στη Σμύρνη, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, και όλα μας φαίνονταν γνώριμα! Οι πρώτες εντυπώσεις από τους ανθρώπους και οι γενικές εικόνες της πόλης μας θύμισαν έντονα την Θεσσαλονίκη. Μια πόλη που εμπεριέχει ταυτόχρονα την Δύση και Ανατολή, μια Μικρασιάτικη πόλη γνώριμη από αφηγήσεις και κείμενα βιβλίων με έντονη την Ελληνική παρουσία παλαιότερων χρόνων. Μια πόλη γεμάτη αντιθέσεις, όπου σε ένα τεράστιο παραλιακό μέτωπο, οι αριστοκρατικές συνοικίες με τις μοντέρνες και πολυτελείς πολυκατοικίες, εναλλάσσονται με φαβέλες γεμάτες με παράγκες και παραπήγματα! Οι γυναίκες στη πλειοψηφία τους χωρίς μαντίλες, ενώ λιγότερες ηλικιωμένες κυρίως, με μαντίλες, πολλή νεολαία με ντύσιμο και συμπεριφορές ευρωπαϊκές. Τα smartphones φυσικά παίρνουν φωτιές!

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-2

Κυρίαρχη η παρουσία του Κεμάλ Ατατούρκ, το πρόσωπο του οποίου δεσπόζει σχεδόν παντού, αφίσες, σπίτια, καταστήματα δρόμους, αλλά και σε ένα τεράστιο γλυπτό φιλοτεχνημένο σε βράχο λίγο έξω από το κέντρο της πόλης. Ελάχιστα σπίτια επίσης είχαν κρεμασμένη την τούρκικη σημαία.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-3

Η Σμύρνη θεωρείται από τους ντόπιους ως η πιο ριζοσπαστική περιοχή της χώρας, ενώ και πολιτιστικά κατέχει τα πρωτεία. Φιλόξενοι και φιλικοί οι κάτοικοι ενώ, αν και η χώρα τους βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, η παρουσία ένστολων της ασφάλειας η του στρατού ήταν ελάχιστη.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-4

Εντύπωση μας έκαναν επίσης ο μεγάλος αριθμός αυτοκινήτων τα οποία ήταν καινούργια σχεδόν στο σύνολο τους, τα πολλά και φθηνά συγκριτικά, ταξί τους.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-7

Πάρα την εμφανέστατη μείωση της τουριστικής κίνησης, η γενική εικόνα που δίνει η Σμύρνη είναι, ότι βρίσκεται σε ακμάζουσα οικονομική περίοδο, με μεγάλη ανοικοδόμηση στα προάστια, με πολλές βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, πολλά οργανωμένα θερμοκήπια που τροφοδοτούν τη πόλη με λαχανικά και πάρα πολλά καταστήματα λιανικού εμπορίου. Σε σχέση με το 1/3 των κλειστών μαγαζιών της Αθήνας, η Σμύρνη μας φάνηκε οικονομικός παράδεισος. Βέβαια οι συνθήκες εργασίας δεν είναι και ότι καλύτερο, πολλοί εργάζονται ανασφάλιστοι χωρίς συμβάσεις, χωρίς συγκεκριμένο ωράριο με ένα μέσο μισθό 300-400 ευρώ. Η ισοτιμία ευρώ – τούρκικης λίρας είναι περίπου 1 προς 3,6, ενώ γενικά στο φαγητό και την ένδυση είναι περίπου στην ίδια αντιστοιχία πιο φτηνοί.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-8

Η Σμύρνη είναι από τις αρχαιότερες πόλεις και λιμάνια της Μεσογείου, της αρχαίας Ιωνίας. Ιδρύθηκε περί το 3000 π.Χ, και κατοικήθηκε από ελληνικούς πληθυσμούς από την αρχαιότητα μέχρι και την Καταστροφή της Σμύρνης το 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Υπάρχουν σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι τόσο εντός της πόλης (όπως η Αγορά) όσο και λίγο παραέξω, η Έφεσος και η Πέργαμος απέχουν μία ώρα δρόμο από το κέντρο.

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-9

Το 1922 η Σμύρνη, δίχως τα προάστια και τα τριγύρω χωριά, αριθμούσε 370.000 κατοίκους, εκ των οποίων: οι 165.000 ήταν Έλληνες οι 80.000 Τούρκοι οι 55.000 Εβραίοι οι 40.000 Αρμένιοι οι 6.000 Λεβαντίνοι και οι 30.000 διάφορες άλλες εθνικότητες. Το πληθυσμιακό αυτό αμάλγαμα απέδωσε στη Σμύρνη τον χαρακτηρισμό «Γκιαούρ Ιζμίρ» (Σμύρνη των απίστων). Ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Δημήτριος Γληνός, ο Μανόλης Καλομοίρης, ο Γεώργιος Σεφέρης, ο Μίνως Αργυράκης και η Έλλη Παππά, είναι μερικοί μόνο από τους επιφανείς Έλληνες που γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο. 

%cf%83%ce%bc%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%b7-blog-1-10Σήμερα το Ελληνικό στοιχείο είναι απειροελάχιστο, ζουν περίπου 200 άτομα μέσα σε μια πόλη 4.000.000 κατοίκων. 

ΣΜΥΡΝΗ blog - 1.jpg

#Λευκάδα 2016

Κλασσικό

Λευκάδα 2016 - 1 (25)

Η Λευκάδα είναι αγαπημένο νησί για πολλούς Έλληνες και ξένους επισκέπτες, γιατί είναι καταπράσινο και έχει κάποια χαρακτηριστικά που δεν τα βρίσκεις σε άλλα νησιά με κυρίαρχο βέβαια την πολύ εύκολη οδική πρόσβαση. Περνώντας μόνο μια μικρή γέφυρα, βρίσκεσαι πάνω στο νησί! Χαρακτηριστικό που διευκολύνει την οδική μεταφορά σκαφών, ενώ η μορφολογία των ακτών της, οι όμορφες παραλίες της, οι πάρα πολλοί μικροί όρμοι της και ειδικά τα πολλά κοντινά μικρά νησάκια, το πολύ ιδιαίτερο Μεγανήσι με τις δαντελένιες βορινές ακτές του και τις σπηλιές στα νοτιοδυτικά, προσφέρονται για καθημερινές αποδράσεις κολύμπι και πικνίκ σε πεντακάθαρες παραλίες.

Λευκάδα 2016 - 1 (3)

Είναι η τέταρτη φορά που επισκέπτομαι την Λευκάδα σε διάστημα τριάντα χρόνων και κάθε επίσκεψη από αυτές, ήταν ξεχωριστή, γεμάτη με ωραίες στιγμές, με νέες εμπειρίες απολαμβάνοντας τη θάλασσα και το τοπίο με καλούς φίλους. Εντελώς τυχαία, όλες μας οι επισκέψεις έγιναν στην Ανατολική πλευρά του νησιού, ενώ η δυτική πλευρά του με τις καταπληκτικές παραλίες Εγκρεμνοί, Πόρτο κατσίκι, κλπ, δεν ήταν στις επιλογές μας….. μέχρι την επόμενη βέβαια επίσκεψη! Την Ανατολική πλευρά νομίζω την καλύψαμε!

Λευκάδα 2016 - 1 (9)

Αυτή τη φορά βάση μας ήταν το Δεσίμι, ένας πανέμορφος σε σχήμα Π όρμος, και η διαμονή μας έγινε στο πολύ καλό κάμπινγκ Santa Maura που κυριαρχεί στη παραλία του. Με την βάρκα που είχαμε μαζί μας κάναμε δυο ολοήμερες απολαυστικές εξορμήσεις, επισκέψεις σε παραλίες, όρμους και σπηλιές. Δεν παραλείψαμε βέβαια να κάνουμε μπάνιο και στη «ελεύθερη» ζώνη του Σκορπιού……

Λευκάδα 2016 - 1 (2)

Τώρα που το σκέφτομαι, η Λευκάδα είναι συνδεδεμένη μόνο με μια παρέα φίλων, συναδέλφων, και συντρόφων από τα ΕΛΔΑ-ΕΛΠΕ ενώ η τελευταία επίσκεψη μας σε αυτήν, ήρθε να συνδέσει τις προηγούμενες, με μια αλληλουχία γεγονότων που ζωντάνεψαν ευχάριστα μνήμες και γεγονότα .

Η επίσκεψη μας ας πούμε στον Άι Γιάννη στο Μεγανήσι, τόπο στον οποίο είχαμε κάνει ελεύθερο κάμπινγκ πριν 29 χρόνια τρεις οικογένειες φίλων, που σημαδεύτηκε με την περιπετειώδη ¨απαγκίστρωση¨ μας από εκεί, με ναύλωση ενός φεριμπότ από το Νυδρί, όταν τα αυτοκίνητα μας κατέβηκαν μεν, δεν μπόρεσαν να ανέβουν δε, τον μοναδικό δρόμο που υπήρχε…..!! 

Λευκάδα 2016 - 1 (26)

Το σμίξιμο μετά από πολλά χρόνια με τον Λευκαδίτη Γιάννη και τις τρεις υπέροχες κόρες του, ανήμερα της Παναγίας στη γιορτή της Μαρίας, μας γέμισαν αν μη τι άλλο συγκινητικές, χαρούμενες και γεμάτες αναμνήσεις στιγμές!

Το σμίξιμο και η παρέα με την οικογένεια του Μπάμπη πέντε χρόνια μετά από τον πολύ ωραίο γάμο της Δήμητρας με τον Αλέξη στο νησί, με τα αξιολάτρευτα εγγόνια του που μας χάρισαν χαρά με τα χαμόγελα και τη παιδική τους αθωότητα.

Λευκάδα 2016 - 1 (19)

Πολύ εντυπωσιακή ήταν η παρουσία των wind surfers και kite surfers στην παραλία του Άι Γιάννη-Μύλοι, με τα πολύχρωμα πανιά τους, τις εντυπωσιακές φιγούρες και παιχνιδίσματα με τα κύματα, που με έκαναν να ζηλεύω ! Αποζημιώθηκα όμως με την φωτογράφηση τους.

Λευκάδα 2016 - 1 (27)

Η πενθήμερη παραμονή μας έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο βλέποντας ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα στην πόλη, ενώ αργότερα απολαύσαμε τη συναυλία του Γ. Χαρούλη στο ανοιχτό θέατρο.

Στην Ελαφόνησο με την μαγευτική παραλία του Σίμου!

Κλασσικό

Πρωτόγνωρες εμπειρίες και ανάμεικτα συναισθήματα για τους ανθρώπους και τον τόπο, περιείχε αυτή η τριήμερη εξόρμηση μας στο νότιο ανατολικό άκρο της Λακωνίας με επίκεντρο την #Ελαφόνησο.

Ξεκίνησε με τις πιο καλές σκέψεις και προθέσεις, ενώ τελείωσε με δυσάρεστες εντυπώσεις για μια ακόμα φορά, για τους ανθρώπους της Λακωνίας και την «φιλοξενία» τους.

Με στόχο λοιπόν να ζήσουμε λίγες ημέρες κάμπινγκ όπως παλιά, δηλαδή ελεύθερο κάμπινγκ, φορτώσαμε το Xtrail με τον απαραίτητο εξοπλισμό και Δευτέρα πρωί ξεκινήσαμε από τον Κόρφο. Αφού κάναμε μια μικρή απαραίτητη έρευνα στο διαδίκτυο, καταλήξαμε στην ενδεικνυόμενη  διαδρομή που δίνουν και οι χάρτες, μέσω Ε.Ο Τρίπολης -Σπάρτης προς Νεάπολη, και το μικρό λιμανάκι της Πούντα, απ όπου τα φέρι με μια συνεχή ροή κάθε μισή ώρα, σε μεταφέρουν σε λίγα λεπτά στο μικρό γραφικό λιμανάκι του νησιού.

Ένας καφές δίπλα στις ψαρόβαρκες με ένα  ευχάριστο αεράκι να μας δροσίζει, ήταν ότι έπρεπε για να αρχίσουμε να χαλαρώνουμε από την πίεση του ταξιδιού, και να σχεδιάζουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

Με κατεύθυνση την παραλία Σίμου αργότερα, και με μικρή ταχύτητα, προσπαθήσαμε να βρούμε χώρο κατάλληλο για ελεύθερο κάμπινγκ, προσπάθεια μάταιη και καταδικασμένη γιατί γυρίσαμε όλο το νησί  και δεν μπορέσαμε να βρούμε έναν χώρο προσβάσιμο με έστω ένα δέντρο για σκιά!!

Η επιλογή για το μοναδικό οργανωμένο κάμπινγκ στη μεγάλη παραλία του Σίμου έγινε μοναδική για να μη πω αναγκαστική!

Το μικρό νησάκι δεν παρουσιάζει κανένα άλλο αξιοθέατο τελικά !

Ήδη είχε πάει 3:30 η ώρα όταν φτάσαμε στη ρεσεψιόν όπου ζητήσαμε ένα χώρο. Πληρότητα περίπου στο 60% με διαφορά οχήματα και σκηνές,  αρκετά οργανωμένο, με άνετους και καθαρούς  χώρους, χωρίς όμως ορατότητα στην θάλασσα γιατί ενδιάμεσα υπάρχουν αμμόλοφοι.

Είναι απαραίτητη μια πεζοπορία περίπου 100 μέτρων που καλύπτεται από θαλασσόκεδρα, αμμόλοφους που στις κορφές τους κυματίζει η αμμόφιλα, και μια φαρδιά ζώνη με άμμο για να αποκαλυφθεί μπροστά στα μάτια σου ένα μαγευτικό τοπίο !

Σε μήκος 2 χιλιομέτρων εκτείνεται μια παραλία, με διάφανα πεντακάθαρα  τιρκουάζ νερά, με λευκή  ψιλή άμμο που σε προκαλεί να κυλιστείς πάνω της, να τρέξεις, να περπατήσεις, να ψάξεις για κοχύλια, να χτίσεις παλάτια, να γράψεις σ´αγαπώ…..!

Το βλέμμα χάνεται μέχρι τον μακρινό ορίζοντα ακολουθώντας μια πορεία σε όλες τις διαβαθμίσεις του μπλε για να συναντήσει τους απαλούς γκρίζους όγκους των βουνοκορφών του Πόρτο Κάγιο.

Ένα μέρος της παραλίας, ( αυτό μπροστά από το κάμπινγκ) είναι καλυμμένο από ομπρέλες και ξαπλώστρες, ενώ όλος ο άλλος χώρος είναι ελεύθερος. Για να καλύψει το νερό όλο το σώμα σου θα πρέπει να περπατήσεις αρκετά μέτρα, ενώ η θερμοκρασία του δροσιστική και ευχάριστη στο σώμα. Η “χαρά του παιδιού” και του παιχνιδιού αυτή η παραλία, γι’ αυτό και συγκεντρώνει τόσο πολλούς νέους!

Τα κουνούπια και η ζέστη το βράδυ δεν ήταν ότι καλύτερο για να κοιμηθείς, έτσι μετά από λίγες ώρες προσπάθειας μόλις άρχισε να χαράζει, σηκωθήκαμε και πήγαμε στη παραλία. Εντελώς μόνοι μας εκεί, απολαύσαμε ίσως ένα από τα καλύτερα πρωινά δίπλα στη θάλασσα με μπάνιο και περπάτημα σε όλο το μήκος της παραλίας ενώ ο ήλιος άρχιζε να απλώνει τις χρυσαφένιες ακτίνες του στο χώρο.!

Το ίδιο υπέροχη ήταν αργά το απόγευμα και η δύση του!

Δυο διανυκτερεύσεις νομίζω είναι αρκετές για να δεις και να ζήσεις ότι μπορεί να σου προσφέρει αυτό το μικρό νησάκι, έτσι αποφασίσαμε να φύγουμε και να περάσουμε μια βραδιά στον Αρχάγγελο, ένα παραθαλάσσιο γραφικό οικισμό που είδαμε πηγαίνοντας για την Πούντα.

Τρία γεγονότα σημάδεψαν την ολιγόωρη παραμονή μας εκεί.

Ηλιοβασίλεμα στον Αρχάγγελο.

Ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα από τα πιο ωραία που έχω δει, μια ευχάριστη έκπληξη όταν μετά από το νυκτερινό μπάνιο που κάναμε, δίπλα μας βγήκε μια τεράστια  χελώνα καρέτα καρέτα για να γεννήσει μάλλον, χωρίς να ξέρουμε πως να αντιδράσουμε, πρώτη φορά βλέπεις τέτοια επαφή ….!

Και μια δυσάρεστη εμπειρία όταν κόλλησε το αυτοκίνητο στα χαλίκια με τις προσπάθειες να το βγάλω μάταιες, και επίσης μάταια κάθε προσπάθεια για βοήθεια από περαστικά αυτοκίνητα, γιατί δεν σταμάτησε κανείς να βοηθήσει !!

Η «φίλη» μου Καρέτα..

Η οδική βοήθεια από Σπάρτη έφτασε μετά άπω δυο ώρες και όταν απ εγκλωβιστήκαμε η ώρα είχε πάει 01:00. Η απόφαση μας να γυρίσουμε στον Κόρφο ήταν ίσως λίγο παρακινδυνευμένη, όμως δεν μας κράταγε τίποτα σε αυτό το τόπο που για μας (έχοντας και άλλες εμπειρίες από εκεί), θεωρείται εντελώς αφιλόξενος.