ΔΗΜΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ : 3 σινεμά, 3 διαφορετικές ταινίες την εβδομάδα, 3 ευρώ είσοδος !

Κλασσικό

Έναρξη 19 Ιουνίου 2017 

Λίγο έξω από το κέντρο της Αθήνας, κοντά στη θάλασσα και μέσα στις γειτονιές του Πειραιά, ένας σινεφίλ Δήμος κάνει και φέτος το καλοκαίρι τη διαφορά. Προσφέροντας καλό σινεμά, σε χαμηλή τιμή, με άψογες τεχνικές προδιαγραφές εικόνας και ήχου, μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον χωρίς διαφημιστικές ταμπέλες και θόρυβο, ο Δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας, πρωτοπορεί. Πρωτοπορεί κοινωνικά, καλλιτεχνικά και οικονομικά.

Με τρεις τουλάχιστον ταινίες την εβδομάδα (οι περισσότερες α’ προβολής), με μόλις 3 ευρώ είσοδο, με 3 αίθουσες διαφορετικής φιλοσοφίας, ύφους και αισθητικής και με ένα πλούσιο πρόγραμμα ειδικών αφιερωμάτων – ξέρουμε τι θα κάνεις και φέτος το καλοκαίρι!

Οι θερινοί κινηματογράφοι έχουν σημαδέψει τα καλοκαιρινά βράδια όλων μας. Πόσες φορές δεν σκαρφάλωσαν οι παλιότεροι στις μάντρες για να δουν μια αγαπημένη ταινία ή πόσες φορές ως έφηβοι δεν κλείσαμε ραντεβού τις νύχτες με πανσέληνο. Πόσες φορές δεν συνοδεύσαμε τα παιδιά μας στις αυλές τους. Τα θερινά σινεμά ήταν και είναι μια δροσερή ανάσα διασκέδασης για τους ανθρώπους στις γειτονιές, μικρούς και μεγάλους.

Φέτος, ο Δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας κάνει ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση του πολιτιστικού του οράματος, θέτοντας τον θερινό κινηματογράφο ως τόπο συνάντησης και ψυχαγωγίας για όλους, μέσα από τρεις επιλογές για κάθε γούστο, ηλικία και διάθεση, με σύνθημα «3 σινεμά μόνο δικά μας».

• CINE «ΜΕΛΙΝΑ» …o σινεφίλ! 

Σωκράτους 65, Δραπετσώνα | 2104082530 | Γενική Είσοδος 3 ευρώ 

Ο θερινός Κινηματογράφος «Μελίνα» βρίσκεται στη Δραπετσώνα, πολύ κοντά στον Πειραιά. Έχει εξαιρετική πρόσβαση, είτε με το αυτοκίνητο είτε με λεωφορείο. Είναι ο πρώτος θερινός κινηματογράφος του οποίου εγκαινίασε ο Δήμος την επαναλειτουργία, ύστερα από πολλά χρόνια που παρέμενε κλειστός, ενώ φέτος μπαίνει στην τρίτη συνεχή χρονιά προβολών. Είναι 400 θέσεων και παρουσιάζει κυρίως ταινίες Α’ προβολής, διατηρώντας ωστόσο μία σινεφίλ ταυτότητα στις επιλογές του, σχετικά με τις άλλες δύο αίθουσες. Είναι ο κινηματογράφος με τους περισσότερους επισκέπτες εκτός Δήμου. Φέτος θα πραγματοποιηθούν διήμερα αφιερώματα για το ντοκιμαντέρ, το animation και τον μεγάλο σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο.

• CINE «ΜΑΡΘΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ» …o λαϊκός! 

Βύρωνος & Χηλής, Κερατσίνι | 2104317270 | Γενική Είσοδος 3 ευρώ 

Ο θερινός Κινηματογράφος «Μάρθα Καραγιάννη» βρίσκεται στην περιοχή της Ευγένειας. Ήταν κλειστός για περισσότερα χρόνια από τον «Μελίνα», ωστόσο επαναλειτούργησε πέρσι και φέτος μπαίνει στην 2η χρονιά προβολών. Στόχος είναι η ταυτότητά του να είναι πιο ελληνική και πιο λαϊκή. Με τρία διήμερα αφιερώματα στον ελληνικό κινηματογράφο, η πρόθεση αυτή πιστοποιείται με τον καλύτερο τρόπο. Το πρώτο αφιέρωμα αφορά στον Φιλοποίμην Φίνο, ενώ τα άλλα δύο θα επικεντρωθούν γύρω από «Έλληνες σκηνοθέτες στα πρώτα τους βήματα» και θα αφορούν σκηνοθέτες που φέτος γύρισαν την πρώτη τους μεγάλου μήκους ταινία .

• CINE «ΑΛΕΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ» … ο οικογενειακός! 

Πάρκο Σελεπίτσαρι, Αμφιάλη | 2104316943 | Γενική Είσοδος 3 ευρώ 

Ο θερινός Κινηματογράφος «Αλέκος Χρυσοστομίδης» είναι αμφιθεατρικός (!) και βρίσκεται εντός του Πάρκου Σελεπίτσαρι στην Αμφιάλη. Ανοίγει, φέτος, για πρώτη φορά, προσφέροντας 400 θέσεις, σε ειδικά ανατομικά καθίσματα συνοδευόμενα με μαρμάρινα τραπέζια . Δίνει έμφαση στις ταινίες για παιδιά και για όλη την οικογένεια. Επιπλέον, η ειδική διαμόρφωση των χώρων του παρέχει τη μοναδική δυνατότητα στους γονείς να πιουν τον καφέ ή το ποτό τους, όση ώρα τα παιδιά παρακολουθούν με ασφάλεια την ταινία. Στον ίδιο χώρο, θα λειτουργεί κάθε Τετάρτη και η Κινηματογραφική Λέσχη του Δήμου, με ένα ειδικό, πολύ ξεχωριστό και σπάνιο, πρόγραμμα προβολών.

Τι πρέπει να ξέρεις για τους 3 θερινούς κινηματογράφους του Δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας; 

 Οι αίθουσες διαχειρίζονται στο 100% από το Δήμο. Ο Δήμος χρηματοδοτεί 100% και τους 3 κινηματογράφους, ο Δήμος ορίζει το πρόγραμμα των ταινιών, ο Δήμος προσλαμβάνει τους εργαζόμενους, οι οποίοι είναι όλοι αποκλειστικά δημότες. Έτσι μπορεί και διατηρεί το εισιτήριο των 3 ευρώ, χωρίς να στερείται ποιότητας και ανέσεων. Αυτό αποτελεί πολιτιστική επένδυση, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει και μία διέξοδο στους δημότες που δεν φεύγουν για καλοκαίρι.

  • Οι αίθουσες έχουν ποιοτικά κυλικεία με πραγματικά προσιτές τιμές προσφέροντας ολοκληρωμένη έξοδο Μόνο πέρσι το καλοκαίρι οι 2 αίθουσες που βρίσκονταν σε λειτουργία έκοψαν περισσότερα από 15.000 εισιτήρια, μέσα σε διάστημα μόλις 2,5 μηνών, γεγονός που δείχνει την τεράστια ανταπόκριση του κόσμου.
  • Στηρίζουμε τους νέους Έλληνες δημιουργούς με αφιερώματα σε ταινίες μεγάλου μήκους πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών.
  •  Στο πρόγραμμα υιοθετείται η λογική της γρήγορης εναλλαγής των ταινιών μέσα στην εβδομάδα ακριβώς γιατί προσδοκούμε σε ένα σταθερό κοινό που θέλουμε να έρχεται κάθε μέρα στο σινεμά.
  •  Στον Δήμο λειτουργεί Κινηματογραφική Λέσχη.
  •  Όλα τα αφιερώματα είναι με δωρεάν είσοδο.
  •  Όλες οι αίθουσες έχουν σύγχρονες αναπαυτικές καρέκλες και τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα εικόνας και ήχου.

Εκδηλώσεις με αφορμή τα 7 χρόνια του Pasamontaña

Κλασσικό

Με αφορμή τα 7 χρόνια του Αυτοδιαχειριζόμενου Κοινωνικού Χώρου Pasamontaña:

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ

20.00 στο χώρο

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ο ρόλος αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων γειτονιάς

στις σημερινές συνθήκες: εμπειρίες – προβλήματα – προοπτικές

(με τη συμμετοχή συντρόφων/-ισσών από άλλα εγχειρήματα)

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ

17.00 στο χώρο

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ & ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

στο ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΣΚΕΤ των 88 ΣΤΡΕΜΜΑΤΩΝ

(ακριβώς πίσω από το θέατρο «Θανάσης Βέγγος»)

17.00

2ο Αυτοοργανωμένο ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΜΠΑΣΚΕΤ 3χ3

+ διαγωνισμός τριπόντων, graffity, hip-hop sounds

21.00

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

με τους

ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

& STONESHOT

Ανάπλαση του χώρου των Λιπασμάτων. Για τον πολιτισμό των από κάτω!!

Κλασσικό

Το διάβασα στο fb μου άρεσε και το μεταφέρω αυτούσιο. Από τον φίλο Spiros Tsatsarwnis

«Για να σας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: Τα παιδιά μας θα παίζουν μπάλα, θα πίνουν το καφέ τους, θα βλέπουν θέατρο, σε ένα καθαρό, όμορφο και ανθρώπινο περιβάλλον στη γειτονιά τους, στον ιστορικό χώρο των Λιπασμάτων. Εκεί που κάποτε χτυπούσε η καρδιά του εργατόκοσμου,των ανθρώπων του μόχθου και της αξιοπρέπειας.

Το χρωστάμε και στους γονείς μας που κάποτε έκλειναν τα παράθυρα των σπιτιών τους για να μην εισπνέουν «τα κέρδη σας». Η υπόθεση των Λιπασμάτων είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους. Είναι μια ιστορική μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

Δε ξέρω πως μπορεί να φαίνεται σε κάποιους μια εικόνα με ένα θέατρο και ένα γήπεδο μπροστά από καζάνια. Ίσως ξένη, ίσως αποκρουστική.

Για μας, τους ανθρώπους που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στις γειτονιές της Β’ Πειραιά αυτό το θέατρο θα είναι ο «πολιτισμός των από κάτω», σε αυτό το γήπεδο θα γραφτεί η δική μας ιστορία.

Τη Κυριακή στις 11 Ιούνη, στο χώρο των Λιπασμάτων να είμαστε όλοι εκεί. Να φωνάξουμε, να τραγουδήσουμε, να αναπνεύσουμε από το μηδέν.»

Athens Technopolis Jazz Festival 2017

Κλασσικό

 Το 17ο Athens Technopolis Jazz Festival κλείνει  σήμερα τις πύλες του. Το διαρκείας 6 ημερών, (23 έως τις 28 Μαΐου) φεστιβάλ, που γίνεται στον υπέροχο χώρο της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων, αποδεικνύεται κορυφαία στιγμή για την  jazz σκηνή της χώρας μας αφού υποδέχεται υψηλής ποιότητας μουσικούς, χαρίζοντας μας υπέροχη jazz εμπειρία.  Η χθεσινή μας παρουσία  κατέγραψε, ένα πολύ ιδιαίτερο τρίο από την Ουγγαρία τους Miklós Lukács Trio Cimbiosis που μας ενθουσιάσαν μαζί με τις χιλιάδες των επισκεπτών του φεστιβάλ.

Την χθεσινή ημέρα άνοιξαν οι Marly Marques Quintet από το (Λουξεμβούργο) που στο πρώτο μέρος της παρουσίας τους ήταν πολύ καλοί στηριζόμενοι κυρίως στα φωνητικά της Marly Marques, ενώ στο κλείσιμο οι Grandbrothers (Γερμανία) παίζοντας ηλεκτρονική jazz με διάφορους πειραματισμούς, που όμως δεν μπορέσαμε να «αντέξουμε» όταν μάλιστα είχε προηγηθεί η μαγεία του Trio Cimbiosis!

Η αυλαία του 17th Athens Technopolis Jazz Festival πέφτει σήμερα Κυριακή 28 Μαΐου με τους Rumba Attack (Κύπρος), Aga Derlak Trio (Πολωνία), Emil, Enver &Friends (Αζερμπαϊτζάν) και Portico Quartet (Μεγάλη Βρετανία).

Μια παράλληλη εκδήλωση στον χώρο που επίσης μας ενθουσίασε με την ποιότητα των εκθεμάτων της, (ιδιαίτερα αυτή στο χώρο των δεξαμενών καθαρισμού), ήταν η ετήσια έκθεση της φωτογραφικής ομάδας METAPolis “Loss” και είχε σαν θέμα της την Απώλεια, ενώ ήταν αφιερωμένη στους σκοπούς των Γιατρων του Κόσμου.

Heterochronia και Heterotopia. Ο Πειραιάς επίκεντρο της σύγχρονης τέχνης.

Κλασσικό

Η άνοδος του λαϊκισμού, οι πολιτικές φόβου και τα ακραία ιδεολογικά φαινόμενα, οι άνθρωποι που απομακρύνθηκαν βίαια από τον τόπο τους, η σχέση μας με την έννοια του οικείου. Θέματα επικαιρότητας αλλά και θέματα που έδωσαν το ερέθισμα να γεννηθούν οι παραστάσεις κι εγκαταστάσεις που φέτος συγκροτούν το 4ο Fast Forward Festival της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Διεθνείς και Ελληνες καλλιτέχνες εμπλέκουν τους θεατές σε ισχυρές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις επανακτώντας δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της Αθήνα και όχι μόνο.

Η φετινή διοργάνωση ξεκινά στις 2 Μαΐου (θα ολοκληρωθεί στις 14) κι επιχειρεί να διευρύνει τις σχέσεις της με την πόλη, να ανταλλάξει εμπειρίες με πόλεις μακρινές, να δημιουργήσει -έστω και προσωρινούς- οικείους χώρους, να δει να ανθίζουν στην πόλη παρεμβάσεις καλλιτεχνών που εδώ και μήνες ερευνούν και δημιουργούν στον αθηναϊκό δημόσιο χώρο.

Μπορεί η τέχνη να φανταστεί μια εναλλακτική απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα ζωής; Μπορεί ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ να διαταράξει τις τρέχουσες παγκόσμιες στρατηγικές της επισφάλειας και της επιστροφής στην πολιτική της ταυτότητας; Μπορούν οι καλλιτέχνες να δημιουργήσουν νέους «χώρους κοινής χρήσης» που να διαρρηγνύουν τους κυρίαρχους μηχανισμούς περιχαράκωσης και να ξεπεράσουν τον κοινωνικό στιγματισμό του Άλλου;

Το 4ο Fast Forward Festival εστιάζει στην έννοια της «οικίας», τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής, της πρόσκαιρης και της μόνιμης, της οικείας και της ανοίκειας. Απορρίπτοντας δογματικές στρατηγικές που θολώνουν τα όρια τέχνης και ζωής, οι διεθνείς και οι Έλληνες καλλιτέχνες του 4ου FFF θα αποπειραθούν να εμπλέξουν τους θεατές σε ισχυρές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις που είναι μορφολογικά ποικίλες καθώς λειτουργούν στα όρια μεταξύ εγκατάστασης, περφόρμανς, κινηματογράφου και αρχιτεκτονικής. Επανακτώντας δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, καθώς επίσης και στην περιφέρεια της πόλης, το 4ο FFF θα διερευνήσει με κριτικό και ευφάνταστο τρόπο τα τρέχοντα ζητήματα της επισφάλειας και του ακούσιου νομαδισμού, της έλλειψης στέγης και γειτονίας μέσα στη σφαίρα του κοινωνικού και του πολιτικού.

FFF4 | Piraeus / Heterochronia

Hikaru Fujii

2-14 MAΪ 2017

11:00-18:00

Η προβολή γίνεται στα δύο σημεία εκκίνησης του πρότζεκτ «Piraeus/Heterotopia»:

Καφέ Janeiro | Σταδίου & Πλατεία Ομονοίας (εντός της στοάς)

Πλωτό Μουσείο “Hellas Liberty” | Πύλη Ε2 | Ακτή Βασιλειάδη, Πειραιάς

Εκτός Στέγης.

Ένα έργο video art που προσκαλεί τους θεατές να ταξιδέψουν, αισθανόμενοι όλους τους διαφορετικούς χρόνους –το χρόνο της ετερότητας, το χρόνο των ίδιων των θεατών και τον πραγματικό χρόνο που περνάει – να διασταυρώνονται.

Το Piraeus/Heterochronia είναι ένα έργο video art, στο οποίο καταγράφηκαν τέσσερις διάλογοι με τους ανθρώπους εκείνους που ζουν στην περιοχή γύρω από τον πύργο με το ρολόι του Σιλό, δηλαδή της κεντρικής σιταποθήκης στο λιμάνι του Πειραιά.

Το Piraeus/Heterochronia δεν παρουσιάζει την ιστορία του Πειραιά, αλλά καθρεφτίζει «το χρόνο της ετερότητας» (αυτό που δηλώνει η λέξη «ετεροχρονία») των συνεντευξιαζόμενων, ο οποίος ζει και επιβιώνει με την πραγματικότητα του Πειραιά, που είναι ισχυρά συνυφασμένη με την περίπλοκη ιστορία του.

Κάθε συνεντευξιαζόμενος/-η σε αυτό το βίντεο έχει ιδιαίτερη και διαφορετική ζωή, κοινωνικές καταβολές και χρόνο. Προκειμένου όμως να φανεί ο κοινός ρους του πραγματικού χρόνου, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις διάλογοι και κινηματογραφήθηκαν την ίδια ώρα σε διαδοχικές ημέρες.

Κάθε ώρα, το ρολόι του Σιλό, το οποίο είναι ορατό από οποιοδήποτε σημείο του Πειραιά, παίζει το περίφημο τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά», από την ταινία Ποτέ την Κυριακή. Στην πραγματικότητα, το ρολόι δεν είναι πλέον καθόλου ακριβές, καθώς η ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου είναι υποκειμενική. Τότε, πώς μπορούμε να θωρούμε το «χρόνο της ετερότητας», που έχει μια μεταβλητή ταχύτητα, βαίνοντας είτε πιο γρήγορα είτε πιο αργά;

Το Piraeus/Heterochronia, που λειτουργεί σε συνδυασμό με το διαδραστικό έργο του Ακίρα Τακαγιάμα, Piraeus/Heterotopia, είναι εγκατεστημένο και θα προβάλλεται σε δύο αφετηρίες: στο καφέ Janeiro στην Πλατεία Ομονοίας της Αθήνας και στο Πλωτό Μουσείο “Hellas Liberty”, στο Λιμάνι του Πειραιά. Αυτό το έργο προσκαλεί τους θεατές να ταξιδέψουν, αισθανόμενοι όλους τους διαφορετικούς χρόνους –το χρόνο της ετερότητας, το χρόνο των ίδιων των θεατών και τον πραγματικό χρόνο που περνάει– να διασταυρώνονται.

FFF4 | Piraeus / Heterotopia

Akira Takayama

2-14 ΜΑΪ 2017

11:00-18:00

Σημεία εκκίνησης:

Janeiro Café | Σταδίου & Πλατεία Ομονοίας (εντός της στοάς)

Πλωτό Μουσείο «Hellas Liberty» | Πύλη Ε2 | Ακτή Βασιλειάδη, Σιλό, Πειραιάς

Εκτός Στέγης

Ο Ιάπωνας «αρχιτέκτονας του θεάτρου», δημιουργός site-specific έργων μεγάλης εμβέλειας, επανέρχεται για να μας παρασύρει σε ένα περιπατητικό θέαμα-εμπειρία εκτός Στέγης, σε μια εκ νέου ανακάλυψη του Πειραιά και της μακραίωνης προσφυγικής ιστορίας του, μέσα από smartphones, Apps και νέους πολιτισμικούς χάρτες.

Δύο χρόνια μετά την καταλυτική συμμετοχή του στο X Apartments-Athens, ο καταξιωμένος Ιάπωνας σκηνοθέτης Ακίρα Τακαγιάμα (γενν. 1969), που αποζητά μια νέα, κοινωνική λειτουργία για το θέατρο, επανέρχεται με ένα μεγάλης κλίμακας πρότζεκτ εκτός Στέγης. Αφετηρία του η Ομόνοια και προορισμός ο Πειραιάς – ή και το αντίστροφο. Στόχος είναι η εκ νέου ανακάλυψη του επινείου της Αθήνας και της μακραίωνης προσφυγικής και μεταναστευτικής ιστορίας του, έμπρακτα και βιωματικά, μέσω ενός audio-walk φορτισμένου με ιστορικές μνήμες και πρωτόγνωρες εμπειρίες, μύθους και μυθοπλασίες.

Με την περιδιάβασή τους σε επτά διαδοχικά σημεία-τοπόσημα, εξοπλισμένοι με smartphones, ειδικά σχεδιασμένες εφαρμογές και χάρτες, οι θεατές γίνονται οι γεωγράφοι μιας νέας τοπογραφικής, ιστορικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής χαρτογράφησης του Πειραιά. Το εγχείρημα διέπεται από την επιθυμία επαναδιεκδίκησης του καθημερινού δημόσιου χώρου και του αστικού τοπίου ως ενός «άλλου» τόπου, άγνωστου όσο και οικείου, μυθικού όσο και πραγματικού, κρίσιμου και μεταιχμιακού, δηλαδή ως μιας ετεροτοπίας, έτσι όπως την περιγράφει ο Γάλλος φιλόσοφος Michel Foucault. Επτά ποιητές, πεζογράφοι και στοχαστές από αντίστοιχες χώρες όλου του κόσμου συμπράττουν στο πρότζεκτ, γράφοντας πρωτότυπα κείμενα για το ανθρωπογεωγραφικό παλίμψηστο του Πειραιά.

Το πρότζεκτ Heterotopia ξεκίνησε ως ένα radio-tour στις γειτονιές του Τόκυο, το 2013. Εξελίχθηκε σε μια ειδικά σχεδιασμένη εφαρμογή για smartphone, η οποία μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 θα συμπεριλαμβάνει περίπου 100 διαφορετικά τοπόσημα. Σε διάφορες παραλλαγές, έχει ήδη παρουσιαστεί σε πολλές ασιατικές πόλεις, ακόμη και πάνω σε μοτοσικλέτες, ως θέαμα-επίσκεψη σε ένα από τα θέρετρα-τοπόσημα του αποικιοκρατικού παρελθόντος της Ιαπωνίας. Το Piraeus/Heterotopiaείναι η πρώτη ευρωπαϊκή εκδοχή του πρότζεκτ και προέκυψε ύστερα από ανάθεση της Στέγης.

ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΑ: Κοκκινιά 1979 – Κοκκινιά 2017 στα πλαισια της #documenta14. Ένα παιχνίδι με την ιστορία!

Κλασσικό

Κυριακή 9 Απρίλη 2017 ξημέρωμα. Στο 14ο Δημοτικό Σχολείο Νίκαιας δίπλα στην Μάντρα, όπου θα γίνει η εκδήλωση, performance ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΜΑ: Κοκκινιά 1979 – Κοκκινιά 2017, «απόγονοι» των κουκουλοφόρων του Μπλόκου του 1944, με κηρομπογιές χάραξαν πολύ βιαστικά, θέλοντας να επισημάνουν την «παρουσία» τους, κάτι σβάστικες και την υπογραφή τους ….

Άμεσα τα συνεργεία του δήμου «καθάρισαν» απ’ αυτές τις βρομιές την περιοχή.

Σε λίγη ώρα, θα ξεκινήσει στον χώρο αυτό μια αναπαράσταση, μια εκδήλωση μνήμης, μια συνομιλία του χθες με το σήμερα, με πρωταγωνιστές τους νέους της Πόλης μας, τους κατοίκους της και ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων που με σεβασμό και συγκίνηση θα παρακολουθήσουν και θα συμμετάσχουν  στο δρώμενο.

Κυριακή 12/3/2017. 14ο δημοτικό σχολείο, το “καμάρι” των σχολειών της Νίκαιας με τα υπέροχα γκράφιτι, δίπλα από το Μουσείο της Μάντρας του Μπλόκου της Κοκκινιάς. Τη καθορισμένη ώρα μεσημεράκι, άρχισαν να μαζεύονται τα παιδιά ενώ η ομάδα της Μαίρης Ζυγούρη από νωρίς έχει κάνει διάφορες εργασίες προετοιμασίας. Ξεκινούν πρώτες ασκήσεις κινησιολογίας και ορθοφωνίας, η προσαρμογή στη λογική ομάδας και ομαδικότητας όσο τα παιδιά χαλαρώνουν, γίνεται πραγματικότητα. Έτσι η ομάδα περνάει απέναντι στον χώρο του Μουσείου σε ένα άλλο επίπεδο διδαχής και πράξης, ένα ιστορικό παιχνίδι με τρεις άξονες.

ΖΗΤΑ, ζεις, ζούνε, ζείτε, θυμόμαστε, δεν ξεχνάμε!

Ο σχηματισμός ενός τεράστιου Ζ μέσα στον χώρο των εκτελέσεων του Μπλόκου της Κοκκινιάς, με καλάμια που πάνω τους έγραψαν το όνομα τους οι σύγχρονοι νέοι, είναι συμβολική κίνηση τιμής μνήμης, σεβασμού και συνέχειας!

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ. Τα παιδιά παιρνούν μέσα στο Μουσείο. Η Μαίρη Ζυγούρη ενημερώνει για την ιστορικότητα του χώρου, για τα γεγονότα που συνέβησαν την 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1944, για το μπλόκο των Γερμανών φασιστών-κατακτητών για τα θύματα αυτού του πολέμου. Μια νοερή συνομιλία ξεκινά μετά. Τα παιδιά έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους ηρωικούς μάρτυρες της πόλης, το κάθε παιδί κοιτάζει κατάματα έναν εκτελεσμένο και επικοινωνεί μαζί του σιωπηλά.

ΑΡΗΣ. Το πορτρέτο του Άρη Βελουχιώτη ηγέτη του ιστορικού ΕΛΑΣ κυριαρχεί στην αίθουσα του Μουσείου με κάθε σημειολογία που μπορεί να αποδοθεί.

Γεγονός αδιαμφισβήτητο, ο Άρης είναι ένας ήρωας, ένα σύμβολο των Ελλήνων Κομουνιστών, της Αριστεράς, της Αντίστασης κατά των Γερμανών φασιστών, της Εθνικής και κοινωνικής Απελευθέρωσης.

Αμφισβητείται κυρίως από ιδεολογικούς και πολιτικούς του αντιπάλους. Μετά την συμφωνία της Βάρκιζας υπέγραψε διαταγή αποστράτευσης και αφοπλισμού των ανδρών του. Διαφωνώντας όμως με αυτή την απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ προχωρά αργότερα σε σύσταση ένοπλης ομάδα από πιστούς συντρόφους του διακηρύττοντας την ανάγκη να συνεχιστεί ο αγώνας εναντίον του νέου αγγλοσαξονικού ζυγού. Μετά από αυτή του την ενέργεια διαγράφηκε και αποκηρύχτηκε από το ΚΚΕ, το οποίο το 2011 αποφάσισε να τον αποκαταστήσει πολιτικά. Για ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θεωρείται μέχρι και σήμερα ένας ήρωας ή ένας προδομένος ήρωας..!

Μπροστά στο πορτρέτο του Άρη, τα παιδιά αφού άκουσαν κάποια λόγια για το έργο του, συνομίλησαν νοερά μαζί του, αφουγκράστηκαν τα αισθήματα της ηρωικής μορφής, και τα συνέκριναν με τα δικά τους, εκδηλώνοντας με μια λέξη με μια κίνηση, με μια ενέργεια, αυτό που η εσωτερική τους παρόρμηση πρόσταζε.

Κυριακή 9 Απριλίου 2017, μια ανοιξιάτικη, μελαγχολική ημέρα, στην περιοχή της Οσίας Ξένης νωρίς το απόγευμα, υπάρχει ασυνήθιστη κίνηση. Αρκετοί άνθρωποι ρωτούν που είναι ο χώρος του Μουσείου; που είναι η Μάντρα της Κοκκινιάς; και κατευθύνονται προς τα κει. Οι περισσότεροι από το μεγάλο πλήθος ανθρώπων που ήρθαν είναι από γειτονικές της Νίκαιας περιοχές, αρκετοί Ιταλοί και Γερμανοί. Μπαίνουν στο χώρο του Μνημείου σιωπηλοί, στέκονται μπροστά στις προτομές του Άρη Βελουχιώτη και Στέφανου Σαράφη, βγάζουν φωτογραφίες, διαβάζουν τις μπροσούρες της docymenta14, ενώ αρκετοί παρακολουθούν την υπεύθυνη του Μουσείου, που παρουσιάζει τα εκθέματα και τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου.

Έφτασε η ώρα να ξεκινήσει το δρώμενο, από τον Χώρο του Μουσείου μια ομάδα παιδιών κρατωντας ένα μεγάλο αντίγραφο του πορτρέτου του Άρη, που υπάρχει στο Μουσείο, πορεύονται ακολουθούμενοι από τον κόσμο προς τον διπλανό χώρο του 14ου Δημοτικού Σχολείου και μπαίνουν στον προαύλιο χώρο του. Μια σειρά από δράσεις εκτυλίσσονται εκεί. Τα παιδιά με τα χωνιά, το προσκλητήριο των νεκρών, τα κομπολόγια, το περικύκλωμα. Η συμμετοχή του Πλήθους, των ανθρώπων. Σε μια διαρκή κίνηση το δρώμενο αλλάζει χώρο, περνά μέσα στην μαρτυρική Μάντρα, θα μας «θυμίσει» συμβολικά γεγονότα κάνοντας αναφορά στο, 1944, 1952, 1963, 1996……

Μια μελωδία αρχίζει να ψιθυρίζεται από τα χείλη. Θρήνος και Ελπίδα.

Εδώ είμαστε ακόμα…

Ένα διασκευασμένο Θρακιώτικο τραγούδι με την συνοδεία μιας κιθάρας θα ακουστεί από ομάδα τριών κατοίκων και των παιδιών που θα σιγοψιθυρίσει το πλήθος.

Ακολουθήστε με, Ακολουθήστε με…

Φωνάζει ένας από τους νέους, και η ιέρεια της περφόρμανς Μαίρη Ζυγούρη θα μιλήσει για την Επιλογή του καθενός μας….

Μια μεγάλη άσκεπη αίθουσα, και το πάτωμα πλημμυρισμένο από αίμα….

Μια συνεχή ροή κόκκινου νερού που πάνω του θα σχηματιστεί ένα τεράστιο Ζ ενώ ένα μεγάλο ΣΥΓΓΝΩΜΗ γραμμένο στα Ελληνικά και Γερμανικά θα προβάλλει στο απέναντι μπαλκόνι.

Ένα παιχνίδι με την ιστορία τελείωσε.

Ένα μεγάλο μπράβο στη MAIΡΗ ΖΥΓΟΥΡΗ και στους Συνεργάτες της : Άρη Αναγνωστόπουλο (ιστορικό, ανθρωπολόγο), Απόστολο Βασιλόπουλο (documenta 14), Νίκο Κατσαρό (κινηματογραφιστή), Χάρη Μαργιούκλα (αρχιτέκτονα), Ίριδα Μπαγλανέα (δραματοθεραπεύτρια, ηθοποιό), Δημήτρη Μπαμπίλη (δραματουργό), Μάκη Φάρο (μουσικό, sound designer), Μαρίνα Φωκίδη (documenta 14), Matteo Fraterno (εικαστικό), Roberto Del’Orco (φωτογράφο). 

Performers: Ηλιάνα Γεωργά, Αλκέτα Γιονούζι, Μανώλης Γλαντζίνος, Σπύρος Γλύκας, Κωνσταντίνος Καλδίρης, Χριστίνα Καποδίστρια, Στέφανος Κορομήλης, Θανάσης Κρεββατάς, Βασιλική Κομνηνού, Βαρβάρα Μαρκουλή, Έρικα Τσέλι Γιώτα Φωτάκη.

Documenta 14. Κυριακή 9 Απρίλη 5μμ. στο Μουσείο Μάντρας Μπλόκου της Κοκκινιάς.

Κλασσικό

Η έκθεση της documenta 14 εγκαινιάζεται στην Αθήνα στις 8 Απριλίου. Σε ολόκληρη την πόλη, σε περισσότερα από 40 διαφορετικά δημόσια ιδρύματα, σε πλατείες, κινηματογράφους, πανεπιστημιακούς χώρους και βιβλιοθήκες, περισσότεροι από 160 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο παρουσιάζουν τα νέα έργα τους για την documenta 14.
Η documenta 14 βασίζεται σε αρκετές σημαντικές θεσμικές συνεργασίες στην Αθήνα και στο Κάσελ. Καθεμία από αυτές τις σχέσεις με τους θεσμούς και τους ανθρώπους που τους στελεχώνουν, καταλήγει σε συγκεκριμένο προγραμματισμό, έρευνα και συνέργειες. Δουλεύοντας μαζί με τους, η documenta 14 στοχεύει σε μια δημόσια σφαίρα χωρίς αποκλεισμούς, η οποία διαμορφώνεται μέσω συναντήσεων και δυνατοτήτων – μια δημόσια σφαίρα στον χώρο και τον χρόνο.

Μετά από τέσσερα χρόνια προετοιμασίας, η documenta 14 σταδιακά εδραίωσε την παρουσία της στην Αθήνα και τώρα καθίσταται ορατή, ονομαστή και πολλαπλώς αντιληπτή μέσα από ένα πλήθος φωνών που διατηρούν το συνεχές της έκθεσης κατά τη διάρκεια των εκατό ημερών της. Οι χώροι και οι τοποθεσίες της documenta 14 στην Αθήνα περιλαμβάνουν μουσεία, κινηματογράφους, θέατρα, βιβλιοθήκες, αρχεία, σχολεία, ραδιοτηλεόραση, πανεπιστημιακά αμφιθέατρα, δημόσιες πλατείες, δρόμους, κλαμπ, καταστήματα, πάρκα και μονοπάτια, καθώς και ιδιωτικές οικίες – εν ολίγοις, όλα όσα συνθέτουν αυτή τη μεγαλούπολη με την πυκνότητα, τον πλούτο και την παράξενη ομορφιά της.

Στη πόλη μας, στη Κοκκινιά μας, την Κυριακή 9 Απρίλη, θα ζωντανέψουν μνήμες, θα θυμηθούμε, θα μάθουμε, θα προβληματιστούμε, θα τιμήσουμε τις θυσίες και τους αγώνες των νεκρών μας, μέσα από το έργο της Μαίρης Ζυγούρη:

The Round-up Project: Kokkinia 1979–Kokkinia 2017 \ M. Z. \ M. K., περφόρμανς, Μνημείο «Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς» (Νίκαια), 5 μ.μ.

Μουσείο Μάντρας Μπλόκου Κοκκινιάς

Στις 17 Αυγούστου 1944 στρατιώτες των ναζί εκτέλεσαν 74 μέλη της ελληνικής Αντίστασης στο παλιό ταπητουργείο της βρετανικής εταιρείας Oriental Carpet στην Κοκκινιά (γνωστή σήμερα και ως Νίκαια). Εκατοντάδες άλλοι άντρες και γυναίκες έχασαν με παρόμοιο τρόπο τη ζωή τους στην ευρύτερη περιοχή. Στον τόπο της σφαγής στέκει σήμερα ένα μουσείο/μνημείο που καλεί τους επισκέπτες να γυρίσουν πίσω στην τραγική αυτή σελίδα της ελληνικής ιστορίας και να συνομιλήσουν με τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Με βάση την εμβληματική περφόρμανς με τίτλο Κοκκινιά που έκανε εκεί το 1979 η Μαρία Καραβέλα (1938-2012) και την απαγορευμένη της ταινία, η εικαστικός Μαίρη Ζυγούρη στήνει ένα μακροπρόθεσμο εγχείρημα σε στενή συνεργασία με την τοπική κοινότητα (και τα τοπικά φαντάσματα) που καταπιάνεται με την ατμόσφαιρα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην Ελλάδα και παγκοσμίως. Όπως και η Μαρία Καραβέλα, η Μαίρη Ζυγούρη παρουσιάζει τα αποτελέσματα της δουλειάς της σε μια περφόρμανς που συνοδεύεται από προβολή ταινίας καθόλη τη διάρκεια της documenta 14.