18ο ATHENS TECHNOPOLIS JAZZ FESTIVAL 2018

Κλασσικό

Άνοιξαν χθες οι πύλες της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων στο 18ο ATHENS TECHNOPOLIS JAZZ FESTIVAL 2018 , και μέχρι την Κυριακή 10 Ιουνίου θα μας χαρίσει 7 μέρες υπέροχης jazz εμπειρίας. Σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα του αγαπημένου -και ενήλικου πλέον- φεστιβάλ, η πιο jazz σκηνή της πόλης θα υποδεχτεί 21 μουσικά σχήματα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να έχουν για πρώτη φορά τη δική τους συμμετοχή κάνοντας τον international αέρα του φεστιβάλ ακόμα πιο εντυπωσιακό! Την εορταστική αυτή ατμόσφαιρα θα συμπληρώνουν μεγάλες παράλληλες εκδηλώσεις που παρουσιάζονται αναλυτικά στο πρόγραμμα αλλά και απρόσμενες εκπλήξεις.

Την χθεσινή ημέρα άνοιξαν στην κεντρική σκηνή, οι οι “Greek Jazz Virtuosos”: Athens Big Band feat. Dimitris Tsakas & Vassilis Xenopoulos, στη συνέχεια η νέα μουσική πρόταση του φεστιβάλ, “Mihalis Kalkanis Live” και η βραδιά ολοκληρώνεται με την εμφάνιση του μουσικού σχήματος που επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα μας, “John Balikos Trio”.

Στις παράλληλες εκδηλώσεις η φωτογραφική ομάδα METAPolis παρουσίασε στις»Δεξαμενές καθαρισμού» την έκθεση “W” μια έκθεση σε γένος θηλυκό, ενώ η ομάδα Greek Instagramers Events στους «Νέους φούρνους» και «Αποθήκη» τις εκθέσεις #my_greece και Image in Jazz.

Advertisements

«Για ποιον χτυπάει η καμπάνα»; (για τ ΄Αγραφα..). #sostetaagrafa

Κλασσικό

Αναδημοσιεύω το εξαιρετικό πόνημα του φίλου Τάκη Ντάσιου απο τις Ορεινογραφίες ,

επίκαιρο και χρήσιμο στήριγμα, στη προσπάθεια κατοίκων και φορέων των Αγράφων να αποτρέψουν την άλωση ιστορικών βουνοκορφών τους από χαλύβδινες ανεμογεννήτριες, οι οποίες θα προσθέσουν κέρδη σε ελάχιστους, ενώ θα επιβαρύνουν το περιβάλλον και τον λαό με δυσβάστακτες συνέπειες. 

Μόλις το Σάββατο 2 Ιούνη πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων εκδήλωση, κατόπιν πρωτοβουλίας του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων και της Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του Ευρυτανικού Περιβάλλοντος, για να συζητήσουν φορείς και πολίτες για τον μεγάλο κίνδυνο που απειλεί τα Άγραφα αλλά και για να συντονίσουν την δράση τους για την αποτροπή του.

*******************

Άγραφα, χώρα των βουνών και των ανθρώπων. Βουνοσειρές ατέλειωτες, επάλληλα ψηλά όρθια τείχη, βαθιά φαράγγια και ρεματιές με ορμητικά ποτάμια, σκιερά δάση, που κάνουν την πορεία πιότερα σιωπηλή. Μονοπάτια που οδηγούν σε αγροικίες, πέτρινα μονότοξα γεφύρια, περάσματα ψηλά, ξεχασμένα μοναστήρια και όμορφα χωριά. Μιας δρασκελιάς απόσταση και στην αντίπερα όχθη ένας κόσμος μαγικός αλλά και αληθινός.Κοιτάζοντας νότια, το καμπαναριό του ξωκλησιού Αγίου Νικολάου Βραγκιανών, στο διάσελο Αγίου Νικολάου, ανάμεσα στους όγκους Απέλινα –Πλάκα Αγράφων

Στ΄ Άγραφα το σκληρό είναι όμορφο, το απλό είναι πραγματικό και το φυσικό είναι το ζητούμενο.

Τα Άγραφα είναι απ τα πιο αυθεντικά γεωγραφικά κομμάτια της ελληνικής γης. Ο παλιός τρόπος ζωής καλά κρατεί και παρ όλες τις αλλαγές, ο τόπος δείχνει να αδιαφορεί για τους νεοτερισμούς της σύγχρονης εποχής.

Στις μέρες μας, όμως, η πολιτεία προγραμμάτισε να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες (Αιολικά πάρκα) σε δυο σημεία, πάνω στ Άγραφιώτικα βουνά: Το πρώτο, ισχύος 40 MW στη θέση «Μίχος – Βοϊδολίβαδο – Απελίνα» του Δήμου Αγράφων νομού Ευρυτανίας (εν συντομία: Απέλινα) και το δεύτερο ισχύος 46 MW στη θέση «Γραμμένη – Τούρλα – Καρνόπι» του Δήμου Αγράφων νομού Ευρυτανίας (εν συντομία Λεκάνη Νιάλας).

Αναλυτικά, το πρώτο είναι ορεινό σύμπλεγμα που περιλαμβάνει τις κορφές: Μίχος, 1.800 μ. – η παρακείμενη κορφή Πύργος, ύψ. 1.804 μ. «ανήκει» στον νομό Καρδίτσας – Βοϊδολίβαδο, ύψ. 1.776 μ., και Απέλινα, ύψους .1.750 μ. περίπου – ο όγκος που ξεκινά πάνω από το διάσελο του Αγίου Νικολάου Βραγκιανών, όπου ξωκλήσι και κτίσμα του δασαρχείου).

Ανάμεσα σε δυο διάσελα, αυτό του Μπουκόρου (διέρχεται χωματόδρομος) και διάσελο Αγίου Νικολάου Βραγκιανών (διέρχεται χωματόδρομος), εκατέρωθεν της κορφογραμμής, που θα εγκατασταθούν οι ανεμογεννήτριες, είναι ριζωμένοι οικισμοί και συνοικισμοί, όπως: οικ. Καρβασαράς, οικ. Μέγα Ρεύμα οικ. Μεγάλα Βραγκιανά με τους συνοικισμούς Κουστέσα, Κριθάρια, Καρυά, (ποιμενικές εγκαταστάσεις), και οικ. Έλατος, που ανήκουν στα Μεγάλα Βραγκιανά. Κύριο λόγο έχει εδώ το χ. Μεγάλα Βραγκιανά νομού Ευρυτανίας. Δρόμος αρκετά φαρδύς για τα ορεινά δεδομένα, – ανηφορίζει από την Λίμνη Ν. Πλαστήρα στο διάσελο του Αγίου Νικολάου Βραγκιανών,.

Πρόκειται για ένα ορεινό «τόξο», ήπιας εδαφικής διάταξης, χωρίς υψομετρικές εξάρσεις, μέσου ύψους περίπου 1.800 μ. αυθεντικής φυσικής ομορφιάς και αγριάδας, που συνδέει δύο κύρια ορεινά συγκροτήματα: Βουτσικάκι και αυτό της Πλάκας – Καταρραχιά.

Το δεύτερο σκέλος εγκατάστασης ανεμογεννητριών στο ορεινό τόξο «Γραμμένη, Τούρλα, Καρνόπι», μέσου ύψους 1.800 μ., με την κορφή Τούρλα 1.828 μ. όπου διἐρχεται εποχιακός δρόμος. Πέριξ αυτού είναι οι οικισμοί Άγραφα, Καμάρια, Νιάλα, Χαλιάς και Σάϊκα (Πετράλωνα), συνοικισμοί του χωριού Άγραφα.

Και οι δύο ενότητες: «Απέλινα» και «Λεκάνη Νιάλας» ανήκουν γεωγραφικά στο δήμο Αγράφων νομού Ευρυτανίας

Περιδιαβαίνοντας στα Αγραφιώτικα βουνά, θυμήθηκα, κάτι που μούχε πει κάποτε ένας ηλικιωμένος Αγραφιώτης: «κατά την δημιουργία του κόσμου (παιδάκ΄ μου), όταν ο Θεός θέλησε να φτιάξει τον κόσμο, τα εύφορα μέρη τα πέρασε απ τη σίτα και έφτιαξε τους κάμπους ενώ τα στουρνάρια (πέτρες, αγκωνάρια) τα έριξε στη γη και γεννήθηκαν .. τ΄ Άγραφα»

Βουνά, άνθρωποι, ιστορία..

Στα ριζά του πρώτου τόξου γεννήθηκε η Σχολή της Γούβας, το Ελληνομουσείον των Αγράφων, στα Μεγάλα Βραγκιανά, όπου δίδαξαν σπουδαίοι – φωτισμένοι άνθρωποι και στο δεύτερο τόξο, στα χώματα της Νιάλας, ράχη Γραμμένη, γράφτηκαν σελίδες της νεότερης ιστορίας μας, όταν το ίδιο το βουνό με τις συνθήκες του επέβαλλε την εθνική συμφιλίωση μεταξύ ανταρτών και τακτικού στρατού, έστω και για λίγο..Επί της ράχης Γραμμένη, μνημείο της νεότερης ιστορίας μας, που αναφέρεται στα γεγονότα της Νιάλας

Για την Νιάλα, την εντυπωσιακή κορφή που δεσπόζει απέναντι απ την Γραμμένη, γράφει ο Τάκης Ψημμένος, 1985: Αντάρτες στ΄ Άγραφα (1946-1950), αναμνήσεις ενός αντάρτη, σ.96, ότι: «η Νιάλα είναι ο βασιλιάς των Αγράφων. Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας ο λαός είχε πλάσει ένα μύθο για τη Νιάλα, που του θέρμαινε την ψυχή, στον βαρύ χειμώνα της σκλαβιάς. Λέγανε τάχα, πως υπάρχει στην Νιάλα υπάρχει μία πελώρια σπηλιά, απάτητη από τον άνθρωπο, όπου κατοικούσε ένας δράκος. Ο δράκος μισούσε τους Τούρκους κι όταν έπαιρναν τον δρόμο ν ανεβούνε κατά τ ΄Άγραφα, τους κύλαγε μεγάλα κοτρώνια και τους ανάγκαζε να γυρνάνε πίσω. Έτσι οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να πατήσουν τη Νιάλα..»

Και ο Michel Sivignon1992 Θεσσαλία γεωγραφική ανάλυση μιας ελληνικής περιφέρειας, σ.398 σημειώνει: «τόσο στη πεδιάδα όσο και στο βουνό, η λέξη Άγραφα έχει έντονες απηχήσεις στη λαϊκή συνείδηση. Τα Άγραφα έχουν τη φήμη του απρόσιτου βουνού, όπου οι Τούρκοι δεν κατόρθωσαν ποτέ να διεισδύσουν»

ΆΓΡΑΦΑ, απρόσιτα βουνά, άγραφτος τόπος ελεύθερων ανθρώπων, η δύναμη της ανθρώπινης επιβίωσης.

Πήρα φόρα τώρα, με την εξαγγελία εγκατάστασης αιολικών πάρκων στα αγραφιώτικα βουνά. Περιδιαβαίνοντας τον χώρο χρόνια τώρα, έζησα την αυθεντικότητά του. Σκέφτομαι…

Είναι κι αυτό το όνομα βλέπεις – όνομα και πράγμα. Εθνικό φυσικό – πολιτιστικό μνημείο πολιτισμού, που δεν του έχει αποδοθεί μέχρι σήμερα ούτε καν ο χαρακτηρισμός του Εθνικού δρυμού, αν και του αξίζει ένας χαρακτηρισμός ανώτερος, κάτι σαν ιερά κιβωτός φυσικής ομορφιάς και κοιτίδα πολιτισμού στην καρδιά της χώρας και πάνω στην ραχοκοκαλιά της Πίνδου.

Στοχάζομαι τον τόπο φυτεμένο με τις σιδερένιες ανεμογεννήτριες, με τον θόρυβο που κάνουν, με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον -που υπάρχουν- και με όλα αυτά τα τόσο ξένα προς το περιβάλλον παράγωγα, που μέσα στα χρόνια θα απλωθούν γύρω. Και το χειρότερο τις τόσες επεμβάσεις που θα πρέπει να γίνουν για να στηθεί αυτό το έργο. Δρόμοι, τσιμέντο κλπ. Ιεροσυλία!!!

Ο αγέρας των βουνοκορφών και τα νερά των πηγών, ρυακιών, ποταμών που τρέχουν ολούθε, γεννιούνται πλούσια και ανεξέλεγκτα στις βουνοκορφές των Αγράφων και στα ριζά τους, ελεύθερα, αβίαστα, από μόνα τους. Τα νερά που τρέχανε φυσικά, αιώνες τώρα, τα κάναμε φράγματα και ο αέρας που βουϊζει στις βουνοκορφές θα γεμίσει γιγάντιους ανεμοφτερωτές. Τα χιόνια που θα καθίσουν; Τα νερά από πού θα έρθουν;

«Τι τα θέλουμε δαύτα παιδάκι μου, του διαόλου είναι αυτά», μούπε ένας ηλικιωμένος βοσκός

Ο Πατροκοσμάς, που γυρόφερνε στον τόπο και προφήτεψε τόσα και τόσα, είπε και το «κάποτε, τούτα τα βουνά θα μας σώσουν».. Ας σκεφτούμε τα λόγια του Αγίου των βουνών, και ας αφήσουμε τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους. Το βουνό από μόνο του είναι μια δύναμη, που όπως τουλάχιστον τα Ἀγραφα μας έχουν δείξει, μέσα στους αιώνες, κράτησαν την ζωή, οι άνθρωποι που έζησαν εκεί πολέμησαν, νίκησαν, δείχνοντας το ανάστημά τους, τιμώντας την ελευθερία, που τόσο διδάχθηκαν σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες.

Οι ανεμογεννήτριες δεν έχουν θέση στα βουνά των Αγράφων. Θα τα μειώσουν! Από ένα μοναδικό οικολογικό πεδίο αυθεντικότητας και καθαρότητας θα το μεταλλάξουν σε ένα ακόμα βιομηχανικό πάρκο.

Αν θέλει η Πολιτεία να κάνει κάτι για τον τόπο, ας ξαναπιάσει όσο είναι καιρός τα πράγματα λίγο πιο πίσω. Κάθε αρχή και δύσκολη, αλλά από δυσκολίες τα Άγραφα, είναι συνηθισμένα.

Άγραφα είναι ο χώρος, είναι το αυθεντικό, το φυσικό! Είναι ο αγέρας των κορφών, το τραγούδι των νερών, οι άνθρωποί του, ο ξωμάχος μπροστά σε μια αγροικία, ο τσοπάνος στο κοπάδι του, το σκούξιμο του ζωντανού, η ανάσα του στρατοκόπου που αγκομαχά στο μονοπάτι. Είναι πολλά που δεν μπαίνουν σε λόγια, είναι «αυτό» πουα άντεξε για χρόνια. Αλλά η πολυπόθητη ελευθερία σ’ αυτά γεννήθηκε, πάλεψε και νίκησε.

Στα Άγραφα είναι σκληρή η ζωή, αλλά έχει την ομορφιά της. Άντεξε για χρόνια, στην απομόνωση, σε ειδικό καθεστώς κατατρεγμού επιτήρησης, αδιαφορίας.

Όμως εδώ, μέσα και πάνω στα βουνά, γεννήθηκε η ελευθερία της σκέψης και είναι ιεροσυλία να ασελγούμε σ’ αυτό το σώμα!!!

Τάκης Ντάσιος, Ιούνιος 2018

Πληροφορίες, ενημέρωση, ενέργειες:

Συντονιστικό για την Προστασία των Αγράφων dikografo@gmail.com και fasoulas@yahoo.gr (Χρήστος Φασούλας)

Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του Ευρυτανικού Περιβάλλοντος … , Μανώλης Κοπανάκης emkopanakis@gmail.com και Φώνη Τσιμάκη pertsimaki@yahoo.gr και

Agrafa S.O.S. agrafasos@gmail.com

Ηλίας Προβόπουλος actimon

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Τσιτσά Κ. Σεραφείμ1981: Τα Άγραφα της Πίνδου (Θεσσαλικά και Ευρυτανικά Άγραφα) με ειδικό χάρτη των Αγράφων, γεωγραφία, ιστορία, λαογραφία, τουρισμός, δάση, ορεινή οικονομία. 1η έκδοση 1967, Επανέκδοση υπό συλλόγου των εν Λαρίση Καρδιτσιωτών «Ο Καραϊσκάκης», Λάρισα

Ψημμένου Τάκη1985: Αντάρτες στ΄ Άγραφα (1946-1950), αναμνήσεις ενός αντάρτη, 2η έκδοση, εκδόσεις « Σύγχρονη εποχή», Αθήνα

Sivignon Michel1992: Θεσσαλία, γεωγραφική ανάλυση μιας ελληνικής περιφέρειας, μτφρ. Γιούλη Αναστοπούλου, εκδ. Μορφωτικό Ινστιτούτο Αγροτικής Τράπεζας, Αθήνα

Ντάσιου Τάκη1999: Στ΄ Άγραφα, εκδόσεις Μίλητος

Περιηγητικός & πεζοπορικός & χάρτης2006: Βόρεια Άγραφα, Λίμνη Πλαστήρα, κλίμακας 1: 50..000, σειρά Topo50, 4,1, Θεσσαλία, εκδ. ΑΝΑΒΑΣΗ

Περιηγητικός και πεζοπορικός χάρτης2004: Άγραφα, κλίμακας 1:50.000 σειρά: Τopo 50, Κεντρική Ελλάδα, Πίνδος, εκδ. ΑΝΑΒΑΣΗ

Ντρενογιάννη Γιάννη (Επιμ.)2007: «Θεσσαλία, λίμνη Πλαστήρα, Μετέωρα, Ελάτη, Περτούλι, Ασπροπόταμος, Αργιθέα, με αυτοκίνητο, με τα πόδια, με 4Χ4 και μοτοσυκλέτα, χωρίς μυστικά», σειρά: Ανακαλύψτε την Ελλάδα, ειδική έκδοση της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ

Περιηγητικός & πεζοπορικός χάρτης2009: Ευρυτανικά βουνά, σειρά: Topo50, Central Greece, 2.4/2.5, εκδ. ΑΝΑΒΑΣΗ

Ντρενογιάννη Γιάννη (Επιμ.)2009: «Στερεά Ελλάδα Καρπενήσι –Άγραφα, (αξιοθέατα, διαδρομές, μονοπάτια, περιήγηση, 4Χ4)», σειρά: Εξερευνήστε την Ελλάδα, στο ΕΘΝΟΣ

Νέζη Νίκου2010: Τα Ελληνικά βουνά, γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 2, Ηπειρωτική Ελλάδα (Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη), εκδ. Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης –Κληροδότημα Αθ. Λευκαδίτη,

Ντάσιου Τάκη 2011: Η στράτα των νομάδων Σαρακατσαναίων Αγραφιωτών και το πολιτισμικό ίχνος της (Αλίαρτος Βοιωτίας –Νιάλα Αγράφων Ευρυτανίας), ανέκδοτη διδακτορική διατριβή

SOSτε τα Άγραφα! #sostetaagrafa

Κλασσικό

Δραματική έκκληση στη συνείδηση του κάθε Έλληνα, πολύ περισσότερο στους καταγόμενους απ’ τα ιστορικά χωριά των Αγράφων που βρίσκονται στην Αθήνα, απευθύνει το «Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων»  καλώντας σε συγκέντρωση ενημέρωσης και δράσης για την σωτηρία των Αγράφων από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών πάνω στην ιστορική κορυφογραμμή της Νιάλας Αγράφων.

Το Σάββατο 2 Ιουνίου 18:30, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην οδό Ακαδημίας 50 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

***********

Το δίκτυο για την προστασία των Αγράφων και της Λίμνης Πλαστήρα, έχει ζητήσει τη συνδρομή νομικού γραφείου και ετοιμάζεται να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Σε κείμενό του αναφέρει:

  • Ο ορεινός όγκος της Πίνδου, στην καρδιά του οποίου βρίσκονται τα Άγραφα, είναι μια από τις καθαρότερες περιοχές της Ευρώπης. Η ήπια ανάπτυξη της περιοχής με έμφαση στον εναλλακτικό τουρισμό, την κτηνοτροφία και άλλες παραδοσιακές δραστηριότητες είναι η μόνη βιώσιμη προοπτική για να ανακάμψουν οι ανθρώπινοι πληθυσμοί και να συμβάλλει η περιοχή στο μέτρο των δυνατοτήτων της στην εθνική οικονομία.
  • Οι δυο μεγάλες εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών πρόκειται να κατασκευαστούν στις απάτητες κορυφές των Αγράφων στο μεγαλύτερο ως τώρα υψόμετρο της Ελλάδας και παγκοσμίως σε 1600 με 2000 μέτρα (!!!) σε μια ανόθευτη και προστατευόμενη περιοχή Natura, με ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες. Αν πραγματοποιηθεί αυτό το έργο είναι η απαρχή της ισοπέδωσης της καρδιάς της Νότιας Πίνδου καθώς είναι οι πρώτες μιας σειράς αιολικών εγκαταστάσεων που καλύπτουν το 80% (!) των κορυφογραμμών από την Ευρυτανία μέχρι και την Αργιθέα!

Άγραφα

  • Για τη μεταφορά των τεράστιων ανεμογεννητριών, μακριά από κατάλληλα οδικά δίκτυα και γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργεια θα απαιτηθεί διάνοιξη ατέλειωτων δρόμων και κατασκευή εναέριων γραμμών υψηλής τάσης μέσα σε πυκνά ελατοδάση και παρθένα αλπικά λιβάδια, σε εδάφη με μεγάλες κλίσεις και ποτάμια, με τεράστιες συνέπειες στο τοπίο και στην ελάχιστα μελετημένη πανίδα και χλωρίδα της περιοχής. Τμήμα δε της γραμμής μεταφοράς Υψηλής Τάσης μήκους 3,8 χιλιομέτρων διατρέχει το «τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» (ΤΙΦΚ) της περιοχής Λίμνης Πλαστήρα εισάγοντας τον κίνδυνο πυρκαγιάς σε περιοχές που μέχρι τώρα δεν γνώριζαν σοβαρούς τέτοιους κινδύνους.
  • Οι δεσμεύσεις της χώρας ως προς τη διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος υπονομεύονται καθώς στο παρθένο ορεινό οικοσύστημα ζουν όλα τα μεγάλα θηλαστικά της Ελλάδας και σχεδόν όλα τα σπάνια προστατευόμενα είδη αρπακτικών. Η περιοχή προστατεύεται από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία με ζώνες ειδικής προστασίας ορνιθοπανίδας. Πλήθος φορέων και πολιτών αντιτίθεται κάθετα, αλλά η δίψα για επενδύσεις ωθεί την πολιτεία να δέχεται τέτοιες εγκληματικές πρακτικές. Οι περιβαλλοντικές μελέτες είναι ελλιπέστατες, αντίγραφα συνήθως άλλων μελετών και σχεδόν ποτέ δεν τηρούν αυτά που δεσμεύονται.

Για το θέμα αυτό έχει δημιουργηθεί σελίδα στον διεθνή ιστότοπο https://secure.avaaz.org με σκοπό τη συλλογή υπογραφών για το εξής αίτημα: «Να μην ισοπεδωθούν τα Άγραφα από αιολικές εγκαταστάσεις! Save Agrafa (South Pindus)»

Χωρίς απαντήσεις το ερώτημα «που πάει η φωτογραφία»;

Κλασσικό

Σε ένα γεμάτο αμφιθέατρο, δείγμα του μεγάλου ενδιαφέροντος και εκτίμησης προς τους εισηγητές, διεξήχθη χθες το βράδυ μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση – ανταλλαγή απόψεων και θέσεων γύρω από την φωτογραφία, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της τεχνολογίας που την αφορά. Κυρίως αποτυπώθηκε η θεαματική αλλαγή που επήλθε στη φωτογραφία με το πέρασμα από την αναλογική στη ψηφιακή εποχή, οι μεγάλες ευκολίες στη λήψη και επεξεργασία,  που έδωσαν τη δυνατότητα σε πάρα πολύ κόσμο καθημερινά πλέον, να αποτυπώνει με ένα κλικ στιγμές από την ζωή του.

Από την συζήτηση προέκυψε ότι δεν υπάρχει καμιά βεβαιότητα για το μέλλον της φωτογραφίας, γενικά της τεχνολογίας, (έχουν ανατραπεί όλες, όσες κατά καιρούς διατυπώθηκαν) και ότι ζούμε πλέον την εποχή ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης με σημαντική προσφορά της φωτογραφίας σε αυτήν.

Ο κανόνας είναι, ότι δεν υπάρχουν κανόνες, ειπώθηκε χαρακτηριστικά από κάποιον ομιλητή, σε ότι αφορά την φωτογραφία, αλλά και αυτό που χαρακτήρισε την χθεσινή συζήτηση είναι ότι δεν μπορούν να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις στα πάρα πολλά ερωτήματα που έβαλαν οι ίδιοι εισηγητές και γεννώνται καθημερινά στο μυαλό του καθένα μας. Δεν υπάρχουν κανόνες κυρίως όσον αφορά τη φωτογραφία «προϊόν», που παίζει με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.

Το ερώτημα «γιατί φωτογραφίζει» ο καθένας, αναμένεται να απαντηθεί από τον ίδιο τον φωτογράφο, δίνοντας τα χαρακτηριστικά εκείνα που αφορούν τον ίδιο και κανέναν άλλο.

Ποιο είναι το κίνητρο και η προσδοκία του, θα πρόσθετα επίσης, που κάνουν κάποιον να  ασχολείται  με τη φωτογραφία.

Το ερώτημα αν είναι ευοίωνο το μέλλον για τη φωτογραφία, που τέθηκε στο τέλος της συζήτησης από τον Π. Κάλδη, δεν απαντήθηκε από κανένα ομιλητή. Είναι τόσες πολλές και υποκειμενικές οι απαντήσεις όσες και οι άνθρωποι…!!

Στη συζήτηση συμμετείχαν ο φωτογράφος και ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Κωστής Αντωνιάδης, ο αρχισυντάκτης των περιοδικών ΦΩΤΟγράφος και PhotoBusiness Παναγιώτης Καλδής, ο φωτογράφος-εικαστικός και ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ Μανώλης Μπαμπούσης, ο φωτογράφος και δάσκαλος φωτογραφίας Πλάτων Ριβέλληςκαι ο επίκουρος καθηγητής φωτογραφίας της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Παναγιώτης Παπαδημητρόπουλος. Ο Δρ. Ψυχοπαθολογίας Πανεπιστημίου Παρισίων και συγγραφέας Φώτης Καγγελάρης, δεν μπόρεσε να παραβρεθεί και διαβάστηκε η εισήγηση του.

Οι μέσα και οι έξω στην εκδήλωση του «ΙΑΝΟΥ».

Κλασσικό

Ιανός.  Ένας από τους παλαιότερους θεούς των Ρωμαίων απεικονιζόταν συχνά με δύο πρόσωπα, το ένα πρόσωπο γενειοφόρο και το άλλο ξυρισμένο, και αποκαλείτο Janus bifrons, δηλαδή διπρόσωπος Ιανός (από την Βικιπαίδεια).

Δυο διαφορετικά πρόσωπα, δυο διαφορετικές εκδηλώσεις που έγιναν την ίδια ημέρα και ώρα…  για το συνώνυμο γνωστό βιβλιοπωλείο τον ΙΑΝΟ, χθες το βράδυ.

Υπήρξαν οι «μέσα» και οι «έξω».

«Οι πρακτικές της εργοδοσίας του Ιανού (του περιβόητου Νίκου Καρατζά), περήφανο μέλος της εργοδοτικής οργάνωσης ΕΝΕΛΒΙ, συμπυκνώνουν μια πληθώρα εκδοχών της άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς. Διάλυση των εργασιακών σχέσεων με ατομικές συμβάσεις, ελαστική απασχόληση, καταπάτηση ωραρίων, απλήρωτες υπερωρίες. Μηχανάκια-scanner καταγραφής ατομικών επιδόσεων στο λαιμό των συναδέλφων μας. Πρόστιμα προς τους εργαζομένους. Χρήση δωρεάν ή πάμφθηνης εργασίας μέσω προγραμμάτων κατάρτισης (βλ. εκμετάλλευσης) ανέργων (πχ stage παλιότερα, voucher πλέον). Αλλεπάλληλοι εκβιασμοί προς τους εργαζόμενους να υπογράψουν (υπαγορευμένα από τον Καρατζά και διευθυντικά στελέχη) κείμενα καταδίκης των σωματείων μας αλλά και των συναδέλφων τους που διεκδίκησαν δικαιώματα, κείμενα αποδοχής της κατάργησης της αργίας του Αγίου Πνεύματος, κείμενα αποδοχής των scanners. Εκδικητικές απολύσεις και δυσμενείς μεταθέσεις, καθώς και εξαναγκασμοί σε παραίτηση για πολλούς συναδέλφους που τολμούν να ορθώνουν αντιστάσεις. Σχετικά πρόσφατα μάλιστα η όλη αυτή δράση εμπλουτίστηκε με μπράβους έξω από το βιβλιοπωλείο να υποδέχονται τις εργατικές κινητοποιήσεις μας και με συνεργάτες του Ιανού να μας επιτίθενται λεκτικά και με μπουκάλια. Και όλα αυτά πίσω από ένα πέπλο-βιτρίνα κουλτούρας και πολιτισμού, που χτίστηκε και σε μεγάλο βαθμό συνεχίζει να χτίζεται ακόμα και με τη συνενοχή μέρους του κόσμου «των γραμμάτων και των τεχνών», που στα λόγια τουλάχιστο αυτοπροσδιορίζεται ως υποστηρικτής ή ακόμα και ως κομμάτι του κόσμου του αγώνα.»

Έγραφε μεταξύ άλλων η ανακοίνωση που έδιναν εργαζόμενοι από τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής.

«Σήμερα στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24) στις 20:30 θα ανακοινωθούν οι νικητές του Διαγωνισμού Φωτογραφίας με θέμα «Η Αθήνα και το βιβλίο», ο οποίος έγινε με αφορμή την ανακήρυξη της Αθήνας από την UNESCO ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018.»

Έγραφε μεταξύ άλλων η πρόσκληση του ΙΑΝΟΥ για την σημερινή εκδήλωση του….

Πολύς κόσμος μέσα και έξω. Άνθρωποι της ίδιας κοινωνικής τάξης που δεν έχουν μεταξύ τους αντιθέσεις και διαφορές, πέρα από αυτές της διαφορετικής προσέγγισης και αντιμετώπισης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, μέσα σε μια ασθμαίνουσα κοινωνική πραγματικότητα υποχωρήσεων και αναστολών.

Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να πάρουμε «θέση» στο πρόβλημα της αντίθεσης εργασία- εργοδοσία. 

Σαφώς είμαστε υπέρ των εργαζομένων και χαρήκαμε ιδιαίτερα για την «υποδοχή» τους.

ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ-ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ανατρέπουν την κοινή λογική!

Κλασσικό

Ανατρέπουν τα μαθηματικά, ανατρέπουν την κοινή λογική, ανατρέπουν τον ίδιο τους τον νόμο, ανατρέπουν τη δική τους νομική υπόσταση και προσωπικότητα για να μας πείσουν να υποστούμε τις παράνομες περικοπές των συντάξεων, ακόμα και με αυτούς, τους παράνομα ψηφισθέντες νόμους τους….

Ο Κώστας Νικολάου, μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ απαντά στις δήθεν διαψεύσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

 «Κυρία Αχτσιόγλου και Κύριε Πετρόπουλε. Ψυχραιμία! Τουλάχιστον… σεβαστείτε το δικό σας Νόμο»

Με αφορμή τις δήθεν διαψεύσεις – «στάχτη στα μάτια» των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, Κώστας Νικολάου, έκανε την εξής δήλωση:

«Απύθμενο το θράσος σας κυρία υπουργέ. Κατηγορείτε εμάς για ψευδείς εντυπώσεις, όταν είστε εσείς που δεν εφαρμόζετε, ούτε καν το δικό σας Νόμο και υπεξαιρείτε υπέρογκα χρηματικά ποσά, όπως στη δική μου περίπτωση έχετε παρακρατήσει:

Λόγω ΑΚΑΓΕ 1.680 ευρώ (70 ευρώ μηνιαίως) για δυο έτη. Λόγω παράνομου επανυπολογισμού της επικουρικής 5.566 ευρώ (253 ευρώ μηνιαίως) για 22 μήνες. Λόγω παράνομου επανυπολογισμού της κύριας 1.764 ευρώ ετησίως (147 ευρώ μηνιαίως).

Λέτε είστε σύννομη, πως δεν υπάρχει θέμα ΑΚΑΓΕ στις κύριες και πως κατά το Νόμο «συνεχίζουν να καταβάλλονται στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί κατά την 31.12.2014»: 

Απάντηση (Α) μα και πριν το 2014 η παρακράτηση του ΑΚΑΓΕ υπολογίζονταν λαθεμένα στα αρχικά ανύπαρκτα ποσά, (Β) αγνοείτε την απόφαση του ΣτΕ πως οι περικοπές πριν το 2015 είναι παράνομες (Γ) σας διαψεύδει ο ίδιος ο κ. Γ. Κατρούγκαλος με την επίσημη επιστολή που έλαβα, ότι στο εξής η σύνταξή μου (βάση του Ν.4387/2016) αντί τα 1.965 ευρώ διαμορφώνεται στα 1607,18 ευρώ. Συνεπώς και το ΑΚΑΓΕ στα 48 ευρώ και ΟΧΙ 118 ευρώ, όπως μου παρακρατείτε.

Σας υπενθυμίζω, το ίδιο λέγατε (το υπουργείο) και για τον ΕΟΠΥΥ, όμως τα επιστρέψατε (όσα επιστρέψατε) και μάλιστα από το 2012. Το ίδιο λέγατε πως δεν υπάρχει θέμα και για τις επικουρικές, όμως τα επιστρέψατε. 

Το ίδιο πρόβλημα λοιπόν, όπως με τον ΕΟΠΥΥ, όπως με τις επικουρικές, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις κύριες. Αν για σας δεν υπάρχει θέμα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και αυθαιρεσία. 

Λέτε πως «οι ισχυρισμοί σχετικά με τον τρόπο του επανυπολογισμού των συντάξεων είναι πλήρως ανυπόστατοι». Ξεχνάτε όμως τη δημόσια επιβεβαίωση και ομολογία του ίδιου του διοικητή του ΕΤΕΑΕΠ, πως κατά τον επανυπολογισμό των επικουρικών, ούτε καν τηρήθηκε ο Νόμος και παραβιάστηκε και μάλιστα… εξηγεί και τους λόγους… το γιατί παραβιάστηκε. 

Αλλά ούτε εσείς, ούτε τα Ταμεία έχουν απαντήσει ακόμα, παρά τις καταιγιστικές καταγγελίες και ερωτήσεις (ακόμα και βουλευτή) πώς και από πού προέκυψαν τα νέα ποσά στις επικουρικές και συγκεκριμένα (στο τ. ΙΚΑ –ΤΕΑΜ) από 612 ευρώ, στα 172 ευρώ, όπως στην δική μου περίπτωση; Ενώ με βάση τον 4387/2016 έπρεπε να είναι 425 ευρώ; Και ενώ άλλων ταμείων (με χαμηλότερο μισθό – λιγότερα χρόνια) είναι 300 – 350 ευρώ; 

Και οι παρανομίες (κατά τον επανυπολογισμό) συνεχίζουν χωρίς αρχή και τέλος και με δόλιο τρόπο, αφού αυτές από ταμείο σε ταμείο ποικίλουν.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις δεν συνυπολογίστηκαν οι επιπλέον εισφορές του 13ου -14ου μισθού, ενώ αυτό προβλέπεται από τον Ν.4387/2016 και χορηγείται στις νέες; Με υπεξαίρεση δυο (2) συντάξεις ετησίως. 

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις (τ. ΙΚΑ –ΤΕΑΜ) δεν εφαρμόστηκε ο συντελεστής (0,45%) ανά έτος, παρά μόνο οριζόντιες περικοπές και κατά 50% περισσότερο; Με υπεξαίρεση έως 300 ευρώ μηνιαίως.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι επανυπολογίστηκαν και οι επικουρικές κάτω των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής) ενώ αυτές από τον Ν.4387/2016 προστατεύονται; Με υπεξαίρεση έως 60 ευρώ μηνιαίως.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις δεν συνυπολογίζονται οι επιπλέον εισφορές του 13ου -14ου μισθού, ενώ αυτό προβλέπεται από τον Ν.4387/2016 και χορηγείται στις νέες; Με υπεξαίρεση έως 200 ευρώ μηνιαίως. 

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι οι καταβαλλόμενες (κύριες και επικουρικές) μειώνονται (παρανόμως) κατά 16,6% κάτω από τον Ν.4387/2016 και από τις νέες; Ενώ οι επικουρικές του τ. ΙΚΑ-ΤΕΑΜ και κατά 50% επιπλέον;

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι οι παράνομες περικοπές των επικουρικών στα ταμεία του Ιδιωτικού τομέα ( ΕΤΕΑΜ τ. ΙΚΑ-ΤΕΑΜ – ΤΕΑΠΟΖΟ κλπ) είναι διπλάσιες σε σχέση με τα ταμεία των Δημοσίων υπαλλήλων – ΔΕΚΟ – Τράπεζες; 

Και χωρίς ο κατάλογος να κλείνει, αθροιστικά οι παράνομες παρακρατήσεις ανέρχονται (600 εκ. ευρώ ΑΚΑΓΕ – 1,2δις ευρώ στις επικουρικές- 2 δις ετησίως στις κύριες) στα 3,8 δις ευρώ.

Κυρία Υπουργέ, αφήστε κατά μέρος τα περί ανυπόστατων και ψευδών εντυπώσεων και επιστρέψτε όλα τα παρανόμως παρακρατηθέντα χρηματικά ποσά. Τουλάχιστον σεβαστείτε το δικό σας Νόμο».

9 Μαΐου 2018

«Ο Γιώργος του Κέδρου» Ένα ντοκιμαντέρ που χρειάζεται στήριξη για να ολοκληρωθεί!

Κλασσικό

«Ο Γιώργος Κολόζης πήγε για πρώτη φορά στη Δονούσα όταν ήταν 20 χρονών, στις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Η Δονούσα δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα τότε και η λέξη τουρίστας ήταν σχεδόν άγνωστη στους κατοίκους του νησιού. Έμεινε σε μια σκηνή στην παραλία του Κέδρου και για τις πρώτες μέρες τον θεωρούσαν κατάσκοπο, αλλά δεν του πήρε πολύ καιρό να συνδεθεί με τους φιλόξενους ανθρώπους και να αποκτήσει το όνομα «Ο Γιώργος του Κέδρου». Πήγαινε στη Δονούσα κάθε χρόνο, κινηματογραφώντας και φωτογραφίζοντας τους ανθρώπους και το τοπίο με μηχανές super 8mm και 16mm, μέχρι και πριν τη δεκαετία του ‘80. Όταν επέστρεψε στα τέλη του ‘90 για μια νέα κινηματογράφηση διαπίστωσε ότι πολλά είχαν αλλάξει και τότε αποφάσισε ότι όλο αυτό το υλικό έπρεπε να γίνει ένα ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ.

Το 2007 ξεκίνησαν μαζί, ο Γιώργος και ο Γιάννης Κολόζης, ο γιος του, γι’αυτό που πιστεύανε ότι θα είναι το τελικό γύρισμα του ντοκιμαντέρ, προσπαθώντας να βρούν τους ίδιους ανθρώπους από το ‘70, να ανασύρουν τις παλιές αναμνήσεις αλλά να κάνουν και καινούργιες. Αναμιγνύοντας διαφορετικά format φιλμ (8mm, super 8mm, 16mm) με ψηφιακά (DV, DVCPRO, HDV, DSLR, 4K) κινηματογραφώντας κάθε εποχή του χρόνου και ενίοτε εξισώνοντας την εικόνα του παρελθόντος με αυτήν του παρόντος, χρησιμοποιώντας και σήμερα φιλμ super 8mm και 16mm, προσπαθούν να συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν δημιουργώντας μια ιστορία στην οποία η γραμμικότητα δεν θα έχει να κάνει με τον χρόνο, αλλά με το συναίσθημα.

Καθώς ο Γιώργος Κολόζης από το 2009 δεν είναι πια μαζί μας, τη συνέχεια του ντοκιμαντέρ ανέλαβε πια ο Γιάννης Κολόζης, πηγαίνοντας ξανά στη Δονούσα τον Απρίλη του 2010, με μια σκηνή στην παραλία του Κέδρου προσπαθώντας να ζήσει την εμπειρία του πατέρα του από τη δεκαετία του ‘70 και επιστρέφοντας στο νησί όσες περισσότερες φορές μπορούσε μέχρι σήμερα. Όλο αυτό το υλικό είναι «Ο Γιώργος του Κέδρου», ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά την έννοια της μνήμης.»

Δεν ξέρω αν η γνωριμία μου με τον Γιάννη Κολόζη και η εκτίμηση που τρέφω για τη δουλειά του, ήταν το καθοριστικό στοιχείο που επηρέασε τη κρίση μου σχετικά με την ιστορία του ντοκιμαντέρ «Ο Γιώργος του Κέδρου», ή το συγκινητικά ανθρώπινο στόρι που ξετυλίγει και καταγράφει τρόπο ζωής, δουλειάς, μνήμες και γεγονότα 45 χρόνων, από δυο διαφορετικούς ανθρώπους που όμως είναι τόσο ίδιοι, όσο ένας πατέρας με τον γιο του!

Μια προσέγγιση του χρόνου και της μνήμης με εικόνες και γεγονότα που θα προκαλούσε το ενδιαφέρον κάθε ντοκιμαντερίστα έχει την τύχη να διαχειριστεί ο Γιάννης, σε συνέχεια της εξαιρετικής πρώτης προσπάθειας του  με το  «Un Condor»

Οι ιδιαιτερότητες όμως, του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ το κάνουν ιδιαιτέρως προσωπικό, έτσι όλα τα έξοδα αλλά και οι ρόλοι του συνεργείου μέχρι τώρα έχουν καλυφθεί από τον Γιώργο Κολόζη (1970 – 2007) και τον Γιάννη Κολόζη (2007 – 2018), με κάποια βοήθεια από καλούς φίλους. Τα γυρίσματα έχουν σχεδόν τελειώσει καθώς εκκρεμεί μόνο ένα, το καλοκαίρι του 2018. Το μοντάζ είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει προς το τέλος της καμπάνιας οικονομικής ενίσχυσης με τελικό στόχο το ντοκιμαντέρ να είναι έτοιμο στο τέλος του χρόνου. Αυτός ο τρόπος παραγωγής και χρηματοδότησης είναι επίσης προσωπική στάση και πρόταση για το πώς μπορούν να γίνονται ταινίες στις μέρες μας. Το προηγούμενό ντοκιμαντέρ του Γιάννη Κολόζη «Un Condor» είναι ένα αντίστοιχο παράδειγμα.

Στηρίξτε το πρότζεκτ στα,

– Η σελίδα της καμπάνιας στο Indiegogo:

– Η σελίδα του ντοκιμαντέρ στο facebook: