Κοντονή και Σκουρλέτη τι θα γίνει με το ελεύθερο κάμπινγκ;;

Κλασσικό

Από τις αρχές του Απρίλη, 38 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτηση που κατέθεσαν στη Bουλή, προτείνουν (πολύ σωστά) να καταργηθούν οι διατάξεις που απαγορεύουν το ελεύθερο κάμπινγκ, με το σκεπτικό ότι:

 «Οι πολίτες δεν πρέπει να στερούνται το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη και οικονομικά ανέξοδη δυνατότητα διακοπών, ανάπαυσης, αναψυχής και απόλαυσης στη φύση, μέσω της ελεύθερης κατασκήνωσης»

Ζητούν τη νομιμοποίηση του ελεύθερου κάμπινγκ, σημειώνοντας πως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του (άμεση αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, αυτοοργάνωση, συμβίωση) ανταποκρίνονται στις σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ανάγκες πολλών ατόμων, που αδυνατούν να τις καλύψουν με την καθολική απαγόρευσή του, γεγονός που μεταφράζεται σε «στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους»… 

Στην ερώτηση των βουλευτών αναφέρεται ότι «στις ισχύουσες διατάξεις επιλέχθηκε να επικρατήσει ως αγαθό αξιότερο έννομης προστασίας, το ατομικό δικαίωμα στην οικονομική ελευθερία και στην οικονομική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού, με ταυτόχρονη προβολή των αγαθών της δημόσιας υγείας και του προστατευόμενου περιβάλλοντος, έναντι των δικαιωμάτων ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου, της ισότητας και της απόλαυσης του φυσικού περιβάλλοντος, τα οποία πλήττονται δυσανάλογα». Σύμφωνα με τους βουλευτές, «αδιαμφισβήτητα οι κατασκηνωτές στηρίζουν την τοπική οικονομία και τις μικρές επιχειρήσεις (παντοπωλεία, χώροι εστίασης, χώροι διασκέδασης και ψυχαγωγίας κ.α.) συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξή τους». Οι βουλευτές ρωτούν τους αρμόδιους υπουργούς πώς προσλαμβάνουν την άποψη ότι «δεν πρέπει να στερούνται οι πολίτες το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη και οικονομικά ανέξοδη δυνατότητα διακοπών, ανάπαυσης, αναψυχής και απόλαυσης της φύσης, μέσω της ελεύθερης κατασκήνωσης». Τέλος, ερωτώνται αν εξετάζουν το ενδεχόμενο να καταργηθούν οι διατάξεις περί απαγόρευσης της ελεύθερης κατασκήνωσης και να θεσμοθετηθεί ένα πλαίσιο οριοθέτησής της.

Κοντονής και Σκουρλέτης αντίστοιχα υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, στους οποίους απευθύνονταν, ποιούν την νήσσαν, συντασσόμενοι προφανώς με το …ατομικό δικαίωμα στην οικονομική ελευθερία και στην οικονομική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού…..

Υπάρχει νόμος που ορίζει τις αποστάσεις των σκαφών από τους λουόμενους;; Τηρείται;;

Κλασσικό

Θυμίζει κάπως το γνωστό δίλημμα «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα»… Σκόπιμα πιστεύω υπάρχει μια ελαστική ερμηνεία του νόμου για το θέμα των αποστάσεων των σκαφών από λουομένους, ενώ  κάθε χρόνο υπάρχει μια συνεχής και άλυτη διαμάχη μεταξύ των λουομένων και των κάθε είδους σκαφάτων… που ερμηνεύουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους κατά το δοκούν ανάλογα πως τους βολεύει.

Κυκλοφορούν και αγκυροβολούν με κριτήριο πρώτα τι εξυπηρετεί αυτούς, τη δική τους ασφάλεια και την ασφάλεια του σκάφους τους. Δευτερευόντως θα σκεφτούν αν εκεί που κατευθύνονται για να «δέσουν» μπορεί να υπάρχει λουόμενος που δεν έχουν δει, ή κάνει κάποιος ψαροντούφεκο που δεν έχει σημαδούρα, παραβλέπουν τις στημένες ομπρέλες τις οποίες μπορεί να τις έχουν βάλει τα …ψάρια και θεωρούν πως ο μη χαρακτηρισμός σαν  παραλίας μιας παραθαλάσσιας περιοχής τους δίνει απεριόριστα δικαιώματα να κάνουν ότι θέλουν, ενώ οι κάτοικοι ενός παραθεριστικού κυρίως χωριού όπως ο Κόρφος, θα πρέπει να κάνουν το μπάνιο τους μόνο σε οργανωμένες παραλίες για να μην κινδυνεύουν.

Αυτό με λίγα λόγια ήταν το θέμα που προέκυψε χθες το απόγευμα όταν πήγαμε όπως κάθε μέρα στο ίδιο σημείο να κάνουμε το μπάνιο μας. Σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την ακτή είχε αγκυροβολήσει σκάφος ίσως και τριάντα μέτρων και είχε δεθεί με δυο σχοινιά σε βράχια της ακτής. Σε παρατήρηση μας γιατί έχουν δέσει σε αυτό το σημείο μας είπαν ότι ήταν δικαίωμα τους να το κάνουν. Για την ιστορία αναφέρω πως ακριβώς στο ίδιο σημείο  πριν 7 χρόνια είχε γίνει ίδια πρόσδεση ενός τεράστιου ιστιοφόρου, για το οποίο είχαμε κάνει αυτή την ανάρτηση ΚΟΡΦΟΣ – «ξέφραγο αμπέλι»;;; ενώ κάθε χρόνο υπάρχουν και άλλες τέτοιου είδους «προσεγγίσεις» χωρίς να καταγραφούν.

Θεώρησα πως το Λιμεναρχείο θα έπρεπε να μας δώσει τη δική του προσέγγιση με βάση τη δικαιοδοσία του και τους νόμους, και τους κάλεσα να έρθουν. Η παρουσία του Λιμενικού ήταν εν μέρει χρήσιμη από την άποψη πως καταλήξαμε σε μια λύση για το τι πρέπει να γίνει από δω και πέρα, για να μην επαναληφθεί με τόση ευκολία το πρόβλημα, και σε αυτό υποσχέθηκε να κάνει ενέργειες, τις οποίες την επόμενη βδομάδα θα παρακολουθήσω αφού ενημερώσω και τον πρόεδρο της κοινότητας.

Όσο για το τι είναι νόμιμο και τη μη νόμιμο η απάντηση που μου έδωσε ο λιμενικός την οποία του έδωσαν τηλεφωνικά εκεί που απευθύνθηκε για να ρωτήσει (?) δεν με ικανοποίησε καθότι διαβάζω καθαρά στον Γενικό Κανονισμό Λιμένων αριθμ. 20 (ΦΕΚ 444/26-4-1999)  άρθρο 4 (παράγραφος 3)

Η κυκλοφορία του ταχύπλοου σκάφους, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από άλλες διατάξεις του παρόντος Κανονισμού, απαγορεύεται: α) σε απόσταση μικρότερη των εκατό (100) μέτρων από το εξωτερικό μέρος των πλωτών σημαντήρων του άρθρου 26, που επισημαίνουν τα όρια μέχρι τα οποία φθάνουν συνήθως κολυμπώντας οι λουόμενοι στις λουτρικές εγκαταστάσεις. β) σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από το συνηθισμένο σημείο στο οποίο φθάνουν κολυμπώντας οι λουόμενοι στις θαλάσσιες περιοχές που δεν επισημαίνονται με πλωτούς σημαντήρες. γ) σε κάθε περίπτωση με ταχύτητα μεγαλύτερη των πέντε (5) κόμβων σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από την ακτογραμμή στις περιοχές που δεν υπάρχουν λουόμενοι.

Την Τρίτη που θα ξαναμιλήσω με το Λιμεναρχείο Επιδαύρου , ελπίζω να δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις.

Athens Technopolis Jazz Festival 2017

Κλασσικό

 Το 17ο Athens Technopolis Jazz Festival κλείνει  σήμερα τις πύλες του. Το διαρκείας 6 ημερών, (23 έως τις 28 Μαΐου) φεστιβάλ, που γίνεται στον υπέροχο χώρο της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων, αποδεικνύεται κορυφαία στιγμή για την  jazz σκηνή της χώρας μας αφού υποδέχεται υψηλής ποιότητας μουσικούς, χαρίζοντας μας υπέροχη jazz εμπειρία.  Η χθεσινή μας παρουσία  κατέγραψε, ένα πολύ ιδιαίτερο τρίο από την Ουγγαρία τους Miklós Lukács Trio Cimbiosis που μας ενθουσιάσαν μαζί με τις χιλιάδες των επισκεπτών του φεστιβάλ.

Την χθεσινή ημέρα άνοιξαν οι Marly Marques Quintet από το (Λουξεμβούργο) που στο πρώτο μέρος της παρουσίας τους ήταν πολύ καλοί στηριζόμενοι κυρίως στα φωνητικά της Marly Marques, ενώ στο κλείσιμο οι Grandbrothers (Γερμανία) παίζοντας ηλεκτρονική jazz με διάφορους πειραματισμούς, που όμως δεν μπορέσαμε να «αντέξουμε» όταν μάλιστα είχε προηγηθεί η μαγεία του Trio Cimbiosis!

Η αυλαία του 17th Athens Technopolis Jazz Festival πέφτει σήμερα Κυριακή 28 Μαΐου με τους Rumba Attack (Κύπρος), Aga Derlak Trio (Πολωνία), Emil, Enver &Friends (Αζερμπαϊτζάν) και Portico Quartet (Μεγάλη Βρετανία).

Μια παράλληλη εκδήλωση στον χώρο που επίσης μας ενθουσίασε με την ποιότητα των εκθεμάτων της, (ιδιαίτερα αυτή στο χώρο των δεξαμενών καθαρισμού), ήταν η ετήσια έκθεση της φωτογραφικής ομάδας METAPolis “Loss” και είχε σαν θέμα της την Απώλεια, ενώ ήταν αφιερωμένη στους σκοπούς των Γιατρων του Κόσμου.

Ορισμένες ψύχραιμες παρατηρήσεις.

Κλασσικό

Όταν και αυτά ακόμη, τα ανώτατα δικαστικά σώματα, κρίνουν σε αρκετές των περιπτώσεων αντισυνταγματικές ορισμένες διατάξεις των νόμων που προωθούνται υπό τη μορφή των μνημονίων, οι εκατομμύρια θιγμένοι πολίτες που βλέπουν καθημερινά ανήμποροι να αντιδράσουν, να τους αφαιρούνται δικαιώματα και πόροι για να ζήσουν, πόσο μάλλον περισσότερο δικαιολογημένα, να θεωρούν αντισυνταγματικές αυτές τις ενέργειες;

Είναι εντελώς υποκειμενικό να εκτιμήσει κανείς, αν στη χώρα μας αυτή τη στιγμή, διεξάγεται πόλεμος και τι είδους πόλεμος είναι αυτός. Στρατιωτικός, οικονομικός, απελευθερωτικός, αντιρατσιστικός, εθνικός, αντιφασιστικός, ταξικός, ιδεολογικός ;;!!

Το σίγουρο για μένα, είναι ότι διεξάγεται ένας πόλεμος βαθιά ταξικός, με πολλά ανώνυμα θύματα καθημερινά, θύματα που όλως τυχαίως βρίσκονται από τη μια πλευρά, και με όπλα την κρατική εξουσία του κατ’ επίφαση δημοκρατικού μας πολιτεύματος και των θεσμών του. Πόλεμος με αδυσώπητη καθημερινή και τυφλή βία που τις περισσότερες φορές μπορεί να μην είναι σωματική βια, είναι όμως ψυχολογική, είναι πνευματική, είναι ιδεολογική, που οδηγεί ανθρώπους στην αυτοκτονία, στο άγχος στη κατάθλιψη και στη παραίτηση από τη ζωή.

Έγραψα κάπου εχθές. Ας θυμηθούμε λίγο την φυσική.

Ο Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα, λέγεται «Νόμος δράσης-αντίδρασης». Αυτή η ονομασία προκύπτει από τον ορισμό: «Για κάθε δράση μιας δύναμης, υπάρχει μια αντίθετη δύναμη αντίδρασης”.

Όταν σου στερούν κάθε δυνατότητα νόμιμης ζωής (στα πλαίσια των δικών τους νόμων και της δικής τους νομιμότητας) δηλαδή να έχεις μια εργασία, που να σου εξασφαλίζει τους βασικούς πόρους για να ζήσεις και ένα χώρο, ένα σπίτι να μπορείς ελεύθερα να αναπαράγεις την εργατική σου δύναμη και να μεγαλώνεις τα παιδιά σου, τότε είσαι αναγκασμένος να βρεις εναλλακτικές λύσεις για να ζήσεις.

Ή θα γίνεις παραβατικός σε προσωπική βάση και ενάντια σε όλη τη κοινωνία. 

Ή θα γίνεις παραβατικός σε συλλογική βάση ενάντια στους δυνάστες της κοινωνίας.

Και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό. Στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι να υπάρξει υποταγή και ακόμα μεγαλύτερη υποταγή σε μεγαλύτερη πίεση, απέναντι στη κυρίαρχη δύναμη.

Όμως υπάρχουν (ευτυχώς θα έλεγα) η συλλογική υπευθυνότητα και η ταξική συνείδηση απέναντι στην ανθρωπότητα, που πολλές φορές κινητοποιούν και ενεργοποιούν ανθρώπους που μπορεί να μην είναι οι άμεσα θιγόμενοι.

Μην ξεχνάμε το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος και ότι η ερμηνεία του χρήζει μεγάλης ευχέρειας υποκειμενισμού, ανάλογα με τον κάθε φορά, συσχετισμό δυνάμεων.

“ H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.”

Μοτοπορεία για τα «εργατικά ατυχήματα» σε οδηγούς courier- delivery

Κλασσικό

Μοτοπορεία για τα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα», με επικέντρωση στον κλάδο των courier-delivery-εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18/5, σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες του Κορυδαλλού, της Νίκαιας και του Κερατσινίου: Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Ταξιαρχών, Πλ. Μέμου, Πλ. Ελευθερίας, Διαμαντίδη, Πλ. Κρήνης, Ελλησπόντου, Πλ. Κουμπάκη (πρώην Σπάθας), Γρ. Λαμπράκη, Πλ. Νίκης, Παύλου Φύσσα (πρώην Τσαλδάρη), Σαλαμίνος, Σμύρνης, Ελ. Βενιζέλου, Λωφ. Δημοκρατίας, Πλ. Λαού. Με συνθήματα, τρικάκια, σημαίες και στάσεις σε πλατείες για μοίρασμα κειμένων και εφημερίδων σε ντελιβεράδες και κατοίκους, τοποθέτηση πανό, αναγραφή συνθημάτων.

Τη μοτοπορεία συνδιοργάνωσαν οι τοπικές αυτοοργανωμένες συλλογικότητες Pasamontaña (Κορυδαλλός), Εργατική Πτέρυγα (Κορυδαλλός), Μπλόκο στην Εξουσία (Νίκαια), Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Η κάθε τοπική συλλογικότητα είχε αναλάβει την τοποθέτηση των πανό και το μοίρασμα του δικού της κειμένου στην περιοχή της.

Το Σωματείο Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου συμμετείχε με τρικάκια και εφημερίδες που αναφέρονταν στην απεργιακή κινητοποίηση που καλεί στις 25 Μάη.

Επικύρωση από τη πλειοψηφία του 4ου μνημονίου. Η επόμενη ημέρα για την Αριστερά.

Κλασσικό

Με μια γενική απεργία  στις 17 του Μάη και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 18, ανήμερα της ολομέλειας της βουλής για την ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων του 4ου μνημονίου, η απάντηση του οργανωμένου λαϊκού και συνδικαλιστικού κινήματος ήταν σαφώς κατώτερη της αναγκαιότητας για ανατροπή αυτών των πολιτικών και των κυβερνήσεων που τις υπογράφουν και τις εκτελούν.

Στο χθεσινό συλλαλητήριο της Αθήνας υπήρξε μια αξιοπρεπής παρουσία κόσμου, κυρίως βέβαια των γνωστών «υπόπτων», των οργανωμένων δυνάμεων κομμάτων της Αριστεράς, των αντιφασιστικών αντιρατσιστικών κινημάτων, του αναρχικού χώρου και κάποιων αντιπροσώπων συνδικαλιστικών οργανώσεων….

Το ΚΚΕ με τις μαζικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις του με την γνωστή οργάνωση, πειθαρχία, και αυταρέσκεια του, (συγκεντρώνει σταθερά κάθε φορά σχεδόν το μισό πλήθος ενώ όλοι οι άλλοι το υπόλοιπο μισό), που πορεύεται και λειτουργεί αυτόνομα κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας, αυτό το διήμερο, αλλάζοντας μάλλον τακτική, ήταν σχεδόν δίπλα με το άλλο κομμάτι των διαδηλωτών. Ειδικά τη χθεσινή ημέρα ξεκινώντας την προσυγκέντρωση τους στην Ομόνοια έκαναν τη πορεία τους μέσω Σταδίου της οποίας κάλυψαν όλο το μήκος, όταν η κορυφή της πορείας έφτασε στη πλατεία Συντάγματος, ενώ παρατάχθηκαν στην Φιλελλήνων, στην Όθωνος και στην Αμαλίας. Έγινε έτσι μια ενιαία συγκέντρωση, με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς που είχαν συγκεντρωθεί στη πλατεία και βρίσκονταν στον πάνω χώρο  της πλατείας μπροστά από τον χώρο του άγνωστου στρατιώτη, ενώ οι αναρχικοί  αναπτύχθηκαν στη γωνιά Καραγιώργη Σερβίας και Αμαλίας.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός της σχεδόν παντελούς απουσίας δυνάμεων καταστολής από τους χώρους της πορείας και της συγκέντρωσης.  Εμφανιστήκαν όμως αμέσως μόλις ομάδα 28 ακτιβιστών που φόραγαν μπλουζάκια που σχημάτιζαν τη φράση ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗ ΧΩΡΑ θέλησαν να ανέβουν τα σκαλιά στο πλάι των ευζώνων και τους σταμάτησαν στην κορυφή της σκάλας. Αυτό ήταν το έναυσμα, έπεσαν κάποιες μολότοφ  από την άλλη πλευρά προς τα ΜΑΤ και αυτοί αμέσως ξεκινήσαν τη ρίψη χημικών και την επιχείρηση διάλυσης της συγκέντρωσης.

Με μεγάλη ψυχραιμία αντέδρασε ο κόσμος ενώ πλέον ο μεγάλος όγκος πνιγμένος από τα χημικά,  άρχισε να αποχωρεί.

Η αντίδραση του κόσμου, ήταν σαφώς υποδεέστερη των αντίστοιχων αντιδράσεων που έγιναν κατά τη διάρκεια της ψήφισης του πρώτου, δεύτερου και τρίτου μνημονίου, τα προηγούμενα 7 χρόνια, με φθίνουσα πορεία και με την μεγάλη πλειοψηφία του Λαού εξουθενωμένο, ανέλπιδο, χωρίς εμπιστοσύνη ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό.

Σαφώς ο συσχετισμός δυνάμεων του οργανωμένου κινήματος από την μια και των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους που χρησιμοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ανατροπές στο πεδίο των συγκρούσεων στους δρόμους, ενώ στο πεδίο της πολιτικής, με την προσχώρηση και του Σύριζα πλέον στις διαχειριστικές πολιτικές δυνάμεις του καπιταλιστικού συστήματος, η πλευρά αυτή έχει ενισχυθεί και φαίνεται κυρίαρχη με βάση τον καταγεγραμμένο στη βουλή συσχετισμό.

Από την πλευρά των δυνάμεων που αντιπαρατίθενται σε αυτές τις πολιτικές, θα πρέπει πολύ σύντομα να εκτιμήσουν την νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, με την υπερψήφιση και του 4ου μνημονίου.  Να αναθεωρήσουν τις υπεροψίες, τους βερμπαλισμούς, τις μεγαλοστομίες για εξεγέρσεις και κινήματα που βρίσκονται μόνο στον περίγυρο τους. Η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης  μόνο με το λεξιλόγιο, μακριά από τη πραγματικότητα, οδηγεί σε φούσκες απογοήτευσης και αποχωρητισμού.

Και το ξαναγράφω όπως έκανα στο παρελθόν. Το ΚΚΕ θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στην τάξη που εκπροσωπεί. Έχει μεγάλη ευθύνη σαν κυρίαρχη δύναμη στην Αριστερά, τη μεγάλη εμπειρία και οργάνωση, για να πάρει πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί ένα νέο λαϊκό κίνημα υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων. Θα πρέπει να αφήσει στην άκρη τον απομονωτισμό, τις διαπιστώσεις χωρίς διά ταύτα και την αφ’ υψηλού κρίση των πάντων. Να πάρει πρωτοβουλίες για ενότητα στη δράση, στο χώρο της αυτοδιοίκησης στο συνδικαλιστικό και συνταξιουχικό κίνημα.

Εγώ είμαι πεισμένος ότι αριστερή λύση σε οτιδήποτε, δεν μπορεί να δοθεί χωρίς το ΚΚΕ συμμέτοχο.

Kάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη προς τον Ελληνικό Λαό!

Κλασσικό

Όλοι και όλες στο Σύνταγμα –

Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας

Πέμπτη 18/5 – 7 μ.μ.

Αντίσταση και Ανυπακοή στα μέτρα

όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος

Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.
Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.
Δεν πάει, όμως, άλλο.
Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.
Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.
Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.
Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.
Φτάνει πια.
Συνεχίζουμε!
Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.
Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.
Άλλοι τις αδειάσανε.
Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.
Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.
Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.
Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.
Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.
Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.
Το κείμενο προσυπογράφουν οι :

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.

Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος – Ακτιβιστής

Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου

Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά

Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός

Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα

Ναταλία Μηνιωτή, Διδάκτωρ Θεατρολόγος

Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, Οικονομολόγος, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της

Γιώργος Ξένος, Ζωγράφος

Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ηθοποιός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος

Μάνια Παπαδημητρίου, Ηθοποιός

Χρήστος Παπαθεοδώρου, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος

Γιώργος Ρωμανιάς, Νομικός

Σπύρος Σακελλαρόπουλος, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Άρης Σκιαδόπουλος, Δημοσιογράφος

Μάνος Σπυριδάκης, Επίκουρος καθηγητής κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Στάθης Σταυρόπουλος, Σκιτσογράφος

Δημήτρης Τραυλός, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών