Μια επίσκεψη στην Αρχαία Κόρινθο.

Κλασσικό

Σάββατο, μια καθαρόαιμη ανοιξιάτικη ημέρα με έναν λαμπρό ήλιο να μας λούζει με θαλπωρή φτιάχνοντας τη διάθεση ε… δεν θέλαμε και πολύ για να αποφασίσουμε ότι για να την απολαύσουμε κιόλας, μια κοντινή εκδρομή θα ήταν ότι καλύτερο.

Η Αρχαία Κόρινθος και το κάστρο της, η Ακροκόρινθος ήρθαν γρήγορα σαν επιλογή μια και δεν είχαμε μέχρι τώρα την ευκαιρία να επισκεφτούμε τους χώρους αυτούς να τους «ψάξουμε» και να ψαχτούμε μαζί τους, πέρα από κάποιες ευκαιριακές επισκέψεις.

Η απόσταση Κόρφου-Αρχαίας είναι μόνο 51 χιλιόμετρα, έτσι εντελώς χαλαρά σε μια ώρα βρεθήκαμε εκεί, (την ίδια περίπου ώρα κάνεις και από την Αθήνα μέσω της Ν.Ε.Ο.).

Αφήσαμε το αυτοκίνητο στο δημοτικό πάρκινγκ, και ανηφορίσαμε με τα πόδια προς τον αρχαιολογικό χώρο. Η ώρα έχει πάει ήδη 11:30 ενώ όπως μας πληροφορεί η υπάλληλος, για την Ακροκόρινθο η είσοδος είναι μέχρι τις 15:00, έτσι αποφασίζουμε να δούμε με άνεση χρόνου την Αρχαία και το μουσείο της, αφήνοντας την επίσκεψη στο Κάστρο για κάποια άλλη ημέρα.

Το εισιτήριο των 4 ευρώ, δεν φαίνεται υπερβολικό καθώς περιλαμβάνει και την επίσκεψη στο Μουσείο.

Η Αρχαία Κόρινθος απέχει από το λιμάνι της Κορίνθου 9 χιλιόμετρα, είναι λίγο ψηλότερα από αυτό με θαυμάσια θέα, καθώς μπορείς με άνεση να δεις από αριστερά σου τον Κορινθιακό Κόλπο και στο βάθος τις χιονισμένες κορυφές του Παρνασσού, δεξιά τον Σαρωνικό ενώ μπροστά σου απλώνεται η νέα πόλη της Κορίνθου και τα 6 χιλιόμετρα γης που διασχίζει ο Ισθμός σε πρώτο πλάνο και στο βάθος τα Γεράνια Όρη.

Τα υπολείμματα της λαμπρής πόλης-κράτους που αναδείχθηκε σε ηγετική δύναμη και θαλασσοκράτειρα του αρχαίου ελληνικού κόσμου, βρίσκονται μπροστά μας με εντυπωσιακότερο αυτό του ναού του Απόλλωνα. Με 7 από τους 38 μονολιθικούς κίονές του να στέκουν ακλόνητοι από την κτήση τους μέχρι σήμερα, διατηρείται σε άριστη κατάσταση και σε καθηλώνει με την στιβαρότητα και την λιτότητα του.

Παρακάτω ανατρέχω σε πληροφορίες.

Τα κυριότερα κτίσματα είναι η νότια στοά, που σχηματίζεται από σειρά ομοιόμορφων καταστημάτων, καθένα από τα οποία ήταν χωρισμένο σε δύο δωμάτια. Μπροστά στα καταστήματα υπάρχει διπλή σειρά κιονοστοιχίας. Η εξωτερική ήταν δωρική, ενώ η εσωτερική ιωνική. Ανάμεσα σ’ αυτή τη στοά παρεμβάλλεται το βουλευτήριο. Άλλη σειρά καταστημάτων της αγοράς είναι τα κεντρικά καταστήματα με το «βήμα του Αποστόλου Παύλου» ανάμεσά τους και μία άλλη σειρά είναι τα βορειοδυτικά καταστήματα, που περιλαμβάνουν το χαρακτηριστικό τοξωτό οικοδόμημα ανάμεσά τους.

Αφήνοντας την αγορά και κατεβαίνοντας τα μνημειακά σκαλοπάτια των προπυλαίων, προσεγγίζουμε την οδό Λεχαίου. Κοντά της βρίσκεται η Πειρήνη κρήνη με τα έξι ανοίγματα (τους χώρους που μοιάζουν σα σπηλιές), όπως μας λέει ο Παυσανίας. Ενδιαφέρουσα είναι και η κρήνη Γλαύκη, σκαλισμένη σε βράχο.

Έξω από τον κυρίως αρχαιολογικό χώρο επισκέψιμα είναι τα εξής μνημεία: Το Ωδείο, το οποίο κατασκευάστηκε στο τέλος του 1ου αιώνα μ.Χ., ανακαινίστηκε από τον Ηρώδη τον Αττικό και δημιουργήθηκε τότε η αυλή του με στοές γύρω, η οποία έφερε το ωδείο πλησιέστερα στο θέατρο. Αυτό βρίσκεται λίγο χαμηλότερα. Βεβαιώθηκαν ίχνη ενός παλιότερου θεάτρου του τέλους του 5ου π.Χ. αιώνα με ξύλινη σκηνή. Τον 3ο π.Χ. αιώνα το θέατρο αποκτά χτιστή σκηνή. 

Τέλος, το Ασκληπιείο κοντά στην πηγή Λέρνα. Η ανασκαφή έδειξε πως το Ασκληπιείο είναι σκαλισμένο κατά το μέγα μέρος στο βράχο. 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα της ελληνικής περιφέρειας όπως διαβάζω, ενώ έχει υποστεί μια από τις πιο μεγάλες και πιο οργανωμένες κλοπές στον ελλαδικό χώρο. Στις αρχές του 2000 στην Αίθουσα Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων παρουσιάστηκε η εμβόλιμη ενότητα «Επιστροφή στη γενέθλια γη» η οποία περιελάμβανε 274 επαναπατρισθέντα αρχαία αντικείμενα που είχαν κλαπεί από το μουσείο το 1990 και εντοπίστηκαν στη Φλόριντα των ΗΠΑ δέκα χρόνια αργότερα.

Επίσης πέρσι το καλοκαίρι για πρώτη φορά εκτέθηκαν οι εξαιρετικής τέχνης δίδυμοι Κούροι από την περιοχή της Κλένιας. Πανομοιότυποι, ύψους 1,80 μ., χρονολογούνται στο 530 π.Χ. και ζυγίζουν 220 κιλά. Κατασχέθηκαν τον Μάιο του 2010 από αρχαιοκάπηλους στην Κλένια. 


Ασφαλώς οι Κούροι μας εντυπωσιάσαν όπως και αρκετά εκθέματα που αποτυπώσαμε φωτογραφικά. Εντύπωση μας προξένησε επίσης ο μεγάλος αριθμός υπαλλήλων- φυλάκων μέσα στο Μουσείο.

Λίγοι οι επισκέπτες, με ένα μεγάλο γκρουπ Ασιατών, να κυριαρχεί στον χώρο με όχι και πολύ σεβασμό θα έλεγα.

Μια μικρή βόλτα στη πλατεία του χωριού αναδεικνύει την έλλειψη επισκεπτών, και την υφεσιακή εικόνα των «τουριστικών» καταστημάτων.

περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Advertisements

Στην Κόρινθο…

Κλασσικό


Μια επίσκεψη στην Κόρινθο, αφήνει στον επισκέπτη της, ανάμεικτα αισθήματα. Πόλη κατάλοιπο της Αρχαίας Κορίνθου, χτυπημένη κατά καιρούς από το Εγκέλαδο, έχει χάσει κάθε προσωπικότητα που θα μπορούσε να έχει σύμφωνα με την ιστορία της, αλλά και με την θαυμάσια ρυμοτομική – γεωγραφική της θέση. Μια απρόσωπη επαρχιακή πόλη που έχει επιπλέον κακοποιηθεί βάναυσα τα τελευταία χρόνια, με έργα αμφιβόλου χρησιμότητας, ποιότητας και αισθητικής.Το λιμάνι παραμένει το δυνατό της χαρτί, ελκυστικό σημείο για κάθε επισκέπτη.

 

 

 

 

Τελείωσαν τα έργα αποκατάστασης στη Παναγιά του Στείρι στον Κόρφο Κορινθίας.

Κλασσικό
Λίγα χιλιόμετρα Βόρεια του Κόρφου συναντάται το παμπάλαιο ξωκλήσι της Παναγίας του Στείρι, κάποτε ναός ενός μοναστηριού, πιθανότατα του 11ου αιώνα.

Από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα κυριαρχεί στην αρχιτεκτονική των ναών ο τύπος του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με οκταγωνικό τρούλο. Έτσι, στη θέση παλαιοχριστιανικού ναού στο ακρωτήριο Στείρι χτίζεται ο ναός αφιερωμένος στην Παναγία, τυπικό δείγμα του αρχιτεκτονικού τύπου της εποχής. Ο οκταγωνικός τρούλος φέρει στις ακμές του μαρμάρινους κίονες και έχει οκτώ μαρμάρινα τοξωτά γείσα.

Οι τοίχοι του ναού, που διατηρείται ικανοποιητικά, καλύπτονται από τοιχογραφίες μέτριας τέχνης του 1668, έργο του ιερομόναχου Θεοδούλου Κακαβά. Υπάρχουν ακόμα εκεί, τα ερείπια των κελιών του μοναστηριού, όπου ασκήτευσε για ένα διάστημα και ο όσιος Λουκάς ο Στειριώτης.

Η Παναγιά του Στείρι όπως είναι σήμερα.

ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.

Κλασσικό

της ΤΕΚΝΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ (ΝΑΤΑΣΑ)
Υποψήφια Βουλευτής ΛΑ.Ε Κορινθίας
Ζούμε όλοι μας μια εποχή απόλυτης απογοήτευσης, θυμού, οργής και απαξίωσης των πολιτικών κομμάτων. Με ένα αξίωμα να πλανάται μέσα από την κοινωνικοπολιτική απομόνωση του κάθε πολίτη, καθένας να κοιτάξει την πάρτη του και τα του οίκου του. 
Είναι ήδη γνωστό ότι ο δυτικός πολιτισμός παράγει απομόνωση, μοναξιά, έλλειψη ικανοποίησης, κλπ. Θέλω όμως να αναφερθώ στις παρούσες συνθήκες, αυτές των τελευταίων λίγων ετών, που ακόμη και καλά να είναι κανείς, είναι σίγουρο ότι οι αντοχές του δοκιμάζονται σκληρά.
Η δημόσια κοροϊδία, η βαναυσότητα του πολιτικού μας συστήματος, η κοινωνική απόγνωση, η εντεινόμενη φτώχεια, η καταστολή κλπ. βρίσκονται στο απόγειο ενός πολιτικού σχεδιασμού που σκοπό έχει την περαιτέρω απομόνωση των ανθρώπων προκειμένου να τους υφαρπάξει οτιδήποτε τους έχει απομείνει. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι καλούνται οι εργαζόμενοι να υπογράψουν εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις χωρίς τη συμπαράσταση των συναδέλφων τους είναι ένα ακόμη λιθαράκι στην εδώ και χρόνια κοινωνική απομόνωση. Ας μην υποτιμούμε την απογοήτευση που νιώθουν πολλοί από εμάς για την κοινωνική αδράνεια, το πολιτικό αδιέξοδο, τη βία και την υποταγή. Το καλό, και κακό ταυτόχρονα, είναι ότι η λύση και για τα δύο αυτά προβλήματα (την κατάθλιψη και την επιβολή του μεσαίωνα) είναι η ίδια: η συσπείρωση, η συνεύρεση, το μοίρασμα, το άνοιγμα, η αντιμετώπιση του προβλήματος με θάρρος και χωρίς υπεκφυγές. Και φυσικά η αλληλεγγύη. Με αυτά τα όπλα, και σωστή μεθόδευση, όλος ο πολιτικός σχεδιασμός των κερδοσκόπων και των εξουσιαστών είναι ένα κάστρο από τραπουλόχαρτα: γιατί νομίζετε ότι μας φοβούνται αν δεν ήταν τόσο εύκολο να ανατραπούν; [Αν δεν μας φοβόντουσαν δεν θα έβαζαν τα τσιράκια τους στα ΜΜΕ να προετοιμάζουν για μήνες τα μέτρα που θέλουν να περάσουν για να τα δεχτούμε πιο εύκολα]. Από την άλλη, αν αφεθούμε να συμπαρασυρθούμε από τη λαίλαπα, η απομόνωση θα γενικευτεί μέσα σε μια κοινωνία ενοχικών υποταγμένων υποκειμένων. Ζούμε σε μια περίοδο όπου ο παραλογισμός συγχέεται με την λογική. Είμαστε τόσο μπερδεμένοι, εκφράζονται απόψεις που απέχουν πολύ από μια πραγματικότητα η οποία είναι μπροστά στα μάτια μας ξεκάθαρη όσο ποτέ άλλοτε. Ποιά θα είναι η επιλογή μας? Θα προσπεράσουμε? Έχουμε περάσει πολλά για να μην έχουμε μάθει να βλέπουμε. Νομίζω πως πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε για σωτήρες πυροβολώντας την πολιτική και τα ίδια μας τα πόδια. Δεν νομίζω πως η πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων οδηγεί κάπου, ή μάλλον οδηγεί εκεί που η πλειοψηφία του κόσμου δε θέλει να καταλήξουμε, στην απομόνωση. Ερωτηθήκαμε τον Ιανουάριο για αυτό και η απάντηση ήταν ξεκάθαρη. Ερωτηθήκαμε και με το Δημοψήφισμα. Όμως η δική μας απάντηση δεν εισακούστηκε, αγνοήθηκε και κουρελιάστηκε μαζί με την ελπίδα μας.
.Να πάμε ξανά λοιπόν με το κεφάλι ψηλά, περήφανα, χωρίς φόβο και το σημαντικότερο αξιοπρεπέστατα για να ξαναπούμε ΟΧΙ.
Το 62% του δημοψηφίσματος να ΜΗΝ γίνει Αποχή. Να γίνει πάλι ΟΧΙ..
Να κοιτάξουμε γύρω μας, να δούμε τους γονείς μας στα μάτια, να δούμε τους γονείς των άλλων ανθρώπων στα μάτια, να δούμε τα παιδιά μας στα μάτια, τα παιδιά των άλλων στα μάτια και το πρωί -πριν πάμε να ψηφίσουμε- να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να τον ρωτήσουμε:
«Εσύ πόση αξιοπρέπεια έχεις;»
Η Αξιοπρέπεια ήταν ένα από τα κύρια συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου. Στις εκλογές της επόμενης Κυριακής, θέλουν να εξαφανίσουν και την Αξιοπρέπεια, και την Ελπίδα, και την Αριστερά.. Εγώ λέω πως είναι και θέμα συνείδησης. Αρκεί να έχει κάποιος συνείδηση. 
Αυτή λοιπόν την ώρα πρέπει να δείξουμε ότι δεν υποκύπτουμε σε εκβιασμούς, δεν εμπαιζόμαστε, δεν φοβόμαστε και δεν μπερδευόμαστε με ψευδοδιλλήματα. Οι άνθρωποι, αλλάζουν τα πράγματα και το καθεστώς. 
Είμαι ιδρυτικό μέλος της ΛΑ.Ε, ανασυγκροτώ τις δυνάμεις μου, εναποθέτω τις ελπίδες μου και την ενέργειά μου, έτοιμη για νέες μάχες για να μπορώ να κοιτάζω κατάματα τους συνανθρώπους μου και το παιδί μου. Μαζί με όσους νοιώθουν ότι κάτι πρέπει επιτέλους ν’αλλάξει, για την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, τη ζωή. Με όσους δεν μπορούν και δεν πρέπει να μένουν θεατές και νομίζω είναι πολλοί πλέον…

Μνημόνιο. Η φύση και η λειτουργία του.

Κλασσικό

Σταμάτης Κωνσταντίνος
Υποψήφιος Λαϊκής Ενότητας στο Νομό Κορινθίας
Εδώ και πέντε ολόκληρα χρόνια, η λέξη που ακούγεται συχνότερα, σε κάθε συζήτηση που αφορά την πολιτική στην χώρα μας είναι η λέξη μνημόνιο. Το ακούς παντού. Στην τηλεόραση, στο καφενείο, στον δρόμο, σε ένα φιλικό σου σπίτι. Έχει καταστεί, για την πολιτική σκέψη και τον λόγο, ότι η αναπνοή για την ζωή. 
Ενώ όλοι όμως μιλούν γι αυτό, αυτό παραμένει κάτι σαν ταμπού για ιθαγενείς, ένα ιερό τοτέμ της πολιτικής ζωής. Κάτι που παραμένει άκριτο, εθιμικό δικαίο. 
Αν πάντως κοιτάξουμε προσεκτικά, θα δούμε να εμφανίζεται στο φως, η φύση του και η λειτουργία του. Το μνημόνιο έχει μια διττή φύση, μια διπλή λειτουργία. Αποτελεί ταυτόχρονα έναν φοροεισπρακτικό μηχανισμό, που μεταφέρει χρήμα από τον δανειζόμενο στον πιστωτή, αλλά και έναν ύπουλο κοινωνικό και οικονομικό μεταποιητή, έναν μηχανισμό βίαιου εξευρωπαϊσμού της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. 
Η λειτουργία του ως φοροεισπρακτικού μηχανισμού είναι απλή και κατανοητή δίχως να απαιτείτε ανάλυση. Η δεύτερη λειτουργία του, ο μηχανισμός του δηλαδή και η ουσία του, καθότι κρυμμένη από τα μάτια των πολλών και εντέχνως αποσιωπημένη στον δημόσιο λόγο, απαιτεί εξήγηση.
Το τρίτο μνημόνιο, σίκουελ των δύο προηγούμενων, κτυπάει στην καρδιά της ελληνικής οικονομίας και στην βάση της ελληνικής παραγωγής και τα αποδομεί. Τρεις παραγωγικές τάξεις βρίσκονται στο κέντρο της μνημονιακής λαίλαπας έτοιμες να θυσιαστούν για χάρη του ευρωπαϊκού και κυρίως γερμανικού κεφαλαίου. 
Οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα. Η αύξηση του φόρου και των προκαταβολών σε αυτές τις παραγωγικές τάξεις, αν και αναφέρεται ως εισπρακτικό μέτρο δεν είναι τέτοιο. Μόνο άνθρωποι περιορισμένης αντίληψης, θα περίμεναν να εισπράξουν από τους εξαθλιωμένους και φυτωζοούντες και οι δανειστές και εκβιαστές της χώρας δεν είναι. Ο κ. Τσίπρας και το επιτελείο του το γνωρίζει αυτό καλά.
Πίσω από αυτά κρύβεται η θεωρία, αλλά και οι επιδιώξεις των πραγματικών κυβερνητών τις χώρας. Τα μέτρα αυτά αποκαλύπτουν τις προθέσεις τους.
Ο αριθμός των απασχολούμενων στον γεωργικό τομέα, είναι στην Ελλάδα ως ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού στο 24% και αυτό μόνο για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Την ίδια ώρα βρίσκεται στις άλλες δύο αγροτικές χώρες της ευρωζώνης, στην μεν Ισπανία στο 4% και στην δε Ιταλία στο 7%. Η αριθμητική διαφορά είναι θεμελιώδης και αποκαλύπτει την διαφορετικότητα της ελληνικής κοινωνίας σε σχέση με τις ευρωπαϊκές.
Σύμφωνα με τους δανειστές, για να καταστεί το ελληνικό αγροτικό προϊόν, ανταγωνιστικό στις ευρωπαϊκές αγορές πρέπει να μειωθεί το κόστος παραγωγής. Όσο και να μειώσεις τον έναν του συντελεστή, το εργατικό κόστος, που στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί το βιοτικό επίπεδο του αγρότη, δεν αρκεί. Εφόσον παράγεις και πωλείς σε ένα σκληρό νόμισμα όπως το ευρώ και δεν έχεις τα οφέλη ενός εθνικού μαλακού νομίσματος, πρέπει για να καταστείς ανταγωνιστικός να προχωρήσεις στην συγκέντρωση της γης, του κεφαλαίου και των παραγωγικών μέσων. Να μηχανοποιήσεις περαιτέρω την παραγωγή για να μειώσεις το κόστος σου. 
Επειδή όμως οι αγρότες δύσκολα από μόνοι τους θα θελήσουν να παραχωρήσουν την γη τους για να κάνουν το χατίρι των δανειστών, θα πρέπει να τους αναγκάσεις. Το πιο πρόσφορο μέσο για αυτό είναι ο φόρος. Μέσω του φόρου καθιστάς ασύμφορη την ενασχόληση με την αγροτική παραγωγή, χρεώνεις τον αγρότη που αδυνατεί να αντεπεξέλθει και τον αναγκάζεις να πωλήσει την γη του και μάλιστα σε εξευτελιστικές τιμές.
Με λίγα λόγια, με το τρίτο μνημόνιο, οι αγρότες θα χάσουν την γη τους και θα μετατραπούν σε αγρεργάτες, κατά το πρότυπο της Ισπανίας.
Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και με τις δύο άλλες παραγωγικές τάξεις που προαναφέραμε. Το ποσοστό των αυτοαπασχολούμενων στην Ελλάδα είναι στο 45% επί του συνολικού πληθυσμού, ενώ η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα καρπώνεται ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό του οικονομικού κύκλου στην χώρα μας σε σχέση με τις υπόλοιπες της ευρωζώνης. Το μερίδιο αυτό θέλουν να δώσουν σε μεγάλες εταιρείες εύκολα ελεγχόμενες που συγκεντρώνουν τον πλούτο στα χέρια των λίγων ιδιοκτητών. 
Σύμφωνα με τους δανειστές η υπαλληλοποίηση και μάλιστα σε συνθήκες που θα οδηγήσουν σε βίαιη φτωχοποίηση και προλεταριοποίηση τους αυτοαπασχολούμενους και τους ιδιοκτήτες της μικρής οικογενειακής επιχείρησης, είναι βήμα προόδου και ανάπτυξης.
Σε αυτές τις εκλογές οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να αποφασίσουν, αν για χάρη του ευρώ και μιας ευρωπαϊκότητας ιδεατής, που δεν υφίσταται στην πραγματικότητα, είναι έτοιμοι να παραδώσουν ότι συγκροτεί τον τρόπο ζωής τους, την προσωπικότητα τους, την Ελληνικότητά τους. Εμείς δεν το πιστεύουμε.

ΣΥΡΙΖΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ "Καλούμε την κυβέρνηση να πάρει πίσω την υπογραφή της και να σταθεί αλληλέγγυα στο λαό μας."

Κλασσικό

Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους ευρωπαίους εταίρους, τη Δευτέρας 13/7, και τη συνακόλουθη ψήφιση των δύο νομοσχεδίων με τα προαπαιτούμενα μέτρα ως ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ του νομού Κορινθίας είμαστε υποχρεωμένοι να εκφράσουμε την αντίθεση μας στη συμφωνία αυτή, η οποία για πολύ προφανείς λόγους και κυρίως, γιατί το σύνολο σχεδόν των μέτρων που προτείνει είναι κατεξοχήν αντιλαϊκά και υφεσιακά,  στρέφει την κυβέρνηση της αριστεράς ενάντια στο λαό και την κοινωνία. Αντιλαμβανόμαστε ότι η κυβέρνηση κατέληξε σε μία τέτοια συμφωνία, γιατί η πίεση των δανειστών ήταν αφόρητη. Όμως η αποδοχή μίας τέτοιας συμφωνίας αποτελεί την καταδίκη των λαϊκών ανθρώπων, των εργαζομένων, των ανέργων, των κοινωνικά αποκλεισμένων και κατατάσσει την κυβέρνησή μας στο στρατόπεδο των μνημονιακών κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα να στερεί από το λαό την όποια ελπίδα ανατροπής και να τον στρέφει είτε –στην καλύτερη περίπτωση- προς την οριστική ιδιώτευση, είτε – στη χειρότερη- προς την αγκαλιά της Χρυσής Αυγής και των συστημικών κομμάτων. 
Παράλληλα, εκθέτει ανεπανόρθωτα όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές που στρατεύτηκαν στη μεγάλη υπόθεση για την ανατροπή και την ελπίδα τα τελευταία πέντε χρόνια (και φυσικά όλους τους παλιότερους) και τους αφήνει εντελώς ακάλυπτους στις επιθέσεις που θα δεχτούν από τα συστημικά κόμματα και από τους ακροδεξιούς συμπαραστάτες τους, εφόσον ούτε πειστικές απαντήσεις προς την κοινωνία μπορούν να αρθρώσουν, αλλά ούτε και τα κινήματα αλληλεγγύης να στηρίξουν, για  να συνεχίσουν τη δράση τους με μαχητικό τρόπο. 
Καλούμε επομένως την κυβέρνηση να πάρει πίσω την υπογραφή της και να σταθεί αλληλέγγυα στο λαό μας και στον κόσμο της εργασίας.
Το ΟΧΙ στη συμφωνία συνοδεύεται από μια σειρά συνακόλουθων και εξίσου ηχηρών ΟΧΙ τα οποία αν δεν το συνοδεύουν άρρηκτα συνδεδεμένα θα το ακυρώσουν, όπως έχει καταδείξει και η εξάμηνη κυβερνητική μας εμπειρία. 
ΟΧΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ:
  1. Στην ακύρωση της λειτουργίας του κόμματος και στην απουσία της ενημέρωσης για τα ουσιαστικά ζητήματα της διαπραγμάτευσης. 
  2. Στον αριβισμό και στις προσωπικές στρατηγικές στελεχών της κυβέρνησης και θεσμικών παραγόντων που ο λαός τους αγκάλιασε και τους στήριξε και οι οποίοι δεν συμπράττουν με τους απλούς πολίτες την κρίσιμη στιγμή, αλλά φαίνεται να μεριμνούν για την προσωπική πολιτική τους επιβίωση.
  3. Στον τακτικισμό συντρόφων και ομάδων που διασπούν την απαιτούμενη ενότητα με αλλοπρόσαλλες πρακτικές που μας προσβάλουν όλους.
  4. Στον ακραίο κυβερνητισμό μελών της ηγετικής ομάδας. Η κυβέρνηση της αριστεράς δεν μπορεί να είναι μία κυβέρνηση μνημονίων, απλά και μόνο για να είναι κυβέρνηση.
  5. Στον παραγοντισμό πολλών στελεχών και στην επιβράβευση τυχοδιωκτικών πολιτικών παραγόντων που έχουν αναλάβει κυβερνητικές θέσεις, χωρίς να έχουν συμπαραταχθεί στον αγώνα για την ανατροπή.
  6. Στην ανθρωποφαγία που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες ανάμεσα στους συντρόφους όλων των τάσεων, η οποία έντεχνα συντηρείται και αναπαράγεται από τα συστημικά μέσα προκειμένου να πληγεί ανεπανόρθωτα η τόσο αναγκαία στην παρούσα φάση ενότητα μας.
Η κυβέρνηση της αριστεράς οφείλει να στηριχθεί προκειμένου να ανταποκριθεί στις προγραμματικές της δεσμεύσεις έτσι όπως αυτές ξεκάθαρα έχουν προκύψει από τη μεγάλη νίκη του λαού στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Για τις ευθύνες όσων μας οδήγησαν εδώ έχουμε χρόνο να συζητήσουμε στη συνέχεια. Αλλά αυτή τη φορά πρέπει να αποδοθούν στο ακέραιο.

Κόρινθος,  28 Ιουλίου 2015

27, 28 και 29 Αυγούστου 2015, ορίστηκε η διοργάνωση για το 7ο Ziria Music festival "Νίκος Δόικας"!

Κλασσικό

Ziria Music festival «Νίκος Δόικας, σημαίνει ένα τριήμερο με εξαιρετικές μουσικές, κατασκήνωση, περιβαλλοντικές εκδηλώσεις και εναλλακτικές δραστηριότητες,  ύμνος στη μουσική, τη φύση και τη συναδέλφωση, στο μοναδικό περιβάλλον της Ζήρειας.

Το έχουμε ζήσει και μας έχει μαγέψει, το ζούμε κάθε χρόνο, θα το ζήσουμε και φέτος! 
Με μια διαφορά όμως.

Για πρώτη φορά φέτος τη διοργάνωση θα την αναλάβει εξ ολοκλήρου η Zirius Family! 
Τα πάντα. Φαγητό, ποτό, υποδομές κλπ. Αυτή την απόφαση πήρε το ΔΣ της ΖΗΡΕΙΑ ΑΕ σε συνεδρίαση του και θα παραχωρήσει δωρεάν το χώρο για το φετινό φεστιβάλ. 
Την Κυριακή (31/5/2015), έγινε συνάντηση στο Ξυλόκαστρο με θέμα το φεστιβάλ. Οι παρευρισκόμενοι,  από Αθήνα και Κορινθία, υποδέχθηκαν με μεγάλη χαρά τη φετινή πρόκληση να αυτοδιαχειριστεί το φεστιβάλ, η Zirius οικογένεια και όλοι δήλωσαν τη διαθεσιμότητά τους για συμμετοχή στη διοργάνωση και εθελοντική προσφορά.
Αποφασίστηκε το φεστιβάλ να συνεχίσει με το ίδιο σκεπτικό. Συμμετοχικό, ακηδεμόνευτο, ελεύθερο. Δηλαδή να είναι μια γιορτή της μουσικής και της φύσης, χωρίς εισιτήριο, με ελεύθερη κατασκήνωση, πολλές ημερήσιες δράσεις στο βουνό, μουσική ολημερίς και ολονυχτίς και πολλά ακόμα που θα αποφασιστούν και υλοποιηθούν μέχρι τότε.
Όποιος θέλει να βοηθήσει που δεν ήταν στη συνέλευση της Κυριακής μπορεί να στείλει όνομα, email και τηλέφωνο στο info@ziriafestival.gr 
Επίσης μπορείτε να στέλνετε ιδέες και προτάσεις για βελτίωση της διαμονής στο βουνό την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου. 
Οι ιδέες και η βοήθεια όλων των Zirius είναι το συστατικό της επιτυχίας.
Φέτος πάμε ψηλότερα…