Για την ασφαλή συνύπαρξη σκαφών – λουομένων.

Κλασσικό

Σε συνέχεια ανάρτησης μας την 3/6/17 . Επικοινωνήσαμε (8/6/17) τηλεφωνικά με τον Διοικητή του Λιμεναρχείου Επιδαύρου κ. Ζυγούρη με τον οποίο είχαμε έναν χρήσιμο και επικοδομητικό διάλογο σχετικά με το θέμα που προέκυψε στο Κόρφο. Την πρόσδεση δηλαδή μεγάλου σκάφους σε παράλιο χώρο που βρίσκονταν λουόμενοι, αλλά και το γενικότερο θέμα που υπάρχει σχετικά με την σχέση λουόμενων-σκαφών, και πως πρέπει να διασφαλίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις, για μια ασφαλή συνύπαρξη.

Πρόθεση μας για την παρέμβαση που κάναμε, ήταν και είναι ακριβώς αυτό: Η ασφαλής συνύπαρξη. Ξέρουμε επίσης ότι το έργο διαφύλαξης της νομιμότητας και η επιτήρηση της από το Λιμενικό είναι ένα πολύ δύσκολο έργο που γίνεται ακόμα δυσκολότερο αν προσθέσουμε δυο ακόμα παράγοντες. Πρώτο την πολυνομία και το τεράστιο μήκος των ακτογραμμών της χώρας μας που μαζί με αυτή των νησιών είναι περίπου 15.000 χιλιόμετρα, και δεύτερο την πολύ κακή κατάσταση του εξοπλισμού των λιμεναρχείων. Ενδεικτικά το Λιμεναρχείο Επιδαύρου διαθέτει ένα σκάφος και ένα αυτοκίνητο, και τα δυο σε άσχημη τεχνική και τεχνολογική κατάσταση!

Ξεκινώντας από το τι είναι ο Κόρφος, γεωγραφικά, βρίσκουμε σε χάρτες να χαρακτηρίζεται Λιμάνι, Βιότοπος, Υγρότοπος, Όρμος, κυρίως βεβαίως στους περισσότερους χάρτες αναφέρεται σαν Όρμος Κόρφου. Σε κάποιον χάρτη αυτόν που χρησιμοποιεί ο Χ.Ο. υπάρχει σήμανση για παραλιες υποδεικνύοντας την βορειοδυτική πλευρά του χωριού.

Η έννοια των κοινόχρηστων πραγμάτων, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, είναι τόσο ευρεία ώστε να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φυσικού αλλά και του οικιστικού περιβάλλοντος. Το άρθρο 967 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι «πράγματα κοινής χρήσης είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι γιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους». Τα κοινόχρηστα πράγματα είναι εκτός συναλλαγής και ανήκουν είτε στο δημόσιο (αιγιαλός, παραλία) είτε στους ΟΤΑ, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση και την αξιοποίησή τους κατά τρόπο που να μην αναιρεί την κοινή χρήση (άρθρο 970 του ΑΚ) και να προάγει την κοινή ωφέλεια (άρθρο 969 του ΑΚ).


Κάθε πολίτης έχει την εξουσία να χρησιμοποιεί ελεύθερα τους κοινόχρηστους χώρους, εξουσία που απορρέει από το δικαίωμα της προσωπικότητας (άρθρο 57 του ΑΚ), καθώς και το δικαίωμα να απαιτεί από τους υπεύθυνους για τη διαχείρισή τους ΟΤΑ την προστασία της ακώλυτης χρήσης τους όταν αυτή παρεμποδίζεται.

Στις παραλίες που χαρακτηρίζονται «οργανωμένες» και «πολυσύχναστες», πρέπει να τοποθετούνται από τον φορέα που τις εκμεταλλεύεται, σημαδούρες οι οποίες αποτελούν το νοητό σύνορο ανάμεσα στον «κόσμο» των λουομένων και των σκαφών. Σε αυτές η πρόσβαση στην παραλία για τα σκάφη οποιουδήποτε είδους ή τα τζετ σκι, επιτρέπεται μόνο μέσω διόδων που έχουν καθοριστεί, ενώ η κυκλοφορία των σκαφών γίνεται σε απόσταση 100 μέτρων από τις σημαδούρες. Στις ελεύθερες παραλίες η κυκλοφορία των σκαφών απαγορεύεται σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από το σημείο όπου βρίσκεται ο τελευταίος των λουόμενων. 

Άρα ένα ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί από τον Δήμο Κορινθίων που έχει την ευθύνη,  για να υπάρξουν ασφαλείς συνθήκες για τους λουόμενους, (μια και αυτοί είναι που σε κάθε περίπτωση μπορούν να τραυματιστούν η και να χάσουν τη ζωή τους), είναι να υπάρξει κάποια οριοθέτηση και τοποθέτηση πλωτών σημαντήρων, όπως και η τοποθέτηση πινακίδων που να απαγορεύουν την πρόσδεση μεγάλων σκαφών σε χώρους που εμφανώς χρησιμοποιούνται από λουόμενους. Αυτές τις σκέψεις και προτάσεις μετέφερα προφορικά στον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου, Γ. Γκούμα, και θα πρέπει να συζητήσει με τους αρμόδιους του Δήμου Κορινθίων.


Ανατρέχοντας  την ιστοσελίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, διαβάζουμε τις παρακάτω γενικές οδηγίες που είναι τόσο ξεκάθαρες και δεν νομίζω να μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν.

ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΦΗ

  • Να τηρείς τους Κανόνες ασφαλούς πλεύσης και αποφυγής σύγκρουσης και γενικά να έχεις κατά νου πάντα τις ιδιαιτερότητες της θάλασσας και τους κινδύνους που εγκυμονούν η άγνοια και η έλλειψη εμπειρίας στο χώρο αυτό.
  •  Μην πλησιάζεις ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 200 μ. σε περιοχές όπου υπάρχουν λουόμενοι.
  • Σου αρέσει να κινείσαι κοντά στις  ακτές; Μπορείς να το κάνεις ΜΟΝΟΝ  σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν λουόμενοι και ΕΦΟΣΟΝ τηρείς ταχύτητα μικρότερη των  πέντε (05) μιλίων ανά ώρα.
  • Η εκκίνηση/ επιστροφή του σκάφους σου, με χρήση κινητήρα, επιτρέπεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α)από / προς τις εγκαταστάσεις ελλιμενισμού σου (λιμένες, μαρίνες, καταφύγια).   

β)από / προς κεκλιμένα επίπεδα (γλίστρες), που έχουν κατασκευασθεί για την ανέλκυση και καθέλκυσή του σκάφους, εφόσον σε απόσταση πενήντα (50) μέτρων εκατέρωθεν της πορείας σου δεν υπάρχουν λουόμενοι ή κινούνται εντός οριοθετημένου διαύλου, ο οποίος εκτείνεται σε απόσταση εκατό (100) μέτρων στη συνέχεια της γλίστρας προς την ανοικτή θάλασσα.

γ)από / προς τον αιγιαλό, εκτός των λουτρικών εγκαταστάσεων, εφόσον:

(αα)πλέεις εντός οριοθετημένου διαύλου, πλάτους δέκα (10) μέτρων.

(ββ)σε απόσταση εκατό (100) μέτρων εκατέρωθεν της πορείας σου δεν υπάρχουν λουόμενοι πλέεις με ταχύτητα μέχρι τρεις (03) κόμβους, ή σε περίπτωση που υπάρχουν λουόμενοι πλέεις με ασφαλή ταχύτητα που δεν υπερβαίνει τον ένα (01) κόμβο, τηρώντας πορεία από / προς την ανοικτή θάλασσα.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΥΟΜΕΝΟΥΣ

  • Αν υπάρχουν σημαδούρες που δείχνουν τα όρια έξω από τα οποία επιτρέπεται να κινούνται τα ταχύπλοα σκάφη, μην κολυμπάς πέρα απ’ αυτές.
  • Μην κολυμπάς στα ανοιχτά, εκεί όπου περνάνε βάρκες ή ταχύπλοα.
Advertisements

Κοντονή και Σκουρλέτη τι θα γίνει με το ελεύθερο κάμπινγκ;;

Κλασσικό

Από τις αρχές του Απρίλη, 38 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με ερώτηση που κατέθεσαν στη Bουλή, προτείνουν (πολύ σωστά) να καταργηθούν οι διατάξεις που απαγορεύουν το ελεύθερο κάμπινγκ, με το σκεπτικό ότι:

 «Οι πολίτες δεν πρέπει να στερούνται το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη και οικονομικά ανέξοδη δυνατότητα διακοπών, ανάπαυσης, αναψυχής και απόλαυσης στη φύση, μέσω της ελεύθερης κατασκήνωσης»

Ζητούν τη νομιμοποίηση του ελεύθερου κάμπινγκ, σημειώνοντας πως τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του (άμεση αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, αυτοοργάνωση, συμβίωση) ανταποκρίνονται στις σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ανάγκες πολλών ατόμων, που αδυνατούν να τις καλύψουν με την καθολική απαγόρευσή του, γεγονός που μεταφράζεται σε «στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους»… 

Στην ερώτηση των βουλευτών αναφέρεται ότι «στις ισχύουσες διατάξεις επιλέχθηκε να επικρατήσει ως αγαθό αξιότερο έννομης προστασίας, το ατομικό δικαίωμα στην οικονομική ελευθερία και στην οικονομική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού, με ταυτόχρονη προβολή των αγαθών της δημόσιας υγείας και του προστατευόμενου περιβάλλοντος, έναντι των δικαιωμάτων ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου, της ισότητας και της απόλαυσης του φυσικού περιβάλλοντος, τα οποία πλήττονται δυσανάλογα». Σύμφωνα με τους βουλευτές, «αδιαμφισβήτητα οι κατασκηνωτές στηρίζουν την τοπική οικονομία και τις μικρές επιχειρήσεις (παντοπωλεία, χώροι εστίασης, χώροι διασκέδασης και ψυχαγωγίας κ.α.) συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξή τους». Οι βουλευτές ρωτούν τους αρμόδιους υπουργούς πώς προσλαμβάνουν την άποψη ότι «δεν πρέπει να στερούνται οι πολίτες το δικαίωμα στην ανεμπόδιστη και οικονομικά ανέξοδη δυνατότητα διακοπών, ανάπαυσης, αναψυχής και απόλαυσης της φύσης, μέσω της ελεύθερης κατασκήνωσης». Τέλος, ερωτώνται αν εξετάζουν το ενδεχόμενο να καταργηθούν οι διατάξεις περί απαγόρευσης της ελεύθερης κατασκήνωσης και να θεσμοθετηθεί ένα πλαίσιο οριοθέτησής της.

Κοντονής και Σκουρλέτης αντίστοιχα υπουργοί Δικαιοσύνης και Εσωτερικών, στους οποίους απευθύνονταν, ποιούν την νήσσαν, συντασσόμενοι προφανώς με το …ατομικό δικαίωμα στην οικονομική ελευθερία και στην οικονομική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού…..

Υπάρχει νόμος που ορίζει τις αποστάσεις των σκαφών από τους λουόμενους;; Τηρείται;;

Κλασσικό

Θυμίζει κάπως το γνωστό δίλημμα «η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα»… Σκόπιμα πιστεύω υπάρχει μια ελαστική ερμηνεία του νόμου για το θέμα των αποστάσεων των σκαφών από λουομένους, ενώ  κάθε χρόνο υπάρχει μια συνεχής και άλυτη διαμάχη μεταξύ των λουομένων και των κάθε είδους σκαφάτων… που ερμηνεύουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους κατά το δοκούν ανάλογα πως τους βολεύει.

Κυκλοφορούν και αγκυροβολούν με κριτήριο πρώτα τι εξυπηρετεί αυτούς, τη δική τους ασφάλεια και την ασφάλεια του σκάφους τους. Δευτερευόντως θα σκεφτούν αν εκεί που κατευθύνονται για να «δέσουν» μπορεί να υπάρχει λουόμενος που δεν έχουν δει, ή κάνει κάποιος ψαροντούφεκο που δεν έχει σημαδούρα, παραβλέπουν τις στημένες ομπρέλες τις οποίες μπορεί να τις έχουν βάλει τα …ψάρια και θεωρούν πως ο μη χαρακτηρισμός σαν  παραλίας μιας παραθαλάσσιας περιοχής τους δίνει απεριόριστα δικαιώματα να κάνουν ότι θέλουν, ενώ οι κάτοικοι ενός παραθεριστικού κυρίως χωριού όπως ο Κόρφος, θα πρέπει να κάνουν το μπάνιο τους μόνο σε οργανωμένες παραλίες για να μην κινδυνεύουν.

Αυτό με λίγα λόγια ήταν το θέμα που προέκυψε χθες το απόγευμα όταν πήγαμε όπως κάθε μέρα στο ίδιο σημείο να κάνουμε το μπάνιο μας. Σε απόσταση περίπου 30 μέτρων από την ακτή είχε αγκυροβολήσει σκάφος ίσως και τριάντα μέτρων και είχε δεθεί με δυο σχοινιά σε βράχια της ακτής. Σε παρατήρηση μας γιατί έχουν δέσει σε αυτό το σημείο μας είπαν ότι ήταν δικαίωμα τους να το κάνουν. Για την ιστορία αναφέρω πως ακριβώς στο ίδιο σημείο  πριν 7 χρόνια είχε γίνει ίδια πρόσδεση ενός τεράστιου ιστιοφόρου, για το οποίο είχαμε κάνει αυτή την ανάρτηση ΚΟΡΦΟΣ – «ξέφραγο αμπέλι»;;; ενώ κάθε χρόνο υπάρχουν και άλλες τέτοιου είδους «προσεγγίσεις» χωρίς να καταγραφούν.

Θεώρησα πως το Λιμεναρχείο θα έπρεπε να μας δώσει τη δική του προσέγγιση με βάση τη δικαιοδοσία του και τους νόμους, και τους κάλεσα να έρθουν. Η παρουσία του Λιμενικού ήταν εν μέρει χρήσιμη από την άποψη πως καταλήξαμε σε μια λύση για το τι πρέπει να γίνει από δω και πέρα, για να μην επαναληφθεί με τόση ευκολία το πρόβλημα, και σε αυτό υποσχέθηκε να κάνει ενέργειες, τις οποίες την επόμενη βδομάδα θα παρακολουθήσω αφού ενημερώσω και τον πρόεδρο της κοινότητας.

Όσο για το τι είναι νόμιμο και τη μη νόμιμο η απάντηση που μου έδωσε ο λιμενικός την οποία του έδωσαν τηλεφωνικά εκεί που απευθύνθηκε για να ρωτήσει (?) δεν με ικανοποίησε καθότι διαβάζω καθαρά στον Γενικό Κανονισμό Λιμένων αριθμ. 20 (ΦΕΚ 444/26-4-1999)  άρθρο 4 (παράγραφος 3)

Η κυκλοφορία του ταχύπλοου σκάφους, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από άλλες διατάξεις του παρόντος Κανονισμού, απαγορεύεται: α) σε απόσταση μικρότερη των εκατό (100) μέτρων από το εξωτερικό μέρος των πλωτών σημαντήρων του άρθρου 26, που επισημαίνουν τα όρια μέχρι τα οποία φθάνουν συνήθως κολυμπώντας οι λουόμενοι στις λουτρικές εγκαταστάσεις. β) σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από το συνηθισμένο σημείο στο οποίο φθάνουν κολυμπώντας οι λουόμενοι στις θαλάσσιες περιοχές που δεν επισημαίνονται με πλωτούς σημαντήρες. γ) σε κάθε περίπτωση με ταχύτητα μεγαλύτερη των πέντε (5) κόμβων σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από την ακτογραμμή στις περιοχές που δεν υπάρχουν λουόμενοι.

Την Τρίτη που θα ξαναμιλήσω με το Λιμεναρχείο Επιδαύρου , ελπίζω να δοθούν περαιτέρω εξηγήσεις.

Στην Ελαφόνησο με την μαγευτική παραλία του Σίμου!

Κλασσικό

Πρωτόγνωρες εμπειρίες και ανάμεικτα συναισθήματα για τους ανθρώπους και τον τόπο, περιείχε αυτή η τριήμερη εξόρμηση μας στο νότιο ανατολικό άκρο της Λακωνίας με επίκεντρο την #Ελαφόνησο.

Ξεκίνησε με τις πιο καλές σκέψεις και προθέσεις, ενώ τελείωσε με δυσάρεστες εντυπώσεις για μια ακόμα φορά, για τους ανθρώπους της Λακωνίας και την «φιλοξενία» τους.

Με στόχο λοιπόν να ζήσουμε λίγες ημέρες κάμπινγκ όπως παλιά, δηλαδή ελεύθερο κάμπινγκ, φορτώσαμε το Xtrail με τον απαραίτητο εξοπλισμό και Δευτέρα πρωί ξεκινήσαμε από τον Κόρφο. Αφού κάναμε μια μικρή απαραίτητη έρευνα στο διαδίκτυο, καταλήξαμε στην ενδεικνυόμενη  διαδρομή που δίνουν και οι χάρτες, μέσω Ε.Ο Τρίπολης -Σπάρτης προς Νεάπολη, και το μικρό λιμανάκι της Πούντα, απ όπου τα φέρι με μια συνεχή ροή κάθε μισή ώρα, σε μεταφέρουν σε λίγα λεπτά στο μικρό γραφικό λιμανάκι του νησιού.

Ένας καφές δίπλα στις ψαρόβαρκες με ένα  ευχάριστο αεράκι να μας δροσίζει, ήταν ότι έπρεπε για να αρχίσουμε να χαλαρώνουμε από την πίεση του ταξιδιού, και να σχεδιάζουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

Με κατεύθυνση την παραλία Σίμου αργότερα, και με μικρή ταχύτητα, προσπαθήσαμε να βρούμε χώρο κατάλληλο για ελεύθερο κάμπινγκ, προσπάθεια μάταιη και καταδικασμένη γιατί γυρίσαμε όλο το νησί  και δεν μπορέσαμε να βρούμε έναν χώρο προσβάσιμο με έστω ένα δέντρο για σκιά!!

Η επιλογή για το μοναδικό οργανωμένο κάμπινγκ στη μεγάλη παραλία του Σίμου έγινε μοναδική για να μη πω αναγκαστική!

Το μικρό νησάκι δεν παρουσιάζει κανένα άλλο αξιοθέατο τελικά !

Ήδη είχε πάει 3:30 η ώρα όταν φτάσαμε στη ρεσεψιόν όπου ζητήσαμε ένα χώρο. Πληρότητα περίπου στο 60% με διαφορά οχήματα και σκηνές,  αρκετά οργανωμένο, με άνετους και καθαρούς  χώρους, χωρίς όμως ορατότητα στην θάλασσα γιατί ενδιάμεσα υπάρχουν αμμόλοφοι.

Είναι απαραίτητη μια πεζοπορία περίπου 100 μέτρων που καλύπτεται από θαλασσόκεδρα, αμμόλοφους που στις κορφές τους κυματίζει η αμμόφιλα, και μια φαρδιά ζώνη με άμμο για να αποκαλυφθεί μπροστά στα μάτια σου ένα μαγευτικό τοπίο !

Σε μήκος 2 χιλιομέτρων εκτείνεται μια παραλία, με διάφανα πεντακάθαρα  τιρκουάζ νερά, με λευκή  ψιλή άμμο που σε προκαλεί να κυλιστείς πάνω της, να τρέξεις, να περπατήσεις, να ψάξεις για κοχύλια, να χτίσεις παλάτια, να γράψεις σ´αγαπώ…..!

Το βλέμμα χάνεται μέχρι τον μακρινό ορίζοντα ακολουθώντας μια πορεία σε όλες τις διαβαθμίσεις του μπλε για να συναντήσει τους απαλούς γκρίζους όγκους των βουνοκορφών του Πόρτο Κάγιο.

Ένα μέρος της παραλίας, ( αυτό μπροστά από το κάμπινγκ) είναι καλυμμένο από ομπρέλες και ξαπλώστρες, ενώ όλος ο άλλος χώρος είναι ελεύθερος. Για να καλύψει το νερό όλο το σώμα σου θα πρέπει να περπατήσεις αρκετά μέτρα, ενώ η θερμοκρασία του δροσιστική και ευχάριστη στο σώμα. Η “χαρά του παιδιού” και του παιχνιδιού αυτή η παραλία, γι’ αυτό και συγκεντρώνει τόσο πολλούς νέους!

Τα κουνούπια και η ζέστη το βράδυ δεν ήταν ότι καλύτερο για να κοιμηθείς, έτσι μετά από λίγες ώρες προσπάθειας μόλις άρχισε να χαράζει, σηκωθήκαμε και πήγαμε στη παραλία. Εντελώς μόνοι μας εκεί, απολαύσαμε ίσως ένα από τα καλύτερα πρωινά δίπλα στη θάλασσα με μπάνιο και περπάτημα σε όλο το μήκος της παραλίας ενώ ο ήλιος άρχιζε να απλώνει τις χρυσαφένιες ακτίνες του στο χώρο.!

Το ίδιο υπέροχη ήταν αργά το απόγευμα και η δύση του!

Δυο διανυκτερεύσεις νομίζω είναι αρκετές για να δεις και να ζήσεις ότι μπορεί να σου προσφέρει αυτό το μικρό νησάκι, έτσι αποφασίσαμε να φύγουμε και να περάσουμε μια βραδιά στον Αρχάγγελο, ένα παραθαλάσσιο γραφικό οικισμό που είδαμε πηγαίνοντας για την Πούντα.

Τρία γεγονότα σημάδεψαν την ολιγόωρη παραμονή μας εκεί.

Ηλιοβασίλεμα στον Αρχάγγελο.

Ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα από τα πιο ωραία που έχω δει, μια ευχάριστη έκπληξη όταν μετά από το νυκτερινό μπάνιο που κάναμε, δίπλα μας βγήκε μια τεράστια  χελώνα καρέτα καρέτα για να γεννήσει μάλλον, χωρίς να ξέρουμε πως να αντιδράσουμε, πρώτη φορά βλέπεις τέτοια επαφή ….!

Και μια δυσάρεστη εμπειρία όταν κόλλησε το αυτοκίνητο στα χαλίκια με τις προσπάθειες να το βγάλω μάταιες, και επίσης μάταια κάθε προσπάθεια για βοήθεια από περαστικά αυτοκίνητα, γιατί δεν σταμάτησε κανείς να βοηθήσει !!

Η «φίλη» μου Καρέτα..

Η οδική βοήθεια από Σπάρτη έφτασε μετά άπω δυο ώρες και όταν απ εγκλωβιστήκαμε η ώρα είχε πάει 01:00. Η απόφαση μας να γυρίσουμε στον Κόρφο ήταν ίσως λίγο παρακινδυνευμένη, όμως δεν μας κράταγε τίποτα σε αυτό το τόπο που για μας (έχοντας και άλλες εμπειρίες από εκεί), θεωρείται εντελώς αφιλόξενος.

2η Γιορτή Κλήδονα-Φρεαττύδα Πειραιάς-ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

Κλασσικό

Μια πολύ ωραία βραδιά είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν οι κάτοικοι του Πειραιά, και όχι μόνο. Η αναβίωση του «Κλήδονα» που έγινε για δεύτερη συνεχή χρονιά, στη παραλία της Φρεαττύδας, έδωσε την ευκαιρία στη «Πρωτοβουλία Κατοίκων Πειραιά για τις Παραλίες Φρεαττύδα και Βοτσαλάκια», να οργανώσουν κυρίως ένα μέτωπο αντίστασης των Πειραιωτών, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των παραλιών μας, Φρεαττύδας και Βοτσαλάκια. Παράλληλα  εγκαλούν τον Δήμαρχο Β. Μιχαλολιάκο να σεβαστεί την βούληση των κατοίκων, να διαφυλάξει τον ελεύθερο, δημόσιο, και κοινόχρηστο χαρακτήρα τους με μοναδικό κριτήριο τις ανάγκες των πολιτών.
Ένα αυθεντικό λαϊκό γλέντι στήθηκε από εκατοντάδες  πολίτες, που χάρηκαν την παρουσία τους σε αυτόν τον υπέροχο χώρο, σε μια παραλία στο κέντρο του Πειραιά που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις αντίστοιχες των τουριστικών νησιών. Μια παραλία που σε μας τους παλιότερους, φέρνει μνήμες από τα «νιάτα» μας όταν ο «Παρασκευάς» και η Φρεαττύδα ήταν παραλίες που γέμιζαν από κόσμο καλύπτοντας τις ανάγκες μας για δροσιά και απόλαυση του ήλιου και της θάλασσας. Χώροι που σιγά-σιγα με συγκεκριμένες ευθύνες Δημάρχων και «πολιτευτών», κομμάτι κομμάτι, συγκαλυμμένα η απροκάλυπτα δίνονταν βορρά στο επιχειρηματικό κέρδος, στη τσιμεντοποίηση και αλλοίωση του χαρακτήρα τους.
Δυο παράλληλα γεγονότα που συνυπήρχαν, η υπέροχη πανσέληνος που ανέτειλε αντανακλώντας το χρυσαφένιο της φως στη θάλασσα, και η φωτιά του Κλήδονα που άναψε στο κέντρο μιας μεγάλης παρέας μικρών και μεγάλων ανθρώπων.
Οι προσπάθειες να πηδήξουν πάνω από τις φλόγες, θα τους χαρίσει υγεία και ευτυχία, καθώς η φωτιά έχει καθαρτική δύναμη….
Πολλοί ήταν αυτοί που έκαναν το μπάνιο τους, ενώ το φαγοπότι που στήθηκε με την συλλογική κουζίνα, την μουσική από την λαϊκή ορχήστρα, και ο χορός κράτησαν μέχρι αργά.
Στη πολύ σημαντική αυτή εκδήλωση αξίζει ένας έπαινος στην οργανωτική προσπάθεια της Πρωτοβουλίας Κατοίκων, ενώ παραβρέθηκαν απευθύνοντας χαιρετισμό στους κατοίκους και στηρίζοντας τις προσπάθειες τους, οι Δημοτικοί σύμβουλοι της Αντιπολίτευσης, από την «ΣΥΜΜΑΧΙΑ στον Πειραιά, ΣΤΑΘΑΚΗ ΜΑΡΙΑ από την «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ»,
ΣΑΛΠΕΑΣ ΗΛΙΑΣ και ο επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης Πολιτών  Νίκαιας-Ρεντη «Κόντρα στο Ρεύμα», ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ.

περισσότερες φωτογραφιες απο την εκδήλωση