Athens Technopolis Jazz Festival 2017

Κλασσικό

 Το 17ο Athens Technopolis Jazz Festival κλείνει  σήμερα τις πύλες του. Το διαρκείας 6 ημερών, (23 έως τις 28 Μαΐου) φεστιβάλ, που γίνεται στον υπέροχο χώρο της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων, αποδεικνύεται κορυφαία στιγμή για την  jazz σκηνή της χώρας μας αφού υποδέχεται υψηλής ποιότητας μουσικούς, χαρίζοντας μας υπέροχη jazz εμπειρία.  Η χθεσινή μας παρουσία  κατέγραψε, ένα πολύ ιδιαίτερο τρίο από την Ουγγαρία τους Miklós Lukács Trio Cimbiosis που μας ενθουσιάσαν μαζί με τις χιλιάδες των επισκεπτών του φεστιβάλ.

Την χθεσινή ημέρα άνοιξαν οι Marly Marques Quintet από το (Λουξεμβούργο) που στο πρώτο μέρος της παρουσίας τους ήταν πολύ καλοί στηριζόμενοι κυρίως στα φωνητικά της Marly Marques, ενώ στο κλείσιμο οι Grandbrothers (Γερμανία) παίζοντας ηλεκτρονική jazz με διάφορους πειραματισμούς, που όμως δεν μπορέσαμε να «αντέξουμε» όταν μάλιστα είχε προηγηθεί η μαγεία του Trio Cimbiosis!

Η αυλαία του 17th Athens Technopolis Jazz Festival πέφτει σήμερα Κυριακή 28 Μαΐου με τους Rumba Attack (Κύπρος), Aga Derlak Trio (Πολωνία), Emil, Enver &Friends (Αζερμπαϊτζάν) και Portico Quartet (Μεγάλη Βρετανία).

Μια παράλληλη εκδήλωση στον χώρο που επίσης μας ενθουσίασε με την ποιότητα των εκθεμάτων της, (ιδιαίτερα αυτή στο χώρο των δεξαμενών καθαρισμού), ήταν η ετήσια έκθεση της φωτογραφικής ομάδας METAPolis “Loss” και είχε σαν θέμα της την Απώλεια, ενώ ήταν αφιερωμένη στους σκοπούς των Γιατρων του Κόσμου.

Heterochronia και Heterotopia. Ο Πειραιάς επίκεντρο της σύγχρονης τέχνης.

Κλασσικό

Η άνοδος του λαϊκισμού, οι πολιτικές φόβου και τα ακραία ιδεολογικά φαινόμενα, οι άνθρωποι που απομακρύνθηκαν βίαια από τον τόπο τους, η σχέση μας με την έννοια του οικείου. Θέματα επικαιρότητας αλλά και θέματα που έδωσαν το ερέθισμα να γεννηθούν οι παραστάσεις κι εγκαταστάσεις που φέτος συγκροτούν το 4ο Fast Forward Festival της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Διεθνείς και Ελληνες καλλιτέχνες εμπλέκουν τους θεατές σε ισχυρές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις επανακτώντας δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της Αθήνα και όχι μόνο.

Η φετινή διοργάνωση ξεκινά στις 2 Μαΐου (θα ολοκληρωθεί στις 14) κι επιχειρεί να διευρύνει τις σχέσεις της με την πόλη, να ανταλλάξει εμπειρίες με πόλεις μακρινές, να δημιουργήσει -έστω και προσωρινούς- οικείους χώρους, να δει να ανθίζουν στην πόλη παρεμβάσεις καλλιτεχνών που εδώ και μήνες ερευνούν και δημιουργούν στον αθηναϊκό δημόσιο χώρο.

Μπορεί η τέχνη να φανταστεί μια εναλλακτική απέναντι στα κυρίαρχα πρότυπα ζωής; Μπορεί ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ να διαταράξει τις τρέχουσες παγκόσμιες στρατηγικές της επισφάλειας και της επιστροφής στην πολιτική της ταυτότητας; Μπορούν οι καλλιτέχνες να δημιουργήσουν νέους «χώρους κοινής χρήσης» που να διαρρηγνύουν τους κυρίαρχους μηχανισμούς περιχαράκωσης και να ξεπεράσουν τον κοινωνικό στιγματισμό του Άλλου;

Το 4ο Fast Forward Festival εστιάζει στην έννοια της «οικίας», τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής, της πρόσκαιρης και της μόνιμης, της οικείας και της ανοίκειας. Απορρίπτοντας δογματικές στρατηγικές που θολώνουν τα όρια τέχνης και ζωής, οι διεθνείς και οι Έλληνες καλλιτέχνες του 4ου FFF θα αποπειραθούν να εμπλέξουν τους θεατές σε ισχυρές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις που είναι μορφολογικά ποικίλες καθώς λειτουργούν στα όρια μεταξύ εγκατάστασης, περφόρμανς, κινηματογράφου και αρχιτεκτονικής. Επανακτώντας δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, καθώς επίσης και στην περιφέρεια της πόλης, το 4ο FFF θα διερευνήσει με κριτικό και ευφάνταστο τρόπο τα τρέχοντα ζητήματα της επισφάλειας και του ακούσιου νομαδισμού, της έλλειψης στέγης και γειτονίας μέσα στη σφαίρα του κοινωνικού και του πολιτικού.

FFF4 | Piraeus / Heterochronia

Hikaru Fujii

2-14 MAΪ 2017

11:00-18:00

Η προβολή γίνεται στα δύο σημεία εκκίνησης του πρότζεκτ «Piraeus/Heterotopia»:

Καφέ Janeiro | Σταδίου & Πλατεία Ομονοίας (εντός της στοάς)

Πλωτό Μουσείο “Hellas Liberty” | Πύλη Ε2 | Ακτή Βασιλειάδη, Πειραιάς

Εκτός Στέγης.

Ένα έργο video art που προσκαλεί τους θεατές να ταξιδέψουν, αισθανόμενοι όλους τους διαφορετικούς χρόνους –το χρόνο της ετερότητας, το χρόνο των ίδιων των θεατών και τον πραγματικό χρόνο που περνάει – να διασταυρώνονται.

Το Piraeus/Heterochronia είναι ένα έργο video art, στο οποίο καταγράφηκαν τέσσερις διάλογοι με τους ανθρώπους εκείνους που ζουν στην περιοχή γύρω από τον πύργο με το ρολόι του Σιλό, δηλαδή της κεντρικής σιταποθήκης στο λιμάνι του Πειραιά.

Το Piraeus/Heterochronia δεν παρουσιάζει την ιστορία του Πειραιά, αλλά καθρεφτίζει «το χρόνο της ετερότητας» (αυτό που δηλώνει η λέξη «ετεροχρονία») των συνεντευξιαζόμενων, ο οποίος ζει και επιβιώνει με την πραγματικότητα του Πειραιά, που είναι ισχυρά συνυφασμένη με την περίπλοκη ιστορία του.

Κάθε συνεντευξιαζόμενος/-η σε αυτό το βίντεο έχει ιδιαίτερη και διαφορετική ζωή, κοινωνικές καταβολές και χρόνο. Προκειμένου όμως να φανεί ο κοινός ρους του πραγματικού χρόνου, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις διάλογοι και κινηματογραφήθηκαν την ίδια ώρα σε διαδοχικές ημέρες.

Κάθε ώρα, το ρολόι του Σιλό, το οποίο είναι ορατό από οποιοδήποτε σημείο του Πειραιά, παίζει το περίφημο τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά», από την ταινία Ποτέ την Κυριακή. Στην πραγματικότητα, το ρολόι δεν είναι πλέον καθόλου ακριβές, καθώς η ανθρώπινη αντίληψη του χρόνου είναι υποκειμενική. Τότε, πώς μπορούμε να θωρούμε το «χρόνο της ετερότητας», που έχει μια μεταβλητή ταχύτητα, βαίνοντας είτε πιο γρήγορα είτε πιο αργά;

Το Piraeus/Heterochronia, που λειτουργεί σε συνδυασμό με το διαδραστικό έργο του Ακίρα Τακαγιάμα, Piraeus/Heterotopia, είναι εγκατεστημένο και θα προβάλλεται σε δύο αφετηρίες: στο καφέ Janeiro στην Πλατεία Ομονοίας της Αθήνας και στο Πλωτό Μουσείο “Hellas Liberty”, στο Λιμάνι του Πειραιά. Αυτό το έργο προσκαλεί τους θεατές να ταξιδέψουν, αισθανόμενοι όλους τους διαφορετικούς χρόνους –το χρόνο της ετερότητας, το χρόνο των ίδιων των θεατών και τον πραγματικό χρόνο που περνάει– να διασταυρώνονται.

FFF4 | Piraeus / Heterotopia

Akira Takayama

2-14 ΜΑΪ 2017

11:00-18:00

Σημεία εκκίνησης:

Janeiro Café | Σταδίου & Πλατεία Ομονοίας (εντός της στοάς)

Πλωτό Μουσείο «Hellas Liberty» | Πύλη Ε2 | Ακτή Βασιλειάδη, Σιλό, Πειραιάς

Εκτός Στέγης

Ο Ιάπωνας «αρχιτέκτονας του θεάτρου», δημιουργός site-specific έργων μεγάλης εμβέλειας, επανέρχεται για να μας παρασύρει σε ένα περιπατητικό θέαμα-εμπειρία εκτός Στέγης, σε μια εκ νέου ανακάλυψη του Πειραιά και της μακραίωνης προσφυγικής ιστορίας του, μέσα από smartphones, Apps και νέους πολιτισμικούς χάρτες.

Δύο χρόνια μετά την καταλυτική συμμετοχή του στο X Apartments-Athens, ο καταξιωμένος Ιάπωνας σκηνοθέτης Ακίρα Τακαγιάμα (γενν. 1969), που αποζητά μια νέα, κοινωνική λειτουργία για το θέατρο, επανέρχεται με ένα μεγάλης κλίμακας πρότζεκτ εκτός Στέγης. Αφετηρία του η Ομόνοια και προορισμός ο Πειραιάς – ή και το αντίστροφο. Στόχος είναι η εκ νέου ανακάλυψη του επινείου της Αθήνας και της μακραίωνης προσφυγικής και μεταναστευτικής ιστορίας του, έμπρακτα και βιωματικά, μέσω ενός audio-walk φορτισμένου με ιστορικές μνήμες και πρωτόγνωρες εμπειρίες, μύθους και μυθοπλασίες.

Με την περιδιάβασή τους σε επτά διαδοχικά σημεία-τοπόσημα, εξοπλισμένοι με smartphones, ειδικά σχεδιασμένες εφαρμογές και χάρτες, οι θεατές γίνονται οι γεωγράφοι μιας νέας τοπογραφικής, ιστορικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής χαρτογράφησης του Πειραιά. Το εγχείρημα διέπεται από την επιθυμία επαναδιεκδίκησης του καθημερινού δημόσιου χώρου και του αστικού τοπίου ως ενός «άλλου» τόπου, άγνωστου όσο και οικείου, μυθικού όσο και πραγματικού, κρίσιμου και μεταιχμιακού, δηλαδή ως μιας ετεροτοπίας, έτσι όπως την περιγράφει ο Γάλλος φιλόσοφος Michel Foucault. Επτά ποιητές, πεζογράφοι και στοχαστές από αντίστοιχες χώρες όλου του κόσμου συμπράττουν στο πρότζεκτ, γράφοντας πρωτότυπα κείμενα για το ανθρωπογεωγραφικό παλίμψηστο του Πειραιά.

Το πρότζεκτ Heterotopia ξεκίνησε ως ένα radio-tour στις γειτονιές του Τόκυο, το 2013. Εξελίχθηκε σε μια ειδικά σχεδιασμένη εφαρμογή για smartphone, η οποία μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 θα συμπεριλαμβάνει περίπου 100 διαφορετικά τοπόσημα. Σε διάφορες παραλλαγές, έχει ήδη παρουσιαστεί σε πολλές ασιατικές πόλεις, ακόμη και πάνω σε μοτοσικλέτες, ως θέαμα-επίσκεψη σε ένα από τα θέρετρα-τοπόσημα του αποικιοκρατικού παρελθόντος της Ιαπωνίας. Το Piraeus/Heterotopiaείναι η πρώτη ευρωπαϊκή εκδοχή του πρότζεκτ και προέκυψε ύστερα από ανάθεση της Στέγης.

Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου στην Αθήνα 17,18,19 Μαρτίου 2017.

Κλασσικό

 

Η Πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Ελλάδα διοργανώνει, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου που θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 17 έως την Κυριακή 19 Μαρτίου, στην αίθουσα κινηματογράφου του ΙΜΚ.

Το Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου στην Αθήνα θα παρουσιάσει 6 κινηματογραφικές παραγωγές που αντιπροσωπεύουν το πολιτιστικό υπόβαθρο της Βενεζουέλας, που αντλούν τη θεματική τους από την ιστορία, την περιπέτεια και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Αυτές οι ταινίες ήταν υποψήφιες για πολλά διεθνή βραβεία και κάποιες από αυτές απέσπασαν πολύ σημαντικά βραβεία όπως το Γκόγια, το Χρυσό Κοχύλι στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν και το Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει το Βενεζουελάνικο κινηματογράφο μέσα από επιλεγμένες ταινίες, όπως το διάσημο «Desde allá» («Από μακριά»), που κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2015 και ήταν υποψήφια στα Βραβεία Γκόγια το 2017, το «Azul no tan rosa» («Μπλε και όχι τόσο ροζ»),βραβευμένο με το Βραβείο Γκόγια για την Καλύτερη Ισπανόφωνη Ξένη Ταινία του 2014, το «Pelo Malo» («Χάλια μαλλί»), που κέρδισε 12 διεθνή βραβεία, το «Libertador» («Απελευθερωτής»), επιλεγμένη ταινία από τη Βενεζουέλα για τα Βραβεία Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 87η απονομή, το «Venezzia» και το «El Manzano Azul» («Η Μπλε Μηλιά»), που θεωρούνται από τις καλύτερες ταινίες στη Βενεζουέλα και αλλού.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Βενεζουέλα προσφέρει για πρώτη φορά μια συνολική εικόνα του κινηματογράφου της στην Ελλάδα, μέσα από τη διεξαγωγή ενός φεστιβάλ υψηλού κύρους, που θα φέρει το κοινό σε επαφή όχι μόνο με την πραγματικότητα στη Βενεζουέλα, αλλά και με την ιστορία, τις χαρές, τις επιθυμίες και τα όνειρα αυτής της κοινωνίας της Καραϊβικής, που ωστόσο μοιράζεται πολλά κοινά με την ελληνική κοινωνία.

Όλες οι ταινίες έχουν ελληνικούς υπότιτλους

Ομαδική έκθεση φωτογραφίας με θέμα την ΓΥΝΑΙΚΑ.

Κλασσικό
Η συμμετοχή μου στην έκθεση ΓΥΝΑΙΚΑ

Σάββατο 11 Μαρτίου.

 Στο Public Café του Public Συντάγματος Ώρα: 11:00 – 20:00

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ο Pepper 96.6 παρουσιάζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη θηλυκή πλευρά της ζωής μέσα από τη μουσική, την τέχνη, την δημοσιογραφία και το επιχειρείν σε ένα ολοήμερο event στο κέντρο της Αθήνας με live εμφανίσεις, ομιλίες, παρουσιάσεις, δώρα και πολλές εκπλήξεις.

Στα πλαίσια της μεγάλης γιορτής ο Pepper 96.6 και η ομάδα μας #Greek Instagram Events διοργανώνουν μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας με θέμα την ΓΥΝΑΙΚΑ

Η έκθεση «ΓΥΝΑΙΚΑ» αποτελείται από 38 φωτογραφίες καλλιτεχνών του Ιnstagram που αποτύπωσαν τον ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία μας, μέσα από την ιδιαίτερη προσωπική τους ματιά. Εγκαινιάζεται το Σάββατο 11/3 και θα διαρκέσει δυο εβδομάδες.

Για να δημιουργηθεί η ομαδική έκθεση Γυναίκα, δήλωσαν συμμετοχή περισσότεροι από 132 ταλαντούχοι φωτογράφοι, τα έργα των οποίων θα παρουσιάζονται σε Video προβολή κατά την διάρκεια των εγκαινίων. Η τελική επιλογή των 38 φωτογραφιών που αποτελούν την έκθεση έγινε από τριμελή επιτροπή του ραδιοφωνικού σταθμού Pepper 96.6.

Συμμετέχουν οι:  Αγιαννίδη Έλλη, Αλεξίου Αλεξάνδρα, Αποστολόπουλος Θεόδωρος, Αραμπατζάνη Μαρία, Ασπρογιάννης Ιωάννης, Βασιλειάδης Γιώργος, Βέργαδος Γιώργος, Γελαδάκη Κλεοπάτρα, Δαλαμάγκα Σοφία, Δάλκος Αλέξανδρος, Ζέρβα-Θεοδώρου Μαρία, Ζορμπάς Χρήστος, Κάβουρα Δάφνη-Ευαγγελία, Καλαβρουζιώτης Ανδρέας, Καρανάνος Γιώργος, Κασφίκη Μαρίνα, Κόλλιας Αλέξανδρος, Κονιδάρης Νίκος, Κούβδου Βασιλική, Κουμπούρη Μάριον, Κουρουβασίλης Ιγνάτιος, Κωβαίου Αμαλία, Μακρυγιάννη Κατερίνα, Ματραπάζη Ιωάννα, Μπουγκάς Ιπποκράτης, Ντάσιου Ζησούλα, Παπαιωάννου Φωτεινή, Παππά Ευγενία, Πέππας Χρήστος, Πουλής Φίλιππος, Πώχου Βάσω, Στίγκας Θεόδωρος, Τζανακάκη Μαρία, Τσαουσίδου Ξανθίππη, Τσουλόφτας Μάξιμος, Φίλιππα Σουζάνα, Χατζηνικολάου Λίλυ, Χρυσοχοΐδης Κυριάκος.

Περικλής Κουλιφέτης : Ένας άξιος νέος της Κορίνθου.

Gallery

Στιγμιότυπο 2017-02-04, 10.12.07 πμ.png

Είναι περίπου 7 χρόνια από τότε που δημιούργησα το blog ΣΟΛΥΓΕΙΑ και άρχισα να ασχολούμαι πιο έντονα με τα διαδικτυακά πράγματα της Κορίνθου.  Από τα πρώτα χρόνια αυτής της πορείας λοιπόν, έπεσαν στη προσοχή μου τα σκίτσα ενός νέου από την Κόρινθο, που υπέγραφε «Περικλής», τα οποία σε σχέση με το νεαρό της ηλικίας έδειχναν ωριμότητα, ταλέντο και εύστοχη διάθεση σχολιασμού όλων των πολιτικών γεγονότων.

Σήμερα ο Περικλής Κουλιφέτης είναι φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στα Ιωάννινα, συνεχίζοντας την δημιουργική πορεία του.

Όμως ας αφήσουμε τον ίδιο μέσα από το βιογραφικό του, να μας μιλήσει για τον εαυτό του και το έργο του.

«Γεννηθείς το 1996 στην Κόρινθο, από πολύ μικρή ηλικία εκτέθηκα στα καρτούν της τηλεόρασης και στα κόμικς της αδερφής μου με τον Μίκυ, τον Ντόναλντ και τη Μικρή Λουλού. Κι εκεί έγινε το κακό: αποφάσισα να κάνω τα δικά μου!

Δειλά στην αρχή, ύστερα με περισσότερη τόλμη ώσπου έφτασα το 2011 να δημοσιεύω πολιτικές γελοιογραφίες στην κορινθιακή εφημερίδα «Σήμερα».

Αφού πήγα φοιτητής το 2014 στα Γιάννενα, συνεργάστηκα (και συνεργάζομαι) με την γιαννιώτικη εφημερίδα «Πρωινός Λόγος» ως γελοιογράφος.

Έχω βραβευτεί με επαίνους στους μαθητικούς διαγωνισμούς σκίτσου και γελοιογραφίας «1η Διασχολική Σκιτσοφρένεια 2012» της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, «Οι νέοι σκιτσάρουν για την Ευρώπη» της Educartoon το 2014 και στο διαγωνισμό γελοιογραφίας «Ο Καραγκιόζης του σήμερα» του Δήμου Ναυπλιέων το 2013.

Επίσης, φτιάχνω αφίσες ταινιών για τα κινηματογραφικά αφιερώματα της Κ.Ο.Π.Ι. (Κινηματογραφική Ομάδα Πανεπιστημίου Ιωαννίνων). 

Tέλος, έχω κάνει την εικονογράφηση του παιδικού βιβλίου (ebook) «Ο Παπαρούνας», έχοντας κερδίσει τον διαγωνισμό που διεξήχθη από την σχολή Global Arts Studios για την εικονογράφηση του.

Από το 2015, πια, ξεκίνησα να δημοσιεύω κόμικς στην στήλη «Καρέ-Καρέ» της «Εφημερίδας των Συντακτών» αλλά και έφτιαξα το σχέδιο των Συγκάτοικων, του webcomic σε σενάριο του συμφοιτητή μου Παύλου Δαμιανίδη το οποίο κυκλοφόρησε ως φανζίν στο 2ο The Comic Con της Θεσσαλονίκης το 2016.

Φτιάχνω κόμικς, γελοιογραφίες και γενικώς σκίτσα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.!Μπορείτε να δείτε κάποιες από τις γελοιογραφίες μου στο site μου: www.periklhs.com .

Πάμπλο Πικάσο. Γεννήθηκε σαν σήμερα.

Κλασσικό

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Πάμπλο Πικάσο στη Μάλαγα της Ισπανίας. Αναμφισβήτητα υπήρξε ένας από τους κυριότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα.

Στη μνήμη του παραθέτω μια απάντηση που έδωσα στο ερώτημα: Γιατί Πικάσο ;

«Γιατί υπήρξε ένας στην κυριολεξία «δημιουργός» τέχνης, γιατί δεν έμεινε στην ακαδημαϊκή τεχνοτροπία και αντίληψη της εποχής του αλλά ήταν δέκτης και κοινωνός κάθε ανατρεπτικής ιδέας και λογικής απέναντι στον κατεστημένο τρόπο σκέψης και δράσης μέσα από την τέχνη.

Γιατί ήταν παραγωγικότατος, πολύπλευρος και πολυσήμαντος, γιατί ήταν δέκτης κάθε

καινούργιου και ριζοσπαστικού, γιατί ήταν προοδευτικός και σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας αποφασιστικά υπέρ της ειρήνης και της δημοκρατίας, κατά του φασισμού και της δικτατορίας. Γιατί του άρεσαν οι γυναίκες, γιατί πέρασε από όλες τις φάσεις της κοινωνικής ζωής δοκιμάζοντας σχεδόν τα πάντα που θα μπορούσαν να τον εμπνεύσουν, γιατί του άρεσαν τα δύσκολα τα πολύπλοκα και ανεξερεύνητα, γιατί ήταν βασικός δημιουργός του κυβισμού, μιας επανάστασης στην τέχνη της εποχής του, αλλά και πρόδρομο των μετέπειτα ριζοσπαστικών ρευμάτων στη τέχνη.

Γιατί η ζωή του υπήρξε σαν τους πίνακες του. Πολύπλευρη, πολυδιάστατη, με πολλές όψεις ταυτόχρονα, πολύ σκέψη, προβληματισμό και δημιουργική πρωτοπορία.»

Είδαμε το Un Condor και μας άρεσε!

Κλασσικό

14729283_1729474313984176_7439831767992039170_n

Πριν δω τη ταινία, αναρωτιόμουν τι ήταν αυτό που παρακίνησε τον Γιάννη Κολόζη, ώστε με προσωπική παραγωγή, (φαντάζομαι δυσβάστακτη για έναν νέο σκηνοθέτη), να ταξιδέψει μέχρι την «άκρη του κόσμου» στο νότιο άκρο της Χιλής, εξιστορώντας με την κάμερα του την επιστροφή στη πατρίδα μετά από 38 χρόνια, ενός 17χρονου αυτοεξόριστου  νέου.

Η ταινία που είδα χθες στην Αλκυονίδα, συνολικά στάθηκε πάνω από τις προσδοκίες μου! Τo Un Condor (τηρουμένων των αναλογιών), αποδείχθηκε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ με δυνατή ροή και λόγο, (μέσα από την αφήγηση του Sergio Contreras) που γυρίστηκαν κατά 100% από τον σκηνοθέτη, χωρίς δηλαδή να χρησιμοποιήσει κάποιο αρχειακό υλικό, καταγράφοντας με την κάμερα του το ταξίδι επιστροφής στη Χιλή, μετά από 38 χρόνια εξορίας, τις συναντήσεις με συγγενείς και φίλους.

Ταυτόχρονα μέσα από αυτό το  οδοιπορικό και παράλληλα, βλέπουμε αυθεντικές σκηνές από την καθημερινότητα των σύγχρονων Χιλιανών, με εξαιρετική ορισμένες στιγμές φωτογραφία δεμένη  με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση.

Ήταν τελικά ένα θέμα και μια ταινία που «μιλάνε» στον θεατή, αρκετά πολιτικοποιημένη χωρίς υπερβολές προπαγάνδας, ενώ αφήνει αρκετά μηνύματα γι’ αυτούς που θέλουν να τα πάρουν.