«Ξεχασμένα αρνητικά» η έκθεση φωτογραφίας του Alex (eyEaЯt) Papaioannou.

Κλασσικό

Το να επισκέπτεσαι μια έκθεση και να φεύγεις από εκεί με την αίσθηση της πληρότητας, της  οπτικής ικανοποίησης και έχοντας βρει έναν φίλο δάσκαλο και συνοδοιπόρο στην  πνευματική σου αναζήτηση, δεν το λες ούτε τυχαίο ούτε βέβαια μικρή υπόθεση.

Είχα την ευκαιρία σήμερα να βρεθώ στη γκαλερί Box, να συνταξιδέψω νοερά στο δημιουργικό κόσμο του Alex (eyEaЯt) Papaioannou, να συνομιλήσω μαζί του, να πάρω αποτύπωμα και έμπνευση από το θαυμάσιο έργο του και να προσπαθήσω να δώσω συνέχεια στη «συνομιλία» μας.

Στην ερώτηση μου αν μπορώ να φωτογραφήσω τα έργα του, το «μπορείς να κάνεις ότι θέλεις», μου άνοιξε τα φτερά, μου έδωσε ελευθερία την οποία με σεβασμό προς το έργο και τον καλλιτέχνη «εκμεταλλεύτηκα».

Εξ άλλου μια πτυχή της τέχνης είναι τα δάνεια, η «συνομιλία» των καλλιτεχνών μέσω των έργων τους. Ασφαλώς δεν διανοούμαι να κάνω καμία σύγκριση καλλιτεχνικών μεγεθών,  σύγκριση σε τεχνικές γνώσεις, που σε ακαδημαϊκό και ερευνητικό επίπεδο, λόγω της ιδιότητας του Άλεξ σαν καθηγητή, είναι στο ζενίθ του.

Τα » ξεχασμένα αρνητικά»  είναι τρανή απόδειξη μιας τέτοιας διαδικασίας αναζήτησης νέων δρόμων  και όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Βασίλης Γεροντάκος: «Ο Άλεξ Παπαϊωάννου από ένστικτο ή ευφυΐα, χρησιμοποιεί την φωτογραφία, γνωρίζοντας ότι του δίνει ένα μέτρο, ένα όριο για να αντιμετωπίσει τον κόσμο. Συγχρόνως όμως, έχεις την αίσθηση ότι το φωτογραφικό αυτό περίβλημα δεν του αρκεί, θέλει να το σπάσει, όπως ένα έμβρυο για να φτάσει στον κόσμο. Μοιάζει να του έχει δοθεί ετοιμοπαράδοτη η πραγματικότητα και να μην βλέπει τίποτα. Να ξύνει την επιφάνεια της για να βρει μια άλλη, ενδότερη. Και όπως οι ανασκαφείς χρησιμοποιούν την τεχνολογία, έτσι και ο Άλεξ Παπαϊωάννου την κάνει σύμμαχό του και την διαχειρίζεται με απόλυτη φυσικότητα.»

Η εκμυστήρευση για την τελευταία  του ερευνητική προσπάθεια αποτύπωσης ενός ίχνους, με «μήτρα» ένα κομμάτι τσιμέντο, μου έδωσε να καταλάβω τα ανύπαρκτα σύνορα και όρια ανάμεσα στη δημιουργική αναζήτηση και των μέσων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αποδοθεί αυτή καλλιτεχνικά.

Η πρώτη ατομική έκθεση του  Άλεξ Παπαϊωάννου στην Ελλάδα, μετά την μακρόχρονη παραμονή του σε χώρες της Ευρώπης, μας χάρισε νέα πνοή και μια αύρα ανανέωσης και φρεσκάδας αν και τα «υλικά»  του  χρονολογούνται στη  δεκαετία 1978-1988.

«Οι φωτογραφίες μου είναι προσπάθειες αποκωδικοποίησης πραγματικών εικόνων και μοτίβων με φίλτρο την εκάστοτε συναισθηματική μου κατάσταση. Ένα είδος εφαρμοσμένης φωτογραφίας με τεχνικές και υποκειμενικές επεμβάσεις. Ποιος είναι ο τελικός σκοπός; Να δείξω αυτό που βλέπω με τη ψυχή μου και όχι αυτό που βλέπει ο φακός. » Αναφέρει σε μια πρόσφατη συνέντευξη του.

 Με την προσήνεια και απλότητα που τον διακρίνει ο Άλεξ κερδίζει τον συνομιλητή του όχι μόνο σαν καλλιτέχνης αλλά και σαν άνθρωπος, από τον όποιο μπορείς να «πάρεις» πολλά.

Advertisements

Νέοι χρήστες των κοινωνικών δικτύων.

Κλασσικό

Με χαρά θα έλεγα διαπιστώνω, ότι τα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως facebook, twitter, instagram, κερδίζουν συνεχώς νέους χρήστες  πλέον και σε ένα κοινό «δύσκολο»γι’ αυτά, κοινό που δεν έχει αντικειμενικά γνώσεις και εύκολη πρόσβαση στα ηλεκτρονικά μέσα και τη πληροφορική, όπως ηλικιωμένους, ανθρώπους με στοιχειώδη εκπαίδευση, νοικοκυρές, ενώ χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί τους «αποσπούν» απ’ την τηλεθέαση.

Θετικό θα έλεγα βήμα, γιατί πέρα από παθητικοί δέκτες που ήταν βλέποντας μόνο τηλεόραση, τώρα αναγκάζονται η ( πρέπει να αναγκάζονται) να γίνουν ενεργητικοί χρήστες ενός επικοινωνιακού «εργαλείου», στο οποίο κυρίαρχος κανόνας είναι η αμοιβαιότητα. Δίνω και παίρνω!

Θα πρέπει δηλαδή και αυτοί, να κάνουν κάποιες αναρτήσεις, κάποια σχόλια, κάποια like,  δειλά και επιφυλακτικά ίσως στην αρχή, στη συνέχεια θα προσαρμοστούν  σε «αυτό που μπορούν «να προσλάβουν και να δώσουν» μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Σαν παλιός χρήστης αυτών των μέσων, αισθάνομαι την ανάγκη να επιστήσω τη προσοχή στους νέους χρήστες αυτής της κατηγορίας, σε κάποιες λειτουργίες και σε κάποια σημεία που θα πρέπει να προσέχουν στη χρήση του διαδικτύου.

Είναι απίστευτο πόσο πιστός καθρέπτης της προσωπικότητας μας είναι η «παρουσία» μας σε αυτά τα μέσα. Πόσο εύκολα βγαίνει το προσωπικό μας προφίλ στην επιφάνεια και στην εύκολη ανάγνωση κάποιου που μας παρακολουθεί μέσα από αυτά, ακόμα και στη περίπτωση που είμαστε υποψιασμένοι και διαβασμένοι για τους κίνδυνους που υπάρχουν στο διαδίκτυο, αφήνουμε αρκετά ίχνη ανάγνωσης. Αυτό βεβαίως συμβαίνει και στη πραγματική ζωή, η διαφορά όμως είναι πως στην διαδικτυακή πραγματικότητα είναι πολλαπλάσια τα βλέμματα και η προσοχή πάνω μας γιατί είναι πολύ πιο εύκολο και προσιτό να γίνει κάτι τέτοιο. Εδώ δεν έχεις να κάνεις με τους λίγους ανθρώπους του στενού οικογενειακού και φιλικού σου περιβάλλοντος, αλλά με ένα δίκτυο ανθρώπων που γνωρίζεις ελάχιστα ή και καθόλου, τους οποίους κάνεις «φίλους» και ακόμη, τους «φίλους» των «φίλων» σου και πάει λέγοντας…

Όμως χωρίς να το θέλω παίρνω δασκαλίστικο ύφος και σας λέω τι πρέπει να κάνετε…γι’ αυτό θα συνεχίσω το κείμενο μου λέγοντας σας τι κάνω εγώ. Πως χρησιμοποιώ το facebook. Αν θεωρήσετε χρήσιμα αυτά που γράφω, ίσως τα υιοθετήσετε κιόλας.

Αντιμετωπίζω κατ’ αρχή θετικά κοινωνικά δίκτυα. Μου αρέσει κάθε τι καινούργιο, κάθε τι που ανοίγει νέους δρόμους, που δίνει νέες προοπτικές στις κοινωνικές σχέσεις και την επικοινωνία. Τα χρησιμοποιώ σαν μέσο, σαν «εργαλείο» έρευνας και επικοινωνίας, με μεγάλη προσοχή και επιφύλαξη, αξιοποιώντας μόνο την θετική τους ενέργεια και σε καμιά περίπτωση δεν γίνομαι άκριτος καταναλωτής τους και εξαρτημένο θύμα του εθισμού τον οποίο  προκαλούν.

Παίρνω στα σοβαρά αυτη μου την  “σχέση», γι’ αυτό και είμαι φειδωλός στο να κάνω like.

Το 95% από αυτά, που κάνω γίνονται αυθόρμητα, μόλις αγγίξουν ευαίσθητες χορδές, που θα προκαλέσει μια φωτογραφία η ένα κείμενο το οποίο θα με ικανοποιεί αισθητικά, συναισθηματικά ή ιδεολογικά.

Δεν κάνω like από “υποχρέωση” σε κάποιον φίλο, δεν κάνω like για να “ευχαριστήσω” αυτόν που έκανε την ανάρτηση ή το σχόλιο. Κάνω επίσης κάποια λίγα, like για να ενθαρρύνω κυρίως κάποιους νέους και άπειρους στα social media χρήστες, ή νέους καλλιτέχνες, με μεγάλη επιείκεια στο περιεχόμενο τους.

Αποφεύγω συστηματικά να κάνω διαλόγους τύπου καλημέρα, καλή βδομάδα, καλό μήνα….

Έχω γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση ότι αυτό που σιχαίνομαι περισσότερο στο fb, είναι η χρήση των πινακίδων με τα προκατασκευασμένα τσιτάτα, αποφθέγματα διαφόρων, (από μέγιστους ποιητές, φιλοσόφους κλπ. μέχρι αγνώστου ταυτότητας συγγραφείς), τα οποία μάλλον εκφράζουν αυτόν που τα ανεβάζει στο τοίχο του ή του αρέσουν. Επιμένω ότι είναι χίλιες φορές προτιμότερο να εκφράζεται ο καθένας με τον δικό του τρόπο, τα δικά του λόγια, την δική του ιδιαιτερότητα και δημιουργικότητα.

Πολύ θα ήθελα να λειτουργούμε όλοι εδώ μέσα με αυτούς τους κανόνες !

Δεν μπορώ όμως, ούτε φυσικά θέλω, κάτι τέτοιο να το επιβάλλω. Μπορώ όμως, να κάνω έκκληση στους φίλους εδώ μέσα, να σκεφτούν τα παραπάνω, και να λειτουργούν και αυτοί αν όχι με αυτόν τον τρόπο, πάντως με κάποια ποιοτικά κριτήρια που οι ίδιοι θα θέσουν.

 

 

ZIRIA 2018 music festival. Η άλλη του πλευρά!

Κλασσικό

Το ότι γράφω για το 10 ziria music festival, ένα μουσικό φεστιβάλ, χωρίς να αναφερθώ καθόλου στη μουσική και τα συγκροτήματα που έπαιξαν σε αυτό, (είμαι σίγουρος ότι θα το κάνουν πολλοί άλλοι)είναι ένα παράδοξο!

Παράδοξο που όμως δικαιολογείται επαρκώς, (λόγω συγκυρίας) η μόνη live μουσική που άκουσα ήταν από το sound check των Empty Frame!

Ανέβηκα προγραμματισμένα για μια ημέρα μόνο στο οροπέδιο, το πρωί της Παρασκευής με επιστροφή το βράδυ, κάποια ώρα λογική γιατί είχα να κάνω διαδρομή μέχρι τον Κόρφο. Όταν άρχισε να βρέχει απαγορευτικά για κάθε υπαίθρια παρουσία και ήδη είχε πάει η ώρα 20:00 αποφάσισα να φύγω.

Αυτές οι 10 ώρες στον γεμάτο ενέργεια και ζωντάνια χώρο του φεστιβάλ, για μένα ήταν αρκετές να γεμίσω τις μπαταρίες και να φύγω ενθουσιασμένος για τους ανθρώπους και τις εικόνες που είδα χωρίς τελικά να ακούσω ζωντανή μουσική, κάτι που τελικά δεν με χάλασε καθόλου, γιατί το ziria music festival δεν είναι ….μόνο αυτό.

Είναι πολύ περισσότερα πράγματα και τώρα στα δέκατα γενέθλια του δικαιωματικά θα μπορούσε να θεωρηθεί θεσμός! Ένας πολιτιστικός θεσμός που ξεκίνησε από το Ξυλόκαστρο Κορινθίας και έχει αγκαλιάσει πλέον όλη η Ελλάδα.

Ήδη από το 5ο ziria  είχα γράψει:   «Το ziria music festival μπήκε για τα καλά στη ζωή μας. Αποτελεί πλέον μόνιμο σημείο αναφοράς και τόπος συνάντησης για γνωστούς και φίλους. Ήδη όποιος έρχεται για πρώτη φορά δηλώνει ότι θα ξανάρθει …και το κάνει!!

Το ziria music festival αποκτά πιστούς, φανατικούς φίλους, που συνεχώς γίνονται περισσότεροι ενώ αγκαλιάζει όλο και μεγαλύτερο γεωγραφικό μήκος και πλάτος της χώρας μας. Μεταξύ αυτών βέβαια και η αφεντιά μου που από τη πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με το φεστιβάλ (από το 2ο), το αγάπησα και το θεώρησα και «δική» μου υπόθεση. Έτσι λοιπόν το αντιμετωπίζω και φροντίζω με τις μικρές μου δυνάμεις να αναδεικνύω την ιδιαιτερότητα και διαφορετικότητα του, γιατί πιστεύω πως πρέπει να συνεχίσει να είναι ένας χώρος ελεύθερος από λογικές κέρδους, με σεβασμό στον άνθρωπο τον πολιτισμό και το περιβάλλον, να είναι μια ιδέα, στη ουσία και στη πραγματικότητα του.»


Πέντε χρόνια μετά επιβεβαιώνονται πλήρως τα παραπάνω. Το φεστιβάλ έχει κάνει παράλληλα ένα ποσοτικό και ποιοτικό άλμα προχωρώντας με τις ίδιες αρχές τους ίδιους ανθρώπους, χτίζοντας με πολύ και σοβαρή συλλογική δουλειά τη σημερινή του πραγματικότητα!

Από το φθινόπωρο του 2015 η ομάδα του Ziria music festival δημιούργησε την Κοινωνική επιχείρηση“Σύθας” που σε συνεργασία με το Χιονοδρομικό κέντρο Ζήρειας, την βοήθεια χορηγών, υποστηρικτών και εθελοντών, διοργανώνουν το φεστιβάλ.Ο Σύθας είναι το ποτάμι που πηγάζει από τη χαράδρα της Φλαμπουρίτσας και χύνεται στο Ξυλόκαστρο. Όπως το ποτάμι ενώνει το βουνό με τη θάλασσα, έτσι σκοπός της “Σύθας κοινωνικής επιχείρησης” είναι να ενώσει ένα σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό, σε κοινές πολιτιστικές και όχι μόνο, δράσεις.

Ας περάσουμε όμως σε ένα «σκανάρισμα» του χώρου, ξεκινώντας από τον μέσο όρο ηλικίας των zirius, που εμφανώς έχει κατέβει αρκετά! Πάρα πολλοί νέοι και πάρα πολλά σκηνάκια! Ιδανικός βλέπεις ο χώρος για ελεύθερο κάμπινγκ, κάτι που ενθαρρύνεται από τη διοργάνωση, με σεβασμό βέβαια στο περιβάλλον και τη φύση. Με μια πρόχειρη εκτίμηση μου γύρω στα 400, απλωμένα σε όλο το οροπέδιο, οριζόντια, αμφιθεατρικά, κάτω από δέντρα, πάνω σε σκεπές, κολλητά με πολλά άλλα, ομαδικά για παρέες, ή μοναχικά πάνω στις κορυφές των γύρω λόφων. Αρκετά παιδιά με ελεύθερο πεδίο «δράσης» αλλά και με οργανωμένες δραστηριότητες στο ειδικό χώρο. Μια μεγάλη ομάδα σε ένα ήσυχο χώρο παίρνει μαθήματα γιόγκα, ενώ μια άλλη ομάδα μαθήματα Tai chi και Wudang Kung Fu.

Για πρώτη φορά φέτος  διοργανώθηκε πεζοπορική εξόρμηση, με ανάβαση στην κορυφή της Μεγάλης Ζήρειας, στα 2.375μ, ενώ συνεχίζεται η οργανωμένη πεζοπορία στο φανταστικό δάσος στη χαράδρα της Φλαμπουρίτσας με τον σύλλογο για την προστασία του δάσους “Κυλλήνιος Άδωνις”!

Ο εσωτερικός και εξωτερικός χώρος του σαλέ αποδυκνύεται μικρός παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει και γίνονται, με επεκτάσεις και αναβαθμίσεις. Με δυσκολία βρίσκεις καρέκλα να κάτσεις τα πρωινά ενώ το σύνθημα «τρώμε και πίνουμε τοπικά» είναι και σωστό αλλά προσφέρει και ποιοτικά προϊόντα σε καλές τιμές. Σήμερα Παρασκευή στον εσωτερικό του χώρο στήνεται δεύτερη μουσική σκηνή το Μεγάλο Rock Jam με house band.

Η ποιότητα της διοργάνωσης έχει φτάσει σε υψηλά στάνταρ, με την προσεκτική και μεθοδευμένη δουλειά των ανθρώπων που προσφέρουν εθελοντικά εργασία, χρόνο, χρήμα και διάφορα είδη. Το φεστιβάλ είναι συμμετοχικό.  Οι εμφανίσεις των καλλιτεχνών γίνονται αφιλοκερδώς, το μόνο που τους παρέχεται είναι η διαμονή, που καλύπτουν οι προσφορές των ξενοδοχείων της περιοχής.Τα έξοδα του καλύπτονται εν πολλοίς και από τα αναμνηστικά  t-shirts, κοσμήματα και άλλα είδη που πωλούνται στον χώρο και γίνονται ανάρπαστα.

Τελειώνω αυτό το κείμενο με την βεβαιότητα πως τη θετική αύρα που αποκομίζει όποιος βρίσκεται εκεί στο οροπέδιο, κανένα κείμενο και καμιά περιγραφή δεν μπορεί να την αποδώσει, παρά  μόνο, η φυσική παρουσία, γι’ αυτό αφήστε ανοιχτό το πρόγραμμα σας για τη τελευταία βδομάδα του Αυγούστου 2019!  

ΥΓ. Παρά τα μπαλώματα που γίνονται σε κάποια κομμάτια του δρόμου, η κατάσταση του οδικού δικτύου από την εθνική προς Ζήρεια είναι προβληματική κυρίως μέσα στα χωριά.

Πικρό γέλιο…

Κλασσικό

Μόνο πικρό γέλιο μπορεί να προκαλέσει η προσπάθεια για πολιτική εκμετάλλευση από την πλευρά κομμάτων που έχουν κυβερνήσει μέχρι τώρα, ( κυρίως από τη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τα παρακλάδια τους ΚΙΝΑΛ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ, ΚΕΝΤΡΩΟΙ, ΧΑ).

Είναι πολύ νωπό στη μνήμη μας, πως οι κυβερνήσεις των κομμάτων αυτών, έμπρακτα χειρίσθηκαν αντίστοιχα τις συνέπειες, από πυρκαγιές και πλημμύρες, πως σχεδίασαν και εφάρμοσαν την πολιτική προστασία, πως διαχειρίστηκαν την πολιτική γης, τα αυθαίρετα, τα δάση και τους δασικούς χάρτες, τη «νόμιμη συναλλαγή» κάτω από το τραπέζι με αντάλλαγμα την ψήφο των πολιτών και την επανεκλογή τους!

Φανερώνουν επίσης υποκρισία, γιατί το σημερινό κυβερνητικό κόμμα, εφαρμόζει μια χαρά τις ίδιες πολιτικές, τις δικές τους πολιτικές που εφάρμοζαν μέχρι τώρα, όσο ήταν αυτοί διαχειριστές, πολιτικές που είναι παγιωμένες στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα από τα κόμματα διαχείρισης του καπιταλισμού.

Και φυσικά μια χαρά τα κατάφερε να εφαρμόσει τις πολιτικές που χαράζουν οι εταίροι της ΕΕ και επιβάλλουν τα μνημόνια.

Η μόνη κριτική που μπορεί και πρέπει να ασκείται, είναι από τo σύνολο της αριστεράς, την οποία η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πρόδωσε για να αναρριχηθεί στη κυβερνητική εξουσία και να γίνει ένα ακόμα διαχειριστικό απόκομμα του καπιταλισμού.

ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤH ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΡΑΗ ΑΘΗΝΑ

Κλασσικό

 

Ξεκινάμε αύριο τη μάχη της ενημέρωσης για τη σωτηρία των Αγράφων αλλά και όλης της Ελλάδας από την εγκατάσταση Βιομηχανικών Αιολικών Πάρκων που σχεδιάζουν οι πράσινοι» επενδυτές με τις ευλογίες του σχετικού υπουργείου και την σιωπηρή ανοχή των τοπικών αρχόντων και σας θέλουμε όλους κοντά μας, να σας μοιράσουμε το σχετικό υλικό, να σας ακούσουμε και να συζητήσουμε τις απόψεις σας πάνω σε αυτό το μεγάλο θέμα που αν προχωρήσει θα αλλάξει ολοκληρωτικά τη μορφή και τη ζωή των Αγράφων.

Έτσι λοιπόν αύριο Τετάρτη 11 και μεθαύριο Πέμπτη 12 Ιουλίου μέλη από το Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων και της Κίνησης Πολιτών για την προστασία του Ευρυτανικού περιβάλλοντος καθώς και άλλων φορέων, συλλόγων και πολιτών αρχίζουμε τον αγώνα της ενημέρωσης από τον πεζόδρομο της πλατείας Κοραή, στην έξοδο του μετρό. Εκεί θα λειτουργήσει όλες τις ώρες και τις δυο ημέρες σημείο ενημέρωσης για τους πολίτες με συζητήσεις και διανομή υλικού ενώ το απόγευμα της Πέμπτης θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση Αγραφιωτών και φίλων των Αγράφων.

ΝΕΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Κλασσικό

Ο Δήμος Κερατσινίου- Δραπετσώνας και ο Δήμος Περάματος, σε συνέχεια του αγώνα ενάντια στην παρουσία των δεξαμενών πετρελαιοειδών στην περιοχή μας, θα πραγματοποιήσουν την Τετάρτη 11 Ιουλίου στις 11 το πρωί, κοινή παράσταση διαμαρτυρίας, μαζί με τοπικούς φορείς και πολίτες στο υπουργείο Περιβάλλοντος.

Αφορμή για την κινητοποίησή μας αυτή είναι η αρνητική, για την προσπάθειά μας, ψήφιση του άρθρου 70 στον νόμο για το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης, που αντί να δίνει λύση, διαιωνίζει το πρόβλημα.

Απαιτούμε τώρα να εκφραστεί η θετική, στα αιτήματά μας, πολιτική βούληση της κυβέρνησης. Κατάργηση του άρθρου 70.

Λέμε όχι σε ταξικές επιλογές υπέρ των λίγων μεγαλοεπιχειρηματιών σε βάρος του συνόλου της τοπικής κοινωνίας, σε βάρος της υγείας και της ασφάλειάς μας.

Απαιτούμε:

-Σαφές χρονοδιάγραμμα άμεσης μετεγκατάστασης των καζανιών σε μη αστικές περιοχές.

-Να μην επαναλειτουργήσουν ανενεργές εγκαταστάσεις.

-Μέχρι την απομάκρυνσή τους, επιβολή αυστηρότατων ελέγχων με τη συμμετοχή του Α’ και Β’ βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

*Λεωφορεία για την παράσταση διαμαρτυρίας θα αναχωρήσουν την Τετάρτη 11 Ιουλίου στις 10 π.μ. από το Δημαρχείο Κερατσινίου και από το πρώην Δημαρχείο Δραπετσώνας.

X.Βρεττάκος προς βουλευτές Πειραιά: «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι απέναντί μας»

Κλασσικό

3273f-05

Την απόσυρση του άρθρου 70 το νομοσχεδίου για το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής» ζήτησαν οι αυτοδιοικητικοί φορείς της περιοχής.

Αυτό εκφράστηκε κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά και μίλησαν ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, Γιώργος Γαβρίλης και οι δήμαρχοι Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Χρήστος Βρεττάκος και Περάματος, Γιάννης Λαγουδάκης.

Σήμερα οι δύο δήμοι παρέμειναν κλειστοί σε ένδειξη διαμαρτυρίας και οι δήμαρχοι, στη συνέντευξη Τύπου, ζήτησαν την παρέμβαση του πρωθυπουργού για την απόσυρση του άρθρου, ενώ κάλεσαν τους βουλευτές Α΄και Β’ Πειραιά όλων των κομμάτων να πάρουν ξεκάθαρη θέση.

«Το συγκεκριμένο άρθρο παρατείνει έως 20 χρόνια τη λειτουργία μίας σειράς εγκαταστάσεων με επικίνδυνες και οχλούσες χρήσεις, ακόμα και μετά την αλλαγή των χρήσεων γης, όπως το τσιμεντάδικο στη Δραπετσώνα και οι δεξαμενές πετρελαιοειδών στο Πέραμα» εξήγησε ο κ. Γαβρίλης.

Ωστόσο, όπως ανέφερε, υπάρχουν και άλλα άρθρα στο πολυνομοσχέδιο (από το 70 μέχρι και το 79) τα οποία περιελήφθησαν σε αυτό αιφνιδιαστικά και αφορούν τη λειτουργία των βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Ο κ. Γαβρίλης σημείωσε, ακόμη, ότι το άρθρο 70 ακυρώνει τη νομοθετική ρύθμιση που έγινε τον Ιούλιο του 2015 και επανέφερε τις χρήσεις γης στην περιοχή των Λιπασμάτων, που είχαν αλλάξει με τροπολογία της κυβέρνησης ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, διευκολύνοντας την έναρξη λειτουργίας εγκαταστάσεων εταιρείας επεξεργασίας αποβλήτων. Επίσης, ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά τόνισε πως με αυτές τις ρυθμίσει διαιωνίζεται ένα προβληματικό μοντέλο ανάπτυξης περασμένων δεκαετιών, το οποίο βασίστηκε στην έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, την ανυπαρξία χρήσεων γης κ.λπ.

Ο κ. Γαβρίλης ενημέρωσε ότι έχει γίνει συνάντηση με τους συναρμόδιους υπουργούς, οι οποίοι υποστήριξαν ότι αυτές οι ρυθμίσεις εντάσσονται στα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. «Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί αυτά τα χρόνια της μνημονιακής χρήσης ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις διαμεσολαβούν αιτήματα μέσω των «θεσμών» ή των «τροϊκανών», που τα εμφανίζουν ως προαπαιτούμενα και η κυβέρνηση τα ικανοποιεί για να κλείσει την αξιολόγηση» πρόσθεσε.

Ο κ. Λαγουδάκης κατήγγειλε την κυβέρνηση για απαξίωση της Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού και συνέχιση της πολιτικής που οδήγησε, εδώ και δεκαετίες, σε περιβαλλοντική υποβάθμιση τον δυτικό Πειραιά. Ο ίδιος επισήμανε ότι δεξαμενές με καύσιμα αεροπλάνων βρίσκονται σε απόσταση 4-5 μέτρων από τα σπίτια, ενώ περισσότερα από 300 βυτία με καύσιμα διέρχονται καθημερινά από τον μοναδικό δρόμο του Περάματος, συμπληρώνοντας πως «εάν γίνει ένα ατύχημα, ο δυτικός Πειραιάς θα μετατραπεί σε σεληνιακό τοπίο».

«Οι ανθρώπινες ζωές δεν μπαίνουν σε καμία διαπραγμάτευση. Πίστευα ότι οι πόλεις και οι ανάγκες των κατοίκων θα αποτελούσαν πραγματικά κόκκινες γραμμές για αυτήςντην κυβέρνηση» υπογράμμισε ο δήμαρχος Περάματος.

Ο κ. Βρεττάκος υποστήριξε πως σε ό,τι αφορά την περιοχή των Λιπασμάτων, αυτή η διάταξη ευνοεί την τσιμεντοβιομηχανία «Λαφάρζ» και τις εγκαταστάσεις της Oil One και χαρακτήρισε παράνομη την αναδρομικότητα της διάταξης.

«Εκεί που περιμέναμε ο χρόνος απομάκρυνσης να μειωθεί από τα 12 στα 6 χρόνια είδαμε να γίνεται 20» παρατήρησε και κάλεσε όλους τους βουλευτές Α’ και Β’ Πειραιά να καταψηφίσουν το άρθρο 70. «Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι απέναντί μας» ανέφερε ο δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσών

Σημειώνεται ότι στο αίτημα της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά και των δύο δήμων, τη συμπαράστασή τους έχουν εκφράσει οι δήμαρχοι Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, Κορυδαλλού, Σταύρος Κασιμάτης και Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη, Γιώργος Ιωακειμίδης.

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ