Ορισμένες ψύχραιμες παρατηρήσεις.

Κλασσικό

Όταν και αυτά ακόμη, τα ανώτατα δικαστικά σώματα, κρίνουν σε αρκετές των περιπτώσεων αντισυνταγματικές ορισμένες διατάξεις των νόμων που προωθούνται υπό τη μορφή των μνημονίων, οι εκατομμύρια θιγμένοι πολίτες που βλέπουν καθημερινά ανήμποροι να αντιδράσουν, να τους αφαιρούνται δικαιώματα και πόροι για να ζήσουν, πόσο μάλλον περισσότερο δικαιολογημένα, να θεωρούν αντισυνταγματικές αυτές τις ενέργειες;

Είναι εντελώς υποκειμενικό να εκτιμήσει κανείς, αν στη χώρα μας αυτή τη στιγμή, διεξάγεται πόλεμος και τι είδους πόλεμος είναι αυτός. Στρατιωτικός, οικονομικός, απελευθερωτικός, αντιρατσιστικός, εθνικός, αντιφασιστικός, ταξικός, ιδεολογικός ;;!!

Το σίγουρο για μένα, είναι ότι διεξάγεται ένας πόλεμος βαθιά ταξικός, με πολλά ανώνυμα θύματα καθημερινά, θύματα που όλως τυχαίως βρίσκονται από τη μια πλευρά, και με όπλα την κρατική εξουσία του κατ’ επίφαση δημοκρατικού μας πολιτεύματος και των θεσμών του. Πόλεμος με αδυσώπητη καθημερινή και τυφλή βία που τις περισσότερες φορές μπορεί να μην είναι σωματική βια, είναι όμως ψυχολογική, είναι πνευματική, είναι ιδεολογική, που οδηγεί ανθρώπους στην αυτοκτονία, στο άγχος στη κατάθλιψη και στη παραίτηση από τη ζωή.

Έγραψα κάπου εχθές. Ας θυμηθούμε λίγο την φυσική.

Ο Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα, λέγεται «Νόμος δράσης-αντίδρασης». Αυτή η ονομασία προκύπτει από τον ορισμό: «Για κάθε δράση μιας δύναμης, υπάρχει μια αντίθετη δύναμη αντίδρασης”.

Όταν σου στερούν κάθε δυνατότητα νόμιμης ζωής (στα πλαίσια των δικών τους νόμων και της δικής τους νομιμότητας) δηλαδή να έχεις μια εργασία, που να σου εξασφαλίζει τους βασικούς πόρους για να ζήσεις και ένα χώρο, ένα σπίτι να μπορείς ελεύθερα να αναπαράγεις την εργατική σου δύναμη και να μεγαλώνεις τα παιδιά σου, τότε είσαι αναγκασμένος να βρεις εναλλακτικές λύσεις για να ζήσεις.

Ή θα γίνεις παραβατικός σε προσωπική βάση και ενάντια σε όλη τη κοινωνία. 

Ή θα γίνεις παραβατικός σε συλλογική βάση ενάντια στους δυνάστες της κοινωνίας.

Και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό. Στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι να υπάρξει υποταγή και ακόμα μεγαλύτερη υποταγή σε μεγαλύτερη πίεση, απέναντι στη κυρίαρχη δύναμη.

Όμως υπάρχουν (ευτυχώς θα έλεγα) η συλλογική υπευθυνότητα και η ταξική συνείδηση απέναντι στην ανθρωπότητα, που πολλές φορές κινητοποιούν και ενεργοποιούν ανθρώπους που μπορεί να μην είναι οι άμεσα θιγόμενοι.

Μην ξεχνάμε το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος και ότι η ερμηνεία του χρήζει μεγάλης ευχέρειας υποκειμενισμού, ανάλογα με τον κάθε φορά, συσχετισμό δυνάμεων.

“ H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.”

Μοτοπορεία για τα «εργατικά ατυχήματα» σε οδηγούς courier- delivery

Κλασσικό

Μοτοπορεία για τα λεγόμενα «εργατικά ατυχήματα», με επικέντρωση στον κλάδο των courier-delivery-εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18/5, σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες του Κορυδαλλού, της Νίκαιας και του Κερατσινίου: Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Ταξιαρχών, Πλ. Μέμου, Πλ. Ελευθερίας, Διαμαντίδη, Πλ. Κρήνης, Ελλησπόντου, Πλ. Κουμπάκη (πρώην Σπάθας), Γρ. Λαμπράκη, Πλ. Νίκης, Παύλου Φύσσα (πρώην Τσαλδάρη), Σαλαμίνος, Σμύρνης, Ελ. Βενιζέλου, Λωφ. Δημοκρατίας, Πλ. Λαού. Με συνθήματα, τρικάκια, σημαίες και στάσεις σε πλατείες για μοίρασμα κειμένων και εφημερίδων σε ντελιβεράδες και κατοίκους, τοποθέτηση πανό, αναγραφή συνθημάτων.

Τη μοτοπορεία συνδιοργάνωσαν οι τοπικές αυτοοργανωμένες συλλογικότητες Pasamontaña (Κορυδαλλός), Εργατική Πτέρυγα (Κορυδαλλός), Μπλόκο στην Εξουσία (Νίκαια), Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας.

Η κάθε τοπική συλλογικότητα είχε αναλάβει την τοποθέτηση των πανό και το μοίρασμα του δικού της κειμένου στην περιοχή της.

Το Σωματείο Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου συμμετείχε με τρικάκια και εφημερίδες που αναφέρονταν στην απεργιακή κινητοποίηση που καλεί στις 25 Μάη.

Επικύρωση από τη πλειοψηφία του 4ου μνημονίου. Η επόμενη ημέρα για την Αριστερά.

Κλασσικό

Με μια γενική απεργία  στις 17 του Μάη και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 18, ανήμερα της ολομέλειας της βουλής για την ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων του 4ου μνημονίου, η απάντηση του οργανωμένου λαϊκού και συνδικαλιστικού κινήματος ήταν σαφώς κατώτερη της αναγκαιότητας για ανατροπή αυτών των πολιτικών και των κυβερνήσεων που τις υπογράφουν και τις εκτελούν.

Στο χθεσινό συλλαλητήριο της Αθήνας υπήρξε μια αξιοπρεπής παρουσία κόσμου, κυρίως βέβαια των γνωστών «υπόπτων», των οργανωμένων δυνάμεων κομμάτων της Αριστεράς, των αντιφασιστικών αντιρατσιστικών κινημάτων, του αναρχικού χώρου και κάποιων αντιπροσώπων συνδικαλιστικών οργανώσεων….

Το ΚΚΕ με τις μαζικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις του με την γνωστή οργάνωση, πειθαρχία, και αυταρέσκεια του, (συγκεντρώνει σταθερά κάθε φορά σχεδόν το μισό πλήθος ενώ όλοι οι άλλοι το υπόλοιπο μισό), που πορεύεται και λειτουργεί αυτόνομα κρατώντας αποστάσεις ασφαλείας, αυτό το διήμερο, αλλάζοντας μάλλον τακτική, ήταν σχεδόν δίπλα με το άλλο κομμάτι των διαδηλωτών. Ειδικά τη χθεσινή ημέρα ξεκινώντας την προσυγκέντρωση τους στην Ομόνοια έκαναν τη πορεία τους μέσω Σταδίου της οποίας κάλυψαν όλο το μήκος, όταν η κορυφή της πορείας έφτασε στη πλατεία Συντάγματος, ενώ παρατάχθηκαν στην Φιλελλήνων, στην Όθωνος και στην Αμαλίας. Έγινε έτσι μια ενιαία συγκέντρωση, με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς που είχαν συγκεντρωθεί στη πλατεία και βρίσκονταν στον πάνω χώρο  της πλατείας μπροστά από τον χώρο του άγνωστου στρατιώτη, ενώ οι αναρχικοί  αναπτύχθηκαν στη γωνιά Καραγιώργη Σερβίας και Αμαλίας.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός της σχεδόν παντελούς απουσίας δυνάμεων καταστολής από τους χώρους της πορείας και της συγκέντρωσης.  Εμφανιστήκαν όμως αμέσως μόλις ομάδα 28 ακτιβιστών που φόραγαν μπλουζάκια που σχημάτιζαν τη φράση ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΕ ΤΗ ΧΩΡΑ θέλησαν να ανέβουν τα σκαλιά στο πλάι των ευζώνων και τους σταμάτησαν στην κορυφή της σκάλας. Αυτό ήταν το έναυσμα, έπεσαν κάποιες μολότοφ  από την άλλη πλευρά προς τα ΜΑΤ και αυτοί αμέσως ξεκινήσαν τη ρίψη χημικών και την επιχείρηση διάλυσης της συγκέντρωσης.

Με μεγάλη ψυχραιμία αντέδρασε ο κόσμος ενώ πλέον ο μεγάλος όγκος πνιγμένος από τα χημικά,  άρχισε να αποχωρεί.

Η αντίδραση του κόσμου, ήταν σαφώς υποδεέστερη των αντίστοιχων αντιδράσεων που έγιναν κατά τη διάρκεια της ψήφισης του πρώτου, δεύτερου και τρίτου μνημονίου, τα προηγούμενα 7 χρόνια, με φθίνουσα πορεία και με την μεγάλη πλειοψηφία του Λαού εξουθενωμένο, ανέλπιδο, χωρίς εμπιστοσύνη ακόμα και στον ίδιο του τον εαυτό.

Σαφώς ο συσχετισμός δυνάμεων του οργανωμένου κινήματος από την μια και των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους που χρησιμοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ανατροπές στο πεδίο των συγκρούσεων στους δρόμους, ενώ στο πεδίο της πολιτικής, με την προσχώρηση και του Σύριζα πλέον στις διαχειριστικές πολιτικές δυνάμεις του καπιταλιστικού συστήματος, η πλευρά αυτή έχει ενισχυθεί και φαίνεται κυρίαρχη με βάση τον καταγεγραμμένο στη βουλή συσχετισμό.

Από την πλευρά των δυνάμεων που αντιπαρατίθενται σε αυτές τις πολιτικές, θα πρέπει πολύ σύντομα να εκτιμήσουν την νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, με την υπερψήφιση και του 4ου μνημονίου.  Να αναθεωρήσουν τις υπεροψίες, τους βερμπαλισμούς, τις μεγαλοστομίες για εξεγέρσεις και κινήματα που βρίσκονται μόνο στον περίγυρο τους. Η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης  μόνο με το λεξιλόγιο, μακριά από τη πραγματικότητα, οδηγεί σε φούσκες απογοήτευσης και αποχωρητισμού.

Και το ξαναγράφω όπως έκανα στο παρελθόν. Το ΚΚΕ θα πρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στην τάξη που εκπροσωπεί. Έχει μεγάλη ευθύνη σαν κυρίαρχη δύναμη στην Αριστερά, τη μεγάλη εμπειρία και οργάνωση, για να πάρει πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί ένα νέο λαϊκό κίνημα υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων. Θα πρέπει να αφήσει στην άκρη τον απομονωτισμό, τις διαπιστώσεις χωρίς διά ταύτα και την αφ’ υψηλού κρίση των πάντων. Να πάρει πρωτοβουλίες για ενότητα στη δράση, στο χώρο της αυτοδιοίκησης στο συνδικαλιστικό και συνταξιουχικό κίνημα.

Εγώ είμαι πεισμένος ότι αριστερή λύση σε οτιδήποτε, δεν μπορεί να δοθεί χωρίς το ΚΚΕ συμμέτοχο.

Kάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη προς τον Ελληνικό Λαό!

Κλασσικό

Όλοι και όλες στο Σύνταγμα –

Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας

Πέμπτη 18/5 – 7 μ.μ.

Αντίσταση και Ανυπακοή στα μέτρα

όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος

Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.
Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.
Δεν πάει, όμως, άλλο.
Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.
Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.
Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.
Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.
Φτάνει πια.
Συνεχίζουμε!
Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.
Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.
Άλλοι τις αδειάσανε.
Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.
Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.
Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.
Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.
Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.
Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.
Το κείμενο προσυπογράφουν οι :

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού.

Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος – Ακτιβιστής

Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου

Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά

Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός

Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα

Ναταλία Μηνιωτή, Διδάκτωρ Θεατρολόγος

Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, Οικονομολόγος, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της

Γιώργος Ξένος, Ζωγράφος

Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ηθοποιός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος

Μάνια Παπαδημητρίου, Ηθοποιός

Χρήστος Παπαθεοδώρου, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος

Γιώργος Ρωμανιάς, Νομικός

Σπύρος Σακελλαρόπουλος, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου

Άρης Σκιαδόπουλος, Δημοσιογράφος

Μάνος Σπυριδάκης, Επίκουρος καθηγητής κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Στάθης Σταυρόπουλος, Σκιτσογράφος

Δημήτρης Τραυλός, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών

Αδίστακτοι υπηρέτες της μιας πλευράς!

Κλασσικό

Στις 18 Μαΐου όπως όλα δείχνουν, με την ψήφιση της από τη Βουλή, κλείνει και η νέα προδοτική συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ με τους δανειστές, κάνοντας πιο φτωχή και υπόδουλη τη χώρα και τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού της. 
Δεν υπάρχει καμία ενοχή στους κυβερνητικούς βουλευτές, θα ψηφίσουν συνειδητά ένα νέο μνημόνιο 140 συγκεκριμένων μέτρων (αυτά τουλάχιστον που έγιναν γνωστά) και θα ολοκληρώσουν την νεοφιλελεύθερη επιταγή για παράδοση κάθε δημόσιας δραστηριότητας και περιουσίας στα χέρια των ιδιωτών καπιταλιστών. Αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια, μεταφορές, ότι έχει απομείνει τέλος πάντων, από τα προηγούμενα μνημόνια, και την προηγούμενη διακυβέρνηση, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεσμεύεται ρητά η κυβέρνηση να τα ξεπουλήσει έναντι πινακίου φακής. Παράλληλα ολοκληρώνεται και η συνολική υποτίμηση της ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα, σε όλα τα επίπεδα, πλησιάζοντας ίσως και το 50%, συγκριτικά με μια δεκαετία πίσω.
Αυτή η πολιτική υπηρετήθηκε με λιγότερες ή περισσότερες δυσκολίες, από κόμματα που στον Λαό εμφανίζονται ότι έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους, στα προγράμματα και στην πολιτική τους, πλην όμως, έχουν το πιο σημαντικό πράγμα κοινό. Είναι ορκισμένοι οπαδοί του πολιτικού συστήματος, πιστοί υπηρέτες του καπιταλισμού δηλαδή και διαχειριστές του. 
Πρόσφατα μια μερίδα ανθρώπων και δυνάμεων που ήθελαν να συγκαταλέγονται στην Αριστερά, έκαναν την μεγάλη επιλογή. Μετά από εντολή του λαού να προχωρήσουν έστω και με μικρά βήματα σε αντιμνημονιακή πολιτική και σύγκρουση με τα συμφέροντα των δανειστών, όπως υπόσχονταν στον Λαό, συμβιβάστηκαν υποχωρώντας από κάθε αριστερή διακήρυξη, από κάθε θετικό για το λαό μέτρο. Από θιασώτες των φιλολαϊκών συμφερόντων, θέλησαν να γίνουν πρωταγωνιστές στη διαχείριση του πολιτικού συστήματος και δυνάστες του Λαού. Μάλιστα λόγω του πρότερου «έντιμου» βίου τους, μπόρεσαν να προχωρήσουν πολύ πιο εύκολα και ανώδυνα για το σύστημα, όλα τα επώδυνα μέτρα που τους επέβαλε το κλαμπ των δανειστών και οι συνέταιροι της ΕΕ.
Όλοι αυτοί έχουν επιλέξει συνειδητά την μια πλευρά να την υπηρετούν και την άλλη να την παραπλανούν. Αυτό το ονομάζουν πολιτική! 
Όλες αυτές οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν μεταξύ τους διαφορές σε ουσιώδη πράγματα πέρα από τα ενδοκαπιταλιστικά συμφέροντα που η κάθε μια εξυπηρετεί. Όλοι μαζί όμως έχουν απέναντι τους τα λαϊκά συμφέροντα, τους εργαζόμενους τους μικρομεσαίους, τους συνταξιούχους τους άνεργους. 

Γι’ αυτό και όλοι εμείς που ανήκουμε σε αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων, οφείλουμε να έχουμε ένα διαρκές μέτωπο απέναντι τους, να αντιστεκόμαστε και να διεκδικούμε συνεχώς τα δικαιώματα μας. 

Η απεργία της 17 Μάη είναι ένα τέτοιο βήμα αντίστασης και αγώνα !!

1η Μάη. Διαπιστώσεις…

Κλασσικό

Πρώτη του Μάη σήμερα, εργατική πρωτομαγιά, μέρα μνήμης, μέρα αγώνα, μέρα περίσκεψης και απολογισμού. Παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης, τιμώντας τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις για «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο” την 1η Μάη 1886 στο Σικάγο των ΗΠΑ και τους νεκρούς αυτού του αγώνα.

Πρωτομαγιά 2017, 131 χρόνια μετά, βρίσκομαι στον Πειραιά, παρακολουθώντας τις δυο συγκεντρώσεις και πορείες, μια για το ΠΑΜΕ και μια για τον Εργατικό Ταξικό Συντονισμό Πειραιά, διαπιστώνοντας με θλίψη για ακόμα μια φορά, το μεγάλο ξεθώριασμα των ιδεών στη τεράστια πλειοψηφία του κόσμου, την απέχθεια και απάθεια, για ότι συλλογικό και διεκδικητικό και την μεγάλη προσήλωση του σε προσωπικές, άντε και οικογενειακές (και μόνο) υποθέσεις. Η εργατική πρωτομαγιά που για αρκετά χρόνια πριν, ήταν μέρα απεργίας, μέρα αγωνιστικών, ενωτικών συγκεντρώσεων και συγκρούσεων πολλές φορές με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, έγινε με μια έξυπνη κίνηση των κυβερνήσεων αργία και παράλληλα αποφορτίστηκε από το ταξικό της περιεχόμενο και συμβολισμό, έγινε μέρα των λουλουδιών και της άνοιξης …. που γιορτάζεται με εκδρομές στη φύση!!

Αυτή είναι μια από τις έξυπνες κινήσεις ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης στις ιδέες της αστικής, την οποία χρησιμοποίησε όταν το κίνημα βρισκόταν σε άνοδο. Τέτοιες κινήσεις, μεθοδεύσεις κρυφές η φανερές έχει άπειρες στη φαρέτρα του το κεφάλαιο, μα η πιο αποτελεσματική είναι η μελετημένη ιδεολογική και πολιτική διείσδυση μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα η διάβρωση των δομών και της ηγεσίας του, με αποτέλεσμα την αναποτελεσματικότητα του.

Όμως και το ίδιο το παγκόσμιο κομουνιστικό κίνημα που από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα σημείωσε μια ανοδική και ελπιδοφόρα ανάπτυξη, ανατρέποντας σε πολλές χώρες την καθεστηκυία τάξη, έχοντας εγγενείς υποκειμενικές αδυναμίες δεν κατάφερε τελικά να εδραιωθεί μετά την επικράτηση του και έτσι σήμερα, να έχουμε μια παγκόσμια κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού, σε βάρος της κοινωνικής απελευθέρωσης των λαών.

Σήμερα ζούμε την επανάσταση των διαπιστώσεων και την ανυπαρξία ιδεών και σχεδίων για την ανατροπή της άρχουσας τάξης. Μια τελείως αμυντική στάση, που πολλές φορές διανθίζεται με μεγάλες διακηρύξεις και επαναστατικά λόγια, χωρίς κανένα αντίκρισμα, κάνοντας αυτούς που τα λένε να φαντάζουν καρικατούρες μιας άλλης εποχής.

Το γιατί συμβαίνει αυτό, που οφείλεται αυτή η στάση του κόσμου, και ποιος έχει ευθύνες γ’ αυτό είναι ομολογουμένως μια πολυδιάστατη και ατελέσφορη κουβέντα, όπου η κάθε πλευρά έχει τα δικά της επιχειρήματα και δίκια, ζώντας όμως αναγκαστικά, μέσα στον μικρόκοσμο της δικιάς της συλλογικής οντότητας, διαγράφει τον περίγυρο ως αρνητικό η αδιάφορο πεδίο, χάνει την επαφή με τις ανάγκες και τις πραγματικές δυνατότητες της κοινωνίας, και απομονώνεται από τις μεγάλες μάζες του λαού, όπου θα πρέπει να δρα και να καθοδηγεί.

Ένας αρνητικός φαύλος κύκλος !

Στη σημερινή πραγματικότητα που ζούμε, είναι όντως επαναστατική πράξη το να πιστεύεις στην διεθνιστική αλληλεγγύη και στην ανάγκη μετασχηματισμού της κοινωνίας σε σοσιαλιστική και κομουνιστική, να μην χάνεις την ελπίδα σου και να παλεύεις γ’ αυτό!

Εδώ τελειώνω και εγώ αυτές τις διαπιστώσεις μου, αδυνατώντας να προχωρήσω στο διά ταύτα!

Οχι στον πόλεμο, καλοδεχούμενοι όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες, το μήνυμα από την μαρτυρική Gernika!

Κλασσικό

Για την μαρτυρική Gernika που βομβαρδίστηκε βάρβαρα από τον φασισμό το 1937, ξεκίνησε σήμερα αντιπροσωπία από την Πόλη μας με τον Κώστα Παπαδόπουλο (Δημοτικό Σύμβουλο) και Κατερίνα Σεργίδου. Θα συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις που πραγματοποιεί η  πλατφόρμα Refugees Welcome (Ongi Etorri Errefuxiatuak) στις 29 και 30 Απρίλη του 2017, που όπως αναφέρει:

Στην επέτειο για τα ογδόντα χρόνια από τον βομβαρδισμό της Gernika, κάνουμε αυτό το κάλεσμα για μια μαζική κινητοποίηση, για να φωνάξουμε «όχι στον πόλεμο» και να πούμε σε όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες ότι είναι καλοδεχούμενοι. Αυτή είναι η πρόταση μάς

Το Σάββατο 29 Απριλίου: πορείες υπέρ των προσφύγων. Με αφετηρία διαφορετικά σημεία σε όλη τη χώρα των Βάσκων (Euskal Herria), οι πορείες αυτές θα φτάσουν στη Gernika, όπου θα λάβει χώρα μια συγκινητική εκδήλωση στη μνήμη των χθεσινών και των σημερινών Guernicas. Αναμένεται να παραστούν πρόσωπα γνωστά παγκοσμίους για τους αγώνες τους για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Το Σάββατο 30 Απρίλη, θα οργανωθούν διάφορες θεματικές εργασίας και στρογγυλά τραπέζια εμπειρίας : δικαίωμα στο άσυλο και πρόσφυγες· αντιμιλιταρισμός· φεμινισμός· «όχι» στον φασισμό και τον ρατσισμό· αντικαπιταλισμός· εμπειρίες υποδοχής· σύνορα του νότου· πολιτική ανυπακοή. Ο σκοπός όλων αυτών των θεματικών είναι να καταγραφεί η μαρτυρία από τις διάφορες εμπειρίες, τη στράτευση και τους κοινωνικούς αγώνες, και να συνεχιστεί η κατασκευή δικτύων ανάμεσα στα διάφορα κινήματα και τις κοινωνικές ομάδες που μας πλησιάζουν.