Οι μέσα και οι έξω στην εκδήλωση του «ΙΑΝΟΥ».

Κλασσικό

Ιανός.  Ένας από τους παλαιότερους θεούς των Ρωμαίων απεικονιζόταν συχνά με δύο πρόσωπα, το ένα πρόσωπο γενειοφόρο και το άλλο ξυρισμένο, και αποκαλείτο Janus bifrons, δηλαδή διπρόσωπος Ιανός (από την Βικιπαίδεια).

Δυο διαφορετικά πρόσωπα, δυο διαφορετικές εκδηλώσεις που έγιναν την ίδια ημέρα και ώρα…  για το συνώνυμο γνωστό βιβλιοπωλείο τον ΙΑΝΟ, χθες το βράδυ.

Υπήρξαν οι «μέσα» και οι «έξω».

«Οι πρακτικές της εργοδοσίας του Ιανού (του περιβόητου Νίκου Καρατζά), περήφανο μέλος της εργοδοτικής οργάνωσης ΕΝΕΛΒΙ, συμπυκνώνουν μια πληθώρα εκδοχών της άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης που βιώνουμε στους χώρους δουλειάς. Διάλυση των εργασιακών σχέσεων με ατομικές συμβάσεις, ελαστική απασχόληση, καταπάτηση ωραρίων, απλήρωτες υπερωρίες. Μηχανάκια-scanner καταγραφής ατομικών επιδόσεων στο λαιμό των συναδέλφων μας. Πρόστιμα προς τους εργαζομένους. Χρήση δωρεάν ή πάμφθηνης εργασίας μέσω προγραμμάτων κατάρτισης (βλ. εκμετάλλευσης) ανέργων (πχ stage παλιότερα, voucher πλέον). Αλλεπάλληλοι εκβιασμοί προς τους εργαζόμενους να υπογράψουν (υπαγορευμένα από τον Καρατζά και διευθυντικά στελέχη) κείμενα καταδίκης των σωματείων μας αλλά και των συναδέλφων τους που διεκδίκησαν δικαιώματα, κείμενα αποδοχής της κατάργησης της αργίας του Αγίου Πνεύματος, κείμενα αποδοχής των scanners. Εκδικητικές απολύσεις και δυσμενείς μεταθέσεις, καθώς και εξαναγκασμοί σε παραίτηση για πολλούς συναδέλφους που τολμούν να ορθώνουν αντιστάσεις. Σχετικά πρόσφατα μάλιστα η όλη αυτή δράση εμπλουτίστηκε με μπράβους έξω από το βιβλιοπωλείο να υποδέχονται τις εργατικές κινητοποιήσεις μας και με συνεργάτες του Ιανού να μας επιτίθενται λεκτικά και με μπουκάλια. Και όλα αυτά πίσω από ένα πέπλο-βιτρίνα κουλτούρας και πολιτισμού, που χτίστηκε και σε μεγάλο βαθμό συνεχίζει να χτίζεται ακόμα και με τη συνενοχή μέρους του κόσμου «των γραμμάτων και των τεχνών», που στα λόγια τουλάχιστο αυτοπροσδιορίζεται ως υποστηρικτής ή ακόμα και ως κομμάτι του κόσμου του αγώνα.»

Έγραφε μεταξύ άλλων η ανακοίνωση που έδιναν εργαζόμενοι από τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής.

«Σήμερα στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24) στις 20:30 θα ανακοινωθούν οι νικητές του Διαγωνισμού Φωτογραφίας με θέμα «Η Αθήνα και το βιβλίο», ο οποίος έγινε με αφορμή την ανακήρυξη της Αθήνας από την UNESCO ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018.»

Έγραφε μεταξύ άλλων η πρόσκληση του ΙΑΝΟΥ για την σημερινή εκδήλωση του….

Πολύς κόσμος μέσα και έξω. Άνθρωποι της ίδιας κοινωνικής τάξης που δεν έχουν μεταξύ τους αντιθέσεις και διαφορές, πέρα από αυτές της διαφορετικής προσέγγισης και αντιμετώπισης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, μέσα σε μια ασθμαίνουσα κοινωνική πραγματικότητα υποχωρήσεων και αναστολών.

Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να πάρουμε «θέση» στο πρόβλημα της αντίθεσης εργασία- εργοδοσία. 

Σαφώς είμαστε υπέρ των εργαζομένων και χαρήκαμε ιδιαίτερα για την «υποδοχή» τους.

Advertisements

ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ-ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ανατρέπουν την κοινή λογική!

Κλασσικό

Ανατρέπουν τα μαθηματικά, ανατρέπουν την κοινή λογική, ανατρέπουν τον ίδιο τους τον νόμο, ανατρέπουν τη δική τους νομική υπόσταση και προσωπικότητα για να μας πείσουν να υποστούμε τις παράνομες περικοπές των συντάξεων, ακόμα και με αυτούς, τους παράνομα ψηφισθέντες νόμους τους….

Ο Κώστας Νικολάου, μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ απαντά στις δήθεν διαψεύσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

 «Κυρία Αχτσιόγλου και Κύριε Πετρόπουλε. Ψυχραιμία! Τουλάχιστον… σεβαστείτε το δικό σας Νόμο»

Με αφορμή τις δήθεν διαψεύσεις – «στάχτη στα μάτια» των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το μέλος της διοικούσας επιτροπής του ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ, Κώστας Νικολάου, έκανε την εξής δήλωση:

«Απύθμενο το θράσος σας κυρία υπουργέ. Κατηγορείτε εμάς για ψευδείς εντυπώσεις, όταν είστε εσείς που δεν εφαρμόζετε, ούτε καν το δικό σας Νόμο και υπεξαιρείτε υπέρογκα χρηματικά ποσά, όπως στη δική μου περίπτωση έχετε παρακρατήσει:

Λόγω ΑΚΑΓΕ 1.680 ευρώ (70 ευρώ μηνιαίως) για δυο έτη. Λόγω παράνομου επανυπολογισμού της επικουρικής 5.566 ευρώ (253 ευρώ μηνιαίως) για 22 μήνες. Λόγω παράνομου επανυπολογισμού της κύριας 1.764 ευρώ ετησίως (147 ευρώ μηνιαίως).

Λέτε είστε σύννομη, πως δεν υπάρχει θέμα ΑΚΑΓΕ στις κύριες και πως κατά το Νόμο «συνεχίζουν να καταβάλλονται στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί κατά την 31.12.2014»: 

Απάντηση (Α) μα και πριν το 2014 η παρακράτηση του ΑΚΑΓΕ υπολογίζονταν λαθεμένα στα αρχικά ανύπαρκτα ποσά, (Β) αγνοείτε την απόφαση του ΣτΕ πως οι περικοπές πριν το 2015 είναι παράνομες (Γ) σας διαψεύδει ο ίδιος ο κ. Γ. Κατρούγκαλος με την επίσημη επιστολή που έλαβα, ότι στο εξής η σύνταξή μου (βάση του Ν.4387/2016) αντί τα 1.965 ευρώ διαμορφώνεται στα 1607,18 ευρώ. Συνεπώς και το ΑΚΑΓΕ στα 48 ευρώ και ΟΧΙ 118 ευρώ, όπως μου παρακρατείτε.

Σας υπενθυμίζω, το ίδιο λέγατε (το υπουργείο) και για τον ΕΟΠΥΥ, όμως τα επιστρέψατε (όσα επιστρέψατε) και μάλιστα από το 2012. Το ίδιο λέγατε πως δεν υπάρχει θέμα και για τις επικουρικές, όμως τα επιστρέψατε. 

Το ίδιο πρόβλημα λοιπόν, όπως με τον ΕΟΠΥΥ, όπως με τις επικουρικές, το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις κύριες. Αν για σας δεν υπάρχει θέμα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και αυθαιρεσία. 

Λέτε πως «οι ισχυρισμοί σχετικά με τον τρόπο του επανυπολογισμού των συντάξεων είναι πλήρως ανυπόστατοι». Ξεχνάτε όμως τη δημόσια επιβεβαίωση και ομολογία του ίδιου του διοικητή του ΕΤΕΑΕΠ, πως κατά τον επανυπολογισμό των επικουρικών, ούτε καν τηρήθηκε ο Νόμος και παραβιάστηκε και μάλιστα… εξηγεί και τους λόγους… το γιατί παραβιάστηκε. 

Αλλά ούτε εσείς, ούτε τα Ταμεία έχουν απαντήσει ακόμα, παρά τις καταιγιστικές καταγγελίες και ερωτήσεις (ακόμα και βουλευτή) πώς και από πού προέκυψαν τα νέα ποσά στις επικουρικές και συγκεκριμένα (στο τ. ΙΚΑ –ΤΕΑΜ) από 612 ευρώ, στα 172 ευρώ, όπως στην δική μου περίπτωση; Ενώ με βάση τον 4387/2016 έπρεπε να είναι 425 ευρώ; Και ενώ άλλων ταμείων (με χαμηλότερο μισθό – λιγότερα χρόνια) είναι 300 – 350 ευρώ; 

Και οι παρανομίες (κατά τον επανυπολογισμό) συνεχίζουν χωρίς αρχή και τέλος και με δόλιο τρόπο, αφού αυτές από ταμείο σε ταμείο ποικίλουν.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις δεν συνυπολογίστηκαν οι επιπλέον εισφορές του 13ου -14ου μισθού, ενώ αυτό προβλέπεται από τον Ν.4387/2016 και χορηγείται στις νέες; Με υπεξαίρεση δυο (2) συντάξεις ετησίως. 

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες επικουρικές συντάξεις (τ. ΙΚΑ –ΤΕΑΜ) δεν εφαρμόστηκε ο συντελεστής (0,45%) ανά έτος, παρά μόνο οριζόντιες περικοπές και κατά 50% περισσότερο; Με υπεξαίρεση έως 300 ευρώ μηνιαίως.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι επανυπολογίστηκαν και οι επικουρικές κάτω των 1.300 ευρώ (άθροισμα κύριας και επικουρικής) ενώ αυτές από τον Ν.4387/2016 προστατεύονται; Με υπεξαίρεση έως 60 ευρώ μηνιαίως.

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι στις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις δεν συνυπολογίζονται οι επιπλέον εισφορές του 13ου -14ου μισθού, ενώ αυτό προβλέπεται από τον Ν.4387/2016 και χορηγείται στις νέες; Με υπεξαίρεση έως 200 ευρώ μηνιαίως. 

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι οι καταβαλλόμενες (κύριες και επικουρικές) μειώνονται (παρανόμως) κατά 16,6% κάτω από τον Ν.4387/2016 και από τις νέες; Ενώ οι επικουρικές του τ. ΙΚΑ-ΤΕΑΜ και κατά 50% επιπλέον;

Ψέμα ή αλήθεια; Ότι οι παράνομες περικοπές των επικουρικών στα ταμεία του Ιδιωτικού τομέα ( ΕΤΕΑΜ τ. ΙΚΑ-ΤΕΑΜ – ΤΕΑΠΟΖΟ κλπ) είναι διπλάσιες σε σχέση με τα ταμεία των Δημοσίων υπαλλήλων – ΔΕΚΟ – Τράπεζες; 

Και χωρίς ο κατάλογος να κλείνει, αθροιστικά οι παράνομες παρακρατήσεις ανέρχονται (600 εκ. ευρώ ΑΚΑΓΕ – 1,2δις ευρώ στις επικουρικές- 2 δις ετησίως στις κύριες) στα 3,8 δις ευρώ.

Κυρία Υπουργέ, αφήστε κατά μέρος τα περί ανυπόστατων και ψευδών εντυπώσεων και επιστρέψτε όλα τα παρανόμως παρακρατηθέντα χρηματικά ποσά. Τουλάχιστον σεβαστείτε το δικό σας Νόμο».

9 Μαΐου 2018

«Ο Γιώργος του Κέδρου» Ένα ντοκιμαντέρ που χρειάζεται στήριξη για να ολοκληρωθεί!

Κλασσικό

«Ο Γιώργος Κολόζης πήγε για πρώτη φορά στη Δονούσα όταν ήταν 20 χρονών, στις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Η Δονούσα δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα τότε και η λέξη τουρίστας ήταν σχεδόν άγνωστη στους κατοίκους του νησιού. Έμεινε σε μια σκηνή στην παραλία του Κέδρου και για τις πρώτες μέρες τον θεωρούσαν κατάσκοπο, αλλά δεν του πήρε πολύ καιρό να συνδεθεί με τους φιλόξενους ανθρώπους και να αποκτήσει το όνομα «Ο Γιώργος του Κέδρου». Πήγαινε στη Δονούσα κάθε χρόνο, κινηματογραφώντας και φωτογραφίζοντας τους ανθρώπους και το τοπίο με μηχανές super 8mm και 16mm, μέχρι και πριν τη δεκαετία του ‘80. Όταν επέστρεψε στα τέλη του ‘90 για μια νέα κινηματογράφηση διαπίστωσε ότι πολλά είχαν αλλάξει και τότε αποφάσισε ότι όλο αυτό το υλικό έπρεπε να γίνει ένα ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ.

Το 2007 ξεκίνησαν μαζί, ο Γιώργος και ο Γιάννης Κολόζης, ο γιος του, γι’αυτό που πιστεύανε ότι θα είναι το τελικό γύρισμα του ντοκιμαντέρ, προσπαθώντας να βρούν τους ίδιους ανθρώπους από το ‘70, να ανασύρουν τις παλιές αναμνήσεις αλλά να κάνουν και καινούργιες. Αναμιγνύοντας διαφορετικά format φιλμ (8mm, super 8mm, 16mm) με ψηφιακά (DV, DVCPRO, HDV, DSLR, 4K) κινηματογραφώντας κάθε εποχή του χρόνου και ενίοτε εξισώνοντας την εικόνα του παρελθόντος με αυτήν του παρόντος, χρησιμοποιώντας και σήμερα φιλμ super 8mm και 16mm, προσπαθούν να συνδέσουν το παρελθόν με το παρόν δημιουργώντας μια ιστορία στην οποία η γραμμικότητα δεν θα έχει να κάνει με τον χρόνο, αλλά με το συναίσθημα.

Καθώς ο Γιώργος Κολόζης από το 2009 δεν είναι πια μαζί μας, τη συνέχεια του ντοκιμαντέρ ανέλαβε πια ο Γιάννης Κολόζης, πηγαίνοντας ξανά στη Δονούσα τον Απρίλη του 2010, με μια σκηνή στην παραλία του Κέδρου προσπαθώντας να ζήσει την εμπειρία του πατέρα του από τη δεκαετία του ‘70 και επιστρέφοντας στο νησί όσες περισσότερες φορές μπορούσε μέχρι σήμερα. Όλο αυτό το υλικό είναι «Ο Γιώργος του Κέδρου», ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά την έννοια της μνήμης.»

Δεν ξέρω αν η γνωριμία μου με τον Γιάννη Κολόζη και η εκτίμηση που τρέφω για τη δουλειά του, ήταν το καθοριστικό στοιχείο που επηρέασε τη κρίση μου σχετικά με την ιστορία του ντοκιμαντέρ «Ο Γιώργος του Κέδρου», ή το συγκινητικά ανθρώπινο στόρι που ξετυλίγει και καταγράφει τρόπο ζωής, δουλειάς, μνήμες και γεγονότα 45 χρόνων, από δυο διαφορετικούς ανθρώπους που όμως είναι τόσο ίδιοι, όσο ένας πατέρας με τον γιο του!

Μια προσέγγιση του χρόνου και της μνήμης με εικόνες και γεγονότα που θα προκαλούσε το ενδιαφέρον κάθε ντοκιμαντερίστα έχει την τύχη να διαχειριστεί ο Γιάννης, σε συνέχεια της εξαιρετικής πρώτης προσπάθειας του  με το  «Un Condor»

Οι ιδιαιτερότητες όμως, του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ το κάνουν ιδιαιτέρως προσωπικό, έτσι όλα τα έξοδα αλλά και οι ρόλοι του συνεργείου μέχρι τώρα έχουν καλυφθεί από τον Γιώργο Κολόζη (1970 – 2007) και τον Γιάννη Κολόζη (2007 – 2018), με κάποια βοήθεια από καλούς φίλους. Τα γυρίσματα έχουν σχεδόν τελειώσει καθώς εκκρεμεί μόνο ένα, το καλοκαίρι του 2018. Το μοντάζ είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει προς το τέλος της καμπάνιας οικονομικής ενίσχυσης με τελικό στόχο το ντοκιμαντέρ να είναι έτοιμο στο τέλος του χρόνου. Αυτός ο τρόπος παραγωγής και χρηματοδότησης είναι επίσης προσωπική στάση και πρόταση για το πώς μπορούν να γίνονται ταινίες στις μέρες μας. Το προηγούμενό ντοκιμαντέρ του Γιάννη Κολόζη «Un Condor» είναι ένα αντίστοιχο παράδειγμα.

Στηρίξτε το πρότζεκτ στα,

– Η σελίδα της καμπάνιας στο Indiegogo:

– Η σελίδα του ντοκιμαντέρ στο facebook:

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ: ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ- ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Κλασσικό

Με τον τόνο να τον δίνουν τα παιδιά, οι μικροί μαθητές του Κερατσινίου- Δραπετσώνας που τις τελευταίες ημέρες ξανά βιώνουν μαζί με όλους τους κατοίκους της περιοχής περιβάλλον «Σοβέζο» από τη ρύπανση των βιομηχανιών που λειτουργούν στη περιοχή, κορυφώθηκαν χθες οι τριήμερες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας με την μεγάλη συγκέντρωση και πορεία στις εγκαταστάσεις της OilOne.

Δεν είναι η πρώτη φορά, και δεν θα είναι και η τελευταία, που οι κάτοικοι κινητοποιούνται, αντιδρούν και απαιτούν μια άλλη πολιτική  για την περιοχή, χωρίς ρυπογόνες βιομηχανικές δραστηριότητες με ελεύθερους χώρους πρασίνου, με ελεύθερη  πρόσβαση σε όλους. Η συνέχεια των αγώνων και διεκδικήσεων ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ  για να απομακρυνθούν οριστικά οι εγκαταστάσεις της Oilone, το εργοστάσιο της Lafarge, οι δεξαμενές των ΕΛΠΕ. Αυτό είναι το μήνυμα που έδωσαν σήμερα οι πολίτες, χθες και προχθές οι μαθητές με τους εκπαιδευτικούς! Αυτό είναι και το μήνυμα του Δήμαρχου Χρήστου Βρεττάκου: «Ο αγώνας συνεχίζεται ακόμη πιο δυναμικά το επόμενο διάστημα, απέναντι στα συμφέροντα των επιχειρηματιών και της διαπλοκής. Σας θέλουμε όλους εκεί, γιατί μπορούμε, γιατί το έχουμε αποδείξει, το έχουμε κάνει έργο, γιατί ο χώρος της Ανάπλασης ανήκει στο λαό και όχι στα συμφέροντα των εταιριών».

 Στη χθεσινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας που έγινε σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, εκατοντάδες πολίτες  με τα παιδιά τους, έδωσαν βροντερό παρόν παρουσία του Δημάρχου Χρήστου Βρεττάκου, της δημοτικής αρχής , του Δημάρχου Περάματος Γ. Λαγουδάκη,  συλλόγων εκπαιδευτικών, γονέων, συλλογικοτήτων, φορέων της πόλης, κομματικών οργανώσεων, και του Κ. Παπαδόπουλου επικεφαλής της Κίνησης Πολιτών Νίκαιας » Κόντρα στο Ρεύμα».

Η ομάδα TRAVERSO και η χορογράφος Φαιδώρα Κολόζη παρουσιάζουν τo «Waves»

Εικόνα

1η ΜΑΗ 2018. Αναζητείται η ταξική συνείδηση…

Κλασσικό

1η του Μάη αύριο. Η επιστροφή και αναπόληση ιστορικών γεγονότων  παρελθόντων χρόνων δείχνει το μέγεθος της απουσίας και εκφυλισμού του συνδικαλιστικού κινήματος στις μέρες μας. Αναζητείται ταξική συνείδηση λοιπόν, αναζητείται η φλόγα που θα αναζωπυρώσει την ελπίδα, που θα οδηγήσει σε οργάνωση και νίκες την εργατική τάξη.

————————————

 

Η πρωτομαγιά του 1923 γιορτάζεται στον Άγιο Γιάννη Ρέντη από το Εργατικό Κέντρο Πειραιά (40 σωματεία) και από 20 σωματεία των Αθηνών.

Τα κύρια αιτήματα είναι:

· αύξηση με βάση τη μεταλλική δραχμή.
· εφαρμογή του 8ωρου και δημιουργία γραφείων ευρέσεως εργασίας.

Η τότε Κυβέρνηση Γονατά μετά από 20 ημέρες απαντά στη ΓΣΕΕ και στα Εργατικά Κέντρα Πειραιά – Αθηνών, ότι είναι αδύνατη η πραγματοποίηση της αύξησης στη βάση της μεταλλικής δραχμής. Από την άλλη μεριά οι εργοδότες ζητούν μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.

Στην περίοδο αυτή κυριαρχεί στην πολιτική ζωή η αγωνία για τη συνθήκη της Λωζάνης και το κυρίαρχο ερώτημα είναι αν θα γίνει πάλι πόλεμος ή όχι.

Η ανεργία μεγαλώνει τρομακτικά, τα ημερομίσθια πέφτουν, σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι και 25%.

Απολύονται εκατοντάδες εργαζόμενοι από τα εργοστάσια Λιπασμάτων και τα Υαλουργεία. Αρχίζει να λειτουργεί ο νόμος 2112/20 περί υποχρεωτικής καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, πράγμα που σημαίνει πως δεν μπορούσαν να απολύονται εργάτες από τη μία μέρα στην άλλη χωρίς προειδοποίηση.

Αρχές Ιουνίου του ΄23 πολλές επιχειρήσεις κλείνουν εκβιάζοντας μείωση ημερομισθίων σε ολόκληρη τη χώρα ενώ συνεχίζονται οι μαζικές απολύσεις. Οι σιδηροβιομήχανοι μειώνουν τα μεροκάματα κατά 30%.

Στις 9 Ιουνίου 1923 πραγματοποιείται κοινή σύσκεψη ΓΣΕΕ και Εργατικού Κέντρου Πειραιά και αποφασίζεται ότι καταρχήν μπορεί να γίνει δεκτή η μείωση των ημερομισθίων αλλά με τον όρο το Κράτος να μειώσει τις τιμές των ειδών μονοπωλίου και του ψωμιού.

Στις 21 Ιουνίου 1923 συνέρχεται κοινή επιτροπή εργαζομένων και κράτους για το ζήτημα της ανεργίας αλλά οι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης ζητούν γενικά μείωση των ημερομισθίων 25% – 30%. Οι ναυτεργάτες δηλώνουν πως δεν αποδέχονται τέτοια μείωση και προτίθενται να κατέβουν σε απεργιακούς αγώνες, η Κυβέρνηση τους απειλεί με επιστράτευση.

Αρχές Ιουλίου 1923 γίνεται απεργία από τους εργάτες Λαυρίου με αιτήματα, το 8ωρο και την αύξηση ημερομισθίων.

Υπάρχει γενική αντίδραση στη μείωση των μισθών και επιτροπές εργαζομένων διαμαρτύρονται στο Υπουργείο.

Οι ράπτες απεργούν. Με ένα πρωτότυπο τρόπο «έραβαν μόνο σακάκια και γιλέκα, όχι όμως παντελόνια».

Η ισχύς του νόμου 2112 αναστέλλεται με διάταγμα στις 4 Ιουλίου, ενώ την 5 Ιουλίου ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Χατζηκυριάκος επιτίθεται κατά των εργατών με το επιχείρημα ότι «το κεφάλαιον είναι αναμφισβήτητον, ότι διέρχεται κρίσιν και ότι πρέπει να ενισχυθεί».

Οι εφημερίδες της εποχής σε μια προσπάθεια να χτυπηθεί το νεοδημιούργητο συνδικαλιστικό κίνημα καλλιεργούν τρία βασικά συνθήματα :

· «Την ελεύθερη διαμόρφωση του εργατικού μισθού.

· Την χριστιανική και φιλάνθρωπη στάση ότι τάχα οι αδελφοί μας πρόσφυγες πρέπει να ανεύρουν εργασία.

· Την ποδηγέτηση των εργατικών σωματείων τα οποία εκτρέπονται εις αναρχικάς εκδηλώσεις και αποτελούν φυτώρια αθέων και «κοινωνικών αποβρασμάτων».

Πολλά σωματεία παίρνουν αποφάσεις για απεργία αντιστεκόμενα στην πολιτική μείωσης των ημερομισθίων.

Η Κυβέρνηση στις 20 Αυγούστου 1923 αποφασίζει τη διάλυση των αναγνωρισμένων εργατικών σωματείων (Αρ. Εφημ.Κυβερνήσεως 232, τεύχος Α΄20/20 Αυγούστου 1923).

Τον Αύγουστο του 1923 έγιναν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα πρώτα χρόνια του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος. Τα πρώτα σωματεία που συμμετείχαν είναι οι σιδηροδρομικοί, οι ναυτεργάτες, οι φορτοεκφορτωτές.

Στις 19 Αυγούστου 1923 όλα τα ναυτεργατικά σωματεία κηρύσσουν απεργία, συλλαμβάνονται μέλη διοικήσεως της Ναυτεργατικής Ομοσπονδίας.

Μετά από αυτή την κατάσταση η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά αποφασίζει: Πανεργατική Απεργία. Η τελική όμως απόφαση θα εξαρτηθεί από τη ΓΣΕΕ.

Ακολούθησαν οι Ομοσπονδίες Καπνεργατών, Επισιτισμού, Ηλεκτρισμού και Ηλεκτροκινήσεως. Όμως η παροχή ρεύματος στην Αθήνα δεν κόπηκε γιατί κρατήθηκε με επιστράτευση η τελευταία βάρδια, το εργοστάσιο κατελήφθη από άγημα ναυτών και το ναυτικό έστειλε όσους ηλεκτροτεχνίτες βρήκε στο εργοστάσιο Φαλήρου.

Στις 20 Αυγούστου η ΓΣΕΕ δηλώνει ότι θα επεκτείνει τις απεργίες σε ολόκληρη τη χώρα. Την ίδια στιγμή περίπολοι του Πολεμικού Ναυτικού γυρίζουν στους δρόμους και συλλαμβάνουν περίπου 200 απεργούς ναυτοθερμαστές για να τους βάλουν να δουλέψουν υποχρεωτικά.

Στον Πειραιά πραγματοποιείται σύσκεψη του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, της Ναυτικής Ομοσπονδίας και των Ομοσπονδιών Σιδηροδρομικών, Ηλεκτροκινήσεως, Επισιτισμού και της ΓΣΕΕ.

Αποφασίζεται η Κήρυξη Πανελλαδικής Απεργίας σε ώρα και μέρα που θα καθορίσει η ΓΣΕΕ.

Κύρια αιτήματα της Απεργίας :

– Σταθεροποίηση των ημερομισθίων με βάση τον τιμάριθμο.

– Μέτρα κατά της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας.

– Απόλυση κρατούμενων Απεργών.

– Κατάργηση της λογοκρισίας επί των εργατικών ζητημάτων

– Απαγόρευση της εξαγωγής ανεπεξέργαστων καπνών κ.λ.π.

Από όλη την Ελλάδα φτάνουν τηλεγραφήματα για συμμετοχή στην απεργία της ΓΣΕΕ.

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις κορυφώνονται στις 23 Αυγούστου 1923. Στην πλατεία Πασαλιμανιού στον Πειραιά πραγματοποιείται Πανεργατική συγκέντρωση από τη ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, που είναι ιδιαίτερα ισχυρό την εποχή εκείνη.

Το σημείο που γίνεται η συγκέντρωση είναι μακριά από Κυβερνητικά κτίρια, μακριά από την Αθήνα.

Ισχυρίστηκαν, για να δικαιολογήσουν το χτύπημα των απεργών, ότι υπάρχει σχέδιο για προώθηση της απεργίας σε επανάσταση.

Η Κυβέρνηση δίνει διαταγή να χτυπηθεί η συγκέντρωση και να διαλυθεί με τη βία.

Στρατός και αστυνομία επιτίθενται με σφοδρότητα στους συγκεντρωμένους απεργούς στο Πασαλιμάνι. Διαλύεται βέβαια η συγκέντρωση, αλλά παραμένουν εκεί, στο έδαφος, 11 νεκροί εργάτες, 100 τραυματίες και συλλαμβάνονται περίπου 500.

Μετά τα αιματηρά γεγονότα του Πασαλιμανιού η απεργία λύνεται, όμως παραμένει σαν η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση της εποχής, παραμένει σαν σταθμός των μεγάλων αγώνων του νεαρού τότε Ελληνικού Οργανωμένου Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Είναι από τις σημαντικότερες περιόδους της ιστορίας, όπου το εργατικό συνδικαλιστικό Κίνημα ανταποκρίθηκε μαζικά και δυναμικά στην αγωνιστική πρόσκληση για την υπεράσπιση των συμφερόντων της τάξης του.

 

(Κείμενο από το ιστορικό της Πρωτομαγιάς που έχει διαμορφώσει το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.)

 

Η Άνδρος μπροστά στον φωτογραφικό φακό 120 Instagramers !

Κλασσικό

Με την διαπίστωση ότι τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν σήμερα το σημαντικότερο μέσο προβολής του τουριστικού «προϊόντος», ο Δήμος Άνδρου, και το νεοϊδρυθέν Τουριστικό Δίκτυο Άνδρου (CTN Andros), σε συνεργασία με την ομάδα Greek Instagramers Events διοργάνωσαν φωτογραφική εξόρμηση στο νησί με την φιλοξενία 120 φωτογράφων, δίνοντας τους έτσι την ευκαιρία και τα μέσα να ανακαλύψουν τις ομορφιές και τις ιδιαίτερες λεπτομέρειες του νησιού, να τις αποτυπώσουν και αναδείξουν ο καθένας με την δική του φωτογραφική οπτική.

Μια ιδιαίτερα φιλόδοξη αλλά και δύσκολη (οργανωτικά) όπως αποδείχτηκε δράση που ήταν για όλους μας μια δυνατή και πολύ χρήσιμη εμπειρία, αλλά και ένα δυνατό τεστ για περαιτέρω συμπεράσματα και διαπιστώσεις για όσους ενδιαφέρονται για την τουριστική εικόνα και ανάπτυξη του νησιού.

Συμμετέχοντας στην ομάδα των φωτογράφων και αντιμετωπίζοντας το θέμα όχι μόνο από την καλλιτεχνική σκοπιά αλλά και σαν ένας φιλοξενούμενος επισκέπτης του νησιού, θέλω να θίξω καλοπροαίρετα ορισμένες πλευρές, έχοντας υπ΄οψιν ότι δεν αρκεί μόνο, να αναδείξεις τις φυσικές ομορφιές του νησιού, αν δεν δεις κυρίως τα θέματα της φιλοξενίας, της ανθρώπινης συμπεριφοράς , του επαγγελματισμού, τους καλού σέρβις, της ευγένειας και κυρίως αν δεν δώσεις λύσεις στις λογικές της «αρπαχτής», ιδιαίτερο γνώρισμα της γρήγορης και χωρίς αρχές τουριστικής ανάπτυξής πολλών περιοχών της χώρας μας.

Δυστυχώς αντιμετωπίσαμε σε αυτό το τριήμερο αρκετά τέτοια ζητήματα, και αισθάνομαι την υποχρέωση να τα θέσω γιατί μόνο εάν τα αναδεικνύεις και τα αντιμετωπίζεις προχωράς μπροστά, αν κάνεις τα στραβά ματιά η αν τα σπρώχνεις κάτω από το χαλί , θα έχεις πάντα μια ευκαιριακή χωρίς σταθερότητα και ανάπτυξη καλοκαιρινή…σεζόν. Αυτό μόνο.

Ασφαλώς υπήρξαν ενέργειες και συμπεριφορές που καταγράφονται στα θετικά. Δεν έχει σημασία να αναφέρουμε λεπτομέρειες γι΄ αυτές, οι οποίες όμως δεν χαρακτηρίζουν την γενική εικόνα που αποκομίζει ο επισκέπτης.

Η προβολή ενός «προϊόντος» πρέπει να στηρίζεται πρώτα απ όλα στην γνώση της αντικειμενικής πραγματικότητας του και στην ειλικρινή διάθεση, τις όποιες αρνητικές πλευρές να τις αντιμετωπίσεις!

Τώρα σε αυτό καθ’ αυτό το θέμα της φωτογράφησης. Διαπιστώσαμε για μια ακόμα φορά ότι η χώρα μας ,φυσικά και η Άνδρος, είναι πανέμορφη, πολυποίκιλη, με εξαιρετική πανίδα και χλωρίδα με τεράστιο μνημειακό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, με φυσικές ομορφιές και τοπία που σε καθηλώνουν. Άρα τεράστιο φωτογραφικό ενδιαφέρον. Πιστεύω πως μέσα από τους φακούς μας, σε χιλιάδες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν θα αναδειχθεί κάθε φυσική ομορφιά του νησιού και των ανθρώπων του. Θα είναι ίσως το μεγαλύτερο φωτογραφικό «σκανάρισμα» της Άνδρου που έχει γίνει ποτέ από επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους !!

Αξίζει βεβαίως ένας ακόμη έπαινος για τους υπεύθυνους της Ομάδας μας, την Έλλη, τη Βούλα και τον Γιώργο για τις πολύ κοπιαστικές προσπάθειες οργάνωσης αυτού του πρότζεκτ, για το χαμόγελο και τη καλή διάθεση που πάντα είναι έτοιμοι να μας προσφέρουν.